PDA

Volledige versie bekijken : De laatste illusie


Nathan
3 augustus 2011, 18:19
Her en der wordt er geschreven binnen spirituele fora over het ego.
Ja, wat is het ego?
Men verschuilt zijn of haar eigen gedrag achter het zogenaamde feit dat er nog sprake zou zijn van een ego in zijn of haar leven.
Er is helemaal geen ego. Je gedraagt je blijkbaar gewoon nog lullig, vreemd of verschrikkelijk en dat is blijkbaar gewoon een bewuste of zogenaamde onbewuste keuze.
Er valt beslist geen ego te overwinnen omdat er helemaal geen ego bestaat. Hoogstens zit je nog ergens in, maar dat ben je gewoon zelf.
Je verandert ergens in of niet, niemand die je daarin werkelijk tegen kan houden.
Met andere woorden: Je bent altijd gewoon jezelf geweest. Het 'ego' is onze beste excuus, net zoiets als de duivel.
Voel je woede, dan voel je woede. Geef je daar uiting aan, dan geef je daar uiting aan. Het kan ook zijn dat je op een dag daar min of meer klaar mee bent.
Je bent altijd gewoon jezelf.

Zo kun je vlees eten of niet.
Zo kun je roken of niet.
Zo kun je stelen en liegen of niet.
Wat we ook doen of laten, we gaan altijd de weg die we gaan. We zijn niets anders dan het product van onze eigen gedachten en handelingen.

http://nibbana.sinfree.net/defeat8.jpg

Nathan
4 augustus 2011, 05:37
... maar in het geheel geen ego.

Je bent altijd al gewoon jezelf, hoe ongelukkig dat soms gaat.
Je volgt bepaalde gedachten of niet. Je hebt bepaalde verlangens of niet. Je handelt zus of zo of niet.
Je leert van je leven in mindere of meerdere maten.

Er is geen tweede ik, dat ego heet.
Mensen denken een ego in zichzelf te moeten overwinnen. Dat noem ik roeren in je eigen stront.
Richt je op wat je wel wil en niet op wat je niet wil.

Verlichting, realisatie, moksha, nirvana,... zijn niet anders dan heelheid. Het geloof in een ego schept een innerlijke verdeeltheid.
Het ego heeft nooit in werkelijkheid bestaan, net zoiets als Sinterklaas. Je hoeft niet alle Sinterklazen in de wereld af te schieten om je ervan te bevrijden, je hoeft enkel in te zien, dat Sinterklaas in werkelijkheid niet bestaat.

http://www.zelfkennisforum.nl/zelfkennisforum/sinterklaas.jpg

sagnaar
4 augustus 2011, 06:49
... maar in het geheel geen ego.

Je bent altijd al gewoon jezelf, hoe ongelukkig dat soms gaat.
Je volgt bepaalde gedachten of niet. Je hebt bepaalde verlangens of niet. Je handelt zus of zo of niet.
Je leert van je leven in mindere of meerdere maten.

Er is geen tweede ik, dat ego heet.
Mensen denken een ego in zichzelf te moeten overwinnen. Dat noem ik roeren in je eigen stront.
Richt je op wat je wel wil en niet op wat je niet wil.

Verlichting, realisatie, moksha, nirvana,... zijn niet anders dan heelheid. Het geloof in een ego schept een innerlijke verdeeltheid.
Het ego heeft nooit in werkelijkheid bestaan, net zoiets als Sinterklaas. Je hoeft niet alle Sinterklazen in de wereld af te schieten om je ervan te bevrijden, je hoeft enkel in te zien, dat Sinterklaas in werkelijkheid niet bestaat.



dat heb je mooi gezegt....nathan.
dus de kerstman, de paashaas, het zandmannetje, en politieke leiders bestaan ook niet.....?

Nathan
4 augustus 2011, 07:17
dat heb je mooi gezegt....nathan.
dus de kerstman, de paashaas, het zandmannetje, en politieke leiders bestaan ook niet.....?
Sinterklaas blijkt bijvoorbeeld gewoon je buurman te zijn.
Een politieke leider heeft geen valse baard maar wel vaak verkeerde ideeen. Hahaha.

Nathan
4 augustus 2011, 07:21
He ego is onze laatste hoop om niet te hoeven veranderen. Want je kunt je verschuilen achter je ego, dat je daar last van hebt. Hahaha.

Ik ben gewoon wie ik ben.
Als ik me vergis, is dat mijn onwetendheid.

Je kunt niet van iets afkomen wat nooit heeft bestaan. Je kunt wel je verkeerde ideeen loslaten over het ego.

We leven overeenkomstig onze eigen gedachten en verlangens.

Nathan
4 augustus 2011, 08:17
Waarom we geloven in een ego (betekent ik)?
Ik ontken niet mijn eigen bestaan maar wel het bestaan van een ego in mij.
We gebruiken het 'ego' om een excuus te hebben voor alle gedachten en daden, voor alle verlangens en activiteiten, die we zullen afkeuren.
Geef het ego maar de schuld.
Van de Boeddha en de Christus hebben we mythologische wezens gemaakt, mensen zonder ego maar wijzelf gaan natuurlijk nog wel gebukt onder het ego.
Je bent zo wijs als je bent en je bent zo dom als je bent. Volmaaktheid bestaat niet. Onze kennis is nimmer volledig. Wat vroeger beweerd werd hoeft nu niet langer beweerd te worden. Bepaalde zaken worden eenvoudig achterhaald.
We zijn en blijven het product van ons eigen denken en handelen.
Ik kan onmogelijk alles weten van de Boeddha, want ik leefde toen niet in zijn tijd naast hem en zelfs had ik dat gedaan, dan kunnen toch nog zaken niet door mij goed zijn waargenomen.
Het gebruiken van een zogenaamd ego binnen ons denken is handig. Een soort van stop: nu hoef ik niet verder te onderzoeken want het ego zit er achter. Het geloof in een ego blokkeert onze waarneming op een bepaalde manier. We zijn minder open. Ja, scherp naar het zogenaamde ego.
Bepaalde gedachten en verlangens in onszelf kunnen we bestempelen als het ego maar het zijn gewoon gedachten en verlangens. Net zo goed vuil water nog altijd water is.
Ook kan het zijn dat we niet die kwalijke gedachten zijn maar de waarnemer ervan. Dat we dat geloven. Ik zeg dan: de denker en het denken zijn een. En het is ook daarom dat er geen ruimte is voor een zogenaamd (tweede) ik/ego.

Nathan
4 augustus 2011, 08:34
Alles is okee.
Jij bent zoals je bent.
Anders was je wel anders geweest.

De foto link (http://www.melindebussemaker.nl/wp-content/uploads/2010/10/lelijk-300x256.jpg) is verbroken (noot forumbeheer)

Nathan
4 augustus 2011, 08:53
De slachtofferrol heeft alles te maken met ons geloof in een ego.
Want anders nam je voor 100% verantwoordelijkheid.
Wat we denken zijn wezelf.
Onze afwachtende houding naar onze eigen gedachtes en verlangens vertegenwoordigt een geloof, een overtuiging dat er een ego bestaat. Je neemt automatisch verantwoordelijkheid voor je gemoed bij het doorzien van de hersenschim dat ego heet.

Nathan
4 augustus 2011, 10:40
Hoe groot is jouw ego?
Omdat er geen sprake is van een ego in onszelf, kan mijn zogenaamde ego ook niet groter of kleiner zijn. En wat is dan het verschil tussen jou en mij, in geestelijk opzicht?
Misschien ben je aardiger dan ik, misschien heb je meer kennis van advaita, misschien... We zijn innerlijk anders, de een nog worstelende met diverse gevoelens en verlangens en de ander niet of minder.
Onze uitstraling zal anders zijn, omdat we innerlijk heel erg van elkaar kunnen verschillen.
Onze daden kunnen enorm van elkaar verschillen, omdat onze denkbeelden dat misschien ook doen.
We zijn innerlijk in beweging, verandering, ook al verandert er misschien ergens niets.
Wanneer ik verander en daarmee mijn gedrag, dan is dat gewoon overeenkomstig mijn gedachtes en verlangens. De ene gedachte volgt de ander op... Er is geen sprake van een verborgen ego, want we zijn immers wat we denken. De denker en het denken zijn een.

Naadje
4 augustus 2011, 10:49
We leven overeenkomstig onze eigen gedachten en verlangens.
En dat noemen we dan ego.

Nathan
4 augustus 2011, 12:52
En dat noemen we dan ego.
Ik zit hier nu te schrijven.
Dat ik omvat veel meer dan enkel gedachten en verlangens.
'Ego' is het Latijnse woord voor 'ik'.
Bewustzijn is gelijk zijn inhoud.

http://1.bp.blogspot.com/-HPGZPIauOcw/TjqE7fxjkAI/AAAAAAAAAsQ/FaFOBXPBiJ0/s1600/foto-764516.JPG

Nathan
4 augustus 2011, 13:23
De innerlijke natuur van de mens is onbegrensd.
Het zogenaamde ego dat we denken daarin waar te nemen, is als ons gezicht in de spiegel.
Net als sommige dieren niet weten naar hun eigen gezicht te kijken in de spiegel, leeft de mens in de illusie van het ego.
Het bewustzijn is zijn inhoud.

http://3.bp.blogspot.com/-c-w5lI9P624/TjqMJgSUhVI/AAAAAAAAAsY/n7mU2av0Y9g/s1600/foto-714490.JPG

Rennie
4 augustus 2011, 14:37
Ik zit hier nu te schrijven.
Dat ik omvat veel meer dan enkel gedachten en verlangens.
'Ego' is het Latijnse woord voor 'ik'.
Bewustzijn is gelijk zijn inhoud.



Je bent lekker bezig Nathan GlAd.

Niettemin zou een 'waarlijke' zoektocht naar wat er overblijft van je idee?n omtrent jezelf aardig verhelderend werken. Veel meer dan veronderstellingen.

Nathan
4 augustus 2011, 14:56
Je bent lekker bezig Nathan GlAd.

Niettemin zou een 'waarlijke' zoektocht naar wat er overblijft van je idee?n omtrent jezelf aardig verhelderend werken. Veel meer dan veronderstellingen.Ja, voor jou een veronderstelling voor mij een feit. FlOwErS

Rennie
4 augustus 2011, 15:06
Ja, voor jou een veronderstelling voor mij een feit. FlOwErS

Ik zit hier nu te schrijven.

Hier zit geen 'ik' te schrijven het is maar een veronderstelling.

Er is helemaal geen ego.

Het ego bestaat wel degelijk in die zin dat het een identificatie is met je zelfbeeld.

Als het ego niet bestaat heb je noch een zelfbeeld noch identificatie.
Dus kun je net zo goed stellen geen zelfbeeld te hebben, is dat je werkelijkheid ?

De identificatie met je zelfbeeld daarentegen is hetgeen achterwege kan blijven, je bent dat zelfbeeld niet, maar het voert te ver te stellen dat je geen ego hebt.

Het ego is niet onschuldig, het is een instrument in een wereld waarin het bedoeld is te manipuleren. Het is evenwel ook niet bedoeld er een status aan te ontlenen.

Het ego behoort tot de wereld van de dualiteit alwaar het 'echte' is te onderscheiden door middel van eliminatie van het 'onechte'. Je kunt een weg niet bewandelen door zomaar aan het ontkennen te slaan, het gaat er om te onderzoeken wat er aan aanname waar is.

Nathan
4 augustus 2011, 16:30
Hier zit geen 'ik' te schrijven het is maar een veronderstelling.
Hier zit een bundeling van krachten te schrijven, een bundeling van krachten die samen het IK worden genoemd.

Het ego bestaat wel degelijk in die zin dat het een identificatie is met je zelfbeeld.
Identificatie is niet het probleem maar het geloof, de overtuiging dat er in ons nog een ego (ik) schuilgaat.

Als het ego niet bestaat heb je noch een zelfbeeld noch identificatie.
Dus kun je net zo goed stellen geen zelfbeeld te hebben, is dat je werkelijkheid ?Ik heb een zelfbeeld, dat kan erg praktisch zijn. Waar woon je? Hoe oud ben je? Heb ik mijn gulp wel net dichtgedaan?

De identificatie met je zelfbeeld daarentegen is hetgeen achterwege kan blijven, je bent dat zelfbeeld niet, maar het voert te ver te stellen dat je geen ego hebt.Je bent een ego, je hebt er alleen geen een.

Het ego is niet onschuldig, het is een instrument in een wereld waarin het bedoeld is te manipuleren. Het is evenwel ook niet bedoeld er een status aan te ontlenen. Je geloof in een ego is niet onschuldig. Net zoals het geloof in een platte aarde mensen lang heeft be?nvloed, maar er bestond/bestaat geen platte aarde.

Het ego behoort tot de wereld van de dualiteit alwaar het 'echte' is te onderscheiden door middel van eliminatie van het 'onechte'. Je kunt een weg niet bewandelen door zomaar aan het ontkennen te slaan, het gaat er om te onderzoeken wat er aan aanname waar is.Er bestaat dus geen afzonderlijk ik.
Je bent de wereld die je waarneemt. Het bewustzijn is zijn inhoud.

Nathan
4 augustus 2011, 19:49
Ik heb geen ego.
Maar dat maakt van mij nog geen heilige. Hahaha.
Mijn geest is onverdeeld. Er bestaan geen twee geesten.
Gedachten komen en gaan, gevoelens komen en gaan, verlangens komen en gaan. En er is niemand anders die daar meespeelt.
Ik ben die ik ben.

