PDA

Volledige versie bekijken : Douwe Tiemersma


Rob
14 oktober 2013, 08:23
Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Hoorneboeg, 6 oktober 2007

D.T.: Zowel bij mensen die te veel gedronken hebben als bij de lyrische mystici zie je de beperking dat ze niet meer kunnen functioneren in het gewone leven. Een dronken man denkt wel dat hij over de brugleuning kan lopen, maar pas op! De mysticus krijgt vroeg of laat toch weer de problematiek van de confrontatie van zijn sfeer die ruim is, met de wereld zoals die verder doorgaat. Op een of andere manier zal dat weer samen moeten komen. Wanneer je een bepaald middel gebruikt om in die sfeer te komen en even later is het middel uitgewerkt, dan zit je weer in de oude toestand. Het was een goede ervaring want er waren geen zorgen, het was ruim en dus was het positief. Wanneer het als positief ervaren is, is er de neiging om dat middel opnieuw te gebruiken. Het wordt een verslaving. Het gaat hier om de afhankelijkheid van iets externs. Als het iets externs is dat die overgang naar bijvoorbeeld dat ruime gevoel, vergemakkelijkt of bewerkstelligt, dan is er dus het grote gevaar dat je eraan verslaafd raakt. Dat geldt natuurlijk ook voor de leraar. Ook daar kan hetzelfde gebeuren wanneer die als iets externs gezien wordt. Blijf dus altijd bewust van het gevaar hiervan.

B.: Hoe bedoel je dat, van de leraar?

D.T.: Die kan dus als een soort drug fungeren wanneer je van hem afhankelijk bent om weer even die ori?ntatie te krijgen. Natuurlijk, in een bepaalde fase kan het erg nuttig zijn, maar een leraar is niets anders dan een tijdelijk hulpmiddel. Het is misschien een betere drug dan de meeste andere drugs omdat een leraar - als hij het tenminste een beetje door heeft - de ander zal wijzen op de zelfstandigheid. En dat doen de meeste drugs niet. Wanneer je iemand ziet die flink aangeschoten is en je bent zelf nuchter - wat valt dan op? De beperktheid van bewustzijn. Dat is die andere kant. Het is prachtig om met de pinkstergemeente mee te gaan zingen van Halleluja. Schitterend, het werkt en het geeft verruiming, maar waarom ben je toch niet zo geneigd om je daarbij aan te sluiten? Je bent nuchter en je ziet daar de beperking. Dat doet niks af van de ervaring die die mensen hebben, maar je ziet wel de beperking van het zich opsluiten in een bepaalde ervarings-, voorstellingswereld. Wanneer je dat op een afstandje bekijkt vanuit ruimer bewustzijn zie je dat dat een beperkt bewustzijn is. Ook in je eigen ervaring dus: wanneer je zoiets meemaakt, het gaat steeds om beperking en ontperking, niet alleen in het gevoel maar ook in het bewustzijn. De gevaren en de nadelen van intoxicatie kunnen alleen voorkomen worden door bewust te zijn. Beperktheid ervaar je vanuit ruimer bewustzijn. Ook al kan het in het gevoel helemaal open en onbeperkt zijn, het zal pas werkelijk onbeperkt kunnen zijn wanneer er bewustzijn in zit. Wanneer er geen bewustzijn in zit dan is het weer beperkt voor je het weet. Bewustzijn en gevoel zullen dus heel duidelijk samen moeten gaan.

(?)

Op een gegeven ogenblik heb je de kennis: zo werkt het, wanneer ik me zo ori?nteer, dan gaat het die kant uit. Dat is het enige wat je kan doen. Op zich is bewustzijn krachteloos, leeg. De wereld kan doorgaan, energie?n kunnen doorgaan. Bewustzijn staat op zich. Het kan voor die ruimte zorgen, maar het bewustzijn zelf blijft leeg. Het heeft alleen die kennendheid in zich, maar het is de vraag of die kennendheid voldoende is om alle resten van identificatie weer los te krijgen. Dan zal het toch weer opnieuw opgepikt moeten worden vanuit die identificatie zelf: het gevoel.

B.: Als er overgave is, dan gaat het vanzelf?

D.T.: Wanneer het vanzelf gaat dan spreken we niet eens van overgave want dan gaat het vanzelf. Punt. Als er helemaal geen probleem is, is er een directe herkenning en dan is er niets anders meer dan die non-duale sfeer. Wanneer je van overgave spreekt dan heb je al iets dat uitgaat van een ik-persoon. Alles is al veel ruimer geworden en dan moet er ook nog een overgave plaatsvinden. Van wie? Blijkbaar van de persoon zoals die ervaren wordt en die beseft: nu moet ik dat laatste, dat centrum van dat ik, helemaal loslaten. Het kan zomaar, spontaan gebeuren.

Rennie
14 oktober 2013, 10:11
Bewustzijn staat op zich. Het kan voor die ruimte zorgen, maar het bewustzijn zelf blijft leeg. Het heeft alleen die kennendheid in zich, maar het is de vraag of die kennendheid voldoende is om alle resten van identificatie weer los te krijgen. Dan zal het toch weer opnieuw opgepikt moeten worden vanuit die identificatie zelf: het gevoel.

Bewustzijn staat op zich idd, het is ruimte die leeg is van zichzelf en die ruimte staat ter beschikking om er invulling aan te geven, zoals de natuur, het bestaan daar invulling aan geeft. De invulling van de mens bestaat er uit dat we vanwege de aard van het leven om te overleven in die beschikbaarheid 'slimmer denken' te zijn waaruit vervolgens een overlevingsmechanisme genaamd 'ego' is ontstaan dat tot wanstaltige proporties is uitgegroeid. Ook als soort is er overlevingsdrang en in dat kader bevestigen wij elkaar in ons zelfgeschapen wanproduct en is het welhaast onmogelijk geworden daar kritisch naar te kijken of onderzoek te doen.

Kennendheid is niet bij machte om de identificatie met wat wij denken te zijn los te krijgen. Bezien we, ten doel hebbende daarvan los te komen, ego als vijand, hetgeen in de dualiteit is toegestaan, dan blijkt dat we hem alleen van binnen uit met z'n eigen middelen kunnen bestrijden en confronteren. Helaas bediend de onderlinge ego rivaliteit zich ook van deze middelen zodat de zuivere intentie verzand in een ordinaire egostrijd zoals hier volop is waar te nemen. Wat je dus ziet gebeuren is dat zuiverheid telkens in diskrediet wordt gebracht, ego ziet ego en strijdt.

Dus ja het zal opnieuw moeten worden opgepikt vanuit die identificatie zelf maar zoals hiervoor geprobeerd aan te tonen is dat niet eenvoudig. Er moet een sterke wil zijn datgene waarvoor je jezelf houdt op waarheid te onderzoeken want ten eerste is er de eigen ego-instandhoudings-bescherming en verder is er de verleidingen nieuwe inzichten in klinkende munt (macht, prestige en aanzien of er je voordeel mee doen) om te zetten erg groot. Ben je bij machte anderen bij te staan raak je vrijwel altijd verwikkeld in een egostrijd ook al ben je vrij van ego en wel omdat ego niet anders kan dan ego zien. Ego is een tegenstander van formaat.

