PDA

Volledige versie bekijken : Tagore


Nadje
23 augustus 2014, 22:58
Het Ene in ons herkent zichzelf, heeft zijn vreugde in zichzelf en drukt zichzelf uit in zijn werken. Het is waarheid en vreugde en uitdrukking. Daarom kan zijn vereniging met het hoogste Ene slechts geschieden in wijsheid, in liefde en in dienst. Dit is onze dharma, d.w.z. onze hogere natuur.

Haar einddoel laat zich noch uittekenen, noch verklaren, want het behoort tot dat leven in de geestelijke wereld, waar ons streven zijn leven vindt in iets, dat wij zoeken te omschrijven met het woord "zaligheid".

Het is gemakkelijk zich daarom niet te bekommeren en toch te leven, maar de mens heeft zich steeds daarom bekommerd. Hij zoekt vergeefs zich daarvan een voorstelling te vormen, hij betwijfeld het, bespot het en smacht het; maar zelfs in zijjn worstelen, in zijn mislukkingen, in zijn vertwijfeld pogen om daarvan los te komen, draait hij zich toch altijd-door om in deze Ene grote waarheid.

Tagore.

Nadje
23 augustus 2014, 23:01
Tagore zou eigenlijk onder het kopje: leermeesters moeten komen vind ik. Maar ik krijg hem daar niet geplaatst.

Nadje
23 augustus 2014, 23:15
Ik las dit vanavond bij vrienden en dit is voor mij het hele verhaal in een notendop. Dit is waarover het gaat. Dit is waarheid. Dit dekt volledig de lading, wat mij betreft. Het kwam binnen bij mij, het raakte me, ik werd erdoor geroerd, ik kreeg kippevel. Of is het kippenvel tegenwoordig? Anyway, dat is voor mij Waarheid, met een hoofdletter, of dat is , om Tagore's termen te blijven, gelukzaligheid. Waarin jij, of ik in dit geval, optimaal resoneer met mijn omgeving, of althans dat als zodanig ervaar, door er zelf niet meer te zijn, maar ermee lijkte vervloeien, inderdaad als een geheel.

Ik hoop dat wie ervoor in de mood is, zich de moeite, de rust en de tijd wil gunnen, daar waar deze woorden niet onmiddellijk raken, ze tot zich te nemen, ze te herlezen, ze te laten doordringen, bezinken enfin........

Ze hoeven niet ter discussie gesteld te worden.

Er is herkenning of niet.

Rennie
24 augustus 2014, 09:42
Tagore zou eigenlijk onder het kopje: leermeesters moeten komen vind ik. Maar ik krijg hem daar niet geplaatst.

Rabindranath Tagore was een Bengaals dichter, wijsgeer, toneelschrijver, romanschrijver en mysticus, die zijn faam vooral te danken heeft aan zijn gedichten. Hij schiep een soort letterkunde die dichter bij het gesproken Bengaals lag dan men ooit daarvoor had geschreven. Hij schreef voornamelijk in het Bengaals, maar vertaalde zelf veel van zijn werken in het Engels. In zijn werk komt grote kennis van zowel de Westerse als de Indiase cultuur tot uitdrukking. Hij predikte ascese noch yoga, maar een vreugde- en liefdevol opgaan in God in het dagelijks leven.

Bron (http://nl.wikipedia.org/wiki/Rabindranath_Tagore) Wikipedia

Geen leraar in de spirituele zin van het woord al gaf hij ergens les in.

Looro
24 augustus 2014, 15:42
In deze woorden van Tagore is onze hoogste natuur. Er is herkenning!
Looro

Nadje
27 augustus 2014, 20:39
In deze woorden van Tagore is onze hoogste natuur. Er is herkenning!
Looro
Fijn Looro. HeArTs