De overtuiging, het geloof dat er een ego in onszelf huist vertegenwoordigt de angst om volledig verantwoordelijk te zijn voor eigen denken.

Rennie
4 augustus 2011, 21:03
Ik heb geen ego.
Maar dat maakt van mij nog geen heilige. Hahaha.
Mijn geest is onverdeeld. Er bestaan geen twee geesten.
Gedachten komen en gaan, gevoelens komen en gaan, verlangens komen en gaan. En er is niemand anders die daar meespeelt.
Ik ben die ik ben.

De overtuiging, het geloof dat er een ego in onszelf huist vertegenwoordigt de angst om volledig verantwoordelijk te zijn voor eigen denken.

Wat haal je nou allemaal weer in je kop ?

Naadje
4 augustus 2011, 21:19
Ik heb geen ego.
Maar dat maakt van mij nog geen heilige. Hahaha.
Mijn geest is onverdeeld. Er bestaan geen twee geesten.
Gedachten komen en gaan, gevoelens komen en gaan, verlangens komen en gaan. En er is niemand anders die daar meespeelt.
Ik ben die ik ben.

De overtuiging, het geloof dat er een ego in onszelf huist vertegenwoordigt de angst om volledig verantwoordelijk te zijn voor eigen denken.
Nou dat is weer eens een heel andere invalshoek Nathan. Hoe zie je dat dan precies? Als gedachten komen en gaan en gevoelens komen en gaan en verlangens komen en gaan, hoe zie je dat dan dat je daar zelf volledig verantwoordelijk voor bent?

sagnaar
4 augustus 2011, 22:56
van alles en nog wat word heel gauw absurd en lachwekkend waneer het in woorden word gebracht......BlInK
blijven proberen zou ik zeggen...want lachen is gezond.BiGeRgRiN

Rennie
5 augustus 2011, 07:43
van alles en nog wat word heel gauw absurd en lachwekkend waneer het in woorden word gebracht......BlInK
blijven proberen zou ik zeggen...want lachen is gezond.BiGeRgRiN

Tuurlijk behalve wanneer je ook nog serieus probeert iets over te brengen, ik begin pas te lachen wanneer ik dat laatste na enige tijd min of meer op heb gegeven.

Wat precies wekt je lachlust op ?

Nathan
5 augustus 2011, 08:05
Nou dat is weer eens een heel andere invalshoek Nathan. Hoe zie je dat dan precies? Als gedachten komen en gaan en gevoelens komen en gaan en verlangens komen en gaan, hoe zie je dat dan dat je daar zelf volledig verantwoordelijk voor bent?Wie anders zou daar verantwoordelijk voor zijn, zeker als je beseft dat er geen ego bestaat of ooit heeft bestaan behalve dan in de vorm van een geloof.

Naadje
5 augustus 2011, 09:38
Nou.....als ik de wetenschap moet geloven, dan is mijn brein daarvoor verantwoordelijk. En ben ik mijn brein? En is het niet zo dat verantwoordelijkheid impliceert dat je, op zijn minst, controle ergens over moet hebben? Ik heb geen controle over mijn gedachtes en gevoelens, dat ligt buiten mijn invloedsfeer, hoe kan ik daar dan verantwoordelijk voor worden gesteld? Ik begrijp niet zo goed hoe je dat nu precies bedoelt.

Madelief
5 augustus 2011, 09:46
Ik heb een zelfbeeld, dat kan erg praktisch zijn. Waar woon je? Hoe oud ben je? Heb ik mijn gulp wel net dichtgedaan?Nu raak ik toch echt even lichtelijk in de war, nou ik kan beter eerlijk zijn want ik was lichtelijk in war geraakt door al het geschrevene hier geloof ik.

Nathan jij gaat mij dus vertellen dat ik met de ideeen die ik over mezelf heb een boterhammetje kan smeren, op de fiets kan stappen, om het even iets praktisch kan gaan doen?

Ik vraag me eigenlijk af of jij wel weet wat dat is een zelfbeeld, ik denk het niet wanneer ik bovenstaande door jou geschreven tekst lees, dus ik ga het je even uitleggen.

Zelfbeeld betekend het beeld dat je van jezelf hebt.

Bv je ontdekt dat je vergeten bent je gulp dicht te doen, kan gebeuren wanneer je er met je hoofd even niet bij bent, niks aan het handje. Maar nu? Nu denkt Nathan bv wat ben ik toch een stommerik bladiebla ect ( die bladiebla ect staat er om geen afleidende gedachten te triggeren waar de aandacht naar uit zou kunnen gaan ).

Kijk Nathan dat 'wat ben ik toch een stommerik' dat noemen we nu een zelfbeeld, het beeld dat wij van ons zelf hebben op een gegeven moment namelijk wat ben ik toch een stommerik.....

Je bent een ego, je hebt er alleen geen een.Je bent een ego, je hebt er alleen geen ??n.....al weer een zinnetje dat proeft als zaagsel vermengt met lijm.

Mensen hebben zichzelf behept met een ego Nathan.
Wanneer je zegt dat je je ego bent dan is er identificatie met het ego aan de hand en besef je niet dat een ego is als de kleding die je s'morgens aantrekt nadat je bent opgestaan en s'avonds weer uittrekt wanneer je naar bed gaat.

Met andere woorden het ego is zoiets als het vijgeblad waar Adam en Eva hun edele delen mee bedekten nadat zij van de boom van goed en kwaad hadden gegeten.

Wij kunnen dus heel goed leven zonder zo een vijgeblaadje zal ik maar zeggen, sterker nog wij zouden beter af zijn zonder, eerlijk gezegd.

Nathan
5 augustus 2011, 10:23
Nou.....als ik de wetenschap moet geloven, dan is mijn brein daarvoor verantwoordelijk. En ben ik mijn brein? En is het niet zo dat verantwoordelijkheid impliceert dat je, op zijn minst, controle ergens over moet hebben? Ik heb geen controle over mijn gedachtes en gevoelens, dat ligt buiten mijn invloedsfeer, hoe kan ik daar dan verantwoordelijk voor worden gesteld? Ik begrijp niet zo goed hoe je dat nu precies bedoelt.
Ja, het brein doet ons handelen en die handelingen hebben dan weer een werking op het brein.
En denk je nu werkelijk dat er een waarnemer bestaat los van alles?
Ik zeg: je bent wat je waarneemt.

Noch bestaat er een waarnemer elders of een ego.

Nathan
5 augustus 2011, 10:42
Nu raak ik toch echt even lichtelijk in de war, nou ik kan beter eerlijk zijn want ik was lichtelijk in war geraakt door al het geschrevene hier geloof ik.

Nathan jij gaat mij dus vertellen dat ik met de ideeen die ik over mezelf heb een boterhammetje kan smeren, op de fiets kan stappen, om het even iets praktisch kan gaan doen?

Ik vraag me eigenlijk af of jij wel weet wat dat is een zelfbeeld, ik denk het niet wanneer ik bovenstaande door jou geschreven tekst lees, dus ik ga het je even uitleggen.

Zelfbeeld betekend het beeld dat je van jezelf hebt.

Bv je ontdekt dat je vergeten bent je gulp dicht te doen, kan gebeuren wanneer je er met je hoofd even niet bij bent, niks aan het handje. Maar nu? Nu denkt Nathan bv wat ben ik toch een stommerik bladiebla ect ( die bladiebla ect staat er om geen afleidende gedachten te triggeren waar de aandacht naar uit zou kunnen gaan ).

Kijk Nathan dat 'wat ben ik toch een stommerik' dat noemen we nu een zelfbeeld, het beeld dat wij van ons zelf hebben op een gegeven moment namelijk wat ben ik toch een stommerik......
Dat zogenaamde zelf-bewustzijn is niets anders dan een bepaalde ervaring binnen bewustzijn zelf en is geen werkelijk bestaand zelf of ego. Gewoon iets wat verschijnt.
Dat beeld dat we dan van onszelf hebben is een meer of minder zinvolle zeepbel.
Ik noem die zeepbel geen ego. Want wat ik ben omvat veel meer dan alleen maar gedachten en gevoelens.

Je bent een ego, je hebt er alleen geen ??n.....al weer een zinnetje dat proeft als zaagsel vermengt met lijm.

Mensen hebben zichzelf behept met een ego Nathan.
Wanneer je zegt dat je je ego bent dan is er identificatie met het ego aan de hand en besef je niet dat een ego is als de kleding die je s'morgens aantrekt nadat je bent opgestaan en s'avonds weer uittrekt wanneer je naar bed gaat.

Met andere woorden het ego is zoiets als het vijgeblad waar Adam en Eva hun edele delen mee bedekten nadat zij van de boom van goed en kwaad hadden gegeten.

Wij kunnen dus heel goed leven zonder zo een vijgeblaadje zal ik maar zeggen, sterker nog wij zouden beter af zijn zonder, eerlijk gezegd.
Dat wat is ben is veel meer dan bepaalde gedachtes. Een mens heeft geen zelf maar is het zelf. Dat wat ik ben bevat bepaalde informatie, dat ik dan niet als een tweede ik beschouw, want er is immers maar Een zelf. Dat zelf laat zich niet lokaliseren.
Mijn zelfbeeld is niet het zelf maar een beperkt beeld in mijzelf. Dat 'mijzelf' is onbegrensd.

Naadje
5 augustus 2011, 10:48
Ja, het brein doet ons handelen en die handelingen hebben dan weer een werking op het brein.

foutje bedankt

Naadje
5 augustus 2011, 10:54
Ja, het brein doet ons handelen en die handelingen hebben dan weer een werking op het brein.

Dus het brein is verantwoordelijk voor onze acties. Daarmee zeg je dus dat wij ons brein zijn?

Nathan
5 augustus 2011, 10:54
Zelfbeeld... Is niets anders dan een beeld in onszelf met bepaalde informatie. Deze informatie is altijd beperkt of zelfs niet juist.
Dat zelfbeeld is niet onszelf.
Omdat er geen ego in ons zelf bestaat is dat zelfbeeld ook niet het ego.
Je kunt je niet identificeren met dat zelfbeeld en dan zeggen dat dat het ego is. Want het zelfbeeld bestaat reeds door identificatie met wat en wie dan ook.
Je kunt het zelfbeeld wel overdrijven, zoveel je wil.

Het zelfbeeld heeft een functie.
En het zelfbeeld is een verzameling van identificaties.
Denken dat het zelfbeeld het ego is, is zoiets denken dat de zon om de aarde draait.

Het zelfbeeld hoort erbij, alleen het is niet het ego. Je hoeft het dus niet te vernietigen. Ook kun je er niet mee identificeren. Want op het moment dat het er is, is er al sprake van een of andere identicatie.

Het zelfbeeld kunnen we wel zuiveren van onzin, onjuiste info.

Nathan
5 augustus 2011, 10:59
Dus het brein is verantwoordelijk voor onze acties. Daarmee zeg je dus dat wij ons brein zijn?
Het brein bestaat trouwens niet op zichzelf. het bouwt zichzelf niet enkel van binnenuit op en beinvloedt vervolgens de wereld. Het brein wordt bijvoorbeeld ook beinvloedt door wat we eten en drinken. Wat andere mensen over ons denken en zeggen.

Ga eens na wat je allemaal bewust bent?
Innerlijk als uiterlijk.
Het brein kan zelfs tot rust komen, heb je dat wel eens ervaren?
Het brein is niet wat we, enkel, zijn maar verschijnt wel in ons.

Naadje
5 augustus 2011, 11:07
Het brein is niet wat we, enkel, zijn maar verschijnt wel in ons.
Dat ben ik met je eens, maar het gaat mij nu even om de verantwoordelijkheid. Jij beweert dat wij verantwoordelijk zijn voor onze acties. Maar als je met me eens bent dat het brein verantwoordelijk is voor onze acties en wij niet ons brein zijn, in welk licht moet ik deze opmerking dan bezien?

Nathan
5 augustus 2011, 11:39
Dat ben ik met je eens, maar het gaat mij nu even om de verantwoordelijkheid. Jij beweert dat wij verantwoordelijk zijn voor onze acties. Maar als je met me eens bent dat het brein verantwoordelijk is voor onze acties en wij niet ons brein zijn, in welk licht moet ik deze opmerking dan bezien?
Het brein is geen een of ander onafhankelijk wezen, het beinvloedt en wordt ook beinvloedt! Denk maar wanneer je een dreun tegen je kop krijgt. Of niet voldoende eiwitten, suikers en vocht krijgt. Zo is het ook met dictators, zij hebben volgelingen, een volk dat ook hen kan beinvloeden.

Het brein heeft een plek in ons leven.
We zijn verantwoordelijk voor alles wat we waarnemen, in ons manifesteert.
Voorbeeld: Op een dag moet je even op een hummel passen van een jaar of twee en je gaat er een eindje meelopen, bij het oversteken houd je het handje goed vast! Waarom, omdat je je niet verantwoordelijk acht?

Verantwoordelijk zijn is geen een of ander zwaar kruis wat je dient te dragen maar een kant van ons leven. Je moet ook los kunnen laten. Kunnen relativeren.
Maar wanneer ik oversteek met zo'n hummel denkt er geen haar op mijn hoofd om dat te onderschatten. Dat heeft niets te maken met een ego of zoiets. Maar met oprecht denken en voelen.

Madelief
5 augustus 2011, 13:07
Dat zogenaamde zelf-bewustzijn is niets anders dan een bepaalde ervaring binnen bewustzijn zelf en is geen werkelijk bestaand zelf of ego. Gewoon iets wat verschijnt.
Dat beeld dat we dan van onszelf hebben is een meer of minder zinvolle zeepbel.
Ik noem die zeepbel geen ego. Want wat ik ben omvat veel meer dan alleen maar gedachten en gevoelens.Hoe zeg je dat?