Als er overgave is zegt de vragensteller gaat het vanzelf. Datgene wat overgegeven moet worden is ego en die gaat zich dus vrijwillig onderwerpen aan iets buiten zichzelf en gij geloofd dat.

Vrijwel niemand ook Tiemersma niet noemt het beestje dat de weerstand biedt bij z'n naam, het lijkt wel of die in de overgave wordt meegenomen naar de andere kant en zich daar vervolgens naar hartenlust weer mag manifesteren (hetgeen je niet zelden bij neo-advaita leraren ziet). Dat is dus niet zo, het moet duidelijk zijn dat Arjuna de strijdwagen beheerst en er meester over is. Er is geen overgave met een prominent aanwezig ego.

Het directe inzicht, Tiemersma noemt het directe herkenning, komt zelden voor en z'n opmerking dat er dan niets anders meer is dan die non-duale sfeer is onzin, we leven van en in dualiteit ook in de directe herkenning ervaar je gevolg te moeten geven aan de dualiteit. Hoe bestaat het dat Nisargadatte of Ramana nog activiteiten hebben ontplooid anderen naar het licht te brengen als er geen dualiteit meer werd ervaren ?

De 'wie' van Tiemersma zal zich niet onderwerpen aan de overgave en flink tegensputteren, beter is het de inhoud van de 'wie' te gaan onderzoeken.

moi
14 oktober 2013, 13:21
Het directe inzicht, Tiemersma noemt het directe herkenning, komt zelden voor en z'n opmerking dat er dan niets anders meer is dan die non-duale sfeer is onzin, we leven van en in dualiteit ook in de directe herkenning ervaar je gevolg te moeten geven aan de dualiteit. Hoe bestaat het dat Nisargadatte of Ramana nog activiteiten hebben ontplooid anderen naar het licht te brengen als er geen dualiteit meer werd ervaren.


Wellicht dat Tiemersma, Nisargadatta ofwel Ramana, Vanuit Bewustzijn spreken, de woorden zo gebruiken vanuit het onbewuste, into bewustzijn zonder enige identificatie met lichaam en geest.
De woorden die daarvandaan komen hetzelfde betekenen dan zoals jij ze als identiteit ons wenst voor te schotelen en zoals zij ze interpreteren dan als onzin betitelt, daar je ze zelf nog niet herkent vanuit die staat, is dat mogelijk nog een onderzoekje waard?

De woorden van bovengenoemden, zijn in herkenning zo helder als glas.

Rennie
14 oktober 2013, 14:31
Wellicht dat Tiemersma, Nisargadatta ofwel Ramana, Vanuit Bewustzijn spreken, de woorden zo gebruiken vanuit het onbewuste, into bewustzijn zonder enige identificatie met lichaam en geest.
De woorden die daarvandaan komen hetzelfde betekenen dan zoals jij ze als identiteit ons wenst voor te schotelen en zoals zij ze interpreteren dan als onzin betitelt, daar je ze zelf nog niet herkent vanuit die staat, is dat mogelijk nog een onderzoekje waard?

De woorden van bovengenoemden, zijn in herkenning zo helder als glas.

Wij spreken allen, zonder onderscheid vanuit Bewustzijn zonder hetwelk dit alles onmogelijk zou zijn. De gebruikte woorden zijn duaal want ze zijn het product van het duale, het onderscheid kunnen maken, hetgeen we voor de begripsvorming van hetgeen gezegd wordt nodig hebben. Dat wat je bent komt weliswaar middels woorden mee maar valt niet uit te leggen valt niet in begrijpende vorm over te dragen. Wat de man wil is een boodschap overbrengen in een voor iedereen begrijpelijke vorm en inderdaad dat doet hij niet onverdienstelijk, zijn woorden zijn helder er is geen woord Spaans bij.
Nochtans ging het mij niet om de betweter uit te hangen maar om foutjes in de redenering die een toestand scheppen van genade en wisselvalligheid terwijl er wat gedaan kan worden.

Er staat 'dat er dan niets anders meer is dan die non-duale sfeer is onzin'. In een non-duale sfeer valt niet gangbaar te leven maar bewijs gerust het tegendeel.

habbuthabnot
14 oktober 2013, 14:36
Een man heeft een huis en woont daar samen met zijn vrouw en kinderen.
Het is een mooi ruim huis met voor en achtertuin, garage, zolder, schuur, parkeerplaatsen enz.
De man is heel tevreden met deze omstandigheden en dat geldt eveneens voor de rest van de familie.
De man is niet altijd thuis. Van tijd tot tijd gaat hij op reis voor zaken. Ondertussen draait het gezin gewoon op volle toeren door.
De kinderen gaan naar school, er wordt boodschappen gedaan en huishoudelijk werk en onderhoud vinden plaats.

Na enige tijd komt de man weer thuis en vindt alles in goede orde terug.
De zakenreis was succesvol en goedbeschouwd is zijn hele toestand in z'n afwezigheid erop vooruit gegaan.
Nu hij terug is zijn de kinderen blij, zijn vrouw is blij en de man kijkt tevreden naar het overzicht van zijn bankafschriften.
Als 's avonds de kinderen naar bed zijn en hij drinkt nog een glaasje samen met zijn vrouw bespreken zij wat hen nu te doen staat.
De man kijkt al weer vooruit naar de volgende reis en de vrouw neemt de wensen en behoeftes van het gezin met hem door.
Dan gaan ze naar bed.
Beiden slapen een diepe droomloze slaap.
De slaap der Rechtvaardigen.

Hab

Aart
14 oktober 2013, 14:57
Als er overgave is zegt de vragensteller gaat het vanzelf.

Het directe inzicht, Tiemersma noemt het directe herkenning, komt zelden voor en z'n opmerking dat er dan niets anders meer is dan die non-duale sfeer is onzin, we leven van en in dualiteit ook in de directe herkenning ervaar je gevolg te moeten geven aan de dualiteit. Hoe bestaat het dat Nisargadatte of Ramana nog activiteiten hebben ontplooid anderen naar het licht te brengen als er geen dualiteit meer werd ervaren ?

Ik lees dat toch anders.

B.: Als er overgave is, dan gaat het vanzelf?


D.T.: Wanneer het vanzelf gaat dan spreken we niet eens van overgave want dan gaat het vanzelf. Punt.

Als er helemaal geen probleem is, is er een directe herkenning en dan is er niets anders meer dan die non-duale sfeer.

Wanneer je van overgave spreekt dan heb je al iets dat uitgaat van een ik-persoon. Alles is al veel ruimer geworden en dan moet er ook nog een overgave plaatsvinden. Van wie? Blijkbaar van de persoon zoals die ervaren wordt en die beseft: nu moet ik dat laatste, dat centrum van dat ik, helemaal loslaten. Het kan zomaar, spontaan gebeuren.

