PDA

Volledige versie bekijken : Tineke


Rennie
5 september 2011, 22:30
EVEN VOOR DE DUIDELIJKHEID, IK KRIJG LOVENDE REACTIES OP HET VOLGENDE VERHAAL VAN (ENE) TINEKE VAN HET REMON FORUM .. HET IS DUS NIET DOOR MIJ MAAR DOOR TINEKE GESCHREVEN.. AL STA IK VOLLEDIG ACHTER 'N UITLEG ALS DEZE (OM DIE REDEN PLAATSTE IK HET OOK HIER) HET IS NIET VAN MIJN HAND

Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Aart Nobel Bekijk bericht (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page8&p=100450#post100450)
Tineke, tuurlijk ken ik dat kindmechanisme wat jij zo mooi beschrijft.

Als je bedoelt dat dat voor mij speelt dan moet ik je teleurstellen.

Mijn reactie m.b.t. `je liever in je verleden leeft' was gebaseerd op; Het (passief) ondergaan van wat leven is (= het zijn allemaal "verhaaltjes" die geen ?cht effect KUNNEN hebben), is voor mij geen optie meer; ik geef er de voorkeur aan om actief vorm te geven aan het leven, dat ik eindelijk als "het mijne" ervaar...

Alle angsten/negatieve gevoelens/emoties komen enkel voort uit de verhaaltjes van de kindmechanismen.

Als er niet meer geleefd wordt vanuit die mechanismen dan is het godsonmogelijk dat er nog iets van angst/negatieve gevoelens/emoties op komen.

Komen ze dus nog op dan zit je in het verleden.

Simpel als wat maar vertel dat niet tegen de kindmechanismes/ego wat dat wil niets liever dan zichzelf in stand houden en maar voelen en voelen, wat niets anders is dan zelfverheerlijking/bevestiging.

Want oei, het zal maar eens stil en rustig zijn wat valt er dan nog te beleven.

Okay, ik draaf een beetje door maar ja dat is menselijk.

Je stelt me niet teleur hoor Aart. Ik heb het alleen een beetje moeilijk met mensen die maar "prediken" over dat eeuwige NU (jaja, ik heb ook mijn "verlichte" meesters gehad), terwijl ik alleen maar kan constateren dat zij evengoed bezig zijn met hun eigen overleving (= het zichzelf in stand houden!) maar dat eigenlijk niet meer ZIEN! Je bent sowieso altijd aanwezig -en bezig- in het nu (waar zou je anders zijn?) maar dat houdt nu eenmaal ook het verleden ?n de toekomst in.
Om een voorbeeld te geven : het is omdat een mens w??t (vanuit ervaring, wat voor mij dus "verleden" betekent) dat bijvoorbeeld "honger hebben" -om maar iets te noemen- een dagdagelijks terugkerend fenomeen is, dat diezelfde mens anticipeert op dit weten en de ijskast en de voorraadkast gevuld worden. M.a.w. de mens "kijkt vooruit" op basis van het "achteruit kijken", want de acties in het nu (boodschappen doen) zijn in functie van de toekomst die men verw?cht (honger hebben).
Als je dus inderdaad ALLEEN MAAR in het nu zou leven, dan moet er niet geanticipeerd worden op het fenomeen honger hebben. Die honger is er immers niet altijd! Je ijskast en je voorraadkast zouden bijgevolg leeg zijn, want dat is toch compleet zinloos wanneer je niet eens weet of je er morgen, of in het volgende "nu" nog bent? Die etenswaren dienen immers het huidige nu (van g??n honger hebben) niet...
Ik ken NIEMAND die zo leeft... Ik ken geen enkele mens die gewoon afwacht tot de honger zich effectief aandient en pas d?n "op jacht" gaat naar voedsel, want die zou zich dan op sommige momenten moeten tevreden stellen met het eten van insecten bijvoorbeeld (altijd voorradig toch?) omdat alle winkels waar het voedsel zich bevindt OP DAT MOMENT (= in het "NU") nu eenmaal gesloten zijn.
Oh ja, al die verlichten leven zogezegd in het eeuwige, onbekende/ongekende nu (omdat dit blijkbaar iets is wat ze graag WILLEN denken/geloven) terwijl ze in realiteit continu het bekende/gekende verleden toepassen in functie van een gewenste/verwachte maar uiteindelijk toch onbekende/gevreesde toekomst. Dat komt voor mij dus ook neer op het jezelf vertellen van een "verhaaltje" eigenlijk... Van zodra je op deze tijd/ruimte-gebonden planeet toekomt, is het eeuwige nu (waaruit je voortkwam) nog slechts een droom, een herinnering (waar sommigen blijkbaar intens naar terug verlangen!).
Ervaring/kennis/weten is ALTIJD verleden; anticiperen is ALTIJD toekomst, en toch hanteren we dit alles in het nu, of je dat nu beseft of niet.

Predikers die niet leven volgens hun eigen "verkondigingen" (ik neem nu inderdaad "zomaar" aan dat er zich toch wel wat etenswaren in je huis bevinden, in functie van het "jezelf in stand houden"), beschouw ik als blinden, als mensen die wel d?nken dat ze het allemaal WETEN maar niet de moed hebben om hun eigen functioneren, de waarheid van hoe ze ?cht en effectief leven, onder ogen te komen! Natuurlijk zou je hierop kunnen reageren met "ik voed alleen mijn fysieke "lichaam" (via eten) en NIET mijn psychologische "ego". Ook een goed truukje natuurlijk... Want wie is dan dat "ik"? Geloof je ?cht dat het daarbij alleen maar om je fysieke lichaam (als simpele materie) gaat, m.a.w. een onpersoonlijk, ego-loos object dat zichzelf in stand probeert te houden? Waarom zou een lichaam d?t nu willen doen? Tja, wat mij betreft kan het dan evengoed om een "verheerlijking/bevestiging" van dat lichaam gaan...

Leven wil zichzelf blijkbaar in stand houden, zichzelf "bewaren" om een volgend nu te kunnen beleven (een eekhoorntje "verzamelt" volgens mij geen nootjes in functie van het huidige nu). Er is fysich leven (het lichaam); er is psychologisch leven (ego/denken); er is voelend leven (emoties); er is spiritueel leven (geest/ziel). En die vormen van leven mogen er allemaal zijn...
Als er IN MEZELF harmonie is tussen al die vormen van leven, al die "mechanismes" (zonder dat of het ??n of het ander als zinloos, of overbodig, of ongewenst, of "kinderlijk" wordt beschouwd), dan pas kan er sprake zijn van een echte innerlijke "rust en vrede" (nee, nog geen "rust IN vrede" voor mij, dat is voor als ik dood ben h?)

Als er niet meer geleefd wordt vanuit die mechanismen dan is het godsonmogelijk dat er nog iets van angst/negatieve gevoelens/emoties op komen.

In dat geval zou ik je een soort "experiment" kunnen aanraden, gewoon om voor jezelf te "testen" of het echt wel w??r is wat je beweert. Je zou naar een onbewoond eiland kunnen gaan waar zich geen enkele, maar dan ook geen enkele "voedselbron" bevindt (neen, zelfs geen insecten). Het dringt dus op een bepaald moment tot je door (allicht pas na een tot mislukken gedoemde "zoektocht" naar eten) dat er geen enkele manier is om "jezelf in stand te houden". Ik ben benieuwd of er zich toch niet -althans in eerste instantie- wat angst (voor het onbekende van wat "sterven" nu eenmaal is) zou aandienen, VOOR de overgave aan de dood... Ik vraag me af of d?t overlevingsmechanisme effectief "overwonnen" is bij jou. Je kan vanuit een huidige comfortabele positie (= in leven zijn, in het NU zijn) dan wel d?nken/geloven/jezelf wijsmaken dat je geen angst voor de dood hebt of zal hebben, maar dit ook ?cht WETEN (vanuit ervaring dus), is volgens mij pas "godsonmogelijk"...

Volgens jou zijn negatieve emoties louter en alleen een gevolg van in het verleden leven. Volgens mij zijn het gewoon "triggers" die je telkens weer confronteren met je eigen angst voor de realiteit van DE DOOD, eens je inderdaad voorbij de woede (= verzet tegen die realiteit), het verdriet (= pijn omwille van die realiteit) en de wanhoop (= niet aankunnen van die realiteit ) geraakt bent. Het gaat dan telkens weer om een confrontatie met een ONGEWENSTE, gevreesde maar niet-onderuit-te-komen toekomst! En die confrontaties zullen blijven komen, tot men uiteindelijk de machteloosheid (er is geen ontsnappen mogelijk) "tegenkomt". En dat is niet iets wat "eigen" is aan kind-zijn maar aan in-leven-zijn. Die machteloosheid onder ogen komen en deze durven ERVAREN, maakt volgens mij een einde aan de levensSTRIJD die zovelen aan het voeren zijn... Doodsangst en levensangst zijn eigenlijk twee kanten van dezelfde medaille. Er is angst voor de dood omdat je wilt leven; er is angst voor het leven omdat het, toch zeker wat het fysische en persoonlijke (ego) aspect betreft, sowieso eindigt met de dood, willen of niet...

Ik ben ook een mens en het etiket "doordraven" mag je dus ook gerust op mij plakken ;-)

Bron. (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life.&p=100442&viewfull=1#post100442)

Rennie
5 september 2011, 22:36
HET VOLGENDE IS EVENEENS VAN DE HAND VAN TINEKE VAN HET REMON FORUM

Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Leila Bekijk bericht (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page8&p=100450#post100450)

Hoe moet ik uitleggen wat bedoeld wordt met IK BEN. Even proberen, het is niet het persoonlijke ik wat dit zegt in deze context. Het IK BEN is er altijd waarin vaak genoeg de ik-gedachte met al z'n andere gedachten, overtuigingen, programmering, emoties of whatever verschijnt. Alles verschijnt en verdwijnt erin. Het valt niet via logica uit te leggen.

Ik herken wel wat je hier schrijft hoor. Maar voor mij is dat specifieke IK BEN evengoed "ik". Ik ervaar het persoonlijk als mijn ziel, als iets waar het ego (mijn zogenaamde kleinere ik) in kan vertoeven. En omdat de ziel (datgene wat volgens mij sowieso verbonden blijft met God, met Al-WAT-IS) gemakkelijker "toegang" heeft tot onvoorwaardelijke liefde dan mijn ego, is het voor dat kleinere ik aangenaam vertoeven in de ruimte die ik ziel noem. Maar beiden, zowel het kleinere ik (ego) als het grotere ik (ziel), blijven wat mij betreft deel uitmaken van het totale IK BEN.

Als ik gedachten kon kiezen zou ik net zoals iedereen natuurlijk non stop heel fijne gelukkige gedachten kiezen. Dat is niet mogelijk, dus...

Het is, althans in het begin, inderdaad niet mogelijk om non-stop positieve gedachten te denken. In je bewustzijn bevinden zich immers bepaalde, soms heel erg negatieve overtuigingen, die hun invloed uitoefenen op je dagdagelijkse denken. Overtuigingen zijn eigenlijk in essentie gedachten die je in de loop van je leven vaak "gedacht" hebt, die als het ware veel voedsel gekregen hebben, zonder dat je bewust bent nagegaan of je deze gedachten (omtrent jezelf, omtrent het leven) al dan niet "in leven" WILDE houden, of ze je geluk wel dienden.
Die overtuigingen zijn door dat "voedsel" sterk en krachtig geworden (en je gelooft dus wat ze je te vertellen hebben), zelfs al weet of voelt iets in jou dat ze misschien maar weinig "waarheidsgehalte" hebben. Jezelf de vraag stellen "is dit, wat ik d?nk, wel waar" is een goede start om de overtuigingen die jou geen goed doen, te ontkrachten. Je stopt dan als het ware met het voeden van gedachten die niet jouw bestwil voor ogen hebben. Je neemt op die manier de teugels van je eigen denken z?lf in handen, zodat je het beter kan sturen, en je niet meer zo "overgeleverd" voelt aan alles wat in dat denken "verschijnt"...

"Mezelf" vertrouw ik trouwens helemaal niet (als gedachte..).

Dat "mezelf" moet je dan ook niet volledig gelijkschakelen met "het denken over mezelf". Je bent zoveel m??r dan enkel je denken; begin misschien in dat "m??r" te vertrouwen...

Rennie
5 september 2011, 22:40
OOK HET VOLGENDE IS VAN DE HAND VAN TINEKE VAN HET REMON FORUM

Citaat Oorspronkelijk geplaatst door leila Bekijk bericht (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page8&p=100450#post100450)
Het gaat om de gedachte: IK.
Het lijkt wel een verslaving of ik ben gek.
Jij mag kiezen.

Als ik dan toch mag kiezen, dan kies ik er voor om jou noch als gek, noch als verslaafd te zien, maar gewoon als een mens die op zoek is, op zoek naar antwoorden, op zoek naar weten, op zoek naar waarheid. Ik ga ervan uit dat je dat alleen maar doet omdat het voor jou om iets belangrijks gaat.

Het is het opperste failliet van alles wat ik d?cht te zijn.
Waarbij de verleidingen van het ego(de angst om doorzien te worden of te verdwijnen) met niet aflatende ijver aanwezig blijft om weer de droomstaat te introduceren.
Waarbij de belevingen van "zonder zelf te zijn", en uiteraard achteraf via het geheugen.., zo vaak zijn voorgekomen, maar er dan vanuit een soort onbewust angstmechanisme de heleboel weer bij elkaar gegraaid wordt om "mezelf" weer even als een echt bestaand iets te kunnen koesteren.

Nou, ik ga er blijkbaar toch maar vanuit dat je een echt bestaand iets bent, want tegen wie ben ik hier anders bezig? Tegen mezelf? (OOK natuurlijk, maar niet enkel!)
Als ik naar een stromend beekje kijk, een bloem ruik, of muziek hoor, een lekker glaasje wijn proef of mijn teen voel als ik ergens tegen stoot bijvoorbeeld, bezorg ik mezelf onmiddellijk een ervaring van ?echtheid?. Het kan me ondertussen gestolen worden of het daarbij om een illusie, een zinsbegoocheling, een droom gaat of niet. Hoe kan ik dat immers echt w?ten? Wanneer het effectief allemaal om een droom gaat, als alles wat ik ervaar ?inbeelding? is, geproduceerd en geprojecteerd door mijn denken, tja, dan zal ik ooit wel eens ontwaken zeker? Ik weet echter NU AL dat ik pas bij het ?wakker? worden in staat zal zijn om de droom als ?droom? te classificeren. Als ik die droom blijkbaar z?lf vorm, inhoud en betekenis kan geven, waarom zou ik er dan een nachtmerrie van maken? Waarom zou ik TIJDENS deze zelfgerealiseerde droom tegen mezelf zeggen ?Tineke, het is allemaal ?maar? inbeelding, niets is echt? als het om een aangename droom gaat? Zou ik, als ik ?s nachts in mijn bed de ene mooie droom na de andere cre?er en dit allemaal als heel erg ?echt? ervaar, nog wel zin hebben om (of de zin inzien van) wakker te worden? Degenen die niets liever willen dan ?ontwaken?, die zo vlug mogelijk wakker willen gemaakt worden, bevinden zich naar mijn gevoel waarschijnlijk in een enge droom!
Natuurlijk is mijn denken niet echt, in de zin van materieel, zichtbaar en tastbaar, maar wat maakt dat uit? Het is gewoon een werktuig in functie van het materi?le en tastbare. En het maakt een wereld van verschil eens je weet hoe je dat werktuig dient te hanteren?

En dat was tegelijkertijd ook de grote teleurstelling, wat ik als het gevecht van het ego beschouw om zichzelf in stand te houden.
Het gaat er niet om wie of wat er "gelijk heeft", datgene wat zich manifesteert heeft daar niemand voor nodig. Althans zo wordt het gezien en gevoeld.

Op het moment dat ik ervan uitging dat ?datgene wat zich manifesteert? niets of niemand nodig had om zich te manifesteren, rees bij mij onmiddellijk de vraag ?waarom wordt er dan gemanifesteerd? Voor de lol???? (Ja, zo ben ik nu eenmaal h?, ik stop niet met vragen tot ik een deugddoend antwoord krijg ;-))
Het antwoord op di? vraag luidde : ?Ja, Tineke, voor de lol??
Ik (!) vond dat allesbehalve grappig. Dat antwoord riep immers weer duizend nieuwe vragen op, omdat ik maar rond mij moest kijken om van alles en nog wat ?op te merken? dat ik (!) helemaal niet als ?lollig? kon bestempelen. Integendeel, veel van wat ik ?zag?, zou ik eerder het etiket wreed of zinloos of belachelijk opgeplakt hebben! Ik begreep dus NIETS van het ?manifestatiespelletje? dat gespeeld werd door God, door het Leven.
Mijn onbegrip werd beantwoord met : ?Zo lang je de spelregels of de bedo?ling van het spel niet kent, is ?lk spel onduidelijk en onbegrijpelijk??
Tja, dan maar op zoek naar die spelregels en die bedoeling h? (ik had toch niet echt iets anders dringend te doen )

Er zijn tijden geweest dat ik me veel meer overgeleverd voelde aan gedachten en emoties die zomaar opkwamen. Na vele jaren training, zelfonderzoek en precies zoals je al aangeeft de vraag te stellen: Is dit WAAR heb ik leren zien dat in feite geen enkele gedachte en vooral de ik-gedachte waar is. Wat ook weer niet betekent dat er nu een voortdurende staat van serene rust aanwezig is en blijft.

De staat van serene rust bereik ik wanneer ik gewoon ?ik ben? toelaat, niet met de nadruk op ?ik? maar met de nadruk op ?ben?. Wanneer ik (mijn denken) dus niets invul(t) n? dat ?ik ben?. Er hoeft dan niets gedacht, gedaan of bereikt te worden; ik ben alleen maar aanwezig in het moment, ik val samen met ?de getuige?. Ik hoor, ik zie, ik ruik, maar dan zonder oordelend te d?nken. Ik bevind me dan in wat ik een zijn-toestand noem (het simpele gewaar-zijn), omdat ALLES WAT IS er inderdaad gewoon mag zijn?

?Mijn God, mijn God, waarom kan ik niet altijd zo leven, zo ZIJN?? W??r een vraag!!!
En dan nu graag het antwoord alsjeblieft?
Wel, als het de bedo?ling zou zijn om dit leven, MIJN leven, alleen maar en bij voortduring in deze staat van zijn door te brengen, dan zou ik heel simpel op een bankje in een park kunnen gaan zitten om ?de schepping te aanschouwen? (= Eva (want momenteel is er geen Adam in mijn eigen levensverhaal) in het Aards Paradijs J).
Blijkbaar neigt die rust telkens weer naar ?actie?? Ik heb nu eenmaal, als Eva, van de appel gegeten die aan de boom van ?de kennis van goed en kwaad? hing (ik was toen ongeveer 3 ? 4 jaar oud vermoed ik) en werd daardoor ?opgezadeld? met een onderscheidend denkvermogen. Iets in mij ging er blijkbaar van uit dat ?een leven op een bankje in een park? niet zo heel erg veel met ?leven? te maken heeft. Dat is eerder iets voor ?de zondag?, je weet wel, de dag dat God ?rustte? (ik hoop op zijn minst dat je een beetje vertrouwd bent met het scheppingsverhaal, want anders ben ik hier niet goed bezig h? ;-)).

Maar om zgn. negatieve gedachten/emoties dan te verruilen voor de zgn. positieve is voor mijn gevoel even onwaar.

Tja, zo lang het inderdaad nog gaat om wat w??r is en wat niet, blijf je volgens mij gevangen zitten in de paradox.

Je hebt de ?ik ben?-uitspraak, wat voor mij neerkomt op rust, op gewoon maar ?zijn?. Vanuit die rust, kan het denken de ik ben-uitspraak verder aanvullen. ?Ik ben waardevol? is dan een positieve gedachte die een positieve emotie voortbrengt. ?Ik ben waardeloos? is een negatieve gedachte die een niet zo aangename emotie teweeg brengt. ?Ik ben niemand? staat tegenover ?ik ben iemand?; ?ik ben goed? heeft als tegenstelling ?ik ben slecht?. En op al die (veronder)stellingen kan je ofwel het etiket ?waar? ofwel het etiket ?onwaar? plakken. Die keuzevrijheid ligt inderdaad in je eigen denken. Het denken gaat m.i. echter om ?de kennis omtrent goed en kwaad? en NIET om ?de kennis omtrent wat waar is en wat niet?. Voor je denken kan immers ALLES zowel waar zijn als onwaar. De vraag die ik mezelf dien te stellen, luidt dus eigenlijk ?is (doet) deze gedachte (mij) goed of is (maakt) deze gedachte (mij) kwaad?? M.a.w. ervaar ik rust/acceptatie bij deze gedachte of ervaar ik onrust/verzet? Voor jou is het dus blijkbaar belangrijker om te weten of iets (of liever je gedachten OVER dat iets) w??r dan wel onwaar is, dan om te weten of iets goed of kwaad is. Voor mij maakt het verschil tussen waarheid en onwaarheid niet (meer) uit omdat ik ondervonden heb dat ALLES zowel waar als onwaar kan zijn (dualiteit). Als jij uitgaat van de veronderstelling (= de gedachte) dat je waardeloos bent, zal je daar voldoende ?bewijzen? van kunnen vinden in je eigen realiteit; langs de andere kant zal je evengoed bewijzen kunnen vinden het feit dat je waardevol bent, wanneer je van di? veronderstelling uitgaat. Zo lang jij echter twijfelt aan wat je in dit specifieke geval moet geloven omtrent jezelf (?ben ik waardevol of ben ik waardeloos of ben ik misschien een beetje van beiden??), zo lang je -met je denken- geen radicale keuze maakt voor ofwel het ene ofwel het andere, en daar 100% achter gaat staan, zal je in je eigen realiteit (zowel in jezelf als in de buitenwereld) geconfronteerd worden met ambivalentie, verwarring en onduidelijkheid ten opzichte van deze ?eigenschap?.
De Schepper (God de Vader) hanteert het scheppend vermogen (de Geest/het denken) om te scheppen (de Zoon /het geschapene/de gedachte). Met jouw gedachten schep jij je eigen realiteit, en dat is dan wat je ?ervaart?. Zo lang je tegenstrijdige gedachten koestert (over wat dan ook), kan je niet anders dan tegenstrijdigheid ervaren.