Het beeld dat wij van onszelf hebben is meer of minder zinvol?

Nathan het beeld wat wij van onszelf hebben is op geen enkele wijze zinvol.

Ik kan me overigens best voorstellen hoor dat je er graag zinvolheid aan geeft, anders zou je eigen leven zinloos worden en dat kunnen we niet hebben natuurlijk. Geen lovers meer, geen moord en doodslag meer en alles wat daar tussenin en doorheen navigeert, ja we kunnen echt niet zonder.

Mbt tot je eerste zin, daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.

Nathan
5 augustus 2011, 14:12
Hoe zeg je dat?

Het beeld dat wij van onszelf hebben is meer of minder zinvol?

Nathan het beeld wat wij van onszelf hebben is op geen enkele wijze zinvol.

Ik kan me overigens best voorstellen hoor dat je er graag zinvolheid aan geeft, anders zou je eigen leven zinloos worden en dat kunnen we niet hebben natuurlijk. Geen lovers meer, geen moord en doodslag meer en alles wat daar tussenin en doorheen navigeert, ja we kunnen echt niet zonder.

Mbt tot je eerste zin, daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.
Zonder zelfbeeld is er geen zelf-herinering, dus geen correctie mogelijk vanuit het geheugen.
Voorbeeld: Een wijze man uit India ging wandelen in de natuur. Hij was zo leeg, vol van de natuur dat het zo zou zijn dat ie niet meer terug zou keren. Vanuit zijn herinnering keerde hij toch dan terug naar huis om weer lezingen te gaan geven.

Je kunt je ook alleen maar je geld en je bezittingen herinneren. Hahaha.

Nathan
5 augustus 2011, 14:25
Kunnen we leven zonder een zelfbeeld?
Ja, maar niet continu.
Het is heerlijk om leeg te zijn aan jezelf. Zonder gedachten te zijn over wie en wat je bent.
Sommige mensen beweren dat het zelfbeeld ons ego is. Daar ben ik het dan absoluut niet mee eens.
Twijfel gerust aan je gedachten en gevoelens.

Ook wordt er gezegd dat je je kunt hechten aan je zelfbeeld en dat dat dan het ego is. Ook daar ben ik het niet mee eens.

Door je zelfbeeld het ego te noemen, daarin te geloven, geef je juist aan het zelfbeeld een negatieve lading. Terwijl het zelfbeeld van nature gewoon functioneel is.
Zonder beeld van mijn doen en laten, zou ik wel eens kunnen vergeten dat ik het gas aan heb gedaan. Dat ik mijn kinderen van school moet halen. Et cetera.
Natuurlijk ben ik dat beeld niet maar zegt het wel iets over mij.

Nathan
5 augustus 2011, 16:50
Het zelf is geen afgescheiden zelf maar gewoon jouw aanwezigheid. In het hier en nu zijn is geen ander zelf te lokaliseren.
Gedachtes volgen elkaar op, net als je handelingen. Je kunt leren van wat zich voltrekt. Het zelf leert van zichzelf. Je bent leerling en leraar tegelijkertijd.
Ieder idee over nog een ik (ego) is volkomen onjuist.
Er is slechts sprake van Een geest, Een bewustzijn.

http://2.bp.blogspot.com/-VlniG5YKqHw/Tjp5JuQzZeI/AAAAAAAAAsI/7u04Vtlp6mY/s1600/foto-750221.JPG

Nathan
5 augustus 2011, 17:31
Alles is goed.
Alles is zoals het is.
Maar dat wil niet zeggen dat bepaalde zaken niet kunnen veranderen.
We hoeven nergens speciaal verantwoordelijkheid voor te nemen, want wanneer je gevoelig bent verlopen de dingen spontaan.
Ik ben die ik ben.
Jij bent zoals je bent.
Wanneer je ergens niet mee eens bent, doe er dan wat aan. Of ga in vrede verder. Gebruik het zogenaamde ego niet als excuus.

Niemand handelt vanuit zijn ego maar vanuit domheid of inzicht. Zelfs een 'Boeddha' kan zich vergissen.
Leer, leer van jezelf.

Er is innerlijk niemand die je tegenhoudt of ergens toedwingt, zulke ideeen berusten op een illusie.
Je kunt winst maken en verlies, je kunt wijs handelen en oliedom. Zulke zaken spreken voorzich.
Kies je enkel voor jezelf, dan zul je daarvoor ook de vruchten plukken. Het is jouw leven, jouw weg, het bestaan van een ego in jouzelf is onzin, er is niemand anders verantwoordelijk dan jijzelf. Hahaha.

Nathan
5 augustus 2011, 17:44
http://www.cartoonstock.com/newscartoons/cartoonists/rro/lowres/rron613l.jpg

Nathan
5 augustus 2011, 18:17
Een dialoog...

Leerling: Ik heb last van mijn ego.
Leraar: Waar zit dat ego dan?
Leerling: In mezelf.
Leraar: Wat doet het dan?
Leerling: Het valt me lastig met bepaalde gedachten en gevoelens.
Leraar: Zijn die dan niet gewoon van jezelf?
Leerling: Nee, want ik wil die gedachtes en gevoelens niet.
Leraar: Maar misschien oogst je nu wat je ooit hebt gezaaid.
Leerling: (stilte.)
Leraar: Kijk er maar gewoon naar.
Leerling: Zal ik doen.

Twee weken later...
Leraar: En nog last ergens van?
Leerling: Nee, maar het is wel erg leeg nu...
Leraar: Goed zo. Hahaha.

Naadje
5 augustus 2011, 19:28
Het brein heeft een plek in ons leven.
We zijn verantwoordelijk voor alles wat we waarnemen, in ons manifesteert.
Voorbeeld: Op een dag moet je even op een hummel passen van een jaar of twee en je gaat er een eindje meelopen, bij het oversteken houd je het handje goed vast! Waarom, omdat je je niet verantwoordelijk acht?


Ik kan me wel verantwoordelijk voelen, maar ben ik het daarmee ook? Stel uitgaande van jouw voorbeeld, ik wil oversteken met de hummel, hou zijn handje goed vast, maar plotseling achter mij schiet iemand een rotje af, ik schrik, kijk achterom en de hummel rukt zich los uit mijn hand en steekt pardoes de straat over en komt onder de auto. Ben ik dan nog steeds verantwoordelijk?

Nathan
5 augustus 2011, 19:33
Ik kan me wel verantwoordelijk voelen, maar ben ik het daarmee ook? Stel uitgaande van jouw voorbeeld, ik wil oversteken met de hummel, hou zijn handje goed vast, maar plotseling achter mij schiet iemand een rotje af, ik schrik, kijk achterom en de hummel rukt zich los uit mijn hand en steekt pardoes de straat over en komt onder de auto. Ben ik dan nog steeds verantwoordelijk?Nee, die heeft zich verlegd naar die iemand van het rotje. Hahaha.

Ulla
5 augustus 2011, 19:46
Ik kan me wel verantwoordelijk voelen, maar ben ik het daarmee ook? Stel uitgaande van jouw voorbeeld, ik wil oversteken met de hummel, hou zijn handje goed vast, maar plotseling achter mij schiet iemand een rotje af, ik schrik, kijk achterom en de hummel rukt zich los uit mijn hand en steekt pardoes de straat over en komt onder de auto. Ben ik dan nog steeds verantwoordelijk?

Is die verantwoordelijkheid die wij voelen in feite niet net zoiets dan het bos wat je waarneemt als je erin loopt?

Al denk ik dat verantwoordelijkheid in dit geval voorkomt vanuit instinct. Zorgen voor dat hummeltje in gevaarlijke situatie komt m.i. voort uit je moederinstinct, oftewel ook gewoon overlevingsinstinct, maar in dit geval in overdrachtelijke zin naar het kind, welk leven bescherming behoeft.

Je zult je waarschijnlijk nog steeds verantwoordelijk voelen vanuit je gedachte. Verantwoordelijkheid en schuld zijn wel twee verschillende dingen.
Als je er niets aan kan doen dat je schrikt met alle gevolgen van dien, is het in die zin niet jou schuld, wel je verantwoordelijkheid. En dat kan dan zwaar voelen, want je gaat je toch ook allerlei dingen afvragen, of je het niet toch had kunnen voorkomen. En ook dat schijnt een soort mechanisme te zijn.
En dat laat mij weer vermoeden, dat het toch ook weer met instinct te maken heeft, wat blijkbaar aan veel gevoelens ten grondslag liggen.

Naadje
5 augustus 2011, 19:47
Nee, die heeft zich verlegd naar die iemand van het rotje. Hahaha.
Dat bedoel ik dus maar. Ik kan me welzeker ergens verantwoordelijk voor voelen en zeker naarmate je bewust(er) wordt. Maar daarmee ben ik het nog niet. De regie van mijn leven (vanaf geboorte (niet mijn verantwoordelijkheid) tot aan mijn dood (evenmin mijn verantwoordelijkheid)) en daarmee dus ook de, laat ik het dan maar even eindverantwoordelijkheid noemen, ligt niet in mijn handen. En datzelfde geldt voor de tijd ertussenin. Dat zou teveel eer zijn.

Nathan
6 augustus 2011, 06:01
Wanneer je de illusie van het bestaan van het ego hebt doorzien, zijn gevoelens en gedachten niet meer zo toevallig. Omdat je er geen excuus meer voor hebt, een uitvlucht.
Waar kies je voor?
Wat wil je werkelijk?
Je verschuilt je niet langer achter je 'ego-kant'.
Je bent zo wijs of zo dom als je op het moment gewoon bent.
Mensen kunnen handelen binnen een sfeer van onbewustheid en verlangens. Dat is dan zoals het is.
Je gedrag is zo goed of zo slecht als het is.
Hier en nu betekent vrij zijn, vrij van iedere vlucht. (Behalve die van de KLM, want het is vakantie. :)

Nathan
6 augustus 2011, 06:17
Egoloosheid.
Dan is het ego niet overwonnen, want er heeft immers nooit een ego in de mens bestaan, enkel zijn geloof erin.
Geloof kan rare dingen doen met de mens.
Je kunt mensen verdenken van de meest verschrikkelijke daden, terwijl de waarheid later zegt dat ze volkomen onschuldig waren. In naam van het geloof gebeuren de meest nare dingen.
Zo is het ook met onszelf. Je bent overtuigd van het bestaan van een ego. Niet, dat het ego daardoor zou bestaan.

Je kunt geloven dat je niet zal sterven, zulke mensen heb je erbij. Trekt dan de wet van het universum zich dan terug?

Egoloosheid.
Er is sprake van spontane leegte. Geloof in een ego creeert een haast somatische reactie. Dan doorzie je de onzin van een ego...

Egoloosheid.
Gautama de Boeddha sprak er al over: anatman.
Het idee van een zelf is onzin.
Je bent er wel maar je bent er ook niet. Door te geloven in een ego wil je je bestaan continuiteit geven. Al is het via de gedachte van een negatief bestaan in jezelf, het zogenaamde ego.
Het ego is eigenlijk jouw onbewuste verlangen naar eeuwigheid, angst voor de dood.

Nathan
6 augustus 2011, 07:21
De bevrijding van het ego, ligt daarin dat er niets overwonnen of onderdrukt wordt.
Wanneer we ons eigen gezicht niet kennen en ook niet weten wat een spiegel is, kunnen we geloven dat dat verschrikkelijke gezicht in dat ding iemand anders is.
We merken dan, dat het er altijd is, in dat ding (spiegel). We noemen het dan ego.

http://www.teeming.co.uk/wp-content/uploads/2011/03/dorian-gray.jpg

Nathan
6 augustus 2011, 07:51
Door het zogenaamde ego wordt het leven niet lichter.
Je hebt immers twee ikken.
Met de ene ben je het eens en de ander oneens.
Je hebt eigenlijk dan een voortdurend innerlijk dialoog.
Er gaat niets boven vrij en rechtstreeks waarnemen.
Kun jij naar je shit kijken zonder met je ogen te knipperen?
Kun je gewoon ruitelijk toegeven dat je een fout hebt gemaakt zonder je ergens achter te verschuilen, zoals dat 'ego'?
Vrij zijn is geen trucje.
Of een verhaal over dat je aan je ego werkt... Blablabla...

http://theimageiseverything.files.wordpress.com/2008/08/481_sisyphus.jpg

Rennie
6 augustus 2011, 10:16
Door het zogenaamde ego wordt het leven niet lichter.


Prachtige tot de verbeelding sprekende plaatjes heb je...

Nathan
6 augustus 2011, 10:20
Prachtige tot de verbeelding sprekende plaatjes heb je...Aahaa, een visueel ingesteld mens, zou NLP zeggen. BlInK

Naadje
6 augustus 2011, 10:31
Voor iemand die niet gelooft in het bestaan van een ego, vind ik dat je er behoorlijk veel woorden aan vuil maakt.

Nathan
6 augustus 2011, 10:42
Voor iemand die niet gelooft in het bestaan van een ego, vind ik dat je er behoorlijk veel woorden aan vuil maakt.
Ach, Gautama de Boeddha besteedde er meer dan 40 jaar aan. :D
Je hebt passie voor een zaak of niet.
Je hebt iets begrepen of niet.

Naadje
6 augustus 2011, 10:51
Je hebt passie voor een zaak of niet.