Ik lees dus niet dat de goede man ergens zegt dat als er overgave is dat het dan vanzelf gaat.

En.

Volgens mij zegt de goede man; als er geen problemen ervaren worden dan komt dat (geen problemen ervaren) voort uit directe herkenning en vanuit directe herkenning bestaat er enkel de non-duale sfeer.

Ik kan dat (het enkel bestaan van de non-duale sfeer) beamen.

Renoir, wat versta jij onder dualiteit, wat ervaar jij wat ik schijnbaar niet ervaar?

Je boft want ik was Ramana en kan je dus zeggen hoe het zat/zit, vanuit 'directe herkenning/grenzeloos bewustzijn/geen ik-beleving/of geef het maar zo`n klote benaming ervaar je niets als dualiteit, er is enkel wat er is en geen tegenhanger. Je kunt gewoon het onderscheid tussen een boom en een lege parkeerplek zien. Ik zag dus mensen die het licht nog niet hadden gezien.

Ik snap wel dat bovenstaande woorden mogelijk geen verduidelijking bieden, ik kan enkel zeggen dat ik plots geen dualiteit meer ervaarde m.a.w. dat het non-duale hier op aarde wel tot de mogelijkheid behoort.

En natuurlijk bestaat er de mogelijkheid dat mensen vanuit dat duale zeggen dat ik dat ervaar vanuit ontkenning oftewel vanuit de mind en theoretisch zou dat natuurlijk best kunnen.

Maar gelukkig gaat het niet om mij maar enkel om de mogelijkheid die een ieder heeft om nou eens goed te kijken waarom ze ervaren wat ze ervaren en zich mogelijk nog te herinneren of ze als kind zoiets als dualiteit hebben ervaren of hoe het leven toen was. dat ze mogelijk toen 'meer in contact stonden met dat non-duale, eenheid, grenzeloosheid'.

moi
14 oktober 2013, 15:00
Wat geef je een man
die alles heeft?
Een vrouw
om alles uit te leggen.

WiNk

Rennie
14 oktober 2013, 16:11
Ik lees dat toch anders.

Ik lees dus niet dat de goede man ergens zegt dat als er overgave is dat het dan vanzelf gaat.

Ik lees, net als jij, eveneens niet dat de goede man zegt dat als er overgave is dat het dan vanzelf gaat dat zegt B de vragensteller. Er staat in mijn quote dan ook 'Als er overgave is ...zegt de vragensteller... gaat het vanzelf.'. Dat is deze passage:

B.: Als er overgave is, dan gaat het vanzelf?

Wanneer er iets over te geven valt moet er iets zijn die dat doet. Dat iets of ego staat overgave niet zomaar toe dat heb ik gehoond. Overgave kan het bij afwezigheid van ego niet genoemd worden want bij afwezigheid van ego heet het geen overgave meer te zijn.

Volgens mij zegt de goede man; als er geen problemen ervaren worden dan komt dat (geen problemen ervaren) voort uit directe herkenning en vanuit directe herkenning bestaat er enkel de non-duale sfeer.

Als in 'als er helemaal geen probleem is...' is voorwaarde afhankelijk, er is namelijk niet voldaan aan de voorwaarde er is een probleem en dat probleem heet ego en dat wil niet, ergo er is geen directe herkenning. Directe herkenning is de realisatie te weten 'wat' je bent en zoals de oude advaita geschriften zeggen vervolgens is het gewoon weer hout sprokkelen en water halen, oftewel dagelijkse kost. Kortom gewoon weer het bekende ploeteren in de dualiteit. Het enige en alles uitmakende verschil is dat er geen 'ik' meer is die het overkomt.

Mars
14 oktober 2013, 16:46
Een man heeft een huis en woont daar samen met zijn vrouw en kinderen.
Het is een mooi ruim huis met voor en achtertuin, garage, zolder, schuur, parkeerplaatsen enz.


Het verhaal an sich roept niet 123 vragen op...
Maar waarom in deze thread ?

Mars
14 oktober 2013, 17:19
Ja ok, je hoeft geen mysticus te zijn om een uitzonderlijk leven te hebben ?
Je zou bijna verwachten dat 1 van de gezinsleden ergens een gek bobbeltje ontdekt...

habbuthabnot
14 oktober 2013, 18:47
Ja ok, je hoeft geen mysticus te zijn om een uitzonderlijk leven te hebben ?
Je zou bijna verwachten dat 1 van de gezinsleden ergens een gek bobbeltje ontdekt...


En daar begint het.

God is de maker van alles.
Hij maakt de dag en de nacht.
Hij maakt de aan en uit knop.

Hij maakte Mars en de andere Sterren.

Nadat Hij mensen had gemaakt vroegen zij zichzelf af waarom God dat had gedaan.
Zij vroegen zichzelf echter niet af waarom zij zich dat afvroegen!
Zij realiseerden zich hun eigen wederkerigheid niet.

Wat keert weder?
Dat wat eerst verliet.
Tot wat keert het weder?
Tot Zichzelf keert het weder.
Wat is Zichzelf?
Dat wat eerst verlaten werd.

Hab

Rob
14 oktober 2013, 20:22
En daar begint het.

God is de maker van alles.
Hij maakt de dag en de nacht.
Hij maakt de aan en uit knop.

Hij maakte Mars en de andere Sterren.

Nadat Hij mensen had gemaakt vroegen zij zichzelf af waarom God dat had gedaan.
Zij vroegen zichzelf echter niet af waarom zij zich dat afvroegen!
Zij realiseerden zich hun eigen wederkerigheid niet.

Wat keert weder?
Dat wat eerst verliet.
Tot wat keert het weder?
Tot Zichzelf keert het weder.
Wat is Zichzelf?
Dat wat eerst verlaten werd.

Hab

Mooi, heel mooi ...

Maria
14 oktober 2013, 21:23
Nadat Hij mensen had gemaakt vroegen zij zichzelf af waarom God dat had gedaan.
Zij vroegen zichzelf echter niet af waarom zij zich dat afvroegen!
Zij realiseerden zich hun eigen wederkerigheid niet.

Wat keert weder?
Dat wat eerst verliet.
Tot wat keert het weder?
Tot Zichzelf keert het weder.
Wat is Zichzelf?
Dat wat eerst verlaten werd.

Hab

Da's heel mooi Hab

Aart
15 oktober 2013, 08:08
Ik lees, net als jij, eveneens niet dat de goede man zegt dat als er overgave is dat het dan vanzelf gaat dat zegt B de vragensteller. Er staat in mijn quote dan ook 'Als er overgave is ...zegt de vragensteller... gaat het vanzelf.'. Dat is deze passage:



Wanneer er iets over te geven valt moet er iets zijn die dat doet. Dat iets of ego staat overgave niet zomaar toe dat heb ik gehoond. Overgave kan het bij afwezigheid van ego niet genoemd worden want bij afwezigheid van ego heet het geen overgave meer te zijn.