Rennie
5 september 2011, 22:44
HET VOLGENDE IS EVENEENS VAN DE HAND VAN TINEKE VAN HET REMON FORUM

Moet je je voorstellen Leila... Mijn "verhaal" aan jou bevatte maar liefst 3000 tekens te veel om in ??n keer gepubliceerd te kunnen worden. Tsss... Ja, dan doen we het in 2 keer h?


Aangezien de denker (bewust of onbewust) al om te beginnen een zelfverzonnen verkramping van het denken is om zichzelf in stand te houden. Dit is iets wat geleerd is, iedereen deed en doet het tenslotte zo om weerbaar te zijn tegen een kennelijk vijandige wereld. Ik moest "mijzelf" handhaven. Het begin van de overtuiging van afgescheidenheid t.o.v. elkaar. Angst.Het ego ontstaat en wordt een levenlang beschermd en verdedigd.

Voor jou is ego dus eigenlijk zowel een synoniem voor ?de denker? als voor ?het denken?. Voor mij staat ego enkel voor ?het gedachte, het bedachte?. Het denken is het scheppend vermogen van de denker/de schepper en het ego is het geschapene (= het resultaat van w?t er gedacht wordt). Waarom zou men dat geschapene willen beschermen en verdedigen denk je? Omdat men diep van binnen, in de ziel, w??t dat het de moeite waard is! Telkens men dus geconfronteerd wordt -zowel in zichzelf als in de buitenwereld (wat volgens mij trouwens neerkomt op het simpele oorzaak (binnen)/gevolg (buiten)-principe) met het tegenovergestelde van dit ?weten?, wordt er verzet gevoeld. En het is dat gevoel van verzet wat ervoor zorgt dat je wil beschermen en/of verdedigen. Van zodra je je eigen schepping, je eigen ego, als de moeite waard begint te beschouwen, als iets dat er m?g zijn, hoeft er niet meer gevochten of verdedigd of beschermd te worden. Van zodra dus de schepper (= ik als ?de denker?) niet meer met argusogen en vol wantrouwen naar zijn eigen schepping (= ik als ?mijn ego?) kijkt, op zoek naar fouten en tekortkomingen die moeten verbeterd of aangepast worden, en in plaats daarvan het scheppingsprincipe (= ik als ?mijn denken?) begint te vertrouwen omdat ingezien wordt dat er -wat het produceren van gedachten betreft- een KEUZE is, stopt de ?strijd?? De 3 verschillende componenten/aspecten van het geheel (de denker/het denken/het g?dachte-bedachte) vallen samen en ervaren eenheid omdat er geen verzet meer is. In plaats daarvan komt er vrijheid en creativiteit?

Ik begrijp wat je wilt zeggen Tineke. En ben ook redelijk lang erg gesteld geweest op "mijn ziel". Ik ervaar dit Nu meer als het verlangen van het Onbekende of God om zich via dit geest-lichaamsysteem uit te drukken, te manifesteren. Zoals alles in het universum. Maar in steeds mindere mate als zijnde iets "persoonlijks".

Pas wanneer er geen verzet tegen het eigen ?ik? meer is, maar vertrokken wordt vanuit het geheel van dat wat men is, kan een vrij, uniek, persoonlijk, bezield leven beginnen. Ziel/Bewustzijn is eeuwig en tijdloos; Ziel omvat en IS tegelijk al-wat-is (het nu), al-wat-was (het verleden) en al-wat-zal-zijn (de toekomst)? Ziel is de onpersoonlijke, onbegrensde, tijdloze ruimte waarin God/de levenskracht ?werkt? en is dus zowel leegte (het (nog) niet gemanifesteerde) als volheid (potentieel). MIJN ziel/bewustzijn daarentegen ervaar ik w?l als iets persoonlijks, weliswaar ook tijdloos maar toch begrensd. Die grens wordt getrokken door mijn eigen bewust-willen-zijn, door mijn ?vrije wil? dus als het ware. Die grens kan blijkbaar wel verl?gd worden (ik ben me op dit moment van v??l meer bewust dan toen ik jonger was bijvoorbeeld) en ik ervaar dat als D? Ziel/Het Bewustzijn dat invloed uitoefent op MIJN ziel/mijn bewustzijn. Je kan (uit angst bijvoorbeeld) heel star vasthouden aan die grens (niet bewuster willen/durven worden) of je kan (vanuit vertrouwen) je openstellen voor die invloed van Het Bewustzijn.
Mijn eigen ziel is voor mij een ontmoetingsplaats, een ?begrensde ruimte? waarin ik (= het persoonlijke) me vrijwillig kan begeven om contact te maken met het onbegrensde (door jou blijkbaar ervaren als het onpersoonlijke) Bewustzijn. Het is d??r dat ik ?groei?, dat mijn eigen bewustzijnsgrens verlegd wordt. En ik ga er dus vanuit dat, mocht er totaal geen betrokkenheid zijn tussen Het Bewustzijn en mijn bewustzijn, er evenmin be?nvloeding zou zijn door dat grotere Bewustzijn. Mijn bewustzijn in dit aardse leven groeit omdat Bewustzijn dat blijkbaar wilt, en of dat nu gewild wordt voor MIJ (vanuit altru?sme/onvoorwaardelijke liefde) of voor Zichzelf (vanuit ego?sme) maakt niet echt uit?

Ziezo Leila, dit was het dan voor vandaag ;-) Je hebt iets aan mijn visie of niet. Jij mag kiezen.

Bron berichten (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page9).

Rennie
7 september 2011, 09:40
HET VOLGENDE IS EVENEENS VAN DE HAND VAN TINEKE VAN HET REMON FORUM

Citaat Oorspronkelijk geplaatst door leila Bekijk bericht (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page9&p=100504#post100504)

Een klein misverstand Tineke. Hoewel deze wereld uiteindelijk..dan een illusie mag zijn, betekent dit niet (althans voor mij) dat ik alles niet zintuigelijk zou beleven/ervaren. Ik heb ook niet de minste neiging dit bestaan met alles erop en eraan te ontkennen.
Met illusie bedoel ik: de persoon die zichzelf als een "ik", dus als een afgescheiden wezen beschouwt.
De "waarom"-vraag heb ik ook veelvuldig gesteld. Er is geen antwoord via het menselijk denken. Sommigen noemen het een "spel", wat ook maar een aanname is. "Iets" kan zichzelf slechts ervaren binnen een kader van dualiteit. Helaas heeft het denken (de ik-gedachte..) van de oorspronkelijke eenheid, de gemanifesteerde wereld dus, een zooitje gemaakt. Misschien vandaar het belang om althans in je eigen wereld en zoals ik ook heb gedaan in "mijn wereld" die ik-gedachte eens grondig te onderzoeken.

Misverstanden zijn er om uitgeklaard te worden, en dat is bij deze dus gebeurd ;-)
Ik als persoon (in al mijn "afgescheidenheid") ervaar niet langer een probleem met dat afgescheiden zijn omdat ik, op vele manieren, tegelijk verbondenheid, ??nheid, heelheid kan ervaren, vandaar... Ik heb, zowel ALS mezelf als VOOR mezelf, besloten om de aardse (denkende) dualiteit gewoon als dusdanig te "omarmen", als "bestaand" te accepteren omdat ik -na een jarenlange strijd, met mezelf zowel als met God en de wereld- geen andere keuze meer leek te hebben...

Dat d?nk je maar...
"Je" w?rdt geleefd hoor.
Alles wat leeft stroomt, beweegt. Allen "ik" kan hindernissen opwerpen door verzet e.d. Dus weer goed gezien: je w?rdt "bewogen, tot actie aangezet, geheel en al spontaan.
Dat "iets" in jou IS datgene wat via "jou leeft.

Wederom die dualiteit h? Leila... Ik (denk dat ik) leef (= ik heb macht) EN ik word geleefd (= ik ben machteloos). Ik b?n (persoonlijk) bewustzijn en "deel van" Bewustzijn.
Stap voor stap heb ik "geleerd" om te vertrouwen op "de wil van God" (zonder de angst/het verzet daarom te willen ontkennen, zonder blind of gevoelloos te zijn voor die angst of mijn verzet). Ik beschouw het persoonlijk als een proces van "overgave" aan datgene wat IS, datgene wat zich op elk moment in mijn leven "aandient", waarbij ik gaandeweg ontdekte dat de wil van God/Bewustzijn/Leven niet iets is om bang voor te zijn... Hoe meer vertrouwen, hoe meer openheid, bereidheid, acceptatie... De angst/het verzet lost als het ware gaandeweg gewoon op! Machteloosheid (volgens mij dus zowel oorzaak als gevolg van angst/verzet) wordt dan nog slechs gezien en ervaren als de ONwil, het niet bereid zijn tot overgave aan en/of acceptatie van dat wat op elk gegeven moment gewoon IS... God/Bewustzijn TOONT..., jij/bewustzijn KIJKT (= vertrouwen) of KIJKT NIET (= angst/verzet)

Geen enkele gedachte is waar...
Wat "we" zijn is de ruimte waar gedachten/emoties in kunnen opkomen.
Dus kunnen gedachten, zgn. positief of negatief, rustig passeren zonder dat ik me eraan vastklamp om m'n leven te "verbeteren, een mooiere droom te krijgen.
Maar voordat het enigszins zover was leek het idd belangrijk om een positief zelfbeeld te hebben/krijgen.
En zo werkt het normaliter in de wereld.
Het suggereert dat ik mijn leven in de hand, onder controle zou kunnen hebben of krijgen.
Het is alweer de toegekende macht aan het persoonlijk zelf via denk-beelden ?ver het bedachte zelf.
Dit soort inzichten zijn niet aan komen waaien, het is een tijdlang eerst theoretisch/mentaal begrijpen geweest. Tot "ik" eens een keer niet langer in de weg stond.
En trouwens nog geregeld sta hoor, maar het besef ervan blijft intact.

Intussen leeft iedereen met de inzichten/overtuigingen zoals het op dit moment is. Als het voor jou op dit moment goed voelt is het prima.Ik spreek slechts voor "mezelf"..
Iedereen spreekt inderdaad voor zichzelf Leila, maar Liefde spreekt ook voor anderen...

Voor jou geldt dus : "Het is w??r dat geen enkele gedachte w??r is"...
Ik ga ervan uit dat dit evengoed een gedachte/veronderstelling is, met name "een gedachte omtrent gedachten". Je (of liever : iemand anders) zou evengoed kunnen zeggen "het is waar dat ELKE gedachte w??r is". Ik zie het verschil niet, want het gaat voor mij dan bij BEIDEN om het hanteren van veronderstellingen, en jij -als persoon- kent de ene veronderstelling blijkbaar m??r waarheidsgehalte toe dan de andere. Voor jou is je lichaam, en zijn je 5 zintuigen, w?l waar (iets fysisch is inderdaad nogal moeilijk te ontkennen) maar zijn je gedachten -bijvoorbeeld OVER dat lichaam- ONwaar! Z?lf zie ik gewoon dat mijn gedachten OVER mijn lichaam niet mijn lichaam ZIJN! Maar ik ervaar wel degelijk een verschil wanneer ik dat lichaam (VIA mijn gedachten) onvoorwaardelijk liefheb en vertrouw, of dat nu juist NIET doe...

De Geest staat volgens mij niet synoniem met het menselijk denken. Gedachten zijn misschien eerder de software op de harde schijf van het brein, geprogrammeerd, gecondititioneerde een vaak onbewuste programma's. Waarbij ik niet uitsluit dat er zelfs programma's kunnen draaien van "vorige" generaties. Dit gaat zover, daar ga ik nu niet op in. Net zoals er programmering kan zijn op subtiele niveaus van zgn. vorige levens of zelfs toekomstige (karma). Aangezien er alleen een eeuwig NU is kan ik met m'n verstand binnen dit ruimte/tijdskader daar niet bij. En blijf ik liever bij dit moment.

Voor mij was het willen vertoeven in "het eeuwige nu", het geloof in (het aannemen van) het best??n van een eeuwig nu, evengoed iets van het (mijn) verstand, zelfs al kon dat verstand er eigenlijk niet "bij"... Jij zegt "aangezien er alleen maar een eeuwig nu is"... maar je ziet volgens mij niet dat het daarbij evengoed om een ged?chte gaat! Ik zou niet weten hoe ik, als sterfelijk, eindig wezen, dat EEUWIGE nu in het HUIDIGE nu kan ervaren BEHALVE via de veronderstelling van het effectieve bestaan van dat eeuwige nu. En dus w??t ik dat AL mijn uitspraken daaromtrent slechts veronderstellingen kunnen zijn en het dus niet om ?cht weten (objectieve waarheid) kan gaan... Ik weet w?l dat de ?ne veronderstelling mij meer "aanspreekt" dan de andere, maar dat is dan ook al wat ik echt w??t...

Wat 'ik" werkelijk ben, ik kan het niet w?ten, ik zoek er niet (meer) naar.
Maar ??n ding weet ik wel, "ik" ben niet de "ik" die ik d?cht te zijn.
En met dit lijf, met deze persoonlijkheid leef ik het leven, soms zoals het zich voordoet.
Dan weer met enig verzet.
Maar geloven in de gedroomde persoonlijke "ik", dat lukt niet meer.

Je/ik kan inderdaad niet w?ten wie je/ik ben(t) omdat het telkens weer om veronderstellingen gaat. Maar juist daardoor, en zelfs ALLEEN MAAR daardoor, ben je volgens mij sowieso ALTIJD EN OVERAL degene die je d?nkt te zijn... De ene droom mondt uit in een andere droom, en dan weer een andere, en nog ??n... Want ELKE droom die God/ik droom(t), krijgt gestalte in de realiteit, wordt uiteindelijk gemanifesteerd! Om daarna "beoordeeld" te worden... Tot er een "en Hij zag dat het GOED was" komt... Bewustzijn/lLeven bevindt zich volgens mij continu (voor altijd en eeuwig) in dat stadium, ongeacht wat er gecre?erd wordt; de mens nog niet, zo lang hij er niet vanuit gaat dat alles goed is zoals het is, dat ALLES er mag zijn omdat alles zin"vol" is en niets zin"loos" (wat dus ook geldt voor dat "ikje").

Weer een lang verhaal hoor..
Ik vind het allemaal prima wat je vindt of niet vindt.
Dit soort discussies heb ik in het verleden al te vaak gevoerd..
Wel even een korte opmerking: er wordt nergens gezegd dat alles "zinvol" is.
Dat is al een invulling te veel.
En natuurlijk mag alles er zijn, omdat het er al is tenslotte.
Dat is de realiteit.
Verder geloof ik niet in een "beoordeling", iets toekomstigs wat typerend is voor het ik-gerichte denken.
Er is alleen NU.
Als dit jouw weg is is dat natuurlijk ook zo.
En heb niet de minste lust om je ergens van te overtuigen.
Wens je in elk geval alle goeds.

"Lust" kan inderdaad zw??r overschat worden
Ik wens jou ook oprecht alle mogelijke goeds toe Leila. Wees wie je bent, in elk gegeven moment, zoals ik ook doe...


Commentaar van mij..
Hier zie je het resultaat van gedegen onderzoek naar waarheid dat niet anders kan dan uitmonden in het vinden van een modus voor de paradox dat het onware toch geleefd kan/moet worden, terwijl de ander, dwars tegen de ondervonden werkelijkheid in, zo'n realiteit blijft ontkennen.

Maar dat is het niet alleen, het eigen idee is hier zo heilig en onaantastbaar dat daar niet aan geknabbeld mag worden. Jaren van onderzoek zou eens op losse schroeven kunnen komen te staan, dan is daar geen eer meer mee te behalen.

Daarom haakt Leila af, ze dient liever haar belang.

Bron berichten (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page9).

glans
7 september 2011, 09:54
zo mooi wat Tineke schrijft.
Anja en Aart haakten al eerder af.

(wil daar eigenlijk ook graag reageren.
het is wat druk daar.
en ik nog niet rustig.)

Rennie
7 september 2011, 10:02
zo mooi wat Tineke schrijft.
Anja en Aart haakten al eerder af.

(wil daar eigenlijk ook graag reageren.
het is wat druk daar.
en ik nog niet rustig.)

Volgens mij is het iemand die je op weg kan helpen richting non dualiteit vanuit een voor jouw (in algemeenheid) vaststaande gegeven dat je jezelf ervaart zoals je bent en nog niet zover dat er ongeloof is in de werkelijkheid van je bestaan.

Mijn benadering is tot het besef komen dat je niet bent wat je denkt en dat is vaak net een brug te ver. Anja brengt je denken aan het wankelen, hetgeen ook een goed methode is en Tineke denkt met je mee.

Doe maar rustig aan, komt tijd komt raad.

Aart
7 september 2011, 10:21
Commentaar van mij..
Hier zie je het resultaat van gedegen onderzoek naar waarheid dat niet anders kan dan uitmonden in het vinden van een modus voor de paradox dat het onware toch geleefd kan/moet worden, terwijl de ander, dwars tegen de ondervonden werkelijkheid in, zo'n realiteit blijft ontkennen.

Maar dat is het niet alleen, het eigen idee is hier zo heilig en onaantastbaar dat daar niet aan geknabbeld mag worden. Jaren van onderzoek zou eens op losse schroeven kunnen komen te staan, dan is daar geen eer meer mee te behalen.

Daarom haakt Leila af, ze dient liever haar belang.

Bron berichten (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page9).

Renoir, kun je mij uitleggen wat je met het volgende bedoeld, ik herken dat namelijk niet; in het vinden van een modus voor de paradox dat het onware toch geleefd kan/moet worden.

Het leven is voor mij het ene ware, al waren er dingen die ik eerst voor waar aan nam en dat blijkt bij onderzoek, onwaar te zijn.

Bv; ik was bang voor muizen en gilde het uit maar nu ik onderzocht heb waar de angst van muizen vandaan kwam en nu 2 muizen als huisdier heb is dat 'onware m.b.t. muizen verdwenen'.

glans
7 september 2011, 10:23
Renoir, het is veel wat ze schrijft.
Aandachtig lezen van lange teksten lukt me al een tijdje niet goed.
Ook jouw korte bericht hierboven versta ik lastig/moeilijk en wil toch gelijk reageren.
Dat wat me wel lukt om te lezen van Tineke...herken ik direct.

(ps. ik zie je toevoeging...ja...ik kan beter even rustig aan doen)

Aart
7 september 2011, 10:30
zo mooi wat Tineke schrijft.
Anja en Aart haakten al eerder af.

(wil daar eigenlijk ook graag reageren.
het is wat druk daar.
en ik nog niet rustig.)

Lieve Glans,

ik haakte niet af, ik zie enkel wanneer ik met verstandelijk/emotioneel-gehandicapten (ik bedoel daar niet de lieve medemens mee die een verstandelijk handicap heeft) te maken heb die voor de werkelijkheid niet open staan vanwege hun vasthouden aan het eigen gefabriceerde verhaaltje in het eigen hoofd.

Zo kan ik ook beter niet op jou reageren maar ergens voel ik dat je heus wel weet hoe je jezelf zit te bedonderen.

Mocht ik dat laatste mis hebben dan bied ik je mijn oprechte excuses aan voor mijn tekst.

glans
7 september 2011, 10:38
Lieve Glans,

ik haakte niet af, ik zie enkel wanneer ik met verstandelijk/emotioneel-gehandicapten (ik bedoel daar niet de lieve medemens mee die een verstandelijk handicap heeft) te maken heb die voor de werkelijkheid niet open staan vanwege hun vasthouden aan het eigen gefabriceerde verhaaltje in het eigen hoofd.

Zo kan ik ook beter niet op jou reageren maar ergens voel ik dat je heus wel weet hoe je jezelf zit te bedonderen.