Wie heeft er nu passie voor iets dat niet bestaat? BiGeRgRiN

Nathan
6 augustus 2011, 10:59
Wie heeft er nu passie voor iets dat niet bestaat? BiGeRgRiN
Niet het 'ego' houdt de mensen gevangen maar de illusie ervan.
Ons denken beinvloedt ons leven. Je bent wat je denkt.
Vroeger dacht men dat de aarde plat was, geen mens die met zulk geloof te ver durfde gaan met zijn bootje, bang om van de aarde af te vallen. Natuurlijk was/is de aarde niet plat en natuurlijk bestaat er geen afzonderlijk ik in onszelf. YuHu

Naadje
6 augustus 2011, 12:35
Niet het 'ego' houdt de mensen gevangen maar de illusie ervan.
Ons denken beinvloedt ons leven. Je bent wat je denkt.
Vroeger dacht men dat de aarde plat was, geen mens die met zulk geloof te ver durfde gaan met zijn bootje, bang om van de aarde af te vallen. Natuurlijk was/is de aarde niet plat en natuurlijk bestaat er geen afzonderlijk ik in onszelf. YuHu
Er is dan weliswaar geen afzonderlijk ik, dat ben ik met je eens, maar ik ben naast mijn denken ook de achtergrond waartegen (of waarin) dat denken verschijnt. Ik kan mijn gedachten ook zien opkomen en weer verdwijnen. Zoals men dan wel spreekt van zowel het waarnemen als het waargenomene (in dit geval gedachten) te zijn. Het gaat m.i. pas "fout" wanneer er sprake is van identificatie met slechts ??n van beiden.

Nathan
6 augustus 2011, 12:45
Er is dan weliswaar geen afzonderlijk ik, dat ben ik met je eens, maar ik ben naast mijn denken ook de achtergrond waartegen (of waarin) dat denken verschijnt. Ik kan mijn gedachten ook zien opkomen en weer verdwijnen. Zoals men dan wel spreekt van zowel het waarnemen als het waargenomene (in dit geval gedachten) te zijn. Het gaat m.i. pas "fout" wanneer er sprake is van identificatie met slechts ??n van beiden.
De waarnemer, het waarnemen en het waargenomene zijn een.
Je bent inderdaad alles.

Nathan
6 augustus 2011, 12:52
Zonder ego zijn betekent niet dat er sprake was van een ego maar dat je je geloof, je overtuiging over een zogenaamd ego hebt losgelaten. Vanzelfsprekend heeft dat met inzicht te maken, direct zien, direct begrijpen, directe realisatie.
Maar het kan zijn dat je denkt dat er een ego in je bestaat en dat je dat ego moet overwinnen, vernietigen of op zijn minst beheersen. Op die manier leef je in afgescheidenheid, erken je bepaalde gedachten en gevoelens niet als jezelf. Terwijl ze wel - mogelijk regelmatig - gewoon in je opduiken.
Ik ben die ik ben, betekent heelheid, totaal zijn.

Rob
6 augustus 2011, 13:26
Beste Nathan,

In een grijs verleden hebben wij wel discussies gehad
waarbij het op een gegeven moment gebeurde
dat je je persoonlijk aangevallen voelde
of zoals je het zelf verwoorde dat er op de man gespeeld werd.
In de volksmond schrijft men zulke zaken aan ego toe.
Hoe zou je dat nu duiden / benoemen?

Nathan
6 augustus 2011, 14:22
Beste Nathan,

In een grijs verleden hebben wij wel discussies gehad
waarbij het op een gegeven moment gebeurde
dat je je persoonlijk aangevallen voelde
of zoals je het zelf verwoorde dat er op de man gespeeld werd.
In de volksmond schrijft men zulke zaken aan ego toe.
Hoe zou je dat nu duiden / benoemen?
Het is ieders goed recht om een gesprek onaangenaam te vinden en het eventueel te beeindigen!
Ik verwacht niet van mezelf iedereen even aardig te vinden...
Als iemand niet met mij wil praten en me een onaangename zak vindt, zie ik dat gewoon zoals het is. De persoon heeft mogelijk vooroordelen naar me of heeft geen zin in bepaalde gevoelens die worden opgeroepen, het kan ook zijn dat de persoon overgevoelig is... Is iemand bekrompen dan is iemand bekrompen, liegt misschien tegen zichzelf of over een ander dan doet ie dat. Dat is dat zijn of haar weg. Ik duld dan niet als iemand later zegt, dat was mijn ego. Nee, het was gewoon je bekrompenheid en daar wilde je toen niet aan. Et cetera.
Het is belangrijk de gedachten, gevoelens en gedrag te zien zoals ze zijn, zonder ze verder te verpakken in een nietszeggend papier 'ego'.

Rob
6 augustus 2011, 14:50
Het is ieders goed recht om een gesprek onaangenaam te vinden en het eventueel te beeindigen!
Ik verwacht niet van mezelf iedereen even aardig te vinden...
Als iemand niet met mij wil praten en me een onaangename zak vindt, zie ik dat gewoon zoals het is. De persoon heeft mogelijk vooroordelen naar me of heeft geen zin in bepaalde gevoelens die worden opgeroepen, het kan ook zijn dat de persoon overgevoelig is... Is iemand bekrompen dan is iemand bekrompen, liegt misschien tegen zichzelf of over een ander dan doet ie dat. Dat is dat zijn of haar weg. Ik duld dan niet als iemand later zegt, dat was mijn ego. Nee, het was gewoon je bekrompenheid en daar wilde je toen niet aan. Et cetera.
Het is belangrijk de gedachten, gevoelens en gedrag te zien zoals ze zijn, zonder ze verder te verpakken in een nietszeggend papier 'ego'.

Je draait er om heen.
Of je het nu ego noemt
of het persoonlijke (dat aangevallen wordt)
of de man (waarop gespeeld wordt),
het komt per saldo op het zelfde neer.

Door het anders te noemen wordt het niet anders.

En over verantwoordelijkheid ...
ben ik verantwoordelijk voor jouw geraaktheid (aangevallen voelen)
of ben jij verantwoordelijk voor jouw geraaktheid?

Aart
6 augustus 2011, 15:54
Zonder ego zijn betekent niet dat er sprake was van een ego maar dat je je geloof, je overtuiging over een zogenaamd ego hebt losgelaten. Vanzelfsprekend heeft dat met inzicht te maken, direct zien, direct begrijpen, directe realisatie.
Maar het kan zijn dat je denkt dat er een ego in je bestaat en dat je dat ego moet overwinnen, vernietigen of op zijn minst beheersen. Op die manier leef je in afgescheidenheid, erken je bepaalde gedachten en gevoelens niet als jezelf. Terwijl ze wel - mogelijk regelmatig - gewoon in je opduiken.
Ik ben die ik ben, betekent heelheid, totaal zijn.

Ik zie het ego als een vernauwing, een uit angst vasthouden aan iets, ik zou het ook een voorwaarde voor bewustwording kunnen noemen.

Als eenmaal gezien/ervaren wordt dat alle angst niet op realiteit gebaseerd is dan verdwijnt de vernauwing uit zichzelf.

Zolang er een vernauwing is, is die een feit, je hoeft er niet mee te strijden. Is de tijd rijp dan zul je wel moeten kijken hoe die vernauwing ontstaan is/daar inzicht in moeten krijgen.

Madelief
6 augustus 2011, 17:13
Zonder zelfbeeld is er geen zelf-herinering, dus geen correctie mogelijk vanuit het geheugen.
Voorbeeld: Een wijze man uit India ging wandelen in de natuur. Hij was zo leeg, vol van de natuur dat het zo zou zijn dat ie niet meer terug zou keren. Vanuit zijn herinnering keerde hij toch dan terug naar huis om weer lezingen te gaan geven.

Je kunt je ook alleen maar je geld en je bezittingen herinneren. Hahaha.Ach ja zo....

Nathan
6 augustus 2011, 17:58
Je draait er om heen.
Of je het nu ego noemt
of het persoonlijke (dat aangevallen wordt)
of de man (waarop gespeeld wordt),
het komt per saldo op het zelfde neer.

Door het anders te noemen wordt het niet anders.
Iedere grote leraar was (is) ook een persoon, omdat ie een naam had en een bepaald verleden en herkenbaar.
Deze persoon kan letterlijk en figuurlijk worden aangevallen, met bijvoorbeeld stenen en harde leugens. De persoon kan daardoor de gevolgen van ondergaan. Bijvoorbeeld ergens vals van beschuldigd worden. Ook kan deze persoon kenbaar maken dat ie daar niet blij van zal worden. Deze man of vrouw is sterfelijk.
Hoe verlicht je ook zal zijn, de persoon zal er niet door verdwijnen. Je blijft herkenbaar e.d.
Het begrip ego heeft voor veel mensen een negatieve lading. Iets zwarts in de mens, de schaduwkant van de persoon.
Ook wordt er gesproken dat je het ego kunt vernietigen. Wanneer je de persoon vernietigt naar wie zal je dan kijken en een gesprek meevoeren?
Het ego verwijst naar iets wat meer op de achtergrond is en toch ook op de voorgrond kan komen.
Voor mij is het 'ego' niet meer dan een hersenspinsel, onzin.
Je kunt mij als persoon aanvallen, zeker, maar je kunt niet mijn ego aanvallen. In mij is er niemand. Mijn gedachten en gevoelsleven kan reageren op jou, absoluut.
En over verantwoordelijkheid ...
ben ik verantwoordelijk voor jouw geraaktheid (aangevallen voelen)
of ben jij verantwoordelijk voor jouw geraaktheid?
Als jij niets doet, niet eens bestaat, door wie zal ik me dan aangevallen moeten voelen, dus je bent op zijn minst medeverantwoordelijk.
Een mens kan zich, zeg maar, op twee manieren aangevallen voelen. Gewoon een heleboel shit over zich uitgestort krijgen in woorden, beledigd worden. Maar in werkelijkheid zich leeg blijven voelen. Maar wanneer die leegte wordt gevuld door een geloof in een ego, kan de mens dubbel geraakt worden (dat is dan zijn of haar ervaring).

Nathan
6 augustus 2011, 18:28
Ik zie het ego als een vernauwing, een uit angst vasthouden aan iets, ik zou het ook een voorwaarde voor bewustwording kunnen noemen.

Als eenmaal gezien/ervaren wordt dat alle angst niet op realiteit gebaseerd is dan verdwijnt de vernauwing uit zichzelf.

Zolang er een vernauwing is, is die een feit, je hoeft er niet mee te strijden. Is de tijd rijp dan zul je wel moeten kijken hoe die vernauwing ontstaan is/daar inzicht in moeten krijgen.Ik zie het ego als een vorm van onwetendheid. Je gelooft ergens in, je ziet ergens spoken, ja dan zal er ook wel sprake zijn van vernauwing.
Maar wat was hier eerder, het zien van spoken en dan de vernauwing of...?

Nathan
6 augustus 2011, 18:36
Er is niemand...
Ik bedoel, er is geen ik in mij.
Ik ben alles en er is geen tweede.
Ik ben mijn eigen angst, daar zit geen ego achter.
Ik ben mijn eigen boosheid, daar geef ik niemand anders in mij de schuld van.
Wat ik voel voel ik, wat ik denk denk ik.

http://2.bp.blogspot.com/-hIs4u8DZnUw/TjwO_Z_Ws-I/AAAAAAAAAsg/jdAaBQ4iR3Q/s320/foto-744085.JPG

Aart
6 augustus 2011, 18:37
Ik zie het ego als een vorm van onwetendheid. Je gelooft ergens in, je ziet ergens spoken, ja dan zal er ook wel sprake zijn van vernauwing.
Maar wat was hier eerder, het zien van spoken en dan de vernauwing of...?

Zonder vernauwing is er niet het zien van spoken.

Wie is datgene wat ergens in gelooft en spoken ziet, dat is de vernauwing.

Nathan
7 augustus 2011, 07:59
Zonder vernauwing is er niet het zien van spoken.

Wie is datgene wat ergens in gelooft en spoken ziet, dat is de vernauwing.
Het zal wel het samenvallen zijn van diverse zaken, hier en nu.

Denk maar hoe bijgeloof werkt.
Mensen zien een natuurverschijnsel en kunnen het niet verklaren, begrijpen.
...

Rob
7 augustus 2011, 08:24
Voor mij is het 'ego' niet meer dan een hersenspinsel, onzin.
Je kunt mij als persoon aanvallen, zeker, maar je kunt niet mijn ego aanvallen. In mij is er niemand. Mijn gedachten en gevoelsleven kan reageren op jou, absoluut.

Als die gedachten en gevoelens die opkomen gebaseerd te zijn op spoken, op hersenspinsels, dan noemt Aad dat vernauwing, anderen noemen dat ego en jij noemt het nu onwetendheid.

Wat is het verschil?
Door het anders te noemen wordt het niet anders.

Nathan
7 augustus 2011, 08:25
Regeert het ego, kan er zoiets in onszelf aanwezig zijn?
Wanneer we denken geen keuze te hebben, omdat het ego sterker is, dan denken we dus geregeerd te worden door iets anders. Bijvoorbeeld de woede in ons leven zijn we niet de baas, denken we.
Gedachten en gevoelens, zijn niet zo toevallig aanwezig als we vaak denken. We oogsten zeg maar wat we zaaien. Zie je dit niet, dan verdenk je er iets of iemand anders van, van de oorzaak.
Zolang als je overtuigd bent van het bestaan van een ego, zal er geen volledige ruimte zijn voor wat is.
Als een arts denkt dat er een betere arts bestaat verwijst ie de patient al snel door. Achteraf blijkt dat er niets aan de hand was, had de patient het zelf kunnen oplossen. Maar de patient ging meteen naar de dokter en de arts zag vervolgens ook spoken. Hahaha.

http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRbtYR4ItQXXaAelpQZNKFPs24OGSBvP Ys29VS5yjqeQBWesBwg

Rob
7 augustus 2011, 08:28
Een mens kan zich, zeg maar, op twee manieren aangevallen voelen. Gewoon een heleboel shit over zich uitgestort krijgen in woorden, beledigd worden. Maar in werkelijkheid zich leeg blijven voelen. Maar wanneer die leegte wordt gevuld door een geloof in een ego, kan de mens dubbel geraakt worden (dat is dan zijn of haar ervaring).

Wat is het verschil tussen de twee manieren van aangevallen voelen?

Nathan
7 augustus 2011, 08:28
Als die gedachten en gevoelens die opkomen gebaseerd te zijn op spoken, op hersenspinsels, dan noemt Aad dat vernauwing, anderen noemen dat ego en jij noemt het nu onwetendheid.

Wat is het verschil?
Door het anders te noemen wordt het niet anders.
Welk beeld krijg je bij een 'platte aarde'? Natuurlijk is de aarde niet plat maar mensen lieten zich er wel door leiden.

Nathan
7 augustus 2011, 08:31
Wat is het verschil tussen de twee manieren van aangevallen voelen?
Het is niet alleen maar je aangevallen voelen maar ook zelf aanvallen.
Ook daarnaar moet je kijken op dat moment.
Ik kan me bijvoorbeeld wel aangevallen voelen maar misschien opende ik gisteren de aanval zelf.
Kunnen we zaken eenzijdig begrijpen?

Rob
7 augustus 2011, 08:33
Welk beeld krijg je bij een 'platte aarde'? Natuurlijk is de aarde niet plat maar mensen lieten zich er wel door leiden.

Nogmaals, wat maakt het uit of je het onwetendheid noemt of vernauwing of ego?
In alle gevallen is het het onderzoeken waard, waar je je door laat leiden.

Rob
7 augustus 2011, 08:43
Het is niet alleen maar je aangevallen voelen maar ook zelf aanvallen.
Ook daarnaar moet je kijken op dat moment.
Ik kan me bijvoorbeeld wel aangevallen voelen maar misschien opende ik gisteren de aanval zelf.
Kunnen we zaken eenzijdig begrijpen?

Als ik mij aangevallen voel heb ik niets anders dan bij mijzelf te rade te gaan.
Hoe zou ik zonder ego, vernauwing of onwetendheid mij aangevallen kunnen voelen?
Wat is het dan, dat zich aangevallen voelt?

Nathan
7 augustus 2011, 08:43
Nogmaals, wat maakt het uit of je het onwetendheid noemt of vernauwing of ego?
In alle gevallen is het het onderzoeken waard, waar je je door laat leiden.
Dan moet je wel het hele verhaal kennen, waarin zo'n bepaald begrip wordt gebruikt.
Want het begrip vernauwing, kan me ook aan iets anders laten denken.

Nathan
7 augustus 2011, 08:50
Als ik mij aangevallen voel heb ik niets anders dan bij mijzelf te rade te gaan.
Hoe zou ik zonder ego, vernauwing of onwetendheid mij aangevallen kunnen voelen?
Wat is het dan, dat zich aangevallen voelt?
De persoon, je bent en blijft een persoon, tot dat je morsdood bent en bent verdwenen in een enorme oven van vuur.
Je kunt geloven dat een persoon volmaakt kan worden, zonder enige afwijking, zonder taalfouten, zonder rekenfouten, zonder de onjuiste toekomstverwachtingen, zonder pijn, zonder wat dan ook... Nou geloof daar dan maar in. Dan krijg je op een gegeven moment weer zo'n lulverhaal over een guru die door de mand is gevallen, volgens diverse aanhangers.

We zijn wezens zonder wezen (ego) maar dat maakt van een wezen zonder 'wezen' nog geen zombi.

Rob
7 augustus 2011, 09:04
De persoon, je bent en blijft een persoon, tot dat je morsdood bent en bent verdwenen in een enorme oven van vuur.
Je kunt geloven dat een persoon volmaakt kan worden, zonder enige afwijking, zonder taalfouten, zonder rekenfouten, zonder de onjuiste toekomstverwachtingen, zonder pijn, zonder wat dan ook... Nou geloof daar dan maar in. Dan krijg je op een gegeven moment weer zo'n lulverhaal over een guru die door de mand is gevallen, volgens diverse aanhangers.

We zijn wezens zonder wezen (ego) maar dat maakt van een wezen zonder 'wezen' nog geen zombi.

Precies, we blijven een persoon.
En een persoon kan een rekenfout maken.
En als er iemand komt die daar op wijst, dan is het helder.
Of degene die op een rekenfout wijst, heeft er zelf een gemaakt; kan ook.
No big deal.

Maar als er dan een aangevallen voelen is, is er iets anders aan de hand.

Ik wil trouwens liever begraven worden.

Rob
7 augustus 2011, 09:06
Dan moet je wel het hele verhaal kennen, waarin zo'n bepaald begrip wordt gebruikt.
Want het begrip vernauwing, kan me ook aan iets anders laten denken.

Ik heb hele enge gedachtes bij het begrip vernauwing ...

Nathan
7 augustus 2011, 09:39
Precies, we blijven een persoon.
En een persoon kan een rekenfout maken.
En als er iemand komt die daar op wijst, dan is het helder.
Of degene die op een rekenfout wijst, heeft er zelf een gemaakt; kan ook.
No big deal.

Maar als er dan een aangevallen voelen is, is er iets anders aan de hand.

Ik wil trouwens liever begraven worden.
Zeker, en dat heeft met een zelfbeeld te maken. Want ik maak geen rekenfouten en daar wijs jij me nu op, op een fout die ik zou hebben gemaakt! Ik reageer dus... vrijwel zeker overeenkomstig dat zelfbeeld. En iedereen heeft een zelfbeeld maar niet iedereen onderzoekt dat beeld op waarheid. Zonder een zelfbeeld kunnen we niet bestaan. Zonder beeld van wie ik ben, weet ik niet meer dat ik bepaalde afspraken heb of hoe ik mijn haar net heb gekamd en geloof dat het nu goed zit, voordat de mensen binnen komen. Et cetera.
Vanzelfsprekend ben ik niet altijd mijn zelfbeeld bewust. En is er niet bepaald interesse op dat moment in het een en ander wat mijn persoon betreft.

De persoon heeft een zelfbeeld. En dat zelfbeeld is niet je ego, wat veel mensen denken. Want ego betekent ik, en dat zelfbeeld manifesteert zich slechts daar waar jij bent. En in mijn aanwezigheid manifesteert zich veel meer dan alleen dat zelfbeeld.

Ik kan dus geirriteerd reageren op jouw kritiek over een eventuele rekenfout. Ik kan ook apatisch reageren. Helemaal niet reageren!... Maar omdat ik niet geheel ongevoelig ben naar mijn zelfbeeld reageer ik.
Is een mens een deurmat, met het woord 'welkom' erop?
Nee, laat de mens maar reageren overeenkomstig dat zelfbeeld maar laat ie ook beschikken over de intelligentie om er wat aan te doen, als dat zo hoort te zijn.
Wie het beeld van zichzelf negeert keer op keer, tot in het oneindige, zal mogelijk gauw sterven van de honger.

Nathan
7 augustus 2011, 09:42
Ik heb hele enge gedachtes bij het begrip vernauwing ...BiGeRgRiN

Aart
7 augustus 2011, 10:21
En iedereen heeft een zelfbeeld maar niet iedereen onderzoekt dat beeld op waarheid. Zonder een zelfbeeld kunnen we niet bestaan.

Ik kan dus geirriteerd reageren op jouw kritiek over een eventuele rekenfout. Ik kan ook apatisch reageren. Helemaal niet reageren!... Maar omdat ik niet geheel ongevoelig ben naar mijn zelfbeeld reageer ik.

Het spijt me Nathan maar ik heb geen zelfbeeld.

Kun je zeggen wat jij onder jouw zelfbeeld verstaat want mogelijk herken ik dan iets wat jij onder zelfbeeld verstaat.

Inderdaad, jouw zelfbeeld bepaalt hoe je reageert op iets in het leven maar er is een verschil tussen reageren vanuit je zelfbeeld (wat ik vernauwing/ego/persoonlijkheid noem) of vanuit 'geen zelfbeeld/openheid/grenzeloosheid/geen ikgevoel'.

Nathan
7 augustus 2011, 10:55
Het spijt me Nathan maar ik heb geen zelfbeeld.

Kun je zeggen wat jij onder jouw zelfbeeld verstaat want mogelijk herken ik dan iets wat jij onder zelfbeeld verstaat.

Inderdaad, jouw zelfbeeld bepaalt hoe je reageert op iets in het leven maar er is een verschil tussen reageren vanuit je zelfbeeld (wat ik vernauwing/ego/persoonlijkheid noem) of vanuit 'geen zelfbeeld/openheid/grenzeloosheid/geen ikgevoel'.
Zeker is er een verschil wanneer je vanuit je zelfbeeld reageert en niet vanuit je zelfbeeld reageert.

Misschien kun je het ook wel zelfherinnering noemen.
Iemand vraagt aan mij wat voor kleur ondergoed ik aan heb. Een vraag over mijn persoon, niet waar? Ik sta met een broek en een shirt voor de andere persoon. Nu moet ik toch echt gebruikmaken van mijn geheugen om te kunnen antwoorden. Ik kan ook op dat moment zo ontspannen zijn, dat er helemaal geen beeld naar bovenkomt en ik ook helemaal geen behoefte heb, dat er een beeld over de persoon bovenkomt.
Gedachten over onszelf kunnen lang wegblijven.

Nathan
7 augustus 2011, 11:11
Wanneer er bijvoorbeeld irritatie bij je bovenkomt, waar denk je dan aan? Het zal mijn ego wel zijn.
Op dat moment ga je eigenlijk je irritatie uit de weg.
Je overtuiging van een ego doet je dus ergens ongevoeliger zijn, minder hier en nu, minder verantwoordelijk.
Zonder ego ga je er gewoon voor, voel je wat je voelt en denk je wat je denkt, zonder daar dan meteen conclusies over te hebben.
Veel spiritueel georienteerde mensen reageren zo bij minder leuke gedachtes en gevoelens, dat zal mijn ego wel zijn.

http://jonkeegan.com/images/alter_ego_editor.jpg
(Bron afbeelding: http://jonkeegan.com/illo.php?id=121)

Naadje
7 augustus 2011, 11:30
Iemand vraagt aan mij wat voor kleur ondergoed ik aan heb.
Goh....zoiets vragen ze mij nou nooit.....

Nathan
7 augustus 2011, 11:35
Goh....zoiets vragen ze mij nou nooit.....Nou ja, na een lange dag wordt het antwoord wel wat moeilijker.

Nathan
7 augustus 2011, 13:38
Het spirituele zoeken van veel mensen gaat gepaard met de gedachte, hoe overwin ik mijn ego?
Als je nou niet uitgaat van zulk geloof, waar zit je dan?
Dan zit je meteen bij al je zogenaamde onvolkomenheden.
En wat dan? De vraag is wil je er dan nog vanaf en zo ja, hoe?
Wanneer je niet steeds iets anders de schuld geeft in jezelf, word je steeds gevoeliger voor wat is. Voel je wat je voelt en denk je wat je denkt. Dan kan het zijn dat je gewoon hier en nu verandert naar inzicht en of behoefte.
Woede voelen, haat voelen, irritatie voelen, pijn voelen, afgunst voelen,... nou wat zal dan je volgende stap zijn? Misschien geen Een stap, omdat met het echt voelen, met het echt ervaren, daar zelf al de oplossing ligt. Omdat vaak zulke gevoelens vaak slechts signalen zijn. Even terug naar de basis. Even diep ademhalen... Okee ik ben er weer. 'Wat was je vraag ook alweer?'

Madelief
7 augustus 2011, 14:55
Iemand vraagt aan mij wat voor kleur ondergoed ik aan heb. Een vraag over mijn persoon, niet waar?Nou volgens mij gaat zo een vraag niet over jou persoon maar over de een kleur ondergoed die ene Nathan (<= jou persoon) draagt.

In het andere geval zou het willen zeggen dat jij Nathan de onderbroek bent en dat de persoon tegenover jou aan je vraagt welke kleur je hebt. Waarschijnlijk is ie dan blind anders zou ie dat niet vragen vermoedelijk. YuHu

Nathan
7 augustus 2011, 15:57
Nou volgens mij gaat zo een vraag niet over jou persoon maar over de een kleur ondergoed die ene Nathan (<= jou persoon) draagt.

In het andere geval zou het willen zeggen dat jij Nathan de onderbroek bent en dat de persoon tegenover jou aan je vraagt welke kleur je hebt. Waarschijnlijk is ie dan blind anders zou ie dat niet vragen vermoedelijk. YuHu
Nou, ik vind zo'n vraag over bijvoorbeeld de kleur van mijn ondergoed behoorlijk, persoonlijk.
En wie of wat is 'Nathan' anders dan al zie zaken die specifiek naar de richting van deze persoon (hier in zijn stoel nu achter de pc) wijzen?
Wat is Nathan werkelijk? Het hart, de nieren,..., bepaalde gedachten, bepaalde gevoelens? Bestaat de persoon hier niet uit al die zaken?

Nathan
7 augustus 2011, 17:11
'Ego', in het Latijn het persoonlijk voornaamwoord van de eerste persoon enkelvoud. (Wikipedia.)
Je kunt onmogelijk je bestaan ontkennen, want anders las en schreef je hier niet.
De - totale - persoon kan omschreven worden als het 'ik'. Ik ben hier en nu. Ik ga naar mijn werk. Et cetera.
Je bent het zelf. Het bewustzijn is de inhoud. Ook al verandert de inhoud. De waarnemer is het waargenomene, ook al verandert het waargenomene.
De Waarheid is niets anders dan dat het bewustzijn en de inhoud gelijk zijn. Ik ben niemand anders dan de inhoud. Je bent de wereld die je waarneemt.
In dat bewustzijn kun je niets vinden, dat je 'ik' zou kunnen noemen. Ook bestaat er geen bewustzijn zonder inhoud. Want je bent bewust dankzij de inhoud. En de inhoud krijgt betekenis door het licht dat aanwezig is.
Aan de ene kant ben je bewustzijn zelf en aan de andere kant ben je alles wat je waarneemt. Gedachtes bepalen de inhoud, en zonder gedachtes ben je leeg. Zonder zelfbeeld zijn we de perfecte spiegel. Maar iedere spiegel vangt uiteindelijk stof. In mij bestaat alles, zoals het is. Maar iedere vorm van gehechtheid bepaalt/is het zelfbeeld. Zonder gehechtheid aan wat is kan er volgens mij geen sprake zijn van een zelfbeeld. De kleinste gehechtheid bouwt het zelfbeeld. Gehecht zijn aan je uiterlijk, gehecht zijn aan je gedachtes, gehecht zijn jouw kinderen, et cetera.
Omdat ik mijn zelfbeeld niet zie als mijn ego, heb ik er ook geen problemen mee. Er is geen concurrentie tussen twee ikken, de ene ik die het beter weet dan het andere ik. Het ene ik die het andere probeert te beheersen. Het zelfbeeld vertegenwoordigt een verhaal, informatie, en dergelijke. Het zelfbeeld hoort bij de mens van vlees en bloed om goed te kunnen functioneren binnen de samenleving. Jouw zelfbeeld is niet de mijne, maar door jouw informatie kan ik redelijk bepalen - bijvoorbeeld - of deze baan geschikt is voor jou. Ieder mens heeft zijn of haar verhaal. Soms klopt er niets van zulke verhalen, dan kan zo'n verhaal (zelfbeeld) behoorlijk gaan opbreken.
Je kunt je niet hechten volgens mij aan je zelfbeeld, wel kun je proberen het te beheersen, vals te spelen... Dan heb je mogelijk gewoon een verkeerd zelfbeeld. Ook informatie van derden kan je zelfbeeld verkeerd beinvloeden. Je ouders, bijvoorbeeld, hebben dingen gezegd over jou als klein kind wat helemaal niet waar blijkt te zijn, maar je hebt er wel in geloofd, het heeft jouw zelfbeeld voor een tijd beinvloed.
Het zelfbeeld is relatief, kan redelijk tot zeer onredelijk zijn.
Door het zelfbeeld niet als je ego te zien, blijf je vrij in het onderzoeken ervan op waarheid en gebreken. Zie je het als je ego, dan zal er sprake zijn van haat en of angst naar het zelfbeeld.
Het zelfbeeld kan op een draak lijken maar draken bestaan niet.

http://bhoffert.faculty.noctrl.edu/REL315/Anatman.Escher.png

Nathan
7 augustus 2011, 17:49
Emoties... Wanneer je je emoties bent, zul je er ook eerder afstand van doen. Emoties tot het gebied van of tot ego te verklaren, maakt je eerder apatisch, dus niet werkelijk vrij.
Als je iets bent (de waarnemer is het waargenomene) zul je er ook eerder afstand van doen, als iets je niet bevalt. Want op wie of wat zal je - innerlijk - wachten?
Door je emoties ego vrij te maken, zogezegd. Zul je gewoon voelen wat je voelt. En zien wat je ziet.
Wanneer je je hand in het vuur doet en je denkt dat de pijn niet van jou is, haal je mogelijk veel te laat je hand uit het vuur. Zeggen dat emoties onderdeel zijn van het ego, zorgt volgens mij voor apatisch gedrag of vanuit een ivorentoren praten.
Het geloof in een ego vertegenwoordigt volgens mij ook een angst voor je emoties. Zonder ego heb je geen excuus om je gevoel uit de weg te gaan.
Ja, ik ben mijn emoties en veel meer dan dat alleen. ;)

Rob
7 augustus 2011, 19:46
Nou, ik vind zo'n vraag over bijvoorbeeld de kleur van mijn ondergoed behoorlijk, persoonlijk.
En wie of wat is 'Nathan' anders dan al zie zaken die specifiek naar de richting van deze persoon (hier in zijn stoel nu achter de pc) wijzen?
Wat is Nathan werkelijk? Het hart, de nieren,..., bepaalde gedachten, bepaalde gevoelens? Bestaat de persoon hier niet uit al die zaken?

Een verrassend nieuwe vorm van identificatie: Ik Ben Mijn Onderbroek?

Rob
7 augustus 2011, 19:54
Wanneer er bijvoorbeeld irritatie bij je bovenkomt, waar denk je dan aan? Het zal mijn ego wel zijn.
Op dat moment ga je eigenlijk je irritatie uit de weg.
Je overtuiging van een ego doet je dus ergens ongevoeliger zijn, minder hier en nu, minder verantwoordelijk.
Zonder ego ga je er gewoon voor, voel je wat je voelt en denk je wat je denkt, zonder daar dan meteen conclusies over te hebben.
Veel spiritueel georienteerde mensen reageren zo bij minder leuke gedachtes en gevoelens, dat zal mijn ego wel zijn.

Wie iets uit de weg wil gaan zal altijd een manier vinden.

Rennie
7 augustus 2011, 21:32
Wanneer er bijvoorbeeld irritatie bij je bovenkomt, waar denk je dan aan? Het zal mijn ego wel zijn.
Op dat moment ga je eigenlijk je irritatie uit de weg.
Je overtuiging van een ego doet je dus ergens ongevoeliger zijn, minder hier en nu, minder verantwoordelijk.
Zonder ego ga je er gewoon voor, voel je wat je voelt en denk je wat je denkt, zonder daar dan meteen conclusies over te hebben.
Veel spiritueel georienteerde mensen reageren zo bij minder leuke gedachtes en gevoelens, dat zal mijn ego wel zijn.


Dan constateer ik irritatie en beleef die, geef er uiting aan oid.

Nathan
8 augustus 2011, 07:33
Een verrassend nieuwe vorm van identificatie: Ik Ben Mijn Onderbroek?
Ja, je kunt ook je onderbroek zijn.
Je zult maar een vuile onderbroek hebben!?!
Hoe voel je je dan, wat denk je dan?

Nathan
8 augustus 2011, 07:38
Zelfbeeld.
Beeld van het zelf.
Dus niet het 'ik' zelf.
Het zelf omvat alles.
Het beeld is slechts een beeld.
Er bestaat geen tweede ik (ego).

Nathan
8 augustus 2011, 07:52
Je bent de wereld die je waarneemt.
De denker en het denken zijn een.
Het bewustzijn is zijn inhoud.
De waarnemer is het waargenomene.

Nathan
8 augustus 2011, 08:00
Ik ben zonder ego maar niet zonder gevoelens en denken.
Ik ben een wezen zonder wezen. Er is geen tweede ik.
Ik ben heel en niet gespleten.
De vraag 'wie ben ik' onttrekt zich geheel aan het zogenaamde 'ego' buiten of in je.
Je bent er al en daar kun je niets aandoen.
Je kunt je nergens achter verschuilen.
Je gedrag is zoals het is.
Je ziet wat je ziet, voelt wat je voelt en denkt wat je denkt.
Wat is de betekenis van non-dualiteit? WiNk

Nathan
8 augustus 2011, 08:35
Je bent een hufter of niet.
Je hebt een huftiger gedrag of niet.
Sommige mensen verschuilen zich achter hun realisatie, wat dat dan ook mag zijn?
Ik weet van mezelf dat mijn gedrag bij anderen niet aardig kan overkomen, dat zij dan zo. Ik verschuil mezelf niet achter een zogenaamd ego (last hebben van) of een zogenaamde realisatie.

http://www.van-oeffelen.nl/wp-content/uploads/2011/05/t-shirt-ik-ben-zeer-slecht-in-namen-mag-ik-je-gewoon-hufter-noemen.jpg

Nathan
8 augustus 2011, 08:38
Liefde...
Ik zie liefde als weg en doel.
Volgens mij is liefde het allersterkste.
Ze zeggen van Jezus dat ie de dood heeft overwonnen door zijn liefde voor zijn medemens. Dat moet dan vast figuurlijk zijn. Liefde is ook eeuwig.

Nathan
8 augustus 2011, 08:40
Gautama de Boeddha sprak over no-ego.
Misschien denk ik hetzelfde als hij, misschien bedoelen wij hetzelfde.
Een bekende uitspraak van hem is: Je kunt beter denken dat je het lichaam bent, dan dat je een ego hebt.

Aart
8 augustus 2011, 08:58
Dan constateer ik irritatie en beleef die, geef er uiting aan oid.

Voordat bij mij irritatie gaat ontstaan voel ik voor die tijd dat er een vernauwing optreed/dat iets ouds aangeraakt wordt.

Door dat voelen/zien/herkennen van dat hele proces komt irritatie niet tot uiting.

Niet dat irritatie er niet zou mogen zijn maar het komt door het natuurlijke proces van voelen/zien wat is/er plaatsvind, niet meer tot uiting.

De heftigheid/serieusheid van de oude stukjes opgeslagen energie is in die mate afgenomen of oude stukjes zijn opgelost dat het de natuurlijke ontspannen toestand niet meer beinvloed.

Ik schrijf dit omdat er bij veel mensen de gedachte is dat bv irritatie of boosheid of verdriet, etc een natuurlijk/menselijk iets is wat altijd zal blijven bestaan.

Als er voldoende bewustheid/openheid is hoe alles ontstaat en oude stukjes energie zich op natuurlijke wijze, is onderandere uiten (maar niet een vast blijven houden vanuit oude stukjes aan dat uiten) dan zal irritatie, boosheid, verdrietniet meer verschijnen.

Nathan
8 augustus 2011, 10:00
dan zal irritatie, boosheid, verdrietniet meer verschijnen.De persoon kan veranderen maar volmaaktheid is slechts een idee.

Nathan
8 augustus 2011, 10:14
Kunnen we de dood van onszelf overwinnen?
Nee, mensen gaan nog altijd dood, zelfs deze planeet die Aarde heet zal verdwijnen.
Ook al hechten we ons aan dit lichaam met onze geest, het zal ons niet helpen.
Het lichaam is een verschijningsvorm binnen bewustzijn zelf.
Ook gedachten en gevoelens komen en gaan.
We zijn wat we waarnemen, de dood zullen we ook waarnemen, de dood van het lichaam maar het lichaam is niet het enige wat we kunnen waarnemen.
Het hele universum openbaart zich binnen onszelf.

http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS0CKA2dxCHaTC22nuENisOaT_Ajcwjn 9RzRnkJnj8S1D8PSxcf6A

Naadje
8 augustus 2011, 10:14
De persoon kan veranderen maar volmaaktheid is slechts een idee.
Wauw Nathan. Da's een mooie.

Rennie
8 augustus 2011, 10:32
Je bent een hufter of niet.
Je hebt een huftiger gedrag of niet.
Sommige mensen verschuilen zich achter hun realisatie, wat dat dan ook mag zijn?
Ik weet van mezelf dat mijn gedrag bij anderen niet aardig kan overkomen, dat zij dan zo. Ik verschuil mezelf niet achter een zogenaamd ego (last hebben van) of een zogenaamde realisatie.

http://www.van-oeffelen.nl/wp-content/uploads/2011/05/t-shirt-ik-ben-zeer-slecht-in-namen-mag-ik-je-gewoon-hufter-noemen.jpg

Wat een eyopener, hufter of hemels, het maakt niet uit wanneer het oordelende is verdwenen.

Naadje
8 augustus 2011, 10:37
De heftigheid/serieusheid van de oude stukjes opgeslagen energie is in die mate afgenomen of oude stukjes zijn opgelost dat het de natuurlijke ontspannen toestand niet meer beinvloed.


Het ontladen en afvoeren van energie, in welke vorm dan ook, lijkt me een hele natuurlijke toestand. Een natuurlijke toestand impliceert voor mij dan ook een toestand waarin inspanning en ontspanning elkaar afwisselen.

Rennie
8 augustus 2011, 10:43
Voordat bij mij irritatie gaat ontstaan voel ik voor die tijd dat er een vernauwing optreed/dat iets ouds aangeraakt wordt.

Door dat voelen/zien/herkennen van dat hele proces komt irritatie niet tot uiting.

Niet dat irritatie er niet zou mogen zijn maar het komt door het natuurlijke proces van voelen/zien wat is/er plaatsvind, niet meer tot uiting.

De heftigheid/serieusheid van de oude stukjes opgeslagen energie is in die mate afgenomen of oude stukjes zijn opgelost dat het de natuurlijke ontspannen toestand niet meer beinvloed.

Ik schrijf dit omdat er bij veel mensen de gedachte is dat bv irritatie of boosheid of verdriet, etc een natuurlijk/menselijk iets is wat altijd zal blijven bestaan.

Als er voldoende bewustheid/openheid is hoe alles ontstaat en oude stukjes energie zich op natuurlijke wijze, is onderandere uiten (maar niet een vast blijven houden vanuit oude stukjes aan dat uiten) dan zal irritatie, boosheid, verdrietniet meer verschijnen.

Vooraf Aad ?
Ik heb er geen weet van dat er irritatie gaat komen en er komt ook nooit vooraf al een link op met het verleden. Voor een oorzaak moet ik achteraf gaan grasduinen in iets van het verleden. Als ik ga zoeken vind ik altijd wel een of andere verklaring die de aanleiding kan hebben gevormd. Maar of ik nou een oorzaak weet of niet dat doet niks af aan de omstandigheid dat ik geirriteerd kan raken.

In mij zit een, wat ik noem, poel van verdriet, over alles wat me is aangedaan en bij tijd en wijlen ben ik daar mee in contact. Ik vind dat prima.

Ik ervaar bij tijd en wijlen een boost van energie die je boosheid zou kunnen noemen en die is voor mij uiterst functioneel om de alsdan benodigde actie te kunnen ondernemen en de situatie gewassen te zijn. Hou ik me in dan slaat deze energie nogal destructief naar binnen en uit zich in de vorm van maagzuur.

Nathan
8 augustus 2011, 11:36
Bestaat egoisme?
Nee, maar je kunt wel heel veel rekening met jezelf houden.
Daarom is het van belang dat ons hart zich opent.
Liefde breekt grenzen af.

glans
8 augustus 2011, 11:41
dankjewel voor dit topic tot zover Nathan FlOwErS
je bent goed op dreef GlAd

(ik lees mooie dingen ook van anderen.)

Nathan
8 augustus 2011, 12:05
dankjewel voor dit topic tot zover Nathan FlOwErS
je bent goed op dreef GlAd

(ik lees mooie dingen ook van anderen.)
Ja, leuk he. FlOwErS

Nathan
8 augustus 2011, 12:13
Verlichting is werkelijk het moment dat je je volledig vrij en heel voelt.
En geen een of andere residu na een ervaring.
Je kunt nameljk niet gelukkig worden, alleen gelukkig zijn.
Poets nu alles gewoon weg wat je niet bevalt, houdt dus vooral geen rekening met een of ander zogenaamd ego dat eerst nog overwonnen moet worden. Begrijp dat je bent zoals je bent, dat dat niet toevallig is, dat je je eigen gedachten en gevoelens niet hoeft te herhalen wanneer deze jou helemaal niet bevallen.
Vergeet niet dat je er al bent, ontspan en kijk dan wat je niet bevalt.
Misschien is dan alles gewoon al okee.

Nathan
8 augustus 2011, 12:21
Zelfkennis.
Kennis over het zelf.
Het beeld wat we vormen na ervaringen.
Misschien heb je nog nooit de ervaring gehad van non-dualiteit, van het wegvallen van alle gedachten, van het afbreken van het bekende,...
Misschien ken je wel die ervaringen en beweer je er nu helemaal te zijn.
Volgens mij was je er ook voor die ervaringen, alleen geven deze ervaringen nu een nog vollediger beeld van wie je bent.
Zelfkennis is niet alleen menselijk maar ook goddelijk.

http://shadowdance.mmmmx.net/uploads/images/2010/09/05/1896/Yin-Yang.jpg

Aart
8 augustus 2011, 14:14
De persoon kan veranderen maar volmaaktheid is slechts een idee.

Nathan, waarom kom jij met 'volmaaktheid' op de proppen.

Ik heb het over een natuurlijke werking.

Als je ziet dat muizen niet bedreigend zijn dan zal er geen gillen bij het zien van een muis zijn, zo ook met bv irritatie, boosheid, verdriet, etc.

Er moet een voorwaarde voor het ontstaan van irritatie, etc zijn.

Die basis voorwaarde is altijd gebaseerd op oude stukjes/of te wel niet volledig in het moment zijn.

Aart
8 augustus 2011, 14:28
Het ontladen en afvoeren van energie, in welke vorm dan ook, lijkt me een hele natuurlijke toestand. Een natuurlijke toestand impliceert voor mij dan ook een toestand waarin inspanning en ontspanning elkaar afwisselen.

Naadje, heb jij niet de ervaring dat bv iets waar je je vroeger druk om maakte, totaal verdwenen is.

Zo zou het kunnen zijn als alle eigen oude energieen/stukjes verdwenen zijn dat er enkel ontspanning overblijft.

Voor mij is de natuurlijke toestand er enkel 1 van ontspanning/openheid.

Niet dat daarin bij mij geen milliseconden van naderende vernauwing kunnen plaatsvinden maar dat voelt direct als een oud stukje wat aangeraakt is en nog niet volledig is opgebrand en niet dat de vernauwing er niet zou mogen zijn maar doordat die lading die er vroeger op zat verdwenen is, heeft het niet meer de kracht de natuurlijke ontspannenheid onder te sneeuwen.

Ik had dat natuurlijk ook liever niet gehad, ik kan nu nergens meer boos om worden of verdrietig worden en heb sterk het gevoel niet begrepen te worden en dat is heel pijnlijk natuurlijk, ik voel me helemaal alleen.

Aart
8 augustus 2011, 14:35
Vooraf Aad ?
Ik heb er geen weet van dat er irritatie gaat komen en er komt ook nooit vooraf al een link op met het verleden. Voor een oorzaak moet ik achteraf gaan grasduinen in iets van het verleden. Als ik ga zoeken vind ik altijd wel een of andere verklaring die de aanleiding kan hebben gevormd. Maar of ik nou een oorzaak weet of niet dat doet niks af aan de omstandigheid dat ik geirriteerd kan raken.

In mij zit een, wat ik noem, poel van verdriet, over alles wat me is aangedaan en bij tijd en wijlen ben ik daar mee in contact. Ik vind dat prima.

Ik ervaar bij tijd en wijlen een boost van energie die je boosheid zou kunnen noemen en die is voor mij uiterst functioneel om de alsdan benodigde actie te kunnen ondernemen en de situatie gewassen te zijn. Hou ik me in dan slaat deze energie nogal destructief naar binnen en uit zich in de vorm van maagzuur.

Renoir, met 'vooraf' bedoel ik dat ik in het moment het hele proces zie gebeuren. Alles heeft een oorzaak en des te meer er niets meer in je zit wat getriggerd kan worden, ga je steeds meer zien/voelen hoe iets ontstaat.

Dat wat jij poel noemt, noem ik oude energie die ooit ontstaan is en die niet verwerkt/bewust ervaren/opgelost is. Als die poel echt ervaren/beleefd is dan verdwijnt die als vanzelf. Het is namelijk maar onverwerkte/opgeslagen oude energie.

Maar zolang die er spontaan uitkomt moet je die inderdaad maar laten stromen, inhouden is dodelijk.

Nathan
8 augustus 2011, 15:00
Nathan, waarom kom jij met 'volmaaktheid' op de proppen.

Ik heb het over een natuurlijke werking.

Als je ziet dat muizen niet bedreigend zijn dan zal er geen gillen bij het zien van een muis zijn, zo ook met bv irritatie, boosheid, verdriet, etc.

Er moet een voorwaarde voor het ontstaan van irritatie, etc zijn.

Die basis voorwaarde is altijd gebaseerd op oude stukjes/of te wel niet volledig in het moment zijn.
Een mens kan zomaar in gedachten raken en bij een plotseling geluid in huis, denken dat het een inbreker is, ploep de schrik zit erin.
Met andere woorden: we zijn niet altijd wakker, helder aanwezig.
Zo schrik je bijvoorbeeld tijdens een film ergens van wat daar gebeurt in de film. Want zonder een zekere trance is het kijken naar een spannende film niets aan.
Ja, wie is altijd volledig helder, in het moment aanwezig?

Nathan
8 augustus 2011, 15:14
Het heilige is het lichaam. Want niemand accepteert zomaar dat iemand aan hem of haar komt.
Gedachtes en gevoelens kunnen nog heiliger zijn, we kunnen zelfs ons leven ervoor geven.
Liefde en bewustzijn zelf kunnen niet aangetast worden, het valt niet te verdedigen.
Dit alles te samen ben jij.
Je bent alles omvattend.

Nathan
8 augustus 2011, 15:35
Hoe laat je je ego achter je?
Door nooit meer kwaad of jaloers te worden?
Door alle ego toegedichte gedachten en gevoelens te overstijgen?
Wanneer je een gedachte en gevoel volledig bewust bent, zonder verdere uitleg en excuus (dat er een ego achter moet zitten), laat je eigenlijk meteen het zogenaamde ego achter je.
Wanneer je schaamteloos jezelf kunt zijn, dan pas ben je vrij van de illusie van een ego.
Vanzelfsprekend vind je niet alles vanzelfsprekend, ook niet van jezelf.

Nathan
8 augustus 2011, 15:47
Waarom denkt de mens dat er sprake is van een - lastig - ego in zijn leven?
Omdat ie volgens mij vergeten is dat ie zelf alles gezaaid heeft wat ie later oogst aan bepaalde gedachten en gevoelens.
Wat je nu denkt en voelt is niet zo toevallig als je wil geloven.
We zijn immers wat we denken.

Je plotseling overvallen voelen door bepaalde gedachten en gevoelens kan jou het geloof geven in een ego. Alleen omdat je de grote picture mist.
Wat we denken en doen heeft een effect op onszelf, we cre?ren onszelf steeds weer opnieuw.

Boeddha, bijvoorbeeld, mediteerde een lange poos, ze zeggen dat ie al zijn vroegere levens kon herinneren, op die manier doorzag ie alles, zo gaat het verhaal.
Wees alert, leerde hij, zodat jou niets ontgaat.

Naadje
8 augustus 2011, 15:59
Naadje, heb jij niet de ervaring dat bv iets waar je je vroeger druk om maakte, totaal verdwenen is.

Zo zou het kunnen zijn als alle eigen oude energieen/stukjes verdwenen zijn dat er enkel ontspanning overblijft.

Voor mij is de natuurlijke toestand er enkel 1 van ontspanning/openheid.

Niet dat daarin bij mij geen milliseconden van naderende vernauwing kunnen plaatsvinden maar dat voelt direct als een oud stukje wat aangeraakt is en nog niet volledig is opgebrand en niet dat de vernauwing er niet zou mogen zijn maar doordat die lading die er vroeger op zat verdwenen is, heeft het niet meer de kracht de natuurlijke ontspannenheid onder te sneeuwen.

Ik had dat natuurlijk ook liever niet gehad, ik kan nu nergens meer boos om worden of verdrietig worden en heb sterk het gevoel niet begrepen te worden en dat is heel pijnlijk natuurlijk, ik voel me helemaal alleen.
Jazeker Aad heb ik de ervaring dat dingen waar ik me vroeger druk om maakte, nu helemaal geen rol meer spelen. En zijn er nog irritaties of boosheid, dan verdampen die doorgaans vrij snel weer. Datzelfde geldt voor verdriet. Ik kan me heel goed vinden in wat je schrijft dat de lading die erop zat is verdwenen, waardoor het inderdaad aan kracht heeft ingeboet. (raar woord trouwens ingeboet, maar enfin).

Maar zoals ik het beleef, tast het de natuurlijke ontspannenheid niet aan. Gisteren bijvoorbeeld nog. Heerlijk ongegeneerd een potje zitten janken bij de werkelijk schitterende film "Out of Africa". (Al tig keer gezien, maar hij blijft fantastisch.) Er is dan de herkenning van de pijn, van de liefde en tegelijkertijd de schoonheid ervan, die me kan ontroeren. Het is feitelijk alles ineen.

En die tranen, die zaten er al een paar dagen. Die zaten al aan de oppervlakte, ze wilden geplengd worden, maar wachten nog slechts op het juiste moment om naar buiten te komen. Heel dikwijls is dat zonder enig aanwijsbare aanleiding. Het is gewoon om alles en iedereen. Zoiets. Ik beleef dat absoluut niet als een vernauwing, noch als iets dat mijn ontspannenheid aantast. Voor mij voelt het zelfs heel natuurlijk. Het moet er juist uit, zoiets. Misschien is het moeilijk voor jou om je daar iets bij voor te stellen, toch is het hoe ik het beleef. En wie weet komt er ooit een moment waarop de tranen opdrogen, zoals bij jou, maar voor dit moment is dat niet mijn werkelijkheid.

Nathan
8 augustus 2011, 17:03
Mijn advies is om al je gedachten en gevoelens nauwkeurig gade te slaan, zonder daarbij je lichaam te vergeten.
Je neemt dan in een keer het innerlijke en het uiterlijke*waar.
Schrijf eens voor de verandering bepaalde gedachten, gevoelens en handelen niet toe aan het 'ego'. Neem gewoon waar, de waarnemer is het waargenomene.

Naadje
8 augustus 2011, 17:05
Schrijf eens voor de verandering bepaalde gedachten, gevoelens en handelen niet toe aan het 'ego'. Neem gewoon waar.
Goeie tip Nathan. Waarom zou je alles gelijk aan het ego toeschrijven?

Nathan
8 augustus 2011, 17:30
Goeie tip Nathan. Waarom zou je alles gelijk aan het ego toeschrijven?
Normaal doen we dat ook niet, alleen bij bepaalde gedachten, gevoelens en handelingen. Dat weet je voor jezelf.

Naadje
8 augustus 2011, 17:33
Normaal doen we dat ook niet, alleen bij bepaalde gedachten, gevoelens en handelingen. Dat weet je voor jezelf.
Inderdaad. En dat betreft dan meestal de negatieve gedachten, gevoelens en handelingen. Terwijl die juist het meest de moeite waard zijn om verder te onderzoeken.

Nathan
8 augustus 2011, 17:49
Inderdaad. En dat betreft dan meestal de negatieve gedachten, gevoelens en handelingen. Terwijl die juist het meest de moeite waard zijn om verder te onderzoeken.
Precies. Wat is de smaak van water?

Nathan
8 augustus 2011, 17:51
Alles wat we als zwart in onszelf en in het leven van anderen zien, krijgt gauw de stempel: ego.
Daarmee duw je gauw zaken in een bepaald hokje, en mogelijk blijft het bij dat!
Of je maakt ruzie met woorden als, ego zus en ego zo.
Wanneer we denken, voelen en handelen gewoon duidelijk beschrijven en er geen vluchtwegen voor verzinnen, kan het zijn dat dingen eindelijk werkelijk gaan veranderen, zowel bij onszelf als bij anderen.
Intelligentie (directe vrije waarnemen zonder enige beperking) heeft een transformerende werking op ons bestaan als mens hier op aarde.

Nathan
9 augustus 2011, 10:35
Is het 'ego' onze zogenaamde schaduwkant?
Misschien liegen we over een relatie die we hebben, naast onze gewone relatie.
Misschien gebruiken we drugs.
Misschien stelen we van onze eigen werkgever.
En dergelijke.
Blijkbaar verdraagt zulk gedrag niet het licht, de openbaarheid.
Zulk gedrag spreekt voor zichzelf, waarom het in een hokje ('ego') stoppen, zodat het er nooit meer uitkomt? Zodat we het zelf kunnen haten of angst voor hebben?
Laten we gewoon in alle eerlijkheid naar onszelf kunnen kijken, in vrijheid, ervaren wat we ervaren. Zonder ergens op vooruit te willen lopen.

Nathan
9 augustus 2011, 14:21
http://www.youtube.com/watch?v=2TLNUpYKdLM&feature=player_profilepage

Nathan
9 augustus 2011, 17:13
Guru?s en ego?s.
Wanneer volgelingen van een guru zeggen dat ie geen ego meer heeft, gaat het meestal over dat ie zonder zonden is: kent geen woede aanvallen meer, is niet gehecht aan geld en bezittingen, geeft niets om het uiterlijk, leeft volstrekt gezond,?
Meestal vallen dan uiteindelijk dit soort guru?s door de mand. Hahaha.
Voor mij is de betekenis van ?geen ego hebben? iets totaal anders: Dat je je gedrag, denken en voelen niet meer in een bepaald hokje zet: van ego of geen ego.

Nathan
9 augustus 2011, 17:35
Iemand de zwarte piet toespelen?
Iets in het verdomhokje zetten?
We spelen dubbelspel, wat ons eigen gedrag, denken en voelen betreft.
Waarom zijn we niet gewoon alert en aanwezig. Laten we gewoon dat wat we niet willen doen. En doen we dat waar we achter staan.
Je kunt ook zeggen dat je jezelf niet kunt of kon beheersen, dat je je ego nog niet de baas bent. Hahaha. Gewoon dubbelspel spelen. Aan de ene kant gewoon doen wat je wil en aan de andere kant dat weer veroordelen, wanneer dat jou uitkomt.

Nathan
10 augustus 2011, 07:25
Het ego is niet hetzelfde als God.
We verwijzen binnen onze zoektocht, naar het 'ego' vaak als een soort van probleem in ons leven, niet waar?
God zoeken in alle momenten van de dag, is iets anders dan je eigen ego of het ego van anderen zien als een probleem.
We vormen dagelijks een oordeel over onszelf en andere mensen.
Het is goed gevoelig te zijn voor wat is.
Maar vraagt deze gevoeligheid een hokje waar we alle negatieve ervaringen met onszelf en anderen instoppen?
Hoe kunnen we werken aan iets wat we al meteen wegstoppen?

Nathan
10 augustus 2011, 08:05
Hoe we mogelijk ons eigen 'ego' zien:

http://3.bp.blogspot.com/-wWCgBL-W26g/TkGCkI8LcQI/AAAAAAAAAs4/MDDZg9KY-c4/s320/foto-711397.JPG

Of zo:

http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcRAVxhClzRP9bdmO9UdbWYaSWm-B-E8HX-oCW4RlbFW9JNauStn

Of zo:

http://static0.goedgevoel.be/static/photo/2010/0/9/6/20100603164112/media_xl_3720561.jpg

Nathan
10 augustus 2011, 10:38
Waarom we het ego niet kunnen overwinnen?
Je kunt niet iets overwinnen wat niet bestaat.
Je kunt wel je geloof, je overtuigingen en je zogenaamde ervaringen van het 'ego' loslaten.
Richt je gewoon op wat je ervaart, zonder hokjesgeest ('het is het ego').
Ervaar wat is. En wees eerlijk met jezelf wat je werkelijk wil. Leven zonder excuses...

Nathan
10 augustus 2011, 11:20
Neprealisaties, zijn ervaringen waarvan jij denkt dat daarmee het ego nu vernietigd is.
Want hoe kan iets vernietigd worden wat nooit bestaan heeft?
Daarom is zo'n ervaring hoogstens iets wat je net nodig had. Waar aan je alleen de verkeerde conclusie hebt verbonden.
Keer op keer het 'ego' zien sterven, betreft een andere vorm van dood, einde, gewoon voorbij het bekende gaan.
Jouw link naar een ego in jezelf kan alleen be?indigd worden door de illusie weten te achterhalen van het 'ego'. Net zoiets als de angst van een kleinkind voor Sinterklaas of de angst vroeger van een zeereiziger voor het einde van de aarde.
Ervaringen van verlichting worden dan ook niet meer verbonden met een ego maar met het bestaan zelf zoals het is.

Rennie
10 augustus 2011, 11:34
Het ego is niet hetzelfde als God.
We verwijzen binnen onze zoektocht naar het 'ego' vaak als een soort van probleem in ons leven, niet waar?
God zoeken in alle momenten van de dag, is iets anders dan je eigen ego of het ego van anderen zien als een probleem.
We vormen dagelijks een oordeel over onszelf en andere mensen.
Het is goed gevoelig te zijn voor wat is.
Maar vraagt deze gevoeligheid een hokje waar we alle negatieve ervaringen met onszelf en anderen instoppen?
Hoe kunnen we werken aan iets wat we al meteen wegstoppen?

Het ego is je eigen god.

We benodigen helemaal geen zoektocht naar het ego, het ding manifesteert zich iedere ochtend bij het ontwaken en legt zich met ons te rustte.
Het ding is ook geen probleem als je het niet al te veel belang toekent.

God is pertinent aanwezig dit in tegenstelling tot het ego, als het ego niet bovenaan het verlanglijstje staat is ie er als vanzelf, nooit weggeweest. In de 'ware' ontmoeting met anderen vergeet je even 'jezelf' en is god er stantepede. Mooi h? ?

Rennie
10 augustus 2011, 11:36
Neprealisaties, zijn ervaringen waarvan jij denkt dat daarmee het ego nu vernietigd is.
Want hoe kan iets vernietigd worden wat nooit bestaan heeft?
Daarom is zo'n ervaring hoogstens iets wat je net nodig had. Waar aan je alleen de verkeerde conclusie hebt verbonden.
Keer op keer het 'ego' zien sterven, betreft een andere vorm van dood, einde, gewoon voorbij het bekende gaan.
Jouw link naar een ego in jezelf kan alleen be?indigd worden door de illusie weten te achterhalen van het 'ego'. Net zoiets als de angst van een kleinkind voor Sinterklaas of de angst vroeger van een zeereiziger voor het einde van de aarde.
Ervaringen van verlichting worden dan ook niet meer verbonden met een ego maar met het bestaan zelf zoals het is.

.....

Nathan
10 augustus 2011, 13:53
We benodigen helemaal geen zoektocht naar het ego
Ja, ik vergat een komma in die zin, meteen even rechtgezet.
Nu met komma:
We verwijzen binnen onze zoektocht, naar het 'ego' vaak als een soort van probleem in ons leven, niet waar?

In dat stukje gaat het dus over: God zoeken in alle momenten van de dag
Het ego duikt volgens ons geloof daarin op.

Nathan
10 augustus 2011, 19:49
Kunnen we veranderen zonder ons gedrag in relatie te brengen met een zogenaamd ego?
Je kunt bij jezelf denken, zo lang ik zus en zo doe, dan ben ik er nog niet, dan heb ik nog last van een ego.
Als je nu eens niet steeds bepaald gedrag in relatie brengt met het zogenaamde ego, wel je neigingen observeert maar niet dat 'ego' er dan steeds bij sleept maar enkel alert bent, wat zal er dan gebeuren met wat je op dat moment bewust bent?

Nathan
10 augustus 2011, 22:08
Wanneer jij overtuigd bent dat achter jouw gedrag, denken en voelen een ego zit, zul je niet direct je gedrag, denken en voelen gewaar zijn. Hoe zul je dan ooit werkelijk kunnen veranderen, als er sprake is van indirect contact?
Jouw aanwezigheid vraagt 100% verantwoordelijk zijn. Gewoon de dingen zien zoals ze zijn, niet indirect maar rechtstreeks.
De zaken bij naam noemen. Doelen stellen en er voor gaan, hier en nu.

Nathan
10 augustus 2011, 22:39
Het ego is niet ons tweede ik maar een geloof in een tweede ik.
Zo ben je dan innerlijk verdeeld.
Heel zijn betekent het ego ontmaskerd hebben.
Je kunt niet knokken tegen of met je ego. Je kunt wel begrijpen dat je oogst wat je zaait.
We zijn wat we denken.

Nathan
11 augustus 2011, 07:35
Binnen de new age komt het begrip ego ook voor als iets negatiefs in ons leven.
Als je bijvoorbeeld moeilijk doet, dan heb je last van je ego.
Wat betekent het eigenlijk je ego droppen?
In werkelijkheid is het je beeld, van dat zogenaamde ego droppen, laten vallen.
Waarom hebben we eigenlijk zo'n beeld?
Als we iets niet kunnen verklaren, vullen we het gat met een eigen theorie.
Zo doe je dat ook wanneer je iemand gaat ontmoeten die je helemaal niet kent. Leegte, niets is altijd enger dan welk beeld van jezelf ook.
Ga maar eens een uurtje stilzitten...
We vullen graag onze werkelijkheid in, de leegtes en de stiltes. De hele dag internet, de hele dag teevee, de hele dag muziek, de hele dag eten, de hele dag lezen,...
We hebben soms geen verklaring voor bepaalde gewoontes en veroordelen zulke gewoontes ook bij onszelf. Omdat we er niet uitkomen, zeggen we, denken we dat er sprake is van een ander ik in onszelf. We noemen dat dan 'het ego'.
Maar we zijn de wereld die we waarnemen, deze gewoontes waar we zo over klagen, hebben wezelf gezaaid. Ook al kan dit in onwetendheid gebeurd zijn.
Kijk niet langer op een afstandje naar je leven maar stap erin. Adem eens heel diep, terwijl je je daarbij volledig ontspant. Glimlach eens naar jezelf, naar dat zogenaamde ego. Geef het eens de ruimte, aandacht, in de plaats meteen te verkrampen bij de gedachte eraan.
Ligt er iemand onder je bed, zit er iemand bij jou in de kast?
Het bestaan van het 'ego' is een geslaagd spookverhaal.

Nathan
12 augustus 2011, 08:31
Er wordt wel gezegd: Als je echt geen ego meer hebt, trek je je dit soort hatelijkheden enzo niet meer aan.
Als mens van vlees en bloed, komt ook alle info bijvoorbeeld binnen via je ogen en oren (over smaak, geur en gevoel hier nog niet gesproken).
Je ziet bijvoorbeeld in een e-mail hoe je partner ergens vals van wordt beschuldigd. Je weet, hoe zwaar dat zal vallen voor je partner!...
Je leest alle leugens en hatelijkheden over degene die je liefhebt en die brief zit heel slim in elkaar, dus vele mensen zullen het mogelijk geloven, ook de werkgever zal mogelijk partij kiezen.
Je hebt verantwoordelijkheden, zoals een hypotheek of een vette huur en dergelijke.
Zal je dan niet vol afschuw die brief bezien?
Je bent mens en leest zo'n brief. Je hebt kennis van zaken, dus die brief laat zich daardoor aardig inschatten.
Het 'ego' dat onzin is, een herschim, dat je dus achter je kan laten, doet daarbij niet de alledaagse werkelijkheid verdwijnen.
Sommige mensen beweren dat Jezus ook geen ego had maar zijn leven eindigde op een verschrikkelijke manier, door alle vijandigheden om hem heen. Er staat een tekst in de Bijbel daarover, dat ie zijn hoop uitspreekt: Dat ie beker van gruwel aan hem voorbij moge gaan.

Nathan
13 augustus 2011, 08:27
http://www.youtube.com/watch?v=RrTvRUsBJ0w&feature=player_profilepage

http://1.bp.blogspot.com/_mVxhJQEgtbE/TO-1EbiuTQI/AAAAAAAAAlw/9gPYFxWrdyk/s1600/foto-773537.JPG

glans
13 augustus 2011, 08:44
nathan, wat bedoel jij met: we zijn wezens zonder wezen?

Nathan
13 augustus 2011, 10:27
nathan, wat bedoel jij met: we zijn wezens zonder wezen?
Glans,
Als je in de spiegel kijkt zie je iemand.
Zoek je verder, dan zal je verder niets vinden.
Jouw bestