PDA

Volledige versie bekijken : Dan Millman over de vrije wil....


Nadje
2 mei 2012, 19:45
"Wat we met ons potentieel doen hebben we grotendeels zelf in de hand. De mate waarin we ons potentieel verwezenlijken, hangt af van de manier waarop we reageren op de uitdagingen die we tegenkomen op ons pad.

......We kunnen niet van het pad afvallen. Waar we onze voeten ook zetten, het pad ligt onder onze voeten. Maar het leidt ons naar boven want dat zijn het doel en de richting van onze evolutionaire reis.

Deze metafoor van het bergpad maakt het ons mogelijk de oeroude paradox van de waarlijk vrije wil en de mogelijke voorbeschikking van ons leven met elkaar te verzoenen.

Op het moment van geboorte wordt ieder van ons een specifieke innerlijke berg gegeven om te beklimmen; dit is een afspiegeling van de macht van de voorbestemming. Hoe we klimmen en hoe lang het duurt, ligt aan onszelf; dit is een afspiegeling van de macht van de vrije wil.

Met andere woorden: het speelbord wordt ons gegeven, maar wij bepalen hoe we het spel spelen.

We zijn altijd bij machte te kiezen, gedisciplineerd te zijn, verantwoordelijkheid te nemen en inzet te tonen.

Geen enkel pad is moeilijker of makkelijker, beter of slechter dan een ander, zonder dat we dat zelf veroorzaken....."

Dan Millman.

Esradha
2 mei 2012, 21:09
Goed om eens een ander geluid te lezen.
Zit voor mijn gevoel veel waarheid in.

sagnaar
2 mei 2012, 21:44
"Wat we met ons potentieel doen hebben we grotendeels zelf in de hand. De mate waarin we ons potentieel verwezenlijken, hangt af van de manier waarop we reageren op de uitdagingen die we tegenkomen op ons pad.

......We kunnen niet van het pad afvallen. Waar we onze voeten ook zetten, het pad ligt onder onze voeten. Maar het leidt ons naar boven want dat zijn het doel en de richting van onze evolutionaire reis.

Deze metafoor van het bergpad maakt het ons mogelijk de oeroude paradox van de waarlijk vrije wil en de mogelijke voorbeschikking van ons leven met elkaar te verzoenen.

Op het moment van geboorte wordt ieder van ons een specifieke innerlijke berg gegeven om te beklimmen; dit is een afspiegeling van de macht van de voorbestemming. Hoe we klimmen en hoe lang het duurt, ligt aan onszelf; dit is een afspiegeling van de macht van de vrije wil.

Met andere woorden: het speelbord wordt ons gegeven, maar wij bepalen hoe we het spel spelen.

We zijn altijd bij machte te kiezen, gedisciplineerd te zijn, verantwoordelijkheid te nemen en inzet te tonen.

Geen enkel pad is moeilijker of makkelijker, beter of slechter dan een ander, zonder dat we dat zelf veroorzaken....."

Dan Millman.

Panorama......en een beetje libelle.

glans
3 mei 2012, 07:53
# bericht 1
thnxxx :)

Ogenblik-sem
3 mei 2012, 07:57
.....en een beetje libelle.
Effe leesje in Libelle, effe ontspannentje.

Nadje
3 mei 2012, 10:21
Panorama......en een beetje libelle.
Vergeet de Story en de Priv? niet.

Nadje
3 mei 2012, 10:22
Effe leesje in Libelle, effe ontspannentje.
Niks mis met ontspanning toch?

Nadje
3 mei 2012, 10:25
Goed om eens een ander geluid te lezen.
Zit voor mijn gevoel veel waarheid in.
Of het echt een ander geluid is, weet ik niet. Maar het en/en ipv het of/of benadert m.i. meer het geheel.

sagnaar
3 mei 2012, 11:11
Maar het en/en ipv het of/of benadert m.i. meer het geheel.

Inkoppertje.....

En/en is altijd panorama, en het 'Geheel' kan zich nooit tonen'.
Of/of is onvermijdbaar een Pointer, wat in deze...... onaantoonbaar is'.

diane
3 mei 2012, 17:09
We zijn altijd bij machte te kiezen, gedisciplineerd te zijn, verantwoordelijkheid te nemen en inzet te tonen.