Mocht ik dat laatste mis hebben dan bied ik je mijn oprechte excuses aan voor mijn tekst.

dat je hiermee niet de verstandelijk gehandicapte lieve medemens bedoelt, is me al heel lang duidelijk...ik ben niet helemaal achterlijk BiGeRgRiN

Who is fooling who?
misschien bedonder jij jezelf (en hiermee anderen) wel?

ik ook van jou...

anjer
7 september 2011, 10:40
Degene die niet in slaap valt bij de epistels van Tineke is een geboren denker. Voor de rest is er nog hoop.

Anja **********.

glans
7 september 2011, 10:41
Degene die niet in slaap valt bij de epistels van Tineke is een geboren denker. Voor de rest is er nog hoop.

Anja **********.

ik ook van jou...

Bigbear
7 september 2011, 10:47
Lieve Glans,

ik haakte niet af, ik zie enkel wanneer ik met verstandelijk/emotioneel-gehandicapten (ik bedoel daar niet de lieve medemens mee die een verstandelijk handicap heeft) te maken heb die voor de werkelijkheid niet open staan vanwege hun vasthouden aan het eigen gefabriceerde verhaaltje in het eigen hoofd.

Zo kan ik ook beter niet op jou reageren maar ergens voel ik dat je heus wel weet hoe je jezelf zit te bedonderen.

Mocht ik dat laatste mis hebben dan bied ik je mijn oprechte excuses aan voor mijn tekst.

Aad je gelooft zo in je eigen waarheid, dat je werkelijk geen idee hebt waar je over praat. Je hebt nog steeds het idee (en daar ben je niet de enige in WiNk) dat de wereld een stuk mooier gaat worden als je mensen maar blijft wijzen dat mensen niet voor de werkelijkheid open staan. En daarmee veroordeel je die mensen (zelfs tot gehandicapten). Iemand die werkelijk leeft in het zijn of gerealiseerd is, zal zich niet bezig houden met dit soort geneuzel, maar alleen maar zijn. Wat ik mensen zie doen die denken gerealiseerd te zijn, is hun leermeestertje volgen en denken dat dat de waarheid is. En in die tussentijd blijven we allemaal onze droom dromen. Ook jij voelt diep in jezelf dat je niet gelukkig bent met wat je predikt. Dat jij denkt dat je leven op deze manier het beste is voor jou, prima. Maar probeer geen mensen te overtuigen dat als je een gevoelloos/gedachteloos mens bent geworden, dat dat het ultieme paradijs is op aarde, want jij weet net zo goed als ik dat dat niet het geval is. Er is in al die honderden jaren niets veranderd, maar blijf vooral geloven dat jou weg de enige juiste is.

Liefs en warmte, Henk

Aart
7 september 2011, 10:57
dat je hiermee niet de verstandelijk gehandicapte lieve medemens bedoelt, is me al heel lang duidelijk...ik ben niet helemaal achterlijk BiGeRgRiN

Who is fooling who?
misschien bedonder jij jezelf (en hiermee anderen) wel?

ik ook van jou...

Glans, het leven is zo goed/vriendelijk om ons te tonen of we onszelf bedriegen of niet.

Is er nog wrijving in ons dagelijkse leventje of niet, is de enige graadmeter.

M.a.w. is er o.a. nog boosheid/irritatie/verdriet en meer van die gein dan kun je met zekerheid zeggen dat je jezelf bedondert. Ook al heeft het hoofd er een mooi verhaaltje van gemaakt dat het er allemaal zijn mag.

Tuurlijk mag het er zijn maar weet dan wel/geef dan toe dat je dan ergens inzat/even uit het moment/gefilterde waarneming/ego was.

Daar is niets mis mee maar het ontkennen, het mooi praten daar zit de boosdoener en dat is vanuit die fase ook heel begrijpelijk hoor.

Ach wat zit ik mezelf weer te bedonderen, ik ga de zon eens in.

Dikke zoen, ach ik doe eens gek, je krijgt er KiSsKiSs van me.

Aart
7 september 2011, 11:06
Aad je gelooft zo in je eigen waarheid, dat je werkelijk geen idee hebt waar je over praat. Je hebt nog steeds het idee (en daar ben je niet de enige in WiNk) dat de wereld een stuk mooier gaat worden als je mensen maar blijft wijzen dat mensen niet voor de werkelijkheid open staan. En daarmee veroordeel je die mensen (zelfs tot gehandicapten). Iemand die werkelijk leeft in het zijn of gerealiseerd is, zal zich niet bezig houden met dit soort geneuzel, maar alleen maar zijn. Wat ik mensen zie doen die denken gerealiseerd te zijn, is hun leermeestertje volgen en denken dat dat de waarheid is. En in die tussentijd blijven we allemaal onze droom dromen. Ook jij voelt diep in jezelf dat je niet gelukkig bent met wat je predikt. Dat jij denkt dat je leven op deze manier het beste is voor jou, prima. Maar probeer geen mensen te overtuigen dat als je een gevoelloos/gedachteloos mens bent geworden, dat dat het ultieme paradijs is op aarde, want jij weet net zo goed als ik dat dat niet het geval is. Er is in al die honderden jaren niets veranderd, maar blijf vooral geloven dat jou weg de enige juiste is.

Liefs en warmte, Henk

Henk, je spreekt vanuit je eigen ervaringen en projecteert die logischerwijze op 'mij'.

Je haalt wat dingen door elkaar.

Daar ben je vrij in maar de werkelijkheid zit iets anders in elkaar dan jij die ervaart.

Kijk eens dieper naar je leven en kijk eens hoe dingen ontstaan.

glans
7 september 2011, 11:06
Bigbear, juist de scheiding die wordt aangebracht door een oordeel (verstandelijk gehandicapt, geboren denker, filosoof enz.) of complimenten voel ik altijd.
dit voelen (door woorden heen) is o.a. deel van mijn werkelijkheid.
die door anderen bestempeld wordt als onwaar.

Aart
7 september 2011, 11:13
juist de scheiding die wordt aangebracht door een oordeel (verstandelijk gehandicapt, geboren denker, filosoof enz.) of complimenten voel ik altijd Bigbear.
dit voelen (door woorden heen) is o.a. deel van mijn werkelijkheid.
die door anderen bestempeld wordt als onwaar.

Lieve Glans, het is geen scheiding of oordeel maar een feit/gegeven.

Er zitten hier nu eenmaal vastgeroeste denkers.

Juist door het te benoemen kan iets mogelijk herkenbaar worden.

Tuurlijk kun je stellen; ho eens even Aart, wie ben jij om iemand een denker te noemen.

glans
7 september 2011, 11:17
deel mij maar in bij de hopeloze gevallen...dan maak ik nog ergens deel van uit.

Rennie
7 september 2011, 11:21
Renoir, kun je mij uitleggen wat je met het volgende bedoeld, ik herken dat namelijk niet; in het vinden van een modus voor de paradox dat het onware toch geleefd kan/moet worden.

Het leven is voor mij het ene ware, al waren er dingen die ik eerst voor waar aan nam en dat blijkt bij onderzoek, onwaar te zijn.

Bv; ik was bang voor muizen en gilde het uit maar nu ik onderzocht heb waar de angst van muizen vandaan kwam en nu 2 muizen als huisdier heb is dat 'onware m.b.t. muizen verdwenen'.

(wat is er mis met de gebruikelijke kleur van de letters ? Wanneer er niets te onderscheiden valt lees de standaard kleur wel zo prettig)

In de tekst van Tineke aan jou is sprake van een droom als zijnde een herinnering aan het eeuwige, de bron waaruit je voorkomt, waar sommigen intens naar terug verlangen. Voor mij is dat terug verlangen de aanleiding van een zoektocht naar de aard van mijzelf, geweest en daaruit bleek dat het gekende mijzelf geheel en al op fictie berust en waar nu de wereld aan mij blijkt te ontspringen moet dat eveneens het geval met de wereld zijn.

Niettemin lijk ik me in een realiteit te bevinden van oorzaak en gevolg en is er de paradox van een werkelijk beleefde werkelijkheid en het zijn van de fictie ervan komen te bestaan. Ik ben dat het leven van een vermeende werkelijkheid gaan noemen. Dat is bedoeld met de zin van de paradox dat het feitelijk niet bestaande leven toch kennelijk geleefd wordt.

Maar deze visie die ontsproten is aan mijn werkelijkheid sluit niet aan, kan niet aansluiten bij jouw werkelijkheid wanneer je het leven als zijnde w??r ervaart. In dat ware zie je uiteraard namelijk ook andere subjectieve waarheden en die benoem je ook met zoveel woorden.

Dat wat jij beschrijft speelt zich af in wat ik dan de vermeende werkelijkheid noem. Die is voor mij in de beleving net zo echt als dat jij die beleefd maar bij mij in het weten dat die werkelijkheid uit fictie bestaat.

Ik zie geen mogelijkheid zoiets goed uit te leggen en ik vond dat Tineke daartoe namelijk w?l heel erg goed in staat is.

Rennie
7 september 2011, 11:28
Lieve Glans,

ik haakte niet af, ik zie enkel wanneer ik met verstandelijk/emotioneel-gehandicapten (ik bedoel daar niet de lieve medemens mee die een verstandelijk handicap heeft) te maken heb die voor de werkelijkheid niet open staan vanwege hun vasthouden aan het eigen gefabriceerde verhaaltje in het eigen hoofd.

Zo kan ik ook beter niet op jou reageren maar ergens voel ik dat je heus wel weet hoe je jezelf zit te bedonderen.

Mocht ik dat laatste mis hebben dan bied ik je mijn oprechte excuses aan voor mijn tekst.

Dus afhaken, niet meer reageren of afkappen zoals Leila doet in plaats van de kans aangrijpen je weerstand te onderzoeken of te uitten.

Rennie
7 september 2011, 11:29
Degene die niet in slaap valt bij de epistels van Tineke is een geboren denker. Voor de rest is er nog hoop.

Anja **********.

Hoop op w?t ?

Rennie
7 september 2011, 11:33
Bigbear, juist de scheiding die wordt aangebracht door een oordeel (verstandelijk gehandicapt, geboren denker, filosoof enz.) of complimenten voel ik altijd.
dit voelen (door woorden heen) is o.a. deel van mijn werkelijkheid.
die door anderen bestempeld wordt als onwaar.

Die is fictief waar, het tast in genen dele dat aan wat je werkelijk bent, als mens voel je je namelijk altijd aangesproken op of aangetast in je integriteit, maar je bent behalve mens ook dat oneindige Bewustzijn.

Nathan
7 september 2011, 11:44
Hoop op w?t ?Ach, je hebt het boek niet - goed - gelezen? WiNk

Danique
7 september 2011, 11:47
Die is fictief waar, het tast in genen dele dat aan wat je werkelijk bent, als mens voel je je namelijk altijd aangesproken op of aangetast in je integriteit, maar je bent behalve mens ook dat oneindige Bewustzijn.

Is dit niet (gerelateerd aan) de eerder door jou genoemde paradox?

Waarom is het nodig mensen aan te spreken op hun mens-zijn en ze daar op te raken/aan te tasten?

UnKnOw

anjer
7 september 2011, 11:49
Hoop op w?t ?

De hoop op het willen en durven ontmaskeren van Het Denken/het verstand/de ratio/de rede.

Anja **********.

Rennie
7 september 2011, 11:54
Glans, het leven is zo goed/vriendelijk om ons te tonen of we onszelf bedriegen of niet.

Is er nog wrijving in ons dagelijkse leventje of niet, is de enige graadmeter.

M.a.w. is er o.a. nog boosheid/irritatie/verdriet en meer van die gein dan kun je met zekerheid zeggen dat je jezelf bedondert. Ook al heeft het hoofd er een mooi verhaaltje van gemaakt dat het er allemaal zijn mag.

Tuurlijk mag het er zijn maar weet dan wel/geef dan toe dat je dan ergens inzat/even uit het moment/gefilterde waarneming/ego was.

Daar is niets mis mee maar het ontkennen, het mooi praten daar zit de boosdoener en dat is vanuit die fase ook heel begrijpelijk hoor.

Ach wat zit ik mezelf weer te bedonderen, ik ga de zon eens in.

Dikke zoen, ach ik doe eens gek, je krijgt er KiSsKiSs van me.

Ga er maar van uit dat we onszelf bedriegen, dan is ook de noodzaak afwezig af te checken of er wrijving in ons dagelijkse leventje is. Er is wrijving zolang er geloof in de persoon is en het is dus een h??l ander verhaal de echtheid van zo'n persoon te onderzoeken dan de aanbeveling om jezelf het vermogen aan te te leren om geen wrijving meer te ervaren.

Dat is hetgeen Tineke in staat is om jou aan te tonen maar dat past vervolgens niet in je beeld van hoe de dingen in elkaar steken en dus weiger je mee te kijken. Zou je je ondervonden bezwaar naar Tineke geuit hebben dan zou ze verder kunnen met de afbraak van je idee, maar dat behoud je liever dus trek je je terug, net zoals Leila doet.

Als ik m'n teen stoot vloek ik dat het een lieve lust is. Wie bedonder ik nou eigenlijk om te zeggen dat er niks aan het handje is ?

Waarom zou h?t er m?gen zijn, het is er in mijn beleefde realiteit. Als ik ga toegeven ergens in te zitten even uit het moment te zijn (man dat is toch in het moment) in de gefilterde waarneming te zijn (hoezo gefilterd ?) ego was (wat heeft dat er onder deze omstandigheid nou mee te maken ?) dan pas ben ik bezig een verhaaltje te breien van het voorval.

Ik zie in het ontkennen, het mooi praten waar de boosdoener in zit nou precies jouw verhaal zijn. Je zit jezelf inderdaad te bedonderen.

Rennie
7 september 2011, 11:59
Is dit niet (gerelateerd aan) de eerder door jou genoemde paradox?

Waarom is het nodig mensen aan te spreken op hun mens-zijn en ze daar op te raken/aan te tasten?

UnKnOw

Omdat ze dat niet zijn misschien ?

Het is niet nodig maar voor het behulpzaam zijn om te ontdekken 'wat' ze zijn is het goed datgene wat ze menen te zijn te prikkelen. Het werkt hetzelfde als pijn aan je voet, je weet dan dat je niet met je aandacht bij het hoofd moet zijn.

Danique
7 september 2011, 12:01
Omdat ze dat niet zijn misschien ?

Maar je kunt toch niet het mens-zijn gaan ontkennen?
Dat raakt dan toch ook weer, denk ik dan, de door jouw benoemde paradox?

Danique
7 september 2011, 12:14
Ik begrijp niet hoe iemand met zinnen als 'je bent verstandelijk gehandicapt' kan strooien en tegelijkertijd kan zeggen 'gerealiseerd' te zijn.
In mijn idee strookt dat niet (zonder dat ik vind dat die ander dan niet strookt) en ervaar ik weerstand in het binnen willen laten komen van wat diegene nog zegt.
Het is voor mij dan bijna onmogelijk geworden nog iets voor 'waar' aan te nemen van..

Rennie
7 september 2011, 12:19
De hoop op het willen en durven ontmaskeren van Het Denken/het verstand/de ratio/de rede.

Anja **********.

Niemand is van hoop uitgesloten, je gebruikt het als uitsluiting maar een, wat je noemt, geboren denker kan evengoed hopen (het denken te kunnen ontmaskeren). Het is doorgaans alleen maar ingenomenheid ermee (het vermogen van het denken) dat de blokkade vormt.

Je hebt, begrijpelijk, geen rekening kunnen houden met het onvermogen van het denken, want er is tegen z'n grenzen aan te lopen en dan is het gedaan met z'n oppermacht.

De grote vraag, voor mij, blijft vanwaar die afkeer van het denken en tegen die fervente beoefenaars ervan, het is namelijk zo makkelijk om het denken te testen op waarheid en het vervolgens gewoon niet te geloven.

Nathan
7 september 2011, 12:21
Anja brengt je denken aan het wankelen, hetgeen ook een goed methode isZover ik begrepen heb, biedt Anja geen methode aan.

'Ik bied je geen methode aan om erachter te komen wie je bent, eenvoudig omdat er geen methode, stappenplan of therapie bestaat om inzicht in de werkelijkheid te krijgen. Wil je wijzer worden, wijs dan iedere leraar, de deur en kijk zelf.'
(Uit: Het Denken, een afwijking. Anja **********.)

Rennie
7 september 2011, 12:22
Maar je kunt toch niet het mens-zijn gaan ontkennen?
Dat raakt dan toch ook weer, denk ik dan, de door jouw benoemde paradox?

Ik wist eigenlijk niet precies waar je heen wilde, inderdaad dat is de paradox je bestaat in essentie niet en dat is je ervaring helemaal niet, en nee het is idioot je ervaringen te ontkennen. Het gaat dan ook alleen maar om dat weten dat je niet bent.

Danique
7 september 2011, 12:27
Helder Renoir.
Mag ik mezelf de vraag stellen waarom ik dan toch steeds zo in verwarring raak bij het lezen van alles hier.
Want je mag ervaren en soms lijkt het wel of juist dat ervaren niet zou mogen zijn...

Nathan
7 september 2011, 12:27
De grote vraag, voor mij, blijft vanwaar die afkeer van het denken en tegen die fervente beoefenaars ervan, het is namelijk zo makkelijk om het denken te testen op waarheid en het vervolgens gewoon niet te geloven.
Testen?
Gewoon achter je laten, gewoon uit de maalstroom stappen!

Rennie
7 september 2011, 12:28
Zover ik begrepen heb, biedt Anja geen methode aan.

'Ik bied je geen methode aan om erachter te komen wie je bent, eenvoudig omdat er geen methode, stappenplan of therapie bestaat om inzicht in de werkelijkheid te krijgen. Wil je wijzer worden, wijs dan iedere leraar, de deur en kijk zelf.'
(Uit: Het Denken, een afwijking. Anja **********.)

Je hebt alleen maar geen methode als je nergens heen hoeft. Beweren dat dit vlak niet wit is maakt de werkelijke ondervinding nog niet waar.

Waarom schrijf je een boek, waar wil je heen ?

Tuurlijk moet iedereen zelf kijken maar er is toch ook van haar of een leraar de aansporing dat te doen. Om dezelfde reden is het absurd om het denken af te zweren en vervolgens datzelfde denken het werk te laten doen.

Rennie
7 september 2011, 12:33
Testen?
Gewoon achter je laten, gewoon uit de maalstroom stappen!

En vervolgens jarenlang met de residuen ervan opgescheept zitten. Ik ken er maar een bij wie, van horen zeggen, het denken in een klap uit het systeem was verdwenen en vervolgens de begripsvorming (en veel meer) weer heeft moeten aanleren, de antiguru en vermaarde U.G.

Rennie
7 september 2011, 12:40
Helder Renoir.
Mag ik mezelf de vraag stellen waarom ik dan toch steeds zo in verwarring raak bij het lezen van alles hier.
Want je mag ervaren en soms lijkt het wel of juist dat ervaren niet zou mogen zijn...

Luister naar Anja die zegt schaf je leermeester af. De een zegt dit de ander zegt dat en vervolgens slaat de verwarring toe en kap je met de hele zooi.

Daarom ook heb ik zelf tientallen jaren aan waarheidvinding gedaan, hetgeen in de praktijk neerkwam om juist al die idee?n en opvattingen achter me te laten en te kijken wat er van dat alles nou eigenlijk echt waar is waarbij er maar bar weinig overbleef.

Het gaat er dus helemaal niet over of het er wel of niet mag zijn, alles mag er zijn, maar kijk w?l of je bevindingen kloppen, of dat ze echt zijn.

Nathan
7 september 2011, 13:02
Je hebt alleen maar geen methode als je nergens heen hoeft. Beweren dat dit vlak niet wit is maakt de werkelijke ondervinding nog niet waar.

Waarom schrijf je een boek, waar wil je heen ?

Tuurlijk moet iedereen zelf kijken maar er is toch ook van haar of een leraar de aansporing dat te doen. Om dezelfde reden is het absurd om het denken af te zweren en vervolgens datzelfde denken het werk te laten doen.
Blijkbaar mis je de context waarin ze haar boodschap plaatst!

De denkende mens - volgens Anja - probeert door middel van zijn denken zijn gevoel van leegte op te lossen.
Terwijl juist het denken zelf die leegte in ons bestaan veroorzaakt.
De natuurlijke mens ervaart niet zo'n leegte waar wel de denkende mens mee zit.
De Denker vogelt dus van alles uit om zich maar eens gelukkig te gaan voelen, maar iedere keer wanneer de denker dat bereikt door het denken aangegeven als oplossing, blijkt de leegte toch niet echt te zijn verdwenen. Zo stopt Het Denken niet...

Nathan
7 september 2011, 13:04
En vervolgens jarenlang met de residuen ervan opgescheept zitten. Ik ken er maar een bij wie, van horen zeggen, het denken in een klap uit het systeem was verdwenen en vervolgens de begripsvorming (en veel meer) weer heeft moeten aanleren, de antiguru en vermaarde U.G.Je hoeft toch niet eerste achtelijk te worden?