Als in 'als er helemaal geen probleem is...' is voorwaarde afhankelijk, er is namelijk niet voldaan aan de voorwaarde er is een probleem en dat probleem heet ego en dat wil niet, ergo er is geen directe herkenning. Directe herkenning is de realisatie te weten 'wat' je bent en zoals de oude advaita geschriften zeggen vervolgens is het gewoon weer hout sprokkelen en water halen, oftewel dagelijkse kost. Kortom gewoon weer het bekende ploeteren in de dualiteit. Het enige en alles uitmakende verschil is dat er geen 'ik' meer is die het overkomt.

Lieve God, als er geen 'ik' is die het overkomt, hoe kan er dan in hemelsnaam de ervaring van ploeteren of dualiteit ontstaan?

Wie of wat ervaart ploeteren of dualiteit.

Wie of wat heeft er een bepaald beeld in het hoofd waar niet aan voldaan wordt en dat zodoende ploeteren/dualiteit ervaren kan worden?

Als er geen 'ik' is hoe kan er dan angst voor muizen zijn.

Oude geschriften gebruikt de mens vaak om zijn eigen denkbeelden te bevestigen, toch?, een ieder leest het naar eigen inzicht?

Allerliefste God, wat doe ik nou fout door geen dualiteit te ervaren.

U spreekt over eenheid, alles is 1, wat is dan dualiteit?

Om dualiteit te ervaren is er toch een ik nodig, een ik dat weerstand met het leven ervaart door die ik-heid/het ik-zijn?

Water naar de zee dragen.

Over 500 jaar gaat de mens water naar de zee dragen omdat ene Aart dat ooit ergens heeft neergeklad.

Nadje
15 oktober 2013, 09:42
Om dualiteit te ervaren is er toch een ik nodig, een ik dat weerstand met het leven ervaart door die ik-heid/het ik-zijn?

Dat is m.i. juist de misvatting. Het leven zelf kan op enig moment verschijnen als weerstand, maar dat betekent niet dat die weerstand tegen het leven is gericht. Het is simpelweg een uitdrukking van het leven.

Nadje
15 oktober 2013, 09:51
Lieve God, als er geen 'ik' is die het overkomt, hoe kan er dan in hemelsnaam de ervaring van ploeteren of dualiteit ontstaan?

Wie of wat ervaart ploeteren of dualiteit.

Wie of wat heeft er een bepaald beeld in het hoofd waar niet aan voldaan wordt en dat zodoende ploeteren/dualiteit ervaren kan worden?

Als er geen 'ik' is hoe kan er dan angst voor muizen zijn.


Dat moet je aan God vragen. Er is/verschijnt ploeteren en angst voor muizen. Er ontstaat pas een probleem als een "ik" zijn intrede doet en vindt dat er niet zoiets zou mogen bestaan als ploeteren of angst voor muizen, en dat we daar vanaf zouden moeten. Alleen een "ik" weigert de geschenken van God.

Rob
15 oktober 2013, 09:54
Dat is m.i. juist de misvatting. Het leven zelf kan op enig moment verschijnen als weerstand, maar dat betekent niet dat die weerstand tegen het leven is gericht. Het is simpelweg een uitdrukking van het leven.

De spijker op zijn kop. De wereld verschijnt in tegenstellingen. We kunnen het verschil zien van zwart met wit, op basis van het verschil tussen beide. Maar dat wil niet zeggen dat de tegengestelden ook per definitie tegenstrijdig zijn. Om tegenstrijdigheid te ervaren is er (het geloof in) iemand nodig die ergens mee in strijd verwikkeld is.

Rennie
15 oktober 2013, 10:14
Lieve God, als er geen 'ik' is die het overkomt, hoe kan er dan in hemelsnaam de ervaring van ploeteren of dualiteit ontstaan?

Wie of wat ervaart ploeteren of dualiteit.

Wie of wat heeft er een bepaald beeld in het hoofd waar niet aan voldaan wordt en dat zodoende ploeteren/dualiteit ervaren kan worden?

Als er geen 'ik' is hoe kan er dan angst voor muizen zijn.

Oude geschriften gebruikt de mens vaak om zijn eigen denkbeelden te bevestigen, toch?, een ieder leest het naar eigen inzicht?

Allerliefste God, wat doe ik nou fout door geen dualiteit te ervaren.

U spreekt over eenheid, alles is 1, wat is dan dualiteit?

Om dualiteit te ervaren is er toch een ik nodig, een ik dat weerstand met het leven ervaart door die ik-heid/het ik-zijn?

Water naar de zee dragen.

Over 500 jaar gaat de mens water naar de zee dragen omdat ene Aart dat ooit ergens heeft neergeklad.


Dat hout hakken en water dragen is datgene wat er vervolgens gewoon weer moet gebeuren, dat is dat ploeteren. In de dualiteit leven is honger hebben en op zoek moeten naar eten.
Dat je fortuinlijk bent uitgerust met een gevulde koelkast(vriendin) en niet op zoek moet naar eten verplaatst je nog niet in een staat van non-dualiteit. Als je, zoals ik verwacht bij je, geen fritctie meer ervaart heb je kans gezien jezelf in een staat van frictieloosheid te plaatsen, niets kan je de pis immers meer lauw maken, en dat noem je non-duale sfeer.

Zelfs nieuwe geschriften gebruikt de mens om zijn eigen denkbeelden te bevestigen, dat zag ik je meteen al doen in je vorige quote.

Volgens mij zegt de goede man; als er geen problemen ervaren worden dan komt dat (geen problemen ervaren) voort uit directe herkenning en vanuit directe herkenning bestaat er enkel de non-duale sfeer.

Dat is omdat je de voorkeur geeft aan uitdrukking geven aan je eigen toestand, die geen problemen meer ervaart. Ook je jezelf nu het etiket van 'directe herkenning' kunt opplakken omdat je al in de waan verkeert geen non-dualiteit meer te ervaren. Het meest directe bewijs van jouw ervaren van dualiteit is dat je jouw mening tegen de mijne plaatst.

Aart
15 oktober 2013, 10:23
Dat is m.i. juist de misvatting. Het leven zelf kan op enig moment verschijnen als weerstand, maar dat betekent niet dat die weerstand tegen het leven is gericht. Het is simpelweg een uitdrukking van het leven.

Ach stom van mij, je hebt gelijk.

Ik had net namelijk tegenwind.

Nadje, hoe kan het dat ik iets bv als weerstand ervaar en jij niet?

Heeft dat met die zogenaamde weerstand des leven te maken of godverdomme met ene Aart of Nadje?

Noem mij aub eens een voorbeeld van hoe het leven als weerstand kan verschijnen?

Is dat tegenwind die tegenwind heeft of dat de spruitjes uitverkocht zijn en jij had er zo'n trek in.