Pakweg een jaar geleden geloofde ik dit helemaal.

Kon ik de tijd maar terugdraaien..GlAd

Nadje
4 mei 2012, 10:28
Pakweg een jaar geleden geloofde ik dit helemaal.


Precies. Hiermee wordt dus duidelijk dat geloof aan verandering onderhevig is. Punt is ook dat wat je gelooft, waar(heid) wordt. Conclusie: er bestaan louter subjectieve/persoonlijke waarheden. Simpelweg omdat ieder bewering net zoveel waarheid in zich draagt als zijn tegengestelde bewering. Dus of je nou beweert dat er wat te kiezen valt of dat er geen vrije wil bestaat. Het is lood om oud ijzer. Daarom zijn alle discussies hierover ook volstrekt zinloos omdat het de veranderlijke verschijnselen betreft. De enige constante in deze is het licht (bewustzijn) waarin al deze beweringen (geloven) verschijnen.

diane
4 mei 2012, 15:12
Precies. Hiermee wordt dus duidelijk dat geloof aan verandering onderhevig is. Punt is ook dat wat je gelooft, waar(heid) wordt. Conclusie: er bestaan louter subjectieve/persoonlijke waarheden. Simpelweg omdat ieder bewering net zoveel waarheid in zich draagt als zijn tegengestelde bewering. Dus of je nou beweert dat er wat te kiezen valt of dat er geen vrije wil bestaat. Het is lood om oud ijzer. Daarom zijn alle discussies hierover ook volstrekt zinloos omdat het de veranderlijke verschijnselen betreft. De enige constante in deze is het licht (bewustzijn) waarin al deze beweringen (geloven) verschijnen.

Ik dacht toch echt gelezen te hebben dat jij gelooft..haha dat er bergen beklommen moesten worden.
Zo zie je maar - en dat vermeldde ik al impliciet - dat inzicht plotseling plaats kan vinden.
Enfin daarmee gepaard gaande is het geloof verdwenen en in zekere zin betreurde ik dit af en toe als een verlies.
Het voelde zo lekker veilig.
Tegenwoordig geloof ik dus niets meer.
Evenmin w??t ik dingen zeker.
Wat ik en iedereen is kan niet gezien of gevonden worden. Aangezien de zoeker al het gezochte is..
Dit besef (van bewustzijn/"ik") kan aan fluctuaties onderhevig zijn.
Dus als er (ogenschijnlijk) weer sprake is van zoeken gaat dit gewoon z'n gang.
Nergens iets mis mee.

Tine
4 mei 2012, 17:29
Tegenwoordig geloof ik dus niets meer.

Echt waar? Ik heb dat geprobeerd; het is me niet gelukt (zo geloof ik bijvoorbeeld nog altijd dat ik een levend wezen ben).
Niets meer (willen) geloven, is wat mij betreft ook iets waar al dan niet kan in geloofd worden (hihi, lekker paradoxaal). Dat niets geloven IS immers iets, namelijk "neen zeggen" (tegen geloven). Maar ik snap het, met "uw geloof heeft u gered" moet je bij jou dus niet aankomen zeker? BiGeRgRiN

diane
5 mei 2012, 12:15
Geen kwestie van proberen..

Gaat vanzelf.

Tine
5 mei 2012, 16:12
Geen kwestie van proberen..

Gaat vanzelf.

Oh maar dat proberen van mij was ook iets dat "als vanzelf" ging hoor... Tot het over ging in iets anders h? WiNk

diane
5 mei 2012, 19:40
Ja heerlijk he. Je hoeft je er helemaal niet mee bezig te houden.

Nadje
6 mei 2012, 09:36
Ik dacht toch echt gelezen te hebben dat jij gelooft..haha dat er bergen beklommen moesten worden.

Wat ik uit ondervinding weet noem ik geen geloof. En uit ondervinding weet ik dat hetgeen inspanning vraagt tot ontspanning leidt. Anders gezegd, datgene waar je moeite voor doet, geeft de meeste voldoening. De meeste mensen werken dan ook liever voor hun geld dan dat ze hun hand ophouden. Daar zit natuurlijk ook een hele arbeidsmoraal achter, maar als we die even buiten beschouwing laten alsmede de financi?le vergoeding voor dat werken, dan nog blijkt werken een stuk gezonder voor lichaam en geest dan achter de geraniums te vertoeven. Om maar 's iets te noemen.