Nathan
7 september 2011, 13:53
maar kijk w?l of je bevindingen kloppen, of dat ze echt zijn.En hoe doe je dat dan?

anjer
7 september 2011, 13:56
Niemand is van hoop uitgesloten, je gebruikt het als uitsluiting maar een, wat je noemt, geboren denker kan evengoed hopen (het denken te kunnen ontmaskeren). Het is doorgaans alleen maar ingenomenheid ermee (het vermogen van het denken) dat de blokkade vormt.



Een geboren denker zal de schijn wekken Het Denken te willen ontmaskeren. Maar zijn enige doel daarbij is: hoe bereik ik iets.

Anja **********.

Madelief
7 september 2011, 14:04
Commentaar van mij..
Hier zie je het resultaat van gedegen onderzoek naar waarheid dat niet anders kan dan uitmonden in het vinden van een modus voor de paradox dat het onware toch geleefd kan/moet worden, terwijl de ander, dwars tegen de ondervonden werkelijkheid in, zo'n realiteit blijft ontkennen.

Maar dat is het niet alleen, het eigen idee is hier zo heilig en onaantastbaar dat daar niet aan geknabbeld mag worden. Jaren van onderzoek zou eens op losse schroeven kunnen komen te staan, dan is daar geen eer meer mee te behalen.

Daarom haakt Leila af, ze dient liever haar belang.

Bron berichten (http://www.zelfkennis.com/forums/showthread.php?2339-What-Do-You-Want-From-Life./page9).Nou nou wat een voor ingenomen ideeen weer Renoir. Volgens mij heeft mw. Lila ook jarenlang aan gedegen onderzoek gedaan en heeft zij zo haar eigen ondervinding ondervonden.

Lieftallig van je dat je dat hier zomaar even onder tafel veegt ten gunste van de door jou begunstigde.

Hoe zit het met de de mogelijk heilige onaantastbare ideeen en het dienen van het eigenbelang van die Tineke volgens jou Renoir?

Bovendien zouden al die jaren van gedegen onderzoek van ene Tineke ook zomaar op losse schroeven kunnen komen te staan, denk je ook niet Renoir?

Madelief
7 september 2011, 14:11
Degene die niet in slaap valt bij de epistels van Tineke is een geboren denker. Voor de rest is er nog hoop.

Anja **********.Thanks SwEaTdRoP

Madelief
7 september 2011, 14:15
Er is in al die honderden jaren niets veranderd,Nee natuurlijk is er in al die honderdduizende jaren niks veranderd, we leven tenslotte in een "Het is wat het is, en zo is het goed, wij zijn afhankelijk en derhalve niet verantwoordelijk"-cultuur.

Ik geloof dat het nog honderdduizende jaren gaat duren op die manier, bladiebla ect.

Rennie
7 september 2011, 14:22
En hoe doe je dat dan?

Moet ik het v??r je doen ?
Gaf je zelf ergens niet de metafoor een touw voor een slang aan te zien ?
En zo kun je dat vervolgens gaan uitbreiden voor alles wat je meent.

Nathan
7 september 2011, 14:30
Moet ik het v??r je doen ?
Gaf je zelf ergens niet de metafoor een touw voor een slang aan te zien ?
En zo kun je dat vervolgens gaan uitbreiden voor alles wat je meent.
Daar zijn zintuigen bij betrokken. Bij het touw...
Veel beweringen van mensen kun je niet controleren, enkel verwerpen of geloven.
Het denken is gek op hypotheses!

Rennie
7 september 2011, 14:30
Een geboren denker zal de schijn wekken Het Denken te willen ontmaskeren. Maar zijn enige doel daarbij is: hoe bereik ik iets.

Anja **********.

Een idee kun je pas aan een houdbaarheidsonderzoek onderwerpen wanneer dat idee jou betreft en dat doet het niet. Dit is dus een slag in de lucht.

Tamelijk ongefundeerd en niet per definitie zomaar waar.

Rennie
7 september 2011, 14:32
Daar zijn zintuigen bij betrokken. Bij het touw...
Veel beweringen van mensen kun je niet controleren, enkel verwerpen of geloven.
Het denken is gek op hypotheses!

Nee het heet daarom ook zelfonderzoek en geen andermansonderzoek.

Nathan
7 september 2011, 14:33
Een idee kun je pas aan een houdbaarheidsonderzoek onderwerpen wanneer dat idee jou betreft en dat doet het niet. Dit is dus een slag in de lucht.

Tamelijk ongefundeerd en niet per definitie zomaar waar.
Kun je ooit de schoonheid van de natuur begrijpen door er nimmer te komen en er enkel over te denken?
Renoir, wat het is om Het Denken achter je te laten, kun je dus nooit bedenken.

Rennie
7 september 2011, 14:33
Bovendien zouden al die jaren van gedegen onderzoek van ene Tinneke ook zomaar op losse schroeven kunnen komen te staan, denk je ook niet Renoir?

Ik denk het ook, maar ja onbetrouwbaar h? dat denken ?

Maar tot nu toe een gedegen onderbouwd verhaal en zonder willekeurige slagen in de lucht.

Nathan
7 september 2011, 14:35
Nee het heet daarom ook zelfonderzoek en geen andermansonderzoek.
Zo beweert ook iedere godsdienst een reden van bestaan te hebben. YuHu

Rennie
7 september 2011, 14:38
Zo beweert ook iedere godsdienst een reden van bestaan te hebben. YuHu

Doen godsdiensten dat ?

Ik heb nog geen instituten iets horen beweren.

Rennie
7 september 2011, 14:39
Kun je ooit de schoonheid van de natuur begrijpen door er nimmer te komen en er enkel over te denken?
Renoir, wat het is om Het Denken achter je te laten, kun je dus nooit bedenken.

Dat zeg ik je moet daar zijn.

anjer
7 september 2011, 14:44
Een idee kun je pas aan een houdbaarheidsonderzoek onderwerpen wanneer dat idee jou betreft en dat doet het niet. Dit is dus een slag in de lucht.

Tamelijk ongefundeerd en niet per definitie zomaar waar.

Onduidelijk. Wat bedoel je?

Nathan
7 september 2011, 14:53
Doen godsdiensten dat ?

Ik heb nog geen instituten iets horen beweren.
Nee, ik ook niet.
Ieder heeft daarom dan ook zijn eigen uitleg over een godsdienst.

Nathan
7 september 2011, 14:56
Dat zeg ik je moet daar zijn.
Precies.
Maar je kunt ook het enkel houden bij die biologieles.

Binnen het boeddhisme zijn ze ook behoorlijk verslaafd aan het denken.
Alleen zen gaat er min of meer tegenin.

Gautama de Boeddha wees het discussieren over nutteloze zaken van de hand.

Danique
7 september 2011, 15:23
Het gaat er dus helemaal niet over of het er wel of niet mag zijn, alles mag er zijn, maar kijk w?l of je bevindingen kloppen, of dat ze echt zijn.

Dan blijft er bar weinig over.

Hoe kom je vervolgens tot Zien?
Tot een weten dat je te maken hebt met Weten?

Waarmee ik eigenlijk de vraag wil stellen.. hoe kan iemand voor een ander bepalen of die ziet of Ziet, weet of Weet?
Ik begrijp dat niet, waaruit hoogstwaarschijnlijk voortkomt dat ik het gehakketak naar elkaar en op elkaar hier en elders ook niet snap.
En van waaruit hoogstwaarschijnlijk mijn eigen twijfel en verwarring over een en ander ook ontstaat.
Soms voel ik dat iets niets klopt.. maar ik zal daar altijd achteraan zetten of denken.. dat iets niet klopt voor mij.
Bij jou zie ik die twijfel niet.
En ik vraag me af.. hoe kan dat? Hoe kom je aan of ontstaat zoveel overtuiging dat je gewoonweg (vind dat je) Weet.

Bigbear
7 september 2011, 15:47
En ik vraag me af.. hoe kan dat? Hoe kom je aan of ontstaat zoveel overtuiging dat je gewoonweg (vind dat je) Weet.

Je zou het EGO kunnen noemen FlOwErS

Rennie
7 september 2011, 16:33
Onduidelijk. Wat bedoel je?

Is het je niet toegestaan je eigen afwijking te raadplegen WiNk.

Ik mag toch aannemen Anja dat jij geen geboren denker bent (immers jij bent te redden geweest), dus hoe kun je inkijk hebben in datgene wat geboren denkers aangaat ? Je opmerking betreft de gehele categorie verdoemden, alsof daar geen onderscheid meer in zou zitten.

Dus vandaar tamelijk ongefundeerd en niet per definitie zomaar waar.

Rennie
7 september 2011, 16:34
Je zou het EGO kunnen noemen FlOwErS

Zou kunnen, het zou ook iets anders kunnen zijn waar je niet op gewezen wilt worden.

Danique
7 september 2011, 16:34
Je zou het EGO kunnen noemen FlOwErS

Dat is jouw waarheid dan toch?

Danique
7 september 2011, 16:41
En ik zoek eigenlijk naar wat waarheid is en wat Waarheid.
Dat wat ik vind van een ander kan naar mijn idee hoogstens mijn eigen waarheid zijn, maar niet Waarheid.
Ik geloof best dat er Waarheid is, althans.. wil dat best geloven.
Maar ik kom niet verder dan waarheid.. en hoe meer ik alles weerleg wat er in mijn ogen te weerleggen is... ik kom dan uit bij leegte niet bij liefde, noch bij Liefde en ook niet bij Waarheid.
Maar aangezien erover geschreven wordt,..het zou er kunnen zijn, toch?

Rennie
7 september 2011, 16:55
Dan blijft er bar weinig over.

Hoe kom je vervolgens tot Zien?
Tot een weten dat je te maken hebt met Weten?

Waarmee ik eigenlijk de vraag wil stellen.. hoe kan iemand voor een ander bepalen of die ziet of Ziet, weet of Weet?
Ik begrijp dat niet, waaruit hoogstwaarschijnlijk voortkomt dat ik het gehakketak naar elkaar en op elkaar hier en elders ook niet snap.
En van waaruit hoogstwaarschijnlijk mijn eigen twijfel en verwarring over een en ander ook ontstaat.
Soms voel ik dat iets niets klopt.. maar ik zal daar altijd achteraan zetten of denken.. dat iets niet klopt voor mij.
Bij jou zie ik die twijfel niet.
En ik vraag me af.. hoe kan dat? Hoe kom je aan of ontstaat zoveel overtuiging dat je gewoonweg (vind dat je) Weet.

Er blijft bar weinig over idd, dus ook nog maar heel weinig om onzeker over te kunnen zijn.

Doorgaans zie je alles vanuit de bekendheid met de eigen perceptie en dat eigen is dus heel erg 'ik' gerelateerd. Om die reden kan iemand die niet ondervindt via de eigen perceptie als het ware 'schoon' kijken, die ziet dus niet mede zichzelf als die een ander beziet maar puur en alleen die ander.

Wanneer die ander vervolgens een eigen perceptie kijker zou zijn, dan is dat tamelijk goed waar te nemen.

Dat 'ik' is een enorme zelf belastende en drukkende last, dat zich voor de schier onmogelijke taak ziet staan iemand te moeten kunnen geloven.

Om die reden gaat het niet over geloven maar over ontdekken. Volgeling kun je niet worden, er valt alleen maar zelf te onderzoeken.

anjer
7 september 2011, 17:02
Is het je niet toegestaan je eigen afwijking te raadplegen WiNk.

Ik mag toch aannemen Anja dat jij geen geboren denker bent (immers jij bent te redden geweest), dus hoe kun je inkijk hebben in datgene wat geboren denkers aangaat ? Je opmerking betreft de gehele categorie verdoemden, alsof daar geen onderscheid meer in zou zitten.

Dus vandaar tamelijk ongefundeerd en niet per definitie zomaar waar.

Waarom zou jij aannemen dat ik geen geboren denker ben? Heb je daar een reden voor?
Door iets aan te nemen moet er op z'n minst openheid en nieuwgierigheid zijn naar het hoe en wat van mijn beweringen om dat vervolgens te willen toetsen aan jezelf en omgeving.

Anja **********.

Rennie
7 september 2011, 17:04
En ik zoek eigenlijk naar wat waarheid is en wat Waarheid.
Dat wat ik vind van een ander kan naar mijn idee hoogstens mijn eigen waarheid zijn, maar niet Waarheid.
Ik geloof best dat er Waarheid is, althans.. wil dat best geloven.
Maar ik kom niet verder dan waarheid.. en hoe meer ik alles weerleg wat er in mijn ogen te weerleggen is... ik kom dan uit bij leegte niet bij liefde, noch bij Liefde en ook niet bij Waarheid.
Maar aangezien erover geschreven wordt,..het zou er kunnen zijn, toch?

Voor mij is dat een tiental jaren durend proces geweest van onderzoek naar mezelf en het wegstrepen van allerhand aannames. Voor de neo-advaitist hoeft dat allemaal niet meer die zegt je bent er al, je hoeft niet meer te zoeken, al het zoeken versterkt alleen maar het ego. Er valt niks te doen, klaar.

Als het daarmee voor mij klaar was dan zou ik niet op een forum komen, het is immers klaar, je hoeft niks te doen dus wat wil je dan nog ?

Dit forum is opgezet om anderen concreet bij te staan in hun zoektocht maar het enige waar ik tot op heden bezig geweest ben is m'n ego, als zou ik een belang hebben verdedigen. Het inhoudelijke van de boodschap wil niemand horen. Luister dan naar Anja of Tineke zou ik zeggen, het kan mij allerminst schelen door wie je het licht gaat zien.

Rennie
7 september 2011, 17:09
Waarom zou jij aannemen dat ik geen geboren denker ben? Heb je daar een reden voor?
Door iets aan te nemen moet er op z'n minst openheid en nieuwgierigheid zijn naar het hoe en wat van mijn beweringen om dat vervolgens te willen toetsen aan jezelf en omgeving.

Anja **********.

Nee hoor, ik was al verdoemd en in je boekje heb ik gelezen dat ik niet meer te redden ben. Aangezien jij gered bent (mag ik toch aannemen wil ik niet aan je wijsheid twijfelen) kun je geen geboren denker zijn.

Niet dat het me wat uitmaakt, ik heb mijn momenten van nieuwsgierigheid al gehad en weet wat ik weten moet. Er is geen mijzelf dat een toetsing behoeft.

Danique
7 september 2011, 17:39
Er blijft bar weinig over idd, dus ook nog maar heel weinig om onzeker over te kunnen zijn.

Wat ik bij mijzelf voornamelijk bemerk is dat de dramatiek verdwijnt.

Onzekerheid kan toch ook gewoon ervaren worden, zonder dat daaruit zou moeten blijken dat je het denken niet doorzien zou hebben?
Maar geef enigzins blijk van onzekerheid en huppa daar volgt geheit een vingertje: 'jij hebt het niet doorzien'.
Terwijl dat naar mijn mening helemaal niet aan de hand hoeft te zijn.. je mag toch ervaren?

Doorgaans zie je alles vanuit de bekendheid met de eigen perceptie en dat eigen is dus heel erg 'ik' gerelateerd. Om die reden kan iemand die niet ondervindt via de eigen perceptie als het ware 'schoon' kijken, die ziet dus niet mede zichzelf als die een ander beziet maar puur en alleen die ander.
Ik heb je dit vaker zien schrijven.
En telkens loop ik erop 'stuk'.
Je kunt toch nergens anders vanuit gaan, dan van jezelf?
Met andere woorden.. nee, ik begrijp niet hoe je dat doet. Niet via je eigen perceptie kijken, maar helder.
Nu kun je zeggen.. dat wat je niet kent, herken je niet.
Dat zal zeker zo zijn.
Dat zal dan de reden zijn dat ik erop 'stuk' loop, toch.. aan de andere kant.. wordt het daarmee naar mijn idee te gemakkelijk een aanname dat het zo zou zijn (dat jij helder kijkt).


Dat 'ik' is een enorme zelf belastende en drukkende last, dat zich voor de schier onmogelijke taak ziet staan iemand te moeten kunnen geloven.
Ik ervaar geen belastende en drukkende last om je te geloven.
Maar het zou een aanname zijn, waarvan je zelf zegt dat je die moet onderzoeken.
Nu wil ik het niet afwijzen, doch ook niet zomaar aannemen.
En nu?

Om die reden gaat het niet over geloven maar over ontdekken. Volgeling kun je niet worden, er valt alleen maar zelf te onderzoeken.

Dat snap ik.
Maar ik sta stop.

Danique
7 september 2011, 17:46
Voor mij is dat een tiental jaren durend proces geweest van onderzoek naar mezelf en het wegstrepen van allerhand aannames. Voor de neo-advaitist hoeft dat allemaal niet meer die zegt je bent er al, je hoeft niet meer te zoeken, al het zoeken versterkt alleen maar het ego. Er valt niks te doen, klaar.

Als het daarmee voor mij klaar was dan zou ik niet op een forum komen, het is immers klaar, je hoeft niks te doen dus wat wil je dan nog ?

Dit forum is opgezet om anderen concreet bij te staan in hun zoektocht maar het enige waar ik tot op heden bezig geweest ben is m'n ego, als zou ik een belang hebben verdedigen. Het inhoudelijke van de boodschap wil niemand horen. Luister dan naar Anja of Tineke zou ik zeggen, het kan mij allerminst schelen door wie je het licht gaat zien.

De inhoudelijke boodschap is naar mijn idee dat je gaat leven vanuit/in Liefde.
Het Weten kan slechts Liefde zijn. Denk ik.
Een mooi doel, het alles dienend.
Je overstijgt je eigen.. het gaat niet meer alleen om jou, maar om iedereen en alles.
Maar dit klinkt vast te hoog gegrepen en is het misschien ook wel.

anjer
7 september 2011, 17:49
Er is geen mijzelf dat een toetsing behoeft.

Als jij geen 'mijzelf' meer had, dan zou je niet zo'n stampij hebben gemaakt over jouw banning bij Remon. Dan zou je niet obstinaat een eigen forum zijn gestart en je zou niet je beklag hebben gedaan bij en samen met je vrienden-forumleden over die banning.
Als jij geen 'mijzelf' meer had, dan zou je niet steeds en zelfs nog een jaar later hebben zitten klagen over je banning.

Als jij geen 'mijzelf' meer zou hebben, dan zou je geen ellenlange epistels schrijven, waar geen mens ?ets anders aan heeft dan het vergaren van kennis. En je zou geen wedstrijd zijn aangegaan in wie dit keer het langste epistel heeft geschreven.

Als jij geen 'mijzelf' meer zou hebben, dan zou je hier geen teksten van Tineke neerzetten.

Anja **********.

Danique
7 september 2011, 17:59
Als jij geen 'mijzelf' meer had, dan zou je niet zo'n stampij hebben gemaakt over jouw banning bij Remon. Dan zou je niet obstinaat een eigen forum zijn gestart en je zou niet je beklag hebben gedaan bij en samen met je vrienden-forumleden over die banning.
Als jij geen 'mijzelf' meer had, dan zou je niet steeds en zelfs nog een jaar later hebben zitten klagen over je banning.

Als jij geen 'mijzelf' meer zou hebben, dan zou je geen ellenlange epistels schrijven, waar geen mens ?ets anders aan heeft dan het vergaren van kennis. En je zou geen wedstrijd zijn aangegaan in wie dit keer het langste epistel heeft geschreven.

Als jij geen 'mijzelf' meer zou hebben, dan zou je hier geen teksten van Tineke neerzetten.

Anja **********.

Bekeken vanuit jouzelf.
Toch? GlAd

anjer
7 september 2011, 18:22
Bekeken vanuit jouzelf.
Toch? GlAd

Renoir heeft groupies.

Rennie
7 september 2011, 18:24
Wat ik bij mijzelf voornamelijk bemerk is dat de dramatiek verdwijnt.

Onzekerheid kan toch ook gewoon ervaren worden, zonder dat daaruit zou moeten blijken dat je het denken niet doorzien zou hebben?
Maar geef enigzins blijk van onzekerheid en huppa daar volgt geheit een vingertje: 'jij hebt het niet doorzien'.
Terwijl dat naar mijn mening helemaal niet aan de hand hoeft te zijn.. je mag toch ervaren?

Ik heb je dit vaker zien schrijven.
En telkens loop ik erop 'stuk'.
Je kunt toch nergens anders vanuit gaan, dan van jezelf?
Met andere woorden.. nee, ik begrijp niet hoe je dat doet. Niet via je eigen perceptie kijken, maar helder.
Nu kun je zeggen.. dat wat je niet kent, herken je niet.
Dat zal zeker zo zijn.
Dat zal dan de reden zijn dat ik erop 'stuk' loop, toch.. aan de andere kant.. wordt het daarmee naar mijn idee te gemakkelijk een aanname dat het zo zou zijn (dat jij helder kijkt).

Ik ervaar geen belastende en drukkende last om je te geloven.
Maar het zou een aanname zijn, waarvan je zelf zegt dat je die moet onderzoeken.
Nu wil ik het niet afwijzen, doch ook niet zomaar aannemen.
En nu?

Dat snap ik.
Maar ik sta stop.

Van wie krijg je een vingertje ? Je bent beter af te barsten van onzekeheid dat betekend dat je (nog) niet vervuld bent van jezelf. En je doet er beter aan je ook niet te laten vullen met ide?en van anderen hoe het er behoort uit te zien. Onzekerheid hoort bij de afbraak van alles wat je tot nu toe voor waar hebt aangenomen. Onzekerheid is een goed uitgangspunt.

Het is helemaal geen vraag of je mag ervaren, je doet niks anders daar ben je voor hier. En je kunt alles ervaren wat je wilt door daar voor te kiezen. Jij bent de schepper van je eigen wereld.

Ad het tweede gedeelte, wanneer je iets niet hebt begrepen staat het je vrij er naar te vragen. Het bekende voor je is dat je uitgaat van jezelf, iets dat kennelijk als vaststaand aandoet en waar je je mee vereenzelvigd, dat geld ook voor mij, dat wil zeggen ik ga nu uit van de mij gekende entiteit maar er is geen vereenzelviging mee. Het laatste, die vereenzelviging, dat is wat ontbreekt.

Ik vertel je dat het voor mij helder is, en ik vertel, desgevraagd (want dat deed je) dat ik die helderheid ook bij anderen waarneem, ik vertel dat niet om je aan een geloof te helpen dat ik in staat ben tot helder zien. Waarom zou je dat aannemen, je hebt niks aan mijn kunstjes, anders dan dat dat ik dienstig kan zijn om met je mee te kijken om te ontdekken wat er voor jou waar is. Het gaat nooit om mij. Laat je vooral niet imponeren door de kracht van zekerheid, door het uithalen van mijn verbale kunstjes. Allemaal schijn, flauwe kul waar je niks aan hebt.

Ad het derde gedeelte, je pakt het meteen op zie ik, maar het was in z'n algemeenheid dat de mens de drukkende last ervaart iemand of iets te willen geloven. Bij jou niet, mooi zo is dat klaar.
Ik ga er vanuit m'n eigen perceptie te gemakkelijk van uit dat iedereen wil weten 'wat' ie is, dat is de voorwaarde als je aan zelfonderzoek begint dat je niet rust voor de onderste steen boven ligt. Als dat het geval is moet je alles omtrent jezelf kritisch onder de loep gaan nemen. Dat ligt niet in termen van afwijzen of aannemen, het is geen wetenschap bedrijven, het is keihard werken.

Dus dat 'En nu ?' is een vraag aan jezelf. Wil je ten koste van alles (aangaande jouzelf) te weten komen wat je bent ? Dan heb je de spirit om uit je comfortzone te stappen en jezelf ferm onder handen te nemen, zoniet dan blijft het zelfkennis opdoen. Misschien wordt je wat zelfverzekerder en kun je leren wat beter uit je woorden te komen en dan was het dat.

Rennie
7 september 2011, 18:31
Renoir heeft groupies.

Wat is de reden dat je je inlaat met zulke banaliteiten, is dit bedoeld als een frustrerende opmerking die behulpzaam kan zijn of betreft het egostreling ?

Danique
7 september 2011, 18:34
Renoir heeft groupies.

Jouw aanname.

Danique
7 september 2011, 18:42
Van wie krijg je een vingertje ? Je bent beter af te barsten van onzekeheid dat betekend dat je (nog) niet vervuld bent van jezelf. En je doet er beter aan je ook niet te laten vullen met ide?en van anderen hoe het er behoort uit te zien. Onzekerheid hoort bij de afbraak van alles wat je tot nu toe voor waar hebt aangenomen. Onzekerheid is een goed uitgangspunt.

Het is helemaal geen vraag of je mag ervaren, je doet niks anders daar ben je voor hier. En je kunt alles ervaren wat je wilt door daar voor te kiezen. Jij bent de schepper van je eigen wereld.

Ad het tweede gedeelte, wanneer je iets niet hebt begrepen staat het je vrij er naar te vragen. Het bekende voor je is dat je uitgaat van jezelf, iets dat kennelijk als vaststaand aandoet en waar je je mee vereenzelvigd, dat geld ook voor mij, dat wil zeggen ik ga nu uit van de mij gekende entiteit maar er is geen vereenzelviging mee. Het laatste, die vereenzelviging, dat is wat ontbreekt.

Ik vertel je dat het voor mij helder is, en ik vertel, desgevraagd (want dat deed je) dat ik die helderheid ook bij anderen waarneem, ik vertel dat niet om je aan een geloof te helpen dat ik in staat ben tot helder zien. Waarom zou je dat aannemen, je hebt niks aan mijn kunstjes, anders dan dat dat ik dienstig kan zijn om met je mee te kijken om te ontdekken wat er voor jou waar is. Het gaat nooit om mij. Laat je vooral niet imponeren door de kracht van zekerheid, door het uithalen van mijn verbale kunstjes. Allemaal schijn, flauwe kul waar je niks aan hebt.

Ad het derde gedeelte, je pakt het meteen op zie ik, maar het was in z'n algemeenheid dat de mens de drukkende last ervaart iemand of iets te willen geloven. Bij jou niet, mooi zo is dat klaar.
Ik ga er vanuit m'n eigen perceptie te gemakkelijk van uit dat iedereen wil weten 'wat' ie is, dat is de voorwaarde als je aan zelfonderzoek begint dat je niet rust voor de onderste steen boven ligt. Als dat het geval is moet je alles omtrent jezelf kritisch onder de loep gaan nemen. Dat ligt niet in termen van afwijzen of aannemen, het is geen wetenschap bedrijven, het is keihard werken.

Dus dat 'En nu ?' is een vraag aan jezelf. Wil je ten koste van alles (aangaande jouzelf) te weten komen wat je bent ? Dan heb je de spirit om uit je comfortzone te stappen en jezelf ferm onder handen te nemen, zoniet dan blijft het zelfkennis opdoen. Misschien wordt je wat zelfverzekerder en kun je leren wat beter uit je woorden te komen en dan was het dat.

Helemaal gelezen.

En had bij ad het derde gedeelte wel begrepen dat het in zijn algemeenheid bedoeld was, maar wilde het graag over mij hebben :)

Bij En nu? heb ik inderdaad een vraag aan mezelf.
Waar vind ik dat ik sta?.
En dat is aan mij.

Bedankt voor het gesprek FlOwErS

anjer
7 september 2011, 18:44
Wat is de reden dat je je inlaat met zulke banaliteiten, is dit bedoeld als een frustrerende opmerking die behulpzaam kan zijn of betreft het egostreling ?

Er zijn hier een aantal dames die met jou dwepen.
Je hebt ze niets kunnen laten inzien, je wilt hun aandacht niet kwijt.

Anja **********.

Rennie
7 september 2011, 18:52
Er zijn hier een aantal dames die met jou dwepen.
Je hebt ze niets kunnen laten inzien, je wilt hun aandacht niet kwijt.

Anja **********.

Nou ik dweep ook met jou maar als persoon kun je me gestolen worden hoor.

Madelief
7 september 2011, 18:54
Maar tot nu toe een gedegen onderbouwd verhaal en zonder willekeurige slagen in de lucht.Idd een goed en leuk onderbouwt verhaalje met hier en daar toch wat door het ijszakkertjes m.i.

Ik heb toch een beetje het idee dat in het verhaaltje het punt waar het om draait gemist wordt, maar goed dat ben ik.

Gatver ik heb eigenlijk de schijt in dat ik hier zit te reageren op een verhaaltje van iemand die hier niet schrijft en vermoedelijk zelfs niet weet dat wij hier zitten te beppen nav iets wat zij geschreven heeft. Het zelfde geldt m.i. voor mw Lila.

Maar goed jij heb nu eenmaal die neiging om geschreven zaken van het andere forum te gebruiken om je eigen puntje te onderstrepen en aan de hand daarvan stupide zaken op te merken cq te insinueren mbt tot die mensen die e.e.a. geschreven hebben.

Dat vraagt, omdat die mensen hier niet schrijven, natuurlijk toch om rectificatie m.i.

Even een vraagje tussendoor Renoir, wie zijn die lui die jou gecomplimenteerd hebben met iets wat van andere hand kwam en je dus moest rectificeren? Ik heb namelijk geen schrijvens gezien van dergelijke mensen.

Rennie
7 september 2011, 19:03
Als jij geen 'mijzelf' meer had, dan zou je niet zo'n stampij hebben gemaakt over jouw banning bij Remon. Dan zou je niet obstinaat een eigen forum zijn gestart en je zou niet je beklag hebben gedaan bij en samen met je vrienden-forumleden over die banning.
Als jij geen 'mijzelf' meer had, dan zou je niet steeds en zelfs nog een jaar later hebben zitten klagen over je banning.

Als jij geen 'mijzelf' meer zou hebben, dan zou je geen ellenlange epistels schrijven, waar geen mens ?ets anders aan heeft dan het vergaren van kennis. En je zou geen wedstrijd zijn aangegaan in wie dit keer het langste epistel heeft geschreven.

Als jij geen 'mijzelf' meer zou hebben, dan zou je hier geen teksten van Tineke neerzetten.

Anja **********.



Idd een goed en leuk onderbouwt verhaalje met hier en daar toch wat door het ijszakkertjes m.i.

Ik heb toch een beetje het idee dat in het verhaaltje het punt waar het om draait gemist wordt, maar goed dat ben ik.

Gatver ik heb eigenlijk de schijt in dat ik hier zit te reageren op een verhaaltje van iemand die hier niet schrijft en vermoedelijk zelfs niet weet dat wij hier zitten te beppen over iets wat zij geschreven heeft. Het zelfde geldt m.i. voor mw Lila.

Maar goed jij heb nu eenmaal die neiging om geschreven zaken van het andere forum te gebruiken om je eigen puntje te onderstrepen en aan de hand daarvan stupide zaken op te merken cq te insinueren mbt tot die mensen die e.e.a. geschreven hebben.

Dat vraagt, omdat die mensen hier niet schrijven, natuurlijk toch om rectificatie m.i.

Even een vraagje tussendoor Renoir, wie zijn die lui die jou gecomplimenteerd hebben met iets wat van andere hand kwam en je dus moest rectificeren? Ik heb namelijk geen schrijvens gezien van dergelijke mensen.

Nog steeds ben ik dienstverlenend en wil behulpzaam zijn om je inzicht te verschaffen, zelfs in mij, maar dit gedoe met niets anders dan insinuerende opmerkingen en vragen om je nieuwsgierigheid te bevredigen gaat niet over iets dat mijn belangstelling heeft.

Ik ga daar niet op reageren.

Maria
7 september 2011, 19:13
Er zijn hier een aantal dames die met jou dwepen.
Je hebt ze niets kunnen laten inzien, je wilt hun aandacht niet kwijt.

Anja **********.

Denk jij.....

anjer
7 september 2011, 19:19
Denk jij.....

Ja, jou bedoel ik ook.

anjer
7 september 2011, 19:22
Nog steeds ben ik dienstverlenend en wil behulpzaam zijn om je inzicht te verschaffen,


Quote Tineke (Remon-forum):
Ja, want Leila is mooi zoals ze (zichzelf) is..., bloeiend als een roos...

Dit bedoel je Renoir met inzicht verschaffen?

Anja **********.

Rennie
7 september 2011, 19:31
Quote Tineke (Remon-forum):
Ja, want Leila is mooi zoals ze (zichzelf) is..., bloeiend als een roos...

Dit bedoel je Renoir met inzicht verschaffen?

Anja **********.

Ik had het al gezien, mooi.

Met het percept-technisch zien van afwijkingen is er uiteraard ook alleen maar een afwijking te zien. Bij een vrije perceptie zou je de diepere betekenis niet ontgaan zijn. Met jou ogen is dat niet te zien, daarvoor moet je er geweest zijn.

Nathan
7 september 2011, 19:33
En ik zoek eigenlijk naar wat waarheid is en wat Waarheid.
Dat wat ik vind van een ander kan naar mijn idee hoogstens mijn eigen waarheid zijn, maar niet Waarheid.
Ik geloof best dat er Waarheid is, althans.. wil dat best geloven.
Maar ik kom niet verder dan waarheid.. en hoe meer ik alles weerleg wat er in mijn ogen te weerleggen is... ik kom dan uit bij leegte niet bij liefde, noch bij Liefde en ook niet bij Waarheid.
Maar aangezien erover geschreven wordt,..het zou er kunnen zijn, toch?

Volgens mij vinden alle waarheden binnen het denken plaats, kennis gebied.
De Waarheid ligt buiten het denken.

Danique
7 september 2011, 19:36
Volgens mij vinden alle waarheden binnen het denken plaats, kennis gebied.
De Waarheid ligt buiten het denken.

Kom je dan bij voelen uit?

anjer
7 september 2011, 19:37
Ik had het al gezien, mooi.

Met het percept-technisch zien van afwijkingen is er uiteraard ook alleen maar een afwijking te zien. Bij een vrije perceptie zou je de diepere betekenis niet ontgaan zijn. Met jou ogen is dat niet te zien, daarvoor moet je er geweest zijn.

Ik heb veel kasteelromans gelezen.

Anja **********.

Madelief
7 september 2011, 19:38
Nog steeds ben ik dienstverlenend en wil behulpzaam zijn om je inzicht te verschaffen, zelfs in mij, maar dit gedoe met niets anders dan insinuerende opmerkingen en vragen om je nieuwsgierigheid te bevredigen gaat niet over iets dat mijn belangstelling heeft.

Ik ga daar niet op reageren.Ik zou ook niet reageren als ik jou was. E.e.a. lijkt mij nameljk duidelijk zat te zijn.....hahahahaha....sorry ( dat sorry, mbt dat lachen, zou ik niet te serieus nemen als ik jou was )

Ps. rectificatie: ik was niet nieuwsgierig, wilde enkel een puntje zetten naar die mensen die achter de schermen kennelijk wel durven te communiceren maar niet hier in het openbaar. Ik bedoelde dus te zeggen dat dat wat mij betreft lafhappen zijn die bang voor ontmaskering of iets in die geest.

Nou ja ??n positief puntje valt er wel aan dit zaakje te ontdekken en dat is dat jij hebt laten blijken dat er mensen zijn die kennelijk ontmaskering nodig hebben maar daar nog niet aan willen/durven.

Zouden ze daar nu de schijt over in hebben Renoir? Nou ja, in dat geval, is er ??n geluk voor hen...... ze zijn en blijven anoniem dus hebben ze niks te vrezen......holadiee....

Danique
7 september 2011, 19:38
Kom je dan bij voelen uit?
Nee ook niet.
Want voelen en denken hebben veelal met elkaar te maken.
Ze beinvloeden elkaar.

Wat dan?
Instinct?

Maar wat is dat, instinct?
Kom ik toch weer uit bij iets gevoelsmatigs.. maar meer 'oer'.

Nathan
7 september 2011, 19:38
Bekeken vanuit jouzelf.
Toch? GlAdHaar naam staat er zelfs nadrukkelijk onder. ByE

Rennie
7 september 2011, 19:42
Volgens mij vinden alle waarheden binnen het denken plaats, kennis gebied.
De Waarheid ligt buiten het denken.

Alles waar je met 'buiten' op kunt doelen is veranderlijk. Alles wat je kent, maar dan ook alles, ontspringt aan het denken. Dus waar buiten jou bevindt zich Waarheid ?

Rennie
7 september 2011, 19:45
Ik heb veel kasteelromans gelezen.

Anja **********.

Ja ik merk dat je cynisch bent geworden.
Wat scheelt er aan is jouw droom niet uitgekomen ?

Danique
7 september 2011, 19:46
Ik zou ook niet reageren als ik jou was. E.e.a. lijkt mij nameljk duidelijk zat te zijn.....hahahahaha....sorry ( dat sorry zou ik niet te serieus nemen als ik jou was )

Ps. rectificatie: ik was niet nieuwsgierig, wilde enkel een puntje zetten naar die mensen die achter de schermen kennelijk wel durven te communiceren maar niet hier in het openbaar. Ik bedoelde dus te zeggen dat dat wat mij betreft lafbekken zijn die bang voor ontmaskering of iets in die geest.

Nou ja ??n positief puntje valt er wel aan dit zaakje te ontdekken en dat is dat jij hebt laten blijken dat er mensen zijn die kennelijk ontmaskering nodig hebben maar daar nog niet aan willen/durven.

Zouden ze daar nu de schijt over in hebben Renoir? Nou ja er is ??n geluk voor hen in deze...... ze zijn en blijven anoniem dus hebben ze niks te vrezen......holadiee

Wat een onzin Marijke.
Ik was een van diegene die Renoir hierover een pb gestuurd heeft.
Ik deed dat, omdat ik dacht dat het een schrijven van Renoir aan Leila was en ik daar niet tussendoor wilde fietsen met een reactie.
That's all.
Wat een aannames en invullingen van je zeg.
Er is helemaal niets aan het handje wat mij betreft behalve dan dat ik in eerste instantie niet goed gelezen had, in de zin van,... niet begrepen had dat de teksten van Tineke waren en niet van Renoir, en er derhalve dus geen gesprek plaatsvond waarin ik zou inbreken met een reactie.

Rennie
7 september 2011, 19:47
Ik zou ook niet reageren als ik jou was. E.e.a. lijkt mij nameljk duidelijk zat te zijn.....hahahahaha....sorry ( dat sorry, mbt dat lachen, zou ik niet te serieus nemen als ik jou was )

Ps. rectificatie: ik was niet nieuwsgierig, wilde enkel een puntje zetten naar die mensen die achter de schermen kennelijk wel durven te communiceren maar niet hier in het openbaar. Ik bedoelde dus te zeggen dat dat wat mij betreft lafhappen zijn die bang voor ontmaskering of iets in die geest.

Nou ja ??n positief puntje valt er wel aan dit zaakje te ontdekken en dat is dat jij hebt laten blijken dat er mensen zijn die kennelijk ontmaskering nodig hebben maar daar nog niet aan willen/durven.

Zouden ze daar nu de schijt over in hebben Renoir? Nou ja, in dat geval, is er ??n geluk voor hen...... ze zijn en blijven anoniem dus hebben ze niks te vrezen......holadiee....

Nou dan, als het duidelijk is wat wil je dan nog ?

Nathan
7 september 2011, 19:49
Kom je dan bij voelen uit?De Waarheid heeft beslist niets te maken met gevoelloosheid.

Nathan
7 september 2011, 19:51
Alles waar je met 'buiten' op kunt doelen is veranderlijk. Alles wat je kent, maar dan ook alles, ontspringt aan het denken. Dus waar buiten jou bevindt zich Waarheid ?Het lichaam is de Waarheid.
De volmaakte spiegel van de geest.
Zonder deze spiegel is de geest slechts arrogant.

Danique
7 september 2011, 19:52
De Waarheid heeft beslist niets te maken met gevoelloosheid.
Dus te maken met gevoel.. ?

Rennie
7 september 2011, 19:53
W
Wat een aannames en invullingen van je zeg.
Er is helemaal niets aan het handje wat mij betreft behalve dan dat ik in eerste instantie niet goed gelezen had, in de zin van,... niet begrepen had dat de teksten van Tineke waren en niet van Renoir, en er derhalve dus geen gesprek plaatsvond waarin ik zou inbreken met een reactie.

Zo'n antwoord zal nooit en te nimmer enige voldoening geven omdat men de voorkeur geeft aan gelijk, men veel te graag wil geloven wat men denkt.

Rennie
7 september 2011, 19:54
Het lichaam is de Waarheid.
De volmaakte spiegel van de geest.
Zonder deze spiegel is de geest slechts arrogant.

Sorry nee, het lichaam sterft is vergankelijk Waarheid blijft.

Danique
7 september 2011, 19:54
Het lichaam is de Waarheid.
De volmaakte spiegel van de geest.
Zonder deze spiegel is de geest slechts arrogant.

Nee, dat ben ik niet met je eens.
Een lichaam is vergankelijk.
Als een lichaam gelijk staat aan de Waarheid, zou Waarheid dus vergankelijk zijn.
En Waarheid lijkt me niet vergankelijk.. maar ook dat is weer denken.. om gek van te worden SwEaTdRoP

Danique
7 september 2011, 19:56
Zo'n antwoord zal nooit en te nimmer enige voldoening geven omdat men de voorkeur geeft aan gelijk, men veel te graag wil geloven wat men denkt.

Ik schreef het niet ter voldoening van Marijke.
Ik schreef het ter voldoening van mijzelf.
Wat Marijke ermee doet, moet ze zelf weten.

Danique
7 september 2011, 20:03
Nee, dat ben ik niet met je eens.
Een lichaam is vergankelijk.
Als een lichaam gelijk staat aan de Waarheid, zou Waarheid dus vergankelijk zijn.
En Waarheid lijkt me niet vergankelijk.. maar ook dat is weer denken.. om gek van te worden SwEaTdRoP

Heb ik dus ergens aangenomen dat Waarheid onveranderlijk is/moet zijn.
Wie heeft dat bedacht?
Het komt niet van mij, want zoiets kan ik zelf helemaal niet bedenken.. ik ken mezelf BiGeRgRiN

Madelief
7 september 2011, 20:03
Wat een onzin Marijke.
Ik was een van diegene die Renoir hierover een pb gestuurd heeft.
Ik deed dat, omdat ik dacht dat het een schrijven van Renoir aan Leila was en ik daar niet tussendoor wilde fietsen met een reactie.
That's all.
Wat een aannames en invullingen van je zeg.
Er is helemaal niets aan het handje wat mij betreft behalve dan dat ik in eerste instantie niet goed gelezen had, in de zin van,... niet begrepen had dat de teksten van Tineke waren en niet van Renoir, en er derhalve dus geen gesprek plaatsvond waarin ik zou inbreken met een reactie.Nou dan ben je toch nog altijd niet helemaal bij de tijd Caroline, want het zal je misschien ontgaan zijn, mw Lila heeft bij mijn weten geen account op dit forum en schrijft derhalve niet hier, heb ik de indruk, dus hoe kun je dan ergens tussendoor fietsen?

Ach wat die aannames en invullingen aangaat, daar zie ik dat ik vrij ben die te mogen doen wanneer ik plots zie verschijnen dat er in de pb-krochten kennelijk van alles en nog wat geschreven wordt.

En kijk een wonder geschiede ineens kwam daar een Carolientje tevoorschijn geschoten. Je excuus rammelt overigens aan alle kanten m.i. Is er iets mis met, in het openbaar, een compliment maken aan ene Renoir, ookal was de tekst niet van zijn hand? Ik zie Renoir, evenals mw Lila, als zij hier een account zou hebben en zou schrijven, namelijk heel goed in staat jou compliment ter kennisgeving aan te nemen. Of denk jij dat je zo belangrijk bent dat zij daar niet omheen kunnen zonder er op te reageren of zo iets?

Madelief
7 september 2011, 20:04
Nou dan, als het duidelijk is wat wil je dan nog ?Zie mijn post aan Carolina.

anjer
7 september 2011, 20:05
Ja ik merk dat je cynisch bent geworden.
Wat scheelt er aan is jouw droom niet uitgekomen ?

Het is geen cynisme, maar een poging om je iets te laten zien, wat je ontgaat.
Maar lees gerust de kasteelroman Tineke/Leila uit. En geloof dat het waar is.

Anja **********.

Rennie
7 september 2011, 20:12
Het is geen cynisme, maar een poging om je iets te laten zien, wat je ontgaat.
Maar lees gerust de kasteelroman Tineke/Leila uit. En geloof dat het waar is.

Anja **********.

Je benoemt het gebeuren als kasteelroman omdat je de inschatting niet kon maken en laat met de typering je cynisme zien. Wat wilde je dan tot uitdrukking brengen en om welke reden gebruik je daarvoor denigrerende woorden ?

Madelief
7 september 2011, 20:14
Zo'n antwoord zal nooit en te nimmer enige voldoening geven omdat men de voorkeur geeft aan gelijk, men veel te graag wil geloven wat men denkt.Ja Renoir hou je schaapjes maar op het droge, ze zouden eens verzuipen per ongeluk en raak je ??n van je adepten kwijt.

Want als er iets waarvan jij weet hebt binnen je allesoverheersende bezitterigheid is hoe je poppetjes die daar gevoelig voor zijn onder je beinvloedingsfeer moet houden.

Ja ja het is natuurlijk bekend dat hier geen mensen zijn die onder je beinvloedingssfeer vallen, ze zullen het in elk geval in alle toonaarden ontkennen....

Ach tja...wie ben ik.

Rennie
7 september 2011, 20:14
Ik schreef het niet ter voldoening van Marijke.
Ik schreef het ter voldoening van mijzelf.
Wat Marijke ermee doet, moet ze zelf weten.

Ik voorzag het vervolg dat inmiddels gaande is, maar beperkende tot 'zelfkennis' inderdaad, waaruit bestaat de voldoening bij jou met dat 'van mijzelf' ?

anjer
7 september 2011, 20:19
Je benoemt het gebeuren als kasteelroman omdat je de inschatting niet kon maken en laat met de typering je cynisme zien. Wat wilde je dan tot uitdrukking brengen en om welke reden gebruik je daarvoor denigrerende woorden ?

Je bent half in slaap. Soms zie je iets scherp, maar vaak ontgaat je de essentie, omdat je ergens in wilt geloven. Het is jouw blinde vlek, jouw eigenbelang.

Er bestaan alleen denigrerende woorden voor iemand die iets denkt te betekenen.

anjer
7 september 2011, 20:19
Je bent half in slaap. Soms zie je iets scherp, maar vaak ontgaat je de essentie, omdat je ergens in wilt geloven. Het is jouw blinde vlek, jouw eigenbelang.

Er bestaan alleen denigrerende woorden voor iemand die iets denkt te betekenen.

Die handtekening moest bij het bovenste bericht.

Anja **********.

Danique
7 september 2011, 20:19
Nou dan ben je toch nog altijd niet helemaal bij de tijd Caroline, want het zal je misschien ontgaan zijn, mw Lila heeft bij mijn weten geen account op dit forum en schrijft derhalve niet hier, heb ik de indruk, dus hoe kun je dan ergens tussendoor fietsen?

Ach wat die aannames en invullingen aangaat, daar zie ik dat ik vrij ben die te mogen doen wanneer ik plots zie verschijnen dat er in de pb-krochten kennelijk van alles en nog wat geschreven wordt.

En kijk een wonder geschiede ineens kwam daar een Carolientje tevoorschijn geschoten. Je excuus rammelt overigens aan alle kanten m.i. Is er iets mis met, in het openbaar, een compliment maken aan ene Renoir, ookal was de tekst niet van zijn hand? Ik zie Renoir, evenals mw Lila, als zij hier een account zou hebben en zou schrijven, namelijk heel goed in staat jou compliment ter kennisgeving aan te nemen. Of denk jij dat je zo belangrijk bent dat zij daar niet omheen kunnen zonder er op te reageren of zo iets?

Leila had zich geroepen kunnen voelen zich in te schrijven en te reageren.
En verder heb ik geen zin uit te leggen waarom ik deed wat ik deed, wat ik daarbij gedacht heb en waarom.

Wat jij ervan vind of ervan maakt, zal me verder een worst wezen.

Madelief
7 september 2011, 20:20
Als een lichaam gelijk staat aan de Waarheid, zou Waarheid dus vergankelijk zijn.Je weet niet half hoezeer je met deze zinsnede op de juiste weg bent aanbeland.

Wat wordt er gek Caroline?

Danique
7 september 2011, 20:23
Ik voorzag het vervolg dat inmiddels gaande is, maar beperkende tot 'zelfkennis' inderdaad, waaruit bestaat de voldoening bij jou met dat 'van mijzelf' ?

Uit het benoemen van de naar mijn mening onterechte insinuaties.
Wat de ander daar wel of niet mee doet, maakt mij niets uit.

Madelief
7 september 2011, 20:32
Leila had zich geroepen kunnen voelen zich in te schrijven en te reageren.
En verder heb ik geen zin uit te leggen waarom ik deed wat ik deed, wat ik daarbij gedacht heb en waarom.

Wat jij ervan vind of ervan maakt, zal me verder een worst wezen.Ja dat had idd gekunt. Stel dat zij zich ingeschreven zou hebben om vervolgens te reageren, zou dat nog altijd geen enkel verschil hoeven uitmaken mbt tot jou reaktie m.i.

Verder ben je mij idd geen uitleg verschuldigd. Mijn functie is enkel en alleen om je atent te maken op wat je doet, en vanuit welke motivatie/energie je iets doet. De rest is voor en aan jou.

Groetjes M.

Nathan
7 september 2011, 20:44
Sorry nee, het lichaam sterft is vergankelijk Waarheid blijft.
De geest kan alleen ontwaken binnen het lichaam. Daarom noem ik het lichaam de Waarheid. De volmaakte spiegel.
Wanneer de geest niet ontwaakt, zal het met het lichaam sterven. Hahaha.

Danique
7 september 2011, 20:49
Wat wordt er gek Caroline?

Het denken.
Het zal daarom zijn dat ik er verder geen last van heb.
Het is net zo snel als dat het kwam weer weg.
Bedankt voor de vraag.

Danique
7 september 2011, 23:18
Waarheid blijft.
Ik heb het niet zelf bedacht, andermanskennis dus.
Dus zet ik mezelf voor de stelling: 'Waarheid blijft'.

Er is helemaal niets dat blijft.
Alles is veranderlijk.
Kan iemand iets benoemen dat blijft, onveranderlijk is?

Danique
7 september 2011, 23:27
Nou ja.
Dan is er dus niets.
Niets.

Vreemd.
Ik vind dat niet erg meer.

Ik vond altijd dat er iets moest zijn.
Iets om naar toe te werken, dingen moesten zin hebben, er moest een doel zijn.

'Niets' leek zo zinloos.
Maar er is niets meer mis met zinloosheid.

Nou ja.
Nu even niet.

Er komt vast ook weer een moment dat het pijn doet.
Of een periode.

En dan gaat ook die weer voorbij...



Wat een onzin allemaal.

Bedtijd.

Maria
7 september 2011, 23:59
Waarheid blijft.
Ik heb het niet zelf bedacht, andermanskennis dus.
Dus zet ik mezelf voor de stelling: 'waarheid blijft'.

Er is helemaal niets dat blijft.
Alles is veranderlijk.
Kan iemand iets benoemen dat blijft, onveranderlijk is?

Ik zie als onveranderlijk-tot-op-heden het ervaren an sich. Dus niet de ervaringen, maar het beleven, het ervaren, het aan-staan. Dat waarvandaan ik waarneem en leef. Zover als ik kan terugkijken in mijn herinnering is dat altijd precies hetzelfde geweest.

Maar ik kan niet weten of dat doorgaat als mijn lichaam stopt.

De dood, dat lijkt me ook wel wat onveranderlijks.

Een idee, is op een bepaalde manier ook onveranderlijk. Het idee waarheid bijvoorbeeld. Er zijn veel verschillende interpretaties van de waarheid, en de een vind dit waar, en de ander dat, maar toch is er in al wat waarheid genoemd wordt, ??n gelijkblijvend idee van waarheid.

Maar ja, ik kan voor alles ook wel wat bedenken waarom het w?l veranderlijk is.

Voor mijn gevoel gaat de "ultieme waarheid" voorbij aan veranderlijk en niet-veranderlijk.

Maria
8 september 2011, 00:01
Wat een onzin allemaal.

Bedtijd.

BiGeRgRiN BiGeRgRiN BiGeRgRiN

Ulla
8 september 2011, 06:27
Blijkbaar mis je de context waarin ze haar boodschap plaatst!

De denkende mens - volgens Anja - probeert door middel van zijn denken zijn gevoel van leegte op te lossen.
Terwijl juist het denken zelf die leegte in ons bestaan veroorzaakt.
De natuurlijke mens ervaart niet zo'n leegte waar wel de denkende mens mee zit.
De Denker vogelt dus van alles uit om zich maar eens gelukkig te gaan voelen, maar iedere keer wanneer de denker dat bereikt door het denken aangegeven als oplossing, blijkt de leegte toch niet echt te zijn verdwenen. Zo stopt Het Denken niet...

Dit klopt gewoon in zijn algemeenheid. Je hoeft je tenslotte
niet persoonlijk door aangesproken voelen, als je het zelf niet zo ervaart. Iets wat wel of niet resoneert vanuit je buikgevoel hoef je op een gegeven moment ook niet(meer) te onderzoeken, je weet of het wel of niet klopt.
Natuurlijk leven volgens dit gevoel geeft volheid van het bestaan. Ondertussen kan overmatig denken dat proces behoorlijk verstoren of zelfs vernietigen. De leegte ervan kunnen inzien , kan dat wel weer doorbreken, na een tijdje is het nieuws eraf en blijft hooguit de essentie over, voor zover die ergens in te vinden was. Een tijd geleden al heb ik alles waar ik over twijfel neergelegd bij iets, wat ik niet hoef te begrijpen en ga daar niet mee verder, het ligt of stil of ik ben er al helemaal mee gekapt. Bepaalde kennis, die je opdoet kan de essentie bevatten, maar is vaak dusdanig verpakt, dat je je af laat leiden door de verpakking. Iets wat mij altijd al stoorde. Een tijdje probeerde ik dan ook erdoor heen te prikken, maar waarom zou ik dan moeilijk doen, als het veel makkelijker kan.

Hierbij zou je kunnen zeggen, geen visie hebben is ook een visie, maar ergens moet je natuurlijk beginnen wil je visies voor jezelf doorbreken.

Nathan
8 september 2011, 07:13
Dit klopt gewoon in zijn algemeenheid. Je hoeft je tenslotte
niet persoonlijk door aangesproken voelen, als je het zelf niet zo ervaart. Iets wat wel of niet resoneert vanuit je buikgevoel hoef je op een gegeven moment ook niet(meer) te onderzoeken, je weet of het wel of niet klopt.
Natuurlijk leven volgens dit gevoel geeft volheid van het bestaan. Ondertussen kan overmatig denken dat proces behoorlijk verstoren of zelfs vernietigen. De leegte ervan kunnen inzien , kan dat wel weer doorbreken, na een tijdje is het nieuws eraf en blijft hooguit de essentie over, voor zover die ergens in te vinden was. Een tijd geleden al heb ik alles waar ik over twijfel neergelegd bij iets, wat ik niet hoef te begrijpen en ga daar niet mee verder, het ligt of stil of ik ben er al helemaal mee gekapt. Bepaalde kennis, die je opdoet kan de essentie bevatten, maar is vaak dusdanig verpakt, dat je je af laat leiden door de verpakking. Iets wat mij altijd al stoorde. Een tijdje probeerde ik dan ook erdoor heen te prikken, maar waarom zou ik dan moeilijk doen, als het veel makkelijker kan.

Hierbij zou je kunnen zeggen, geen visie hebben is ook een visie, maar ergens moet je natuurlijk beginnen wil je visies voor jezelf doorbreken.

Eigenlijk valt er niets te weten.
Zelfkennis heeft eigenlijk niets met het denken te maken.

Nathan
8 september 2011, 07:16
Die handtekening moest bij het bovenste bericht.

Anja **********.
Ben je dan beter te googlen?

Nathan
8 september 2011, 07:17
Dus te maken met gevoel.. ?Openbaart de Waarheid in ons Hart?

Nathan
8 september 2011, 07:19
Nee, dat ben ik niet met je eens.
Een lichaam is vergankelijk.
Als een lichaam gelijk staat aan de Waarheid, zou Waarheid dus vergankelijk zijn.
En Waarheid lijkt me niet vergankelijk.. maar ook dat is weer denken.. om gek van te worden SwEaTdRoP
Zonder het lichaam kan de geest niet ontwaken.

Danique
8 september 2011, 07:33
Ik zie als onveranderlijk-tot-op-heden het ervaren an sich. Dus niet de ervaringen, maar het beleven, het ervaren, het aan-staan. Dat waarvandaan ik waarneem en leef. Zover als ik kan terugkijken in mijn herinnering is dat altijd precies hetzelfde geweest.

Maar ik kan niet weten of dat doorgaat als mijn lichaam stopt.

De dood, dat lijkt me ook wel wat onveranderlijks.

Een idee, is op een bepaalde manier ook onveranderlijk. Het idee waarheid bijvoorbeeld. Er zijn veel verschillende interpretaties van de waarheid, en de een vind dit waar, en de ander dat, maar toch is er in al wat waarheid genoemd wordt, ??n gelijkblijvend idee van waarheid.

Maar ja, ik kan voor alles ook wel wat bedenken waarom het w?l veranderlijk is.

Voor mijn gevoel gaat de "ultieme waarheid" voorbij aan veranderlijk en niet-veranderlijk.

Dankjewel voor je reageren met hoe jij er tegenaan kijkt.
Fijn vind ik dat.

FlOwErS

anjer
8 september 2011, 09:37
Ben je dan beter te googlen?

Heb even gekeken maar het staat niet op Google.
Iedereen mag weten dat ik de anjer-berichten schrijf. Ik zal eens kijken of ik de nick-name kan veranderen.

Gecheckt, maar nee, dat kan niet.

Anja **********.

Rennie
8 september 2011, 09:42
Heb even gekeken maar het staat niet op Google.
Iedereen mag weten dat ik de anjer-berichten schrijf. Ik zal eens kijken of ik de nick-name kan veranderen.

Vertel eerst even waarom je ?berhaupt een nickname hebt genomen en niet meteen gewoon met open vizier, zoals je zo hoog in je vaandel hebt.

anjer
8 september 2011, 10:10
Vertel eerst even waarom je ?berhaupt een nickname hebt genomen en niet meteen gewoon met open vizier, zoals je zo hoog in je vaandel hebt.

Het zit je allemaal niet lekker h?, Renoir?

Een tijd geleden attendeerde iemand mij er op, dat op dit forum een 'roddeldraadje' geopend was en dat die roddels over mij zouden gaan. Het bleek, dat het bewuste draadje alleen gelezen kon worden als je inlogde. Het is een niet openbaar persoonlijk draadje.

Ik was nieuwsgierig wat er over mij geschreven werd; iets dat blijkbaar het daglicht niet mocht verdragen en ik schreef me in onder de naam Anjer.
Ik verkoos een nickname boven mijn eigen naam om zo het roddelproces niet te verstoren.

Rennie
8 september 2011, 10:12
Het zit je allemaal niet lekker h?, Renoir?

Een tijd geleden attendeerde iemand mij er op, dat op dit forum een 'roddeldraadje' geopend was en dat die roddels over mij zouden gaan.
Het bleek, dat het bewuste draadje alleen gelezen kon worden als je inlogde. Het is een niet openbaar persoonlijk draadje.

Ik was nieuwsgierig wat er over mij geschreven werd; iets dat blijkbaar het daglicht niet mocht verdragen en ik schreef me in onder de naam Anjer.
Ik verkoos een nickname boven mijn eigen naam om zo het roddelproces niet te verstoren.

Ach, het zit overal behalve bij jou. Heb je een zus die Madelief heet toevallig ?

Bigbear
8 september 2011, 10:21
TeAsE

Nathan
8 september 2011, 10:41
Heb even gekeken maar het staat niet op Google.
Iedereen mag weten dat ik de anjer-berichten schrijf. Ik zal eens kijken of ik de nick-name kan veranderen.

Gecheckt, maar nee, dat kan niet.

Anja **********.Okee, nu begrijp ik het.

Nathan
8 september 2011, 10:41
Ach, het zit overal behalve bij jou. Heb je een zus die Madelief heet toevallig ?Flauw.

Rennie
8 september 2011, 11:11
Flauw.

Kan wel zijn, maar het is opvallend hoe eensluidend beide dames zijn in de afkeuring van de zgn 'roddel' rubriek, geestverwant zou je ze kunnen noemen.

Madelief
8 september 2011, 11:36
Het denken.
Het zal daarom zijn dat ik er verder geen last van heb.
Het is net zo snel als dat het kwam weer weg.
Bedankt voor de vraag.Hmmmmmmm het denken zeg je?

Wat is het denken Caroline of waar komt dat denken dan vandaan dat nu ineens zegt:" Het zal daarom zijn dat ik er verder geen last van heb?"

Madelief
8 september 2011, 11:40
Nee, Een lichaam is vergankelijk.Even een vraagje.....Wie zegt dat het lichaam vergankelijk zou zijn of iets in die geest? Is dat niet ook zoiets als een aangenomen geloof?

anjer
8 september 2011, 12:01
Kan wel zijn, maar het is opvallend hoe eensluidend beide dames zijn in de afkeuring van de zgn 'roddel' rubriek, geestverwant zou je ze kunnen noemen.

Je bent door de mand gevallen en nu probeer je de aandacht te verleggen en slaat om je heen.

Danique
8 september 2011, 12:15
Hmmmmmmm het denken zeg je?

Wat is het denken Caroline of waar komt dat denken dan vandaan dat nu ineens zegt:" Het zal daarom zijn dat ik er verder geen last van heb?"

Ik zou het niet weten.

Danique
8 september 2011, 12:15
Even een vraagje.....Wie zegt dat het lichaam vergankelijk zou zijn of iets in die geest? Is dat niet ook zoiets als een aangenomen geloof?

Vast.

Aart
8 september 2011, 15:18
Vraagje; is een leermeester iemand die nog veel te leren heeft?

Of misschien iemand waarbij de teksten zo taai zijn als leer?

Ja, wat vraag ik me weer een hoop af he.

Kom ik toch weer uit op; dat zou wel eens je eigen hond kunnen zijn.

Kolere, waar haal ik in korte tijd zo`n beest vandaan.

Mag natuurlijk geen hond van een ander zijn.

Ja bewustzijn, het is me wat.

Ben ik blij dat ik weet wat ik ben.

Rennie
8 september 2011, 17:39
Vraagje; is een leermeester iemand die nog veel te leren heeft?

Of misschien iemand waarbij de teksten zo taai zijn als leer?

Ja, wat vraag ik me weer een hoop af he.

Kom ik toch weer uit op; dat zou wel eens je eigen hond kunnen zijn.

Kolere, waar haal ik in korte tijd zo`n beest vandaan.

Mag natuurlijk geen hond van een ander zijn.

Ja bewustzijn, het is me wat.

Ben ik blij dat ik weet wat ik ben.

Nee die staat strak van de (het) leer..

http://www.zelfkennisforum.nl/zelfkennisforum/meesteres.jpg

Nog steeds erelid van het simplistisch verbond Aad ?

alsdan
8 september 2011, 22:54
Kom je dan bij voelen uit?
Het verstilde waarnemen

anjer
11 september 2011, 11:35
Daarom ook heb ik zelf tientallen jaren aan waarheidvinding gedaan, hetgeen in de praktijk neerkwam om juist al die idee?n en opvattingen achter me te laten en te kijken wat er van dat alles nou eigenlijk echt waar is waarbij er maar bar weinig overbleef.



Zelfs dat weinige dat er overbleef, is toch nog steeds Het Denken.
Met dat 'weinige' heb je jezelf gerealiseerd verklaard.

sagnaar
11 september 2011, 12:16
Zelfs dat weinige dat er overbleef, is toch nog steeds Het Denken.
Met dat 'weinige' heb je jezelf gerealiseerd verklaard.

het weinige..is het veelsteveel.
zo een 'zoektocht' van reductie is niets anders dan het scherpen van intelect...het is geen zoeken naar 'essentie'...het is zoeken naar de ultieme schuilplaats voor een mentaal belanghebbende.
zo een zoektocht is wezenlijk gebaseerd op...angst ! en een verlangen naar onkwetsbaarheid.
en eigelijk is dat weinige wat over blijft 1000 keer kwetsbaarder dan de kwetsbaarheid die slim, gewiekst, subtiel,scherp, slim, e.n.z ...ontvlucht word.
de ultieme schuilplaats voor het zogenaamde 'ik' of mentale belang...is tevens de ultieme kwetsbaarheid.
het lullige is' dat je niets wint met die schuilplaats..sterker nog' je verliest er niet eens wat mee...het enigste wat dan overblijft is...een extreme rigiditeit.

Ulla
11 september 2011, 14:02
Zelfs dat weinige dat er overbleef, is toch nog steeds Het Denken.
Met dat 'weinige' heb je jezelf gerealiseerd verklaard.

Even n.a.v. jou bericht niet als reactie erop bedoeld.

Gerealiseerd of verlicht zijn lijken mij sowieso geen dingen waar Leven vanuit Bewustzijn ?berhaupt bij stilstaat. Het komt niet eens op, er is geen behoefte.
Op elke forum vind je discussies over verlichting wat dat is en dat het wel degelijk de bedoeling is erna te streven. Waarmee zadel je jezelf op, als je dat doet? Streven naar verlichting of gerealiseerd zijn.

Tine
9 oktober 2011, 17:34
Voor wie er iets aan heeft? Want wat ik in mezelf heb ontdekt, kan ook in een ander aanwezig zijn?

Boodschap aan alle ?kinderen? :

Christus zei : ?Laat de kinderen tot mij komen??

Want het (kleine) kind staat voor openheid en vertrouwen, eigenschappen die met elkaar verbonden zijn? Maar door ?contact? met de buitenwereld gebeurt het volgende :

Het kleine kind ervaart de wisselwerking tussen pijn (als negatief ervaren gewaarwordingen) en genot (als positief ervaren gewaarwordingen) als de golfslag van in leven zijn en ?volgt? die golfslag door er vrijelijk uiting aan te geven (ontladen van energi?n ten behoeve van een gezond functioneren). Tot het ontdekt dat de pijn er eigenlijk niet mag zijn, vanwege de voor het kind duidelijk voelbare angst van diegenen waarvan het afhankelijk is. En dus wordt het kind z?lf bang voor pijn (en zal dan vermijdingsgedrag gaan hanteren) en begint het te ?streven? naar genot (via eisend gedrag)?
Gevolg : niet bewust (willen) zijn/worden van de opgebouwde innerlijke pijn en leven in onechtheid, innerlijke ?n uiterlijke strijd, niet ?heel? meer zijn (verdeeldheid in het bewustzijn/afgesplitst bewustzijn)

Het kleine kind ontdekt ook dat bepaalde (andere) emoties die het in zijn/haar omgeving (intu?tief) aanvoelt, ontkend worden (?neen, mama is niet verdrietig?) of ?uitgelegd? worden als zijnde zijn/haar schuld/verantwoordelijkheid (?ja, papa is boos omdat JIJ??). En dus ontstaat er zowel twijfel aan het eigen aanvoelen, als angst voor (sommige) emoties, als verzet tegen schuld/verantwoordelijkheid?. De onschuld (het vertrouwen) verdwijnt?
Gevolg 1 : verlies van contact met de eigen intu?tie (aanvoelen)
Gevolg 2 : onbegrip voor, niet kunnen omgaan met, ontkennen/onderdrukken van, vluchten voor, proberen ?uitstijgen? boven (bepaalde) emoties
Gevolg 3 : geen of t? veel verantwoordelijkheid (willen) nemen voor het zowel in zichzelf als bij anderen veroorzaken/opwekken/triggeren van emoties.

Het kind ontdekt daarnaast ook dat er voorwaarden gesteld worden waaraan het dient te voldoen. ?Goed? gedrag wordt aanvaard/begrepen (beloning); ?fout? gedrag zorgt voor afwijzing/veroordeling (berisping/straf/sturing). (Ouderlijke)Liefde blijkt voorwaardelijk te zijn en het afhankelijke kind voelt zich daardoor bedreigd. ?
Gevolg : (wanhopig) hunkeren, streven naar onvoorwaardelijke liefde die nergens in de buitenwereld te vinden lijkt (eenzaamheid/afgescheidenheid)
(Mogelijk) gevolg van gevolg : geen liefde meer nodig (willen) hebben (afstandelijkheid)

Het kind verwijderde zich van de goddelijke Christus (vertrouwen) in zichzelf en werd bang, onzeker, wantrouwig, aanvallend, verdedigend, lijdend, boos, verdrietig, wanhopig, niet-begrijpend, wrokkig, wraakzuchtig, haatdragend,?

De boodschap luidt echter nog steeds hetzelfde : ?laat de kinderen tot mij komen?!

Laat je eigen innerlijk kind tot jou komen, geef het eindelijk spreekrecht en luister? Wees voor jezelf de uiterst betrouwbare, liefdevolle, begripvolle ouder waar je ooit nood aan had? Wees de goddelijke Christus voor jezelf en aanvaard het kind in jou, hoe het zich ondertussen ook gedraagt vanwege de jarenlange ontkenning ervan, het niet willen/kunnen/durven onder ogen zien ervan, het continu wegvluchten ervoor.
Het ego bevat een verzameling ?reacties? van het niet-geziene, niet-erkende kind dat je ooit was; en dat innerlijk kind zal blijven vechten voor zijn/haar bestaansrecht tot het erkend wordt, door jou?
Het haalt bitter weinig uit om dat innerlijk kind, of je eigen (ge?nternaliseerde) ouders, op de buitenwereld te projecteren, het gedrag ervan alleen maar in de ander te ?zien?/(h)erkennen en het d??r te veroordelen (je ertegen te verzetten) of juist te omarmen (het te begrijpen/aanvaarden).
Het kind dat je ooit was vraagt gewoon jouw aandacht. Het heeft nood aan hart i.p.v. hard? Wees bereid dat te geven en open je hart voor het ?kleine?? In dat hart leeft misschien angst maar het is ook de woonplaats van de onvoorwaardelijke liefde voor jezelf (??n hart; tw?? kamers)

Boodschap aan alle ?volwassenen? :

Christus zei ?Ik ben de weg, de waarheid en het leven?

?IK? ben de weg?
De weg is gelijk aan ?ik?, wordt gevormd door de (levens)loop van het ?ik?? Bega die weg! (en wees niet bang om die weg te gaan, jezelf te zijn)

?IK? ben de waarheid?
De waarheid is gelijk aan ?ik?. Maar wat is waar (goed/kwaad; positief/negatief) voor degene ?ik? ben?? Ga op ontdekking in de dualiteit! (en durf die waarheid te zijn, jezelf te zijn)

?IK? ben het leven?
Het leven is gelijk aan ?ik?. Leef elk moment volgens de waarheid van jouw tijdelijke ?ik? (heb vertrouwen in die waarheid, in jezelf), want dat is je ware (waarheids)weg in dit/jouw leven?

De persoonlijke weg = van (onbewust/niet gekozen) vertrouwen over angst naar (bewust/gekozen) vertrouwen; van kind naar volwassene?

In de naam van de Vader (het leven), de Zoon (de weg) en de Heilige Geest (het ware/het echte)?

Vanuit vertrouwen,
Marie-Christine (oftewel Tineke)

Danique
9 oktober 2011, 18:04
Van top tot teen herkenning hier al heb ik de weg die ik hierin aflegde nooit 'gelinkt' met de woorden van Christus.

En toen kwam ik op een dergelijk forum als dit en blijkt het herwonnen 'jezelf' je te moeten worden afgenomen wil je te weten komen 'wat' je bent.

Het ging vanmiddag nog door mij heen.
Maar natuurlijk ben ik dol op mijn 'ik'.
Ik ben veel te blij te kunnen zeggen dat ik van mijzelf houd, daar waar ik de pijn van het niet houden van mezelf nog steeds kan voelen omdat het blijkbaar gewoonweg in mijn systeem zit.

Nee.. ik ben er nog lang niet aan toe om me 'mijzelf' te laten afnemen.
Als ik daar al ooit werkelijk iets in ga zien.

Rennie
9 oktober 2011, 21:29
?IK? ben de waarheid?
De waarheid is gelijk aan ?ik?.

Marie-Christine (oftewel Tineke)

Mooie bijdrage, dank je wel Marie-Christine ook genaamd Tineke.

Danique
9 oktober 2011, 21:56
Ik had zomaar gedacht Renoir, dat jij dit zou bestempelen als zelfkennis en niet als Zelfkennis en het zodoende helemaal zo mooi niet zou vinden.
Soms snap ik geen hout van je UnKnOw

Rennie
9 oktober 2011, 22:08
Ik had zomaar gedacht Renoir, dat jij dit zou bestempelen als zelfkennis en niet als Zelfkennis en het zodoende helemaal zo mooi niet zou vinden.
Soms snap ik geen hout van je UnKnOw

Het gaat me om Zelfkennis inderdaad maar dat wil niet zeggen dat ik zelfkennis niet weet te waarderen.

Wat ik hier lees is het absolute weerspiegelt in het kleinmenselijke, dat vind ik een mooie afspiegeling zolang het proces van Zelfkennis niet gerealiseerd is.

Velen komen niet verder dan dat, het is beter dan niks.

Lyme
9 oktober 2011, 22:28
...een mooie afspiegeling zolang het proces van Zelfkennis niet gerealiseerd is.
Velen komen niet verder dan dat, het is beter dan niks.

Maar het 'beste' is gerealiseerde zelfkennis toch?
Dan is deze mooie afspiegeling 'minder dan het beste'?

Dat zou betekenen dat je erop wijst dat iets anders kan of moet zijn dan het is.
Maar in dit moment lijkt me nu juist alles precies te zijn zoals het bedoelt is.
Misschien is 'niks' wel beter dan 'het beste'.

Lyme
9 oktober 2011, 22:31
Ga op ontdekking in de dualiteit! (en durf die waarheid te zijn, jezelf te zijn)

?IK? ben het leven?


Nietwaar, 'ik' !

Durf de waarheid te ZIJN.
dat vind ik een mooie....FlOwErS

Rennie
9 oktober 2011, 23:19
Dat zou betekenen dat je erop wijst dat iets anders kan of moet zijn dan het is.

Maar in dit moment lijkt me nu juist alles precies te zijn zoals het bedoelt is.
Misschien is 'niks' wel beter dan 'het beste'.

Ja ik vloek regelmatig in de spirituele kerk.

Het moment zelf is leeg van alles maar op een ander niveau anticipeer je en ben je vormend aan een beeld dat geschapen gaat worden.

Tine
10 oktober 2011, 03:03
En toen kwam ik op een dergelijk forum als dit en blijkt het herwonnen 'jezelf' je te moeten worden afgenomen wil je te weten komen 'wat' je bent.

Wat je bent = goddelijke energie (ook wel bewustzijn genoemd)

Wie je bent = de manier waarop je omgaat met die energie

Het ging vanmiddag nog door mij heen.
Maar natuurlijk ben ik dol op mijn 'ik'.
Ik ben veel te blij te kunnen zeggen dat ik van mijzelf houd, daar waar ik de pijn van het niet houden van mezelf nog steeds kan voelen omdat het blijkbaar gewoonweg in mijn systeem zit.

Jouw "systeem" is het kanaal voor die goddelijke energie... Een open kanaal of een (hier en daar) afgesloten kanaal..., het verschil is inderdaad duidelijk voelbaar!

Nee.. ik ben er nog lang niet aan toe om me 'mijzelf' te laten afnemen.
Als ik daar al ooit werkelijk iets in ga zien.

Niemand kan jou je"zelf" afnemen... Dat wat ?cht en waar is in jezelf, datgene wat jou tot vertrouwen "roept", kan niet afgenomen, gemanipuleerd, ge?ntimideerd, gestuurd worden...

Het is slechts be?nvloedbaar door, opent zich voor het grotere in jezelf, en niet door/voor het kleinere buiten jezelf...

Tine
10 oktober 2011, 03:25
Misschien is 'niks' wel beter dan 'het beste'.

Voor degenen die denken in termen van "goed/beter/best" wordt "niks" als "niet goed genoeg" beschouwd, wat nog lager ligt dan de laagste trede van de "ladder" die men denkt te moeten beklimmen WiNk
Ik zou dus zeggen : misschien is "niks" even waardevol (= het heeft evenveel bestaansrecht en -reden) als "het beste"...

Tine
10 oktober 2011, 03:29
Nietwaar, 'ik' !

Vooruit dan, omdat jij het bent... BiGeRgRiN

Tine
10 oktober 2011, 03:31
Ja ik vloek regelmatig in de spirituele kerk.

Vloeken is gezond... Het ontlaadt overtollige energie!

Danique
12 oktober 2011, 15:21
Wat je bent = goddelijke energie (ook wel bewustzijn genoemd)

Wie je bent = de manier waarop je omgaat met die energie



Jouw "systeem" is het kanaal voor die goddelijke energie... Een open kanaal of een (hier en daar) afgesloten kanaal..., het verschil is inderdaad duidelijk voelbaar!



Niemand kan jou je"zelf" afnemen... Dat wat ?cht en waar is in jezelf, datgene wat jou tot vertrouwen "roept", kan niet afgenomen, gemanipuleerd, ge?ntimideerd, gestuurd worden...

Het is slechts be?nvloedbaar door, opent zich voor het grotere in jezelf, en niet door/voor het kleinere buiten jezelf...

Dank voor je reactie.
Vond het meteen een hele fijne, heldere reactie.
Het is dus niet daarom, dat ik nu pas reageer.

Ik reageer nu pas omdat wederom de discussie gaande is over dat 'we' hier op het forum te weinig bezig zouden zijn met ontdekken 'wat' we zijn.
Wat dit dus een reactie maakt op die discussie en niet zo zeer op jou ;)

Jij schrijft hier heel duidelijk "wat je bent = goddelijke energie (ook wel bewustzijn genoemd)"

Er wordt hier geen enkele weerstand gevoeld tegen jouw reactie (op mijn bericht).
Enkel een gevoel van 'ja, herkenbaar en natuurlijk'.

Wat 'moet' ik daar verder nog op reageren of over schrijven?
Met andere woorden.. ik heb er niets op te reageren of over te schrijven.
Omdat ik nu eenmaal in het duale leef en geen woorden heb voor het 'wat' ik ben.

Lyme
12 oktober 2011, 18:50
Wat je bent = goddelijke energie (ook wel bewustzijn genoemd)

Wie je bent = de manier waarop je omgaat met die energie


Goh..heb ik hier zomaar overheen gelezen?
Misschien omdat dit het moment is waarop dit precies op de juiste plek binnen moet komen...ja ik geef er maar een draai aan.
Heel mooie tekst Tineke.
Ik durf het bijna niet te zeggen....dat van in een lijstje stoppen weetjewel?BiGeRgRiN

Tine
13 januari 2015, 13:09
Tekst naar juiste topic verplaatst

Theo
13 januari 2015, 14:07
Goh..heb ik hier zomaar overheen gelezen?
Misschien omdat dit het moment is waarop dit precies op de juiste plek binnen moet komen...ja ik geef er maar een draai aan.
Heel mooie tekst Tineke.
Ik durf het bijna niet te zeggen....dat van in een lijstje stoppen weetjewel?BiGeRgRiN

Ik zou het maar niet doen, want het is niet waar wat daar staat.

Wat je bent = goddelijke energie (ook wel bewustzijn genoemd)


Je kunt je bewust worden van die goddelijke energie. Maar het is het niet! (bewustzijn)

Bewustzijn is! En bij de meeste mensen is dat bewustzijn bezig met ego-energie.

Tine
13 januari 2015, 17:16
Je kunt je bewust worden van die goddelijke energie. Maar het is het niet! (bewustzijn)

Wat ik hier jaren geleden schreef (het "wat je bent" benoemen als goddelijke energie) klopt naar mijn gevoel nog steeds, al heeft het wat mij betreft ondertussen een ander kader gekregen.
Ik had op dat specifieke moment in de tijd nog geen flauw idee dat er mij (op een bepaald terrein van mijn leven) nog "ervaringen" te wachten stonden, die -naar later bleek- voornamelijk plaatsvonden in functie van een duidelijker inzicht in de werking van die goddelijke energie.
De overgave aan die werking gaat mij niet gemakkelijk af en roept vaak een innerlijk verzet op. Het kost mij moeite om deze werking te vertrouwen omdat datgene wat innerlijk "gevraagd" wordt van mij, compleet ingaat tegen "wie" ik gewend ben te zijn in de wisselwerking met anderen. Maar er is geen keuze; er is eigenlijk geen andere optie dan de richting te volgen waarin ik gestuwd word omdat -bij verzet- de innerlijke druk zo groot wordt dat ik niet eens meer kan ademen...
Ondertussen verwoord ik het dus als volgt : de goddelijke energie is de werking van universeel bewustzijn (de "wat") op mijn persoonlijk bewustzijn (de "wie"), of het gestuurd/geleid worden van mijn persoonlijkheid door mijn ziel.

Bewustzijn is! En bij de meeste mensen is dat bewustzijn bezig met ego-energie.

Als het bij iedereen "werkt" zoals het bij mij gaat -en daar ga ik blijkbaar wel van uit- dan krijgt iedereen uiteindelijk wat hij/zij nodig heeft (en daar bedoel ik niet de behoeften/noden van het ego mee), hoe sterk het verzet ertegen, dat VIA het ego kenbaar/voelbaar gemaakt wordt, ook nog mag zijn.

Theo
13 januari 2015, 17:47
Dat zijn mooie inzichten Tine. Alleen zou ik de goddelijke energie niet als bewustzijn omschrijven. Ook is er geen persoonlijk bewustzijn (in mijn optiek)
Goddelijke energie heeft idd een werking. Ook het verzet is bekend, dat is de eigen wil. Eigen wil en het niet-willen is eigenlijk navigatieapparatuur. Je moet de eigen wil, (verzet) ervaren om te weten wat je niet moet willen. Dan is het een volstrekt zelflerend systeem wat geen inspanning vergt.

Tine
13 januari 2015, 18:59
Dat zijn mooie inzichten Tine. Alleen zou ik de goddelijke energie niet als bewustzijn omschrijven. Ook is er geen persoonlijk bewustzijn (in mijn optiek).

Een woord is gewoon een verwijzing naar "iets". Datgene waarvan de persoon Tine zich bewust is, noem ik het persoonlijk bewustzijn omdat ik het niet anders kan benoemen. Ik beschouw het inhoudelijke van dat bewustzijn echter niet als een bezit omdat al wat zich daarin bevindt zich immers in ieders bewustzijn kan bevinden.
Wanneer er om de ??n of andere reden behoefte is aan verruiming van dat persoonlijk bewustzijn, aan het verleggen van de grenzen ervan (een behoefte die uit de eigen wil kan voortkomen maar evengoed vanuit de goddelijke wil kan vertrekken), dient zich iets aan wat ik de mogelijkheid tot "zien" met het innerlijk oog noem, omdat het om iets gaat dat -in tegenstelling tot mijn fysieke ogen- DOORHEEN de schijn (sluier) kan kijken van datgene wat zich als realiteit aan mij presenteert... Om die reden noem ik het "het oog van de Waarheid". En dat is blijkbaar een niets-ont-ziend oog, wat niet hetzelfde is als meedogenloos...

Goddelijke energie heeft idd een werking. Ook het verzet is bekend, dat is de eigen wil. Eigen wil en het niet-willen is eigenlijk navigatieapparatuur. Je moet de eigen wil, (verzet) ervaren om te weten wat je niet moet willen. Dan is het een volstrekt zelflerend systeem wat geen inspanning vergt.

Omdat ik mijn eigen wil hoofdzakelijk als een "goede" wil zag, een wil die alleen maar het juiste wou doen (tegemoetkomend aan de wensen/noden van de buitenwereld) en vanuit onvoorwaardelijke liefde wilde handelen, rijzen er hier enorme twijfels wanneer er vanuit het eigen innerlijk "gevraagd" wordt om iets te zeggen/doen wat (voor mij persoonlijk) als tegen-natuurlijk ervaren wordt. Mensen tegen de haren instrijken is niet direct mijn favoriete bezigheid! Moeiteloos is dus blijkbaar nog niet van toepassing hier...

Laurens
13 januari 2015, 19:47
Ik zou het maar niet doen, want het is niet waar wat daar staat.



Je kunt je bewust worden van die goddelijke energie. Maar het is het niet! (bewustzijn)

Bewustzijn is! En bij de meeste mensen is dat bewustzijn bezig met ego-energie.

Kijk zo kan het ook, met dit soort dingen hield je je eerder, in mijn ogen nogal nuttig, bezig maar je moest zonodig een heksenjacht ontketenen en daarna exploiteren.

Theo
13 januari 2015, 22:24
Een woord is gewoon een verwijzing naar "iets". Datgene waarvan de persoon Tine zich bewust is, noem ik het persoonlijk bewustzijn omdat ik het niet anders kan benoemen. Ik beschouw het inhoudelijke van dat bewustzijn echter niet als een bezit omdat al wat zich daarin bevindt zich immers in ieders bewustzijn kan bevinden.
Wanneer er om de ??n of andere reden behoefte is aan verruiming van dat persoonlijk bewustzijn, aan het verleggen van de grenzen ervan (een behoefte die uit de eigen wil kan voortkomen maar evengoed vanuit de goddelijke wil kan vertrekken), dient zich iets aan wat ik de mogelijkheid tot "zien" met het innerlijk oog noem, omdat het om iets gaat dat -in tegenstelling tot mijn fysieke ogen- DOORHEEN de schijn (sluier) kan kijken van datgene wat zich als realiteit aan mij presenteert... Om die reden noem ik het "het oog van de Waarheid". En dat is blijkbaar een niets-ont-ziend oog, wat niet hetzelfde is als meedogenloos?
Dit is dan weer moeilijk te bevatten voor mij. Misschien benoemen we hetzelfde anders?


Omdat ik mijn eigen wil hoofdzakelijk als een "goede" wil zag, een wil die alleen maar het juiste wou doen (tegemoetkomend aan de wensen/noden van de buitenwereld) en vanuit onvoorwaardelijke liefde wilde handelen, rijzen er hier enorme twijfels wanneer er vanuit het eigen innerlijk "gevraagd" wordt om iets te zeggen/doen wat (voor mij persoonlijk) als tegen-natuurlijk ervaren wordt. Mensen tegen de haren instrijken is niet direct mijn favoriete bezigheid! Moeiteloos is dus blijkbaar nog niet van toepassing hier...

Dat stukje van voelen/sturen is ook erg moeilijk. Mede omdat het een proces is. Het is nauwelijks te duiden, als je probeert te duiden dan zit je er al weer naast.


Wat dat tegen de haren instrijken betreft: ik ervaar jou niet altijd als een prettige energie. We resoneren niet. In feite strijk je dan mij tegen de haren in. Je kan het gewoon niet een ieder naar de zin maken. Ik denk dat je daar niet meer van moet maken dan het is.

Theo
13 januari 2015, 22:27
Kijk zo kan het ook, met dit soort dingen hield je je eerder, in mijn ogen nogal nuttig, bezig maar je moest zonodig een heksenjacht ontketenen en daarna exploiteren.

Hallo?waren het niet Maria en Rob die 'dat' aangekaart hebben en dat jij toen de ego-consensus zocht? Wanneer ga je eens inzien dat dit forum een afspiegeling is van jou? Maar nu komt er vast wel weer iemand die zegt dat ik de blik naar binnen moet richten.

Tine
14 januari 2015, 02:04
Dit is dan weer moeilijk te bevatten voor mij. Misschien benoemen we hetzelfde anders?

Dat weet ik niet; dat zou kunnen.

Dat stukje van voelen/sturen is ook erg moeilijk. Mede omdat het een proces is. Het is nauwelijks te duiden, als je probeert te duiden dan zit je er al weer naast..

Ik voel tegenwoordig wel goed dat ik geleid wordt door iets wat heel erg krachtig is maar misschien dat het juist daardoor voor mij moeilijk is om "dit" zomaar te volgen/vertrouwen.

Wat dat tegen de haren instrijken betreft: ik ervaar jou niet altijd als een prettige energie. We resoneren niet. In feite strijk je dan mij tegen de haren in. Je kan het gewoon niet een ieder naar de zin maken. Ik denk dat je daar niet meer van moet maken dan het is.

Ik heb hetzelfde naar jou toe. Jouw energie ervaar ik als bijna identiek aan die van Renoir/Laurens. Toen ik hier een tijd geleden terug begon te lezen, had ik een sterk vermoeden dat jullie ??n en dezelfde waren. Ik heb dat vermoeden echter onmiddellijk de kop ingedrukt, mezelf "vermanend" dat het daarbij om mijn achterdocht ging en ik me beter bezig kon houden met d?t gegeven te onderzoeken.
Maar hoe onmogelijker het qua uiterlijk vertoon leek te worden dat het hier om ??n en dezelfde persoon ging (het werd uiteindelijk zelfs Renoir VERSUS Theo), hoe meer dat vermoeden versterkt werd. Zowel gisteren als vandaag zijn mij dan nog enkele dingen opgevallen (zoals o.a. het belachelijke ingrijpen in en commentaar op mijn schrijfstijl van Gargamel vlak na mijn eerder afwijzende houding naar Theo toe, iets wat Renoir dus nooit eerder had gedaan, ondanks zijn bewering van het tegendeel) die mijn eerste indruk eerder bevestigen dan ontkrachten. Ik kan mezelf geen zekerheid verschaffen omtrent de waarheid van die indruk, maar ik hou er wel rekening mee dat wat Renoir en Theo betreft, het eigenlijk om ??n (zij het dan wel een serieus gespleten) persoonlijkheid gaat.
Al weet ik al heel lang hoe "verknipt" de geest van bepaalde mensen kan reageren wanneer ze geconfronteerd worden met verlies van macht/controle (waardoor ik er blijkbaar een soort "zintuig" voor ontwikkeld heb), toch kan ik nog verschieten wanneer ik geconfronteerd wordt met de "dubieuze werking" van de menselijke geest.

Nadje
14 januari 2015, 06:04
Dat weet ik niet; dat zou kunnen.



Ik voel tegenwoordig wel goed dat ik geleid wordt door iets wat heel erg krachtig is maar misschien dat het juist daardoor voor mij moeilijk is om "dit" zomaar te volgen/vertrouwen.



Ik heb hetzelfde naar jou toe. Jouw energie ervaar ik als bijna identiek aan die van Renoir/Laurens. Toen ik hier een tijd geleden terug begon te lezen, had ik een sterk vermoeden dat jullie ??n en dezelfde waren. Ik heb dat vermoeden echter onmiddellijk de kop ingedrukt, mezelf "vermanend" dat het daarbij om mijn achterdocht ging en ik me beter bezig kon houden met d?t gegeven te onderzoeken.
Maar hoe onmogelijker het qua uiterlijk vertoon leek te worden dat het hier om ??n en dezelfde persoon ging (het werd uiteindelijk zelfs Renoir VERSUS Theo), hoe meer dat vermoeden versterkt werd. Zowel gisteren als vandaag zijn mij dan nog enkele dingen opgevallen (zoals o.a. het belachelijke ingrijpen in en commentaar op mijn schrijfstijl van Gargamel vlak na mijn eerder afwijzende houding naar Theo toe, iets wat Renoir dus nooit eerder had gedaan, ondanks zijn bewering van het tegendeel) die mijn eerste indruk eerder bevestigen dan ontkrachten. Ik kan mezelf geen zekerheid verschaffen omtrent de waarheid van die indruk, maar ik hou er wel rekening mee dat wat Renoir en Theo betreft, het eigenlijk om ??n (zij het dan wel een serieus gespleten) persoonlijkheid gaat.
Al weet ik al heel lang hoe "verknipt" de geest van bepaalde mensen kan reageren wanneer ze geconfronteerd worden met verlies van macht/controle (waardoor ik er blijkbaar een soort "zintuig" voor ontwikkeld heb), toch kan ik nog verschieten wanneer ik geconfronteerd wordt met de "dubieuze werking" van de menselijke geest.
Niet zo gek hoor Tine dat je dat vermoeden hebt. Je bent niet de enige.

Rob
14 januari 2015, 07:07
Jouw energie ervaar ik als bijna identiek aan die van Renoir/Laurens. Toen ik hier een tijd geleden terug begon te lezen, had ik een sterk vermoeden dat jullie ??n en dezelfde waren.

Ik zal het je nog sterker vertellen ? Gisteren wist Theo mij te vertellen dat hij mij was.

Maar ik ben wel jou.

Dus eigenlijk is Renoir / Laurens = Theo = Rob.

Zelf heb ik al een tijdje het sterke vermoeden dat ik Maria ben, maar ik ben er nog niet helemaal uit.

InX
14 januari 2015, 07:40
Alle conclusies bij elkaar opgeteld, toch een voorzichtig begin van de ontdekking van de eenheid!

De Maya's wisten het al GlAd

marie
14 januari 2015, 08:22
Hallo Tine, zo'n boterham ineens op ons bord leggen vraagt bereidheid om heel die boterham op te eten alvorens tot realistische reacties te kunnen overgaan.
Gezien de hele hetze vandaag over het Laurens-Theo verhaal verschuif ik het eten van jouw boterham, die wel interessant lijkt, naar wat later.
Groetjes
Marie

Theo
14 januari 2015, 08:44
Ik heb hetzelfde naar jou toe. Jouw energie ervaar ik als bijna identiek aan die van Renoir/Laurens. Toen ik hier een tijd geleden terug begon te lezen, had ik een sterk vermoeden dat jullie ??n en dezelfde waren. Ik heb dat vermoeden echter onmiddellijk de kop ingedrukt, mezelf "vermanend" dat het daarbij om mijn achterdocht ging en ik me beter bezig kon houden met d?t gegeven te onderzoeken.
Maar hoe onmogelijker het qua uiterlijk vertoon leek te worden dat het hier om ??n en dezelfde persoon ging (het werd uiteindelijk zelfs Renoir VERSUS Theo), hoe meer dat vermoeden versterkt werd. Zowel gisteren als vandaag zijn mij dan nog enkele dingen opgevallen (zoals o.a. het belachelijke ingrijpen in en commentaar op mijn schrijfstijl van Gargamel vlak na mijn eerder afwijzende houding naar Theo toe, iets wat Renoir dus nooit eerder had gedaan, ondanks zijn bewering van het tegendeel) die mijn eerste indruk eerder bevestigen dan ontkrachten. Ik kan mezelf geen zekerheid verschaffen omtrent de waarheid van die indruk, maar ik hou er wel rekening mee dat wat Renoir en Theo betreft, het eigenlijk om ??n (zij het dan wel een serieus gespleten) persoonlijkheid gaat.
Al weet ik al heel lang hoe "verknipt" de geest van bepaalde mensen kan reageren wanneer ze geconfronteerd worden met verlies van macht/controle (waardoor ik er blijkbaar een soort "zintuig" voor ontwikkeld heb), toch kan ik nog verschieten wanneer ik geconfronteerd wordt met de "dubieuze werking" van de menselijke geest.


Ik zie het zo dat ieder mens zijn eigen energie heeft. Er is een onbewust weten hier van wat je naar je bewustzijn toe kan halen. Als jij weet hebt van wat jij noemt 'goddelijke energie' dan kan jij wat iedereen op onbewust niveau kan, op bewust niveau toepassen. Om dat te kunnen moet er een proces van transfiguratie in jou gaande zijn. Bij Renoir is dat niet het geval omdat hij een verstandelijk gerealiseerde is. In onze energie kun je dat terug vinden.

Zoals ik je nu lees ben je vooral op verstandelijk niveau bezig. Daar ga je niet uitkomen. Renoir is zo lang als ik hem ken al bezig met wat hij noemt 'ego-modus'. Bij jou gaat ie zeiken over dat Color (waar ik niks van snap) En verder speelt hij spelletjes als dreigen met een ban, rare naampjes geven en zo. Wat hij feitelijk doet is wat ego proberen te prikkelen. En als jij dan reageert dan zegt hij: "ego ziet ego' ! Dat is zijn denkwijze. Hij is een fanatiek verstandelijk gerealiseerde die overal ego ziet. Wat ik met hem doe sinds ik hier ben is eigenlijk het zelfde spelletje. Zo ziet hij bij mij een ego die er niet isGlAd

Ach, spielerei. Renoir weet niet dat ik zijn energie gewaar ben. Vroeger ontplofte hij zowat als ik het over advaita had. Tegenwoordig heeft hij zichzelf veel meer in de hand. Een teken dat zijn ego begint af te nemen.

Theo
14 januari 2015, 08:48
Alle conclusies bij elkaar opgeteld, toch een voorzichtig begin van de ontdekking van de eenheid!

De Maya's wisten het al GlAd

Volgens mij wisten de neanderthalers het al!

Tine
14 januari 2015, 12:45
Hallo Tine, zo'n boterham ineens op ons bord leggen vraagt bereidheid om heel die boterham op te eten alvorens tot realistische reacties te kunnen overgaan.
Gezien de hele hetze vandaag over het Laurens-Theo verhaal verschuif ik het eten van jouw boterham, die wel interessant lijkt, naar wat later.
Groetjes
Marie

Het gaat hier om mijn boterham Marie, die op mijn bordje ligt. En niemand hoeft daar iets mee te doen hoor.
Ik ervaar nogal veel "hardheid" op het forum (en weinig hart) en ik ken mezelf als iemand die daar niet zo goed kan mee omgaan... Proberen om mezelf wat dat betreft te veranderen (zodat ik er w?l zou kunnen mee omgaan) heb ik een tijdje geleden voorgoed opgegeven. Wat mij betreft is een anders omgaan met elkaar bij het tot (zelf)inzicht komen/brengen op dit forum heel goed mogelijk maar dat vraagt een bereidheid van alle betrokkenen. En dat zie ik hier nog niet zo vlug gebeuren...

Tine
14 januari 2015, 12:54
Niet zo gek hoor Tine dat je dat vermoeden hebt. Je bent niet de enige.

Tja, dat vermoeden brengt mij nogal in verwarring omdat ik de bedoeling van het "aannemen" van 2 persoonlijkheden niet begrijp. Ik kan daar langs geen kanten iets constructief in zien, vandaar mijn moeite ermee...

Tine
14 januari 2015, 13:15
Ik zal het je nog sterker vertellen ? Gisteren wist Theo mij te vertellen dat hij mij was.
Dus eigenlijk is Renoir / Laurens = Theo = Rob.

Ja, de mentale constructie "ik-ben-(een-andere)-jij" ken ik maar al te goed. Aan de effectieve toepassing van dat concept mankeert er dan toch nog het ??n en ander vind ik (waarbij je dat "ik" dus als bijvoorbeeld "een andere Theo/Renoir" dient op te vatten h?)

Zelf heb ik al een tijdje het sterke vermoeden dat ik Maria ben, maar ik ben er nog niet helemaal uit.

Gelukkig (voor jou dan) kan jij er met humor mee omgaan. Daar slaag ik dus blijkbaar niet in.
En de Rob-energie die jij op dit forum "uitstraalt" is naar mijn gevoel trouwens specifiek genoeg om niet verward te kunnen worden met iets/iemand anders.

Rob
15 januari 2015, 05:40
Ja, de mentale constructie "ik-ben-(een-andere)-jij" ken ik maar al te goed. Aan de effectieve toepassing van dat concept mankeert er dan toch nog het ??n en ander vind ik (waarbij je dat "ik" dus als bijvoorbeeld "een andere Theo/Renoir" dient op te vatten h?)

Gelukkig (voor jou dan) kan jij er met humor mee omgaan. Daar slaag ik dus blijkbaar niet in.
En de Rob-energie die jij op dit forum "uitstraalt" is naar mijn gevoel trouwens specifiek genoeg om niet verward te kunnen worden met iets/iemand anders.

BiGeRgRiN

Tja, het concept 'ik ben een andere jij' daar hebben we niks aan als het niet land. En dat (laten) landen kunnen we onszelf en anderen ook niet cadeau doen. Bij mij sloeg die in als een bom toen ik weer eens een keer me met de auto heel snel van a naar b probeerde te verplaatsen en er een heleboel andere mensen waren die het zelfde van plan waren en (mij) enorm in de weg zaten. Hij sloeg in in de vorm 'er is niemand anders'. Klopt als een zwerende vinger. Als ik strijd lever, dan lever ik dat met mijzelf en als ik 'goede raad' geef dan spreek ik tegen mezelf. Niet verder vertellen he ?!

Tine
15 januari 2015, 14:53
BiGeRgRiN

Tja, het concept 'ik ben een andere jij' daar hebben we niks aan als het niet land. En dat (laten) landen kunnen we onszelf en anderen ook niet cadeau doen. Bij mij sloeg die in als een bom toen ik weer eens een keer me met de auto heel snel van a naar b probeerde te verplaatsen en er een heleboel andere mensen waren die het zelfde van plan waren en (mij) enorm in de weg zaten.?!


... terwijl ze eigenlijk gewoon OP de(zelfde) weg zaten!

Hij sloeg in in de vorm 'er is niemand anders'. Klopt als een zwerende vinger. Als ik strijd lever, dan lever ik dat met mijzelf en als ik 'goede raad' geef dan spreek ik tegen mezelf. Niet verder vertellen he ?!

Het opmerkelijke is dat de te strijden strijd blijkbaar toch gestreden dient te worden. Ik heb altijd een soort allergie gehad ten opzichte van strijd (ruzie) en wilde bij confrontaties ermee 't liefst in het niets verdwijnen. Ik was zelf ook niet in staat om strijd te leveren met anderen en hun 'uitnodiging' daartoe maakte me telkens weer diep ongelukkig.
Ondertussen weet ik dat ik in feite de strijd in en met mezelf probeerde te ontvluchten en dat die 'anderen' dus eigenlijk vanuit dienstbaarheid handelden GlAd
Vanuit mijn innerlijke voorraad zelfkenniswijsheden borrelde ooit het volgende op "Tine, het beste advies voor jezelf is het advies dat je vaak aan anderen geeft". Maar ik laat het toch maar achterwege om Renoir te laten weten hoe ik zijn continu oproep aan anderen tot gedegen zelfonderzoek opvat...

Nadje
15 januari 2015, 20:23
... terwijl ze eigenlijk gewoon OP de(zelfde) weg zaten!



Het opmerkelijke is dat de te strijden strijd blijkbaar toch gestreden dient te worden. Ik heb altijd een soort allergie gehad ten opzichte van strijd (ruzie) en wilde bij confrontaties ermee 't liefst in het niets verdwijnen. Ik was zelf ook niet in staat om strijd te leveren met anderen en hun 'uitnodiging' daartoe maakte me telkens weer diep ongelukkig.
Ondertussen weet ik dat ik in feite de strijd in en met mezelf probeerde te ontvluchten en dat die 'anderen' dus eigenlijk vanuit dienstbaarheid handelden GlAd
Vanuit mijn innerlijke voorraad zelfkenniswijsheden borrelde ooit het volgende op "Tine, het beste advies voor jezelf is het advies dat je vaak aan anderen geeft". Maar ik laat het toch maar achterwege om Renoir te laten weten hoe ik zijn continu oproep aan anderen tot gedegen zelfonderzoek opvat...
Wijs Tine. Heel wijs.

Rob
16 januari 2015, 07:05
Het opmerkelijke is dat de te strijden strijd blijkbaar toch gestreden dient te worden. Ik heb altijd een soort allergie gehad ten opzichte van strijd (ruzie) en wilde bij confrontaties ermee 't liefst in het niets verdwijnen. Ik was zelf ook niet in staat om strijd te leveren met anderen en hun 'uitnodiging' daartoe maakte me telkens weer diep ongelukkig.
Ondertussen weet ik dat ik in feite de strijd in en met mezelf probeerde te ontvluchten en dat die 'anderen' dus eigenlijk vanuit dienstbaarheid handelden GlAd

Ik heb ook lang moeite gehad met 'strijd' vanuit een voorkeur voor het harmoniemodel waar ik mee ben opgevoed. En ik heb ook de nadelen er van gezien, b.v. bij mijn moeder die verholen veel onvrede had met haar situatie en vanwege de lieve vrede er geen uiting aan gaf. Ik heb gezien hoe dat iemand van binnen uit op kan vreten en de gevolgen zijn erg onaangenaam.

Strijd voeren kun je leren, heb ik gemerkt. En het is niet per definitie vanuit ego (zoals dat vaak beweerd wordt) dat er strijd ontstaat. Een liefdevolle strijd voeren is zeker mogelijk, al luistert het nogal nauw omdat de grens met ego-strijd nogal schimmig kan zijn (voor de persoon betrokken). Binnen zelfonderzoek is dat overigens nooit een probleem; het kan maar helder zijn wat er speelt.