Shit de condooms zijn op en ik had zo'n zin om te neuken, ja dat is weerstand.

Nou neen, want ik ben dol blij dat die krengen op zijn, ik heb er geen zin in.

Weer 5 emmers heen en weer gebracht.

Aart
15 oktober 2013, 10:32
Dat moet je aan God vragen. Er is/verschijnt ploeteren en angst voor muizen. Er ontstaat pas een probleem als een "ik" zijn intrede doet en vindt dat er niet zoiets zou mogen bestaan als ploeteren of angst voor muizen, en dat we daar vanaf zouden moeten. Alleen een "ik" weigert de geschenken van God.

Nadje, Nadje, ik zie dat het weer de kant van winter op gaat, je hebt de isolatie in de bovenkamer al geplaatst.

Ik schijt gewoon in mijn broek, ik heb daar geen problemen mee.

Het gebeurd gewoon.

Of ik van die volgelopen schoenen af zou moeten, neen toch.

Dank je wel God voor het geschenk.

Dank je wel dat het zomaar uit het niets verschijnt.

Ik had net een darmspoeling gehad, de darmen waren geheel leeg maar zie mijn broek zit gewoon vol met stront, ik voelde wel een aandrang maar dacht, kan niet, niets aan de hand.

Stop God zomaar mijn broek vol met shit.

Sorry Douwe.

Ulla
15 oktober 2013, 10:34
Ach stom van mij, je hebt gelijk.

Ik had net namelijk tegenwind.

Nadje, hoe kan het dat ik iets bv als weerstand ervaar en jij niet?

Heeft dat met die zogenaamde weerstand des leven te maken of godverdomme met ene Aart of Nadje?

Noem mij aub eens een voorbeeld van hoe het leven als weerstand kan verschijnen?

Is dat tegenwind die tegenwind heeft of dat de spruitjes uitverkocht zijn en jij had er zo'n trek in.

Shit de condooms zijn op en ik had zo'n zin om te neuken, ja dat is weerstand.

Nou neen, want ik ben dol blij dat die krengen op zijn, ik heb er geen zin in.

Weer 5 emmers heen en weer gebracht.

DaNcE hoe simpel kan het zijn?
En wat doe je tot het zover is?
Die ikken zijn er toch gewoon?

glans
15 oktober 2013, 10:36
reactie verwijderd.

Aart
15 oktober 2013, 10:42
De spijker op zijn kop. De wereld verschijnt in tegenstellingen. We kunnen het verschil zien van zwart met wit, op basis van het verschil tussen beide. Maar dat wil niet zeggen dat de tegengestelden ook per definitie tegenstrijdig zijn. Om tegenstrijdigheid te ervaren is er (het geloof in) iemand nodig die ergens mee in strijd verwikkeld is.

Er is zwart en er is wit, dat 1 of andere verstandelijke idioot ons geleerd heeft dat dat tegenstellingen zijn is wat anders toch?

Voor het zelfde geld was ons geleerd dat groen en wit tegenstellingen zijn, toch?

Verschil is toch iets anders dan tegenstelling?

Verschil is toch iets anders dan dualiteit?

Het spijt me maar het lukt mij niet om de wereld in tegenstellingen te zien verschijnen.

Aart
15 oktober 2013, 10:48
Dat hout hakken en water dragen is datgene wat er vervolgens gewoon weer moet gebeuren, dat is dat ploeteren. In de dualiteit leven is honger hebben en op zoek moeten naar eten.
Dat je fortuinlijk bent uitgerust met een gevulde koelkast(vriendin) en niet op zoek moet naar eten verplaatst je nog niet in een staat van non-dualiteit. Als je, zoals ik verwacht bij je, geen fritctie meer ervaart heb je kans gezien jezelf in een staat van frictieloosheid te plaatsen, niets kan je de pis immers meer lauw maken, en dat noem je non-duale sfeer.

Zelfs nieuwe geschriften gebruikt de mens om zijn eigen denkbeelden te bevestigen, dat zag ik je meteen al doen in je vorige quote.



Dat is omdat je de voorkeur geeft aan uitdrukking geven aan je eigen toestand, die geen problemen meer ervaart. Ook je jezelf nu het etiket van 'directe herkenning' kunt opplakken omdat je al in de waan verkeert geen non-dualiteit meer te ervaren. Het meest directe bewijs van jouw ervaren van dualiteit is dat je jouw mening tegen de mijne plaatst.

Renoir, nou inderdaad dat is ploeteren zeg.

Ik maar hout hakken en gaat dat kreng op gas.

Rennie
15 oktober 2013, 11:14
Renoir, nou inderdaad dat is ploeteren zeg.

Ik maar hout hakken en gaat dat kreng op gas.

Je bent gewoon niet de maat voor alle dingen Aad er zijn er zat die hout hakken.

Ik ben al vanaf halfacht bezig met opa worden en tot nu toe geen centje pijn, een leuke bijkomstigheid is dat mijn schoondochter aan het bevallen is.

Update 12.40 uur: Het is een meisje en ze heet Rosalie.

Rob
15 oktober 2013, 11:16
Er is zwart en er is wit, dat 1 of andere verstandelijke idioot ons geleerd heeft dat dat tegenstellingen zijn is wat anders toch?

Voor het zelfde geld was ons geleerd dat groen en wit tegenstellingen zijn, toch?

Verschil is toch iets anders dan tegenstelling?

Verschil is toch iets anders dan dualiteit?

Het spijt me maar het lukt mij niet om de wereld in tegenstellingen te zien verschijnen.

Er van uitgaande dat je niet kleurenblind bent, kun je het verschil zien tussen groen en wit. Iets groens op de voorgrond tegen een zelfde kleur groene achtergrond kun je niet zien. Dat is wat ik verschil of tegenstelling noem. Daar zit geen tegenstrijdigheid in. Het groen is niet in strijd met het wit. En als er toch een strijd wordt waargenomen, dan is dat in de ogen van degene die dat waarneemt. Zie daar het verschil tussen tegenstelling (=verschil) en tegenstrijdigheid.

Aart
15 oktober 2013, 11:34
Ik wilde net wat broodjes halen bij de bakker.

Zie ik dat het buiten regent.

Net mijn haar in model gebracht, duurde wel 20 minuten.

Ik zit me suf te wachten wanneer die weerstand met die bovengenoemde feiten verschijnt.

Er is toch geen weerstand wat betreft /in de feiten; broodjes halen, het regent buiten, haar in model gebracht in 20 minuten?

Enkel als er iets in mij (enkel plaats aanduiding en voor taalgebruik) verschijnt die weerstand heeft met bovengenoemde feiten dan verschijnt er toch dualiteit?

Als ik al rijdend op de fiets zit en ik voel dat er tegenwind is dan is dat toch gewoon een feit, als er verder niets in mij verschijnt dan is er enkel tegenwind. Dan is er geen weerstand met wat is en ontstaat er geen vervelend gevoel of iets dergelijks.

Pas als er iets in mij verschijnt wat die tegenwind niet wilt dan is er plots zoiets als dualiteit dan is er plots een ploeteren tegen de wind in, een ikje wat aan het ploeteren is of iets als ploeteren ervaart, toch?

Dan verschijnt ook nog uit die mind; ja maar je mag het best als ploeteren ervaren en het heel vervelend vinden want doe je dat niet dan zit je in de ontkenning of iets dergelijks, geschenk.

Of; ja maar dat ploeteren, die weerstand daar zit geen ik in.

Er wordt niet gezien of men kent de ervaring waarschijnlijk niet dat als er geen ikje oppopt dat die hele kermis der mind met zijn dualiteit, etc niet in werking treedt.

Ach, een ieder zijn/haar fase.

Alles is Liefde, alles is al goed.

Ik ga me eens aankleden en broodjes halen.

Ja ik ploeter wat af.

Aart
15 oktober 2013, 11:46
Je bent gewoon niet de maat voor alle dingen Aad er zijn er zat die hout hakken.

Ik ben al vanaf halfacht bezig met opa worden en tot nu toe geen centje pijn, een leuke bijkomstigheid is dat mijn schoondochter aan het bevallen is.

Ja Renoir, haal de maat der dingen er maar weer bij.

Je leven leiden kan toch geheel zonder 1 enkele weerstand?

Dat het lijf tot een bepaalde bewustzijnstrilling voeding nodig heeft is toch geen ploeteren.

Sinds een paar weken ben ik schroeven aan het tellen en met 100 stuks in een bakje aan het doen, enige weerstand? neen.

Onderzoek de simpele werkzaamheden en zie wat weerstand is, hoe enkel de mind iets als duaal kan ervaren. Zonder het filter der mind/ikje, geen dualiteit.

Ik ga weer verder met tellen, excuses.

Rennie
15 oktober 2013, 11:52
Je leven leiden kan toch geheel zonder 1 enkele weerstand?


Je introduceert voor het eerst in deze dialoog 'weerstand' wie maakt van ploeteren weerstand Aad ? Weerstand is hetgeen de 'ik' kan ondervinden wanneer de 'ik' de toestand kwalificeert als niet prettig en vraagt om deze kelk aan hem/haar voorbij te laten gaan.

Daar had ik het niet over.

Cynthia
15 oktober 2013, 13:38
Lieve God, als er geen 'ik' is die het overkomt, hoe kan er dan in hemelsnaam de ervaring van ploeteren of dualiteit ontstaan?

Wie of wat ervaart ploeteren of dualiteit.

Wie of wat heeft er een bepaald beeld in het hoofd waar niet aan voldaan wordt en dat zodoende ploeteren/dualiteit ervaren kan worden?

Als er geen 'ik' is hoe kan er dan angst voor muizen zijn.

Oude geschriften gebruikt de mens vaak om zijn eigen denkbeelden te bevestigen, toch?, een ieder leest het naar eigen inzicht?

Allerliefste God, wat doe ik nou fout door geen dualiteit te ervaren.

U spreekt over eenheid, alles is 1, wat is dan dualiteit?

Om dualiteit te ervaren is er toch een ik nodig, een ik dat weerstand met het leven ervaart door die ik-heid/het ik-zijn?

Water naar de zee dragen.

Over 500 jaar gaat de mens water naar de zee dragen omdat ene Aart dat ooit ergens heeft neergeklad.

Vaak is mijn hoofd stil, dan Ben, en is er geen ik. Maar ja al te vaak, barst mijn ik/ego/godin in mij los, mijn god wat ratelt ze, en wat een weerstand kan dat mens voelen, ze wilt dit, vind dat, heeft behoefte aan.... Ja mijn ik/ego/godin lult wat af. Maar ook vaak houd ze haar mond en dan, Ben, en gaat het leven ook gewoon zijn gang, Ben wast af, stofzuigt etc. Wat zou het mooi zijn als Ben ik/ego/godin wist te lozen. Iemand een tip? Dan zou er geen dualiteit meer zijn, dan was er alleen Ben. Tot nu toe als ik/ego/godin te veel aanwezig is en zelfs zij er gek van word dan chant ze Aum, waardoor ze zich overgeeft aan Ben.

Nadje
15 oktober 2013, 15:20
Ach stom van mij, je hebt gelijk.

Ik had net namelijk tegenwind.

Nadje, hoe kan het dat ik iets bv als weerstand ervaar en jij niet?

Heeft dat met die zogenaamde weerstand des leven te maken of godverdomme met ene Aart of Nadje?


Hoe kan het dat hier bijvoorbeeld de zon schijnt en dat het bij jou regent? Dat heeft toch niks met Aart of Nadje te maken?

Nadje
15 oktober 2013, 15:21
Nadje, Nadje, ik zie dat het weer de kant van winter op gaat, je hebt de isolatie in de bovenkamer al geplaatst.

Ik schijt gewoon in mijn broek, ik heb daar geen problemen mee.

Het gebeurd gewoon.

Of ik van die volgelopen schoenen af zou moeten, neen toch.

Dank je wel God voor het geschenk.

Dank je wel dat het zomaar uit het niets verschijnt.

Ik had net een darmspoeling gehad, de darmen waren geheel leeg maar zie mijn broek zit gewoon vol met stront, ik voelde wel een aandrang maar dacht, kan niet, niets aan de hand.

Stop God zomaar mijn broek vol met shit.

Sorry Douwe.
Shit happens. Zelfs als je Aart heet.

Nadje
15 oktober 2013, 15:34
Ik wilde net wat broodjes halen bij de bakker.

Zie ik dat het buiten regent.

Net mijn haar in model gebracht, duurde wel 20 minuten.

Ik zit me suf te wachten wanneer die weerstand met die bovengenoemde feiten verschijnt.

Er is toch geen weerstand wat betreft /in de feiten; broodjes halen, het regent buiten, haar in model gebracht in 20 minuten?

Enkel als er iets in mij (enkel plaats aanduiding en voor taalgebruik) verschijnt die weerstand heeft met bovengenoemde feiten dan verschijnt er toch dualiteit?

Als ik al rijdend op de fiets zit en ik voel dat er tegenwind is dan is dat toch gewoon een feit, als er verder niets in mij verschijnt dan is er enkel tegenwind. Dan is er geen weerstand met wat is en ontstaat er geen vervelend gevoel of iets dergelijks.

Pas als er iets in mij verschijnt wat die tegenwind niet wilt dan is er plots zoiets als dualiteit dan is er plots een ploeteren tegen de wind in, een ikje wat aan het ploeteren is of iets als ploeteren ervaart, toch?


Het is niet zo dat dualiteit enkel verschijnt bij weerstand. Je kunt alleen weten wat tegenwind is, als je ook weet wat het is om de wind mee te hebben. Dualiteit betekent, althans voor mij, simpelweg het kennen van iets aan de hand van zijn tegendeel. Anders zou het namelijk helemaal niet gekend kunnen worden. Met een ploeterend ikje heeft het al helemaal niks van doen.

Nadje
15 oktober 2013, 15:52
Vaak is mijn hoofd stil, dan Ben, en is er geen ik. Maar ja al te vaak, barst mijn ik/ego/godin in mij los, mijn god wat ratelt ze, en wat een weerstand kan dat mens voelen, ze wilt dit, vind dat, heeft behoefte aan.... Ja mijn ik/ego/godin lult wat af. Maar ook vaak houd ze haar mond en dan, Ben, en gaat het leven ook gewoon zijn gang, Ben wast af, stofzuigt etc. Wat zou het mooi zijn als Ben ik/ego/godin wist te lozen. Iemand een tip? Dan zou er geen dualiteit meer zijn, dan was er alleen Ben. Tot nu toe als ik/ego/godin te veel aanwezig is en zelfs zij er gek van word dan chant ze Aum, waardoor ze zich overgeeft aan Ben.
De vraag is waarom je ik/ego/godin zou willen lozen? Zodat alleen Ben overblijft? Er is alleen maar Ben. En Ben verschijnt soms als ik/ego/godin. De oplossing voor het probleem (ik noem het maar even zo) is er niet in gelegen om van het ik/ego/godin af te komen, maar met het stoppen van het opsplitsen van jezelf. (In Ben en ik/ego/godin).

Ulla
15 oktober 2013, 17:20
Er is zwart en er is wit, dat 1 of andere verstandelijke idioot ons geleerd heeft dat dat tegenstellingen zijn is wat anders toch?

Voor het zelfde geld was ons geleerd dat groen en wit tegenstellingen zijn, toch?

Verschil is toch iets anders dan tegenstelling?

Verschil is toch iets anders dan dualiteit?

Het spijt me maar het lukt mij niet om de wereld in tegenstellingen te zien verschijnen.

Warm/heet en koud, Nat en droog, ziek en gezond, honger of geen honger,
pijn en geen pijn. Vechten of vluchten. Ook al denk je er misschien niet over, je reageert wel verschillend. Waar jij op doelt dat je het geen namen geeft en zo doet alsof het je niet kan schelen dat je je brandt aan iets heets. Geen hond zou zo dom doen. Met of zonder naam ze zijn er wel.

Nadje
15 oktober 2013, 17:58
Het spijt me maar het lukt mij niet om de wereld in tegenstellingen te zien verschijnen.
Als je hiermee bedoelt dat je het ??n niet zonder het ander kunt zien, of anders gezegd, dat ze in elkaars verlengde liggen, dan ga ik met je mee.

Cynthia
15 oktober 2013, 18:07
De vraag is waarom je ik/ego/godin zou willen lozen? Zodat alleen Ben overblijft? Er is alleen maar Ben. En Ben verschijnt soms als ik/ego/godin. De oplossing voor het probleem (ik noem het maar even zo) is er niet in gelegen om van het ik/ego/godin af te komen, maar met het stoppen van het opsplitsen van jezelf. (In Ben en ik/ego/godin).

Is dat zo? Hoe weet jij dat? Alles wat jij schrijft is een uiting van jou ik/ego/godin jou beeld , ik heb mijn beeld. Maar wat is waar? Wat ik schrijf is waar voor mij, wat jij schrijft is waar voor jou en de waarheid, die bestaat niet! Er bestaat zelfs geen vraag! Maar leuk dat je mij liet zien wie jij bent, wat ben je mooi lief.

Liefs,

Nadje
15 oktober 2013, 19:44
Is dat zo? Hoe weet jij dat? Alles wat jij schrijft is een uiting van jou ik/ego/godin jou beeld , ik heb mijn beeld. Maar wat is waar? Wat ik schrijf is waar voor mij, wat jij schrijft is waar voor jou en de waarheid, die bestaat niet! Er bestaat zelfs geen vraag! Maar leuk dat je mij liet zien wie jij bent, wat ben je mooi lief.

Liefs,
Wat een merkwaardige reactie. Je vroeg om een tip. Je zou jezelf de vragen kunnen stellen die ik heb aangereikt. Of eens proberen te stoppen met jezelf steeds op te splitsen. En als je er niks mee kunt, kun je dat toch ook gewoon zeggen? Met dit soort reacties kan ik helemaal niks. Hooguit mijn reet mee afvegen.

Cynthia
15 oktober 2013, 20:56
Wat een merkwaardige reactie. Je vroeg om een tip. Je zou jezelf de vragen kunnen stellen die ik heb aangereikt. Of eens proberen te stoppen met jezelf steeds op te splitsen. En als je er niks mee kunt, kun je dat toch ook gewoon zeggen? Met dit soort reacties kan ik helemaal niks. Hooguit mijn reet mee afvegen.

Tip's wil ik altijd!! Wat ik er van vind en hoe mijn reactie zal zijn tja, het is zoals het is. Maar jij vond mijn reactie merkwaardig en je wilt er jou reet mee afvegen, haha, heerlijk!!! Succes daar mee en ik zou dat wel willen zien. Doet het er toe dat we aan elkaars verwachtingen voldoen? Wat mij betreft niet, jij bent een geweldig mens net als ik.

Liefs,

Nadje
15 oktober 2013, 21:18
Tip's wil ik altijd!! Wat ik er van vind en hoe mijn reactie zal zijn tja, het is zoals het is. Maar jij vond mijn reactie merkwaardig en je wilt er jou reet mee afvegen, haha, heerlijk!!! Succes daar mee en ik zou dat wel willen zien. Doet het er toe dat we aan elkaars verwachtingen voldoen? Wat mij betreft niet, jij bent een geweldig mens net als ik.

Liefs,
Nou volgens mijn tedere wederhelft is mijn bipsje het aanzien meer dan waard, maar ja, hij is verre van objectief natuurlijk.

habbuthabnot
15 oktober 2013, 22:35
Je leven leiden kan toch geheel zonder 1 enkele weerstand?



Nee meneer Aart, in een menselijk lichaam kan dat niet.
Alle fysieke en mentale hoedanigheden bestaan in die situatie bij de gratie van weerstand.
Hoe meer weerstand er is, des te groter is de energie die beschikbaar komt bij het overwinnen ervan.
Hoe groter de strijd, zoveel groter de winst, ongeacht de uitslag of de score.

Hab

habbuthabnot
16 oktober 2013, 00:05
Er is zwart en er is wit, dat 1 of andere verstandelijke idioot ons geleerd heeft dat dat tegenstellingen zijn is wat anders toch?

Voor het zelfde geld was ons geleerd dat groen en wit tegenstellingen zijn, toch?

Verschil is toch iets anders dan tegenstelling?

Verschil is toch iets anders dan dualiteit?

Het spijt me maar het lukt mij niet om de wereld in tegenstellingen te zien verschijnen.


"....te paard en haast U want de gevaren zijn groot. Zie hoe machtig de wieken draaien en dichterbij komen.....te paard, te paard!! Oh, en wind is aan hun zijde.....zie toch hoe de storm zich tegen ons keert. Duisternis komt over het land .....is niemand bereid met mij op te trekken....?"

Aart
16 oktober 2013, 06:43
Vaak is mijn hoofd stil, dan Ben, en is er geen ik. Maar ja al te vaak, barst mijn ik/ego/godin in mij los, mijn god wat ratelt ze, en wat een weerstand kan dat mens voelen, ze wilt dit, vind dat, heeft behoefte aan.... Ja mijn ik/ego/godin lult wat af. Maar ook vaak houd ze haar mond en dan, Ben, en gaat het leven ook gewoon zijn gang, Ben wast af, stofzuigt etc. Wat zou het mooi zijn als Ben ik/ego/godin wist te lozen. Iemand een tip? Dan zou er geen dualiteit meer zijn, dan was er alleen Ben. Tot nu toe als ik/ego/godin te veel aanwezig is en zelfs zij er gek van word dan chant ze Aum, waardoor ze zich overgeeft aan Ben.

Ach, Ben is er altijd, toch?

Hoe zou anders ik/ego/godin opgemerkt kunnen worden.

Ik/ego/godin verdwijnen steeds meer naar de achtergrond als gezien wordt waarom zij verschijnen/oppoppen.

Waar staat ik/ego/godin voor?

Cynthia
16 oktober 2013, 09:17
Waar staat ik/ego/godin voor?

Gedachten?!
Denk ik BiGeRgRiN

Maria
16 oktober 2013, 10:17
Sinds een paar weken ben ik schroeven aan het tellen en met 100 stuks in een bakje aan het doen, enige weerstand? neen.


Hebben ze je nu toch aan het werk gezet BiGeRgRiN

Aart
16 oktober 2013, 13:06
Gedachten?!
Denk ik BiGeRgRiN

Een door de filters der geheugen/oud zeer de wereld aanschouwen?

Angst, controle, gevoel dat er iets niet juist is?


Wat zich uit in gedachtes?

Zou dat niet staan voor ik/ego/godin?

Aart
16 oktober 2013, 13:10
Hebben ze je nu toch aan het werk gezet BiGeRgRiN

Tis me toch wat he, een oud lijk een werkweek van 2 uur in de maag proberen te splitsen, het zou verboden moeten zijn.

Ach, het is crisis zullen we (MPS) maar denken en Jezus zei al; Vader ze weten niet beter.

Douwe Tiemersma draaide in zijn graf toen hij het hoorde.

Maria
16 oktober 2013, 17:11
een werkweek van 2 uur

Heftig

Ulla
16 oktober 2013, 17:30
Is dat zo? Hoe weet jij dat? Alles wat jij schrijft is een uiting van jou ik/ego/godin jou beeld , ik heb mijn beeld. Maar wat is waar? Wat ik schrijf is waar voor mij, wat jij schrijft is waar voor jou en de waarheid, die bestaat niet! Er bestaat zelfs geen vraag! Maar leuk dat je mij liet zien wie jij bent, wat ben je mooi lief.

Liefs,

Is het dan nog een kwestie van weten in de zin van het brein? Het is er toch ook gewoon ook al die verschillende vormen. Gezien vanuit de waarnemer worden al die vormen waargenomen. Ook die uitleg die gegeven wordt.

Sterre
17 oktober 2013, 01:11
Vaak is mijn hoofd stil, dan Ben, en is er geen ik.

Ben? Ben is toch van "ik ben"? Zoals Zijn is van "wij zijn"? Ben.... Zijn....
grappig toch .... taal ..... alleen onze taal geeft al aan dat er sprake is van ik, jij, wij, zij (dualiteit?) .... Woorden, grammatica, etc. schieten imo per definitie te kort .....

Maar ja al te vaak, barst mijn ik/ego/godin in mij los, mijn god wat ratelt ze, en wat een weerstand kan dat mens voelen, ze wilt dit, vind dat, heeft behoefte aan.... Ja mijn ik/ego/godin lult wat af. Maar ook vaak houd ze haar mond en dan, Ben, en gaat het leven ook gewoon zijn gang, Ben wast af, stofzuigt etc. Wat zou het mooi zijn als Ben ik/ego/godin wist te lozen. Iemand een tip? Dan zou er geen dualiteit meer zijn, dan was er alleen Ben. Tot nu toe als ik/ego/godin te veel aanwezig is en zelfs zij er gek van word dan chant ze Aum, waardoor ze zich overgeeft aan Ben.

Is ego/ik niet juist het tegenovergestelde/verschil met/van de god/godin?

Voor mij staat god/godin voor WAT ik ben en ego/ik voor Wie ik ben....
Bij mij IS de god/godin stil in onvoorwaardelijke liefde en omarmt me (ik/ego), vangt me (ik/ego) op zonder (voor)oordelen.....

Godin/god IS mij..... IS wij.... IS jij en ik...
..... IS wat wij ZIJN.... als we ik/ego STIL kunnen laten luisteren....

Cynthia
19 oktober 2013, 14:29
Ben? Ben is toch van "ik ben"? Zoals Zijn is van "wij zijn"? Ben.... Zijn....
grappig toch .... taal ..... alleen onze taal geeft al aan dat er sprake is van ik, jij, wij, zij (dualiteit?) .... Woorden, grammatica, etc. schieten imo per definitie te kort .....



Is ego/ik niet juist het tegenovergestelde/verschil met/van de god/godin?

Voor mij staat god/godin voor WAT ik ben en ego/ik voor Wie ik ben....
Bij mij IS de god/godin stil in onvoorwaardelijke liefde en omarmt me (ik/ego), vangt me (ik/ego) op zonder (voor)oordelen.....

Godin/god IS mij..... IS wij.... IS jij en ik...
..... IS wat wij ZIJN.... als we ik/ego STIL kunnen laten luisteren....

Dat dacht ik eerst ook ,maar ik weet nu dat er in mijn brein een deel is dat zich een
godin /prinses voelt.God is ook een idee, op de hoop dus. Taal ...... hoe zou het zijn als we er nooit aan begonnen waren? Stel je eens voor!

Liefs,

Sterre
19 oktober 2013, 20:18
Dat dacht ik eerst ook ,maar ik weet nu dat er in mijn brein een deel is dat zich een
godin /prinses voelt.God is ook een idee, op de hoop dus.

Dat stukje brein heb ik ook: maar 'mijn' prinses is allang van het witte paard afgelazerd, die godin die jij bedoelt is een spinsel van het ego: een illusie.... wel een leuke, dat wel ;)

.... die andere godin/god is gnosis.... dat is een innerlijk weten....

Taal ...... hoe zou het zijn als we er nooit aan begonnen waren? Stel je eens voor!

..... non-verbale taal, beelden, spreken ook meer dan woorden ooit kunnen doen.... Daarom is het mooi dat we ook die taalinstrumenten tot onze beschikking hebben: intu?tie....