Een ander voorbeeld, ik heb lang niet altijd zin om naar de sportschool te gaan. Mijn moeder zei altijd, dan moet je maar zin maken. En gelijk had ze, want als ik dan toch gegaan ben, is de voldoening groot. Nu kun je natuurlijk gaan bakkeleien over wat dan maakt dat je de ene keer wel gaat en de andere keer toch niet en dat datgene iets is dat buiten jezelf om gaat en daarin kan ik me wel vinden, maar daarnaast weet ik dat ik er ook zelf bij betrokken ben. Vandaar dat ik het altijd heb over en/en. Ik kan de invloed van mij als persoon op het geheel niet buiten beschouwing laten.

diane
6 mei 2012, 17:31
Ik kan de invloed van mij als persoon op het geheel niet buiten beschouwing laten.

Ik snap je wel Nadje en herken het ook.
Maar het is en blijft niettemin geen en/en verhaal.
Niet omdat de "jij" niets zou kunnen doen. Maar omdat diezelfde "jij" in feite ge?dentificeerd bewustzijn is wat via het denken/voelen etc. (nog) gelooft "jij" te zijn. HET herkent zichzelf (nog) niet als het geheel.
Nu laat die herkenning zich ook bij "mij" nog vaak genoeg in de luren leggen.
Maar soms kan het licht ineens aangaan.

diane
6 mei 2012, 17:34
Wat ik uit ondervinding weet noem ik geen geloof. En uit ondervinding weet ik dat hetgeen inspanning vraagt tot ontspanning leidt. Anders gezegd, datgene waar je moeite voor doet, geeft de meeste voldoening.

Iets w?ten uit ondervinding is altijd de interpretatie van een ervaring. Nooit de ervaring zelf. Die interpretatie is weer afhankelijk van je mentale invulling die op zijn beurt weer gebaseerd is op overtuigingen of programmering.
E.e.a. kan weliswaar jouw ervaring zijn maar hoeft geen waarheid voor een ander te presenteren.

Nadje
6 mei 2012, 18:28
Ik snap je wel Nadje en herken het ook.
Maar het is en blijft niettemin geen en/en verhaal.
Niet omdat de "jij" niets zou kunnen doen. Maar omdat diezelfde "jij" in feite ge?dentificeerd bewustzijn is wat via het denken/voelen etc. (nog) gelooft "jij" te zijn. HET herkent zichzelf (nog) niet als het geheel.
Nu laat die herkenning zich ook bij "mij" nog vaak genoeg in de luren leggen.
Maar soms kan het licht ineens aangaan.
Ik (jij) ben er zo lang dit lichaam er is. En zo lang is er denken en voelen. Dat kan ik niet uitschakelen. Dat gaat gewoon door. Ook als het licht is aangegaan.

Nadje
6 mei 2012, 18:31
Iets w?ten uit ondervinding is altijd de interpretatie van een ervaring. Nooit de ervaring zelf. Die interpretatie is weer afhankelijk van je mentale invulling die op zijn beurt weer gebaseerd is op overtuigingen of programmering.
E.e.a. kan weliswaar jouw ervaring zijn maar hoeft geen waarheid voor een ander te presenteren.
Het gaat dan ook niet om de ervaring an sich, dat is slechts een uitnodiging tot onderzoek naar waaruit het ontsproten is en dan kom je vanzelf bij de essentie of de waarheid uit en die is voor iedereen gelijk.

Ulla
6 mei 2012, 19:43
Wat ik uit ondervinding weet noem ik geen geloof. En uit ondervinding weet ik dat hetgeen inspanning vraagt tot ontspanning leidt. Anders gezegd, datgene waar je moeite voor doet, geeft de meeste voldoening. De meeste mensen werken dan ook liever voor hun geld dan dat ze hun hand ophouden. Daar zit natuurlijk ook een hele arbeidsmoraal achter, maar als we die even buiten beschouwing laten alsmede de financi?le vergoeding voor dat werken, dan nog blijkt werken een stuk gezonder voor lichaam en geest dan achter de geraniums te vertoeven. Om maar 's iets te noemen.

Een ander voorbeeld, ik heb lang niet altijd zin om naar de sportschool te gaan. Mijn moeder zei altijd, dan moet je maar zin maken. En gelijk had ze, want als ik dan toch gegaan ben, is de voldoening groot. Nu kun je natuurlijk gaan bakkeleien over wat dan maakt dat je de ene keer wel gaat en de andere keer toch niet en dat datgene iets is dat buiten jezelf om gaat en daarin kan ik me wel vinden, maar daarnaast weet ik dat ik er ook zelf bij betrokken ben. Vandaar dat ik het altijd heb over en/en. Ik kan de invloed van mij als persoon op het geheel niet buiten beschouwing laten.

Ook de eigen ondervinding is vaak niet vrij van beeldvorming juist n.a.v. de maatschappelijk verwachtingen. Zo hoor je je zeker zonder werk te vervelen achter de geraniums, je nutteloos te voelen en de sociale contacten te missen. En er minder van te worden. In een gat te vallen, als de kinderen het huis uitgaan, met 50 plus niet meer aan sex te doen, en noem maar op. Mensen kijken soms raar op, als het allemaal ook nog heel anders kan.

Je sport vol te houden, ook al vind men het op ten duur steeds minder leuk. Wat zeker belangrijk is en hopen, dat je het ook echt leuk blijft vinden, zodat de ontspanning optimaal blijft. En niet alleen nog maar tegen gaat staan.

In het algemeen gezien lijkt het vaak meer een soort van identificatie van
hoe het allemaal zou moeten in onze moderne maatschappij. Op die manier
worden beelden ook in stand gehouden. De eigen ondervinding onderzoeken kan dan ook geen kwaad, of het werkelijk iets van je zelf is of iets is wat je gelooft. Of iets wat er tussenin zit, kan natuurlijk ook nog.

Nadje
6 mei 2012, 20:16
Ook de eigen ondervinding is vaak niet vrij van beeldvorming juist n.a.v. de maatschappelijk verwachtingen. Zo hoor je je zeker zonder werk te vervelen achter de geraniums, je nutteloos te voelen en de sociale contacten te missen. En er minder van te worden. In een gat te vallen, als de kinderen het huis uitgaan, met 50 plus niet meer aan sex te doen, en noem maar op. Mensen kijken soms raar op, als het allemaal ook nog heel anders kan.

Je sport vol te houden, ook al vind men het op ten duur steeds minder leuk. Wat zeker belangrijk is en hopen, dat je het ook echt leuk blijft vinden, zodat de ontspanning optimaal blijft. En niet alleen nog maar tegen gaat staan.

In het algemeen gezien lijkt het vaak meer een soort van identificatie van
hoe het allemaal zou moeten in onze moderne maatschappij. Op die manier
worden beelden ook in stand gehouden. De eigen ondervinding onderzoeken kan dan ook geen kwaad, of het werkelijk iets van je zelf is of iets is wat je gelooft. Of iets wat er tussenin zit, kan natuurlijk ook nog.
Het gaat juist om het onderzoeken van de eigen ondervinding. Die is nooit vrij van beeldvorming. Wat heet, de ondervinding wel, maar de interpretatie ervan niet. Het gaat inderdaad om het afpellen van de ui om dan bij de essentie te komen. In de kern hebben mensen niet zulke verschillende ervaringen. Ik heb zojuist een mooi verhaal gelezen om dat te illustreren, maar kan het nu even niet zo gauw terugvinden. Komt nog.

Ulla
6 mei 2012, 22:22
Het gaat juist om het onderzoeken van de eigen ondervinding. Die is nooit vrij van beeldvorming. Wat heet, de ondervinding wel, maar de interpretatie ervan niet. Het gaat inderdaad om het afpellen van de ui om dan bij de essentie te komen. In de kern hebben mensen niet zulke verschillende ervaringen. Ik heb zojuist een mooi verhaal gelezen om dat te illustreren, maar kan het nu even niet zo gauw terugvinden. Komt nog.

Oke?
Wat bedoel je dan met ondervinden? Ik ondervind namelijk wel dat deze mee gekleurd wordt en in de kern anders voelt als je dat afpelt. Maar ik kom er niet uit nu, ik wacht wel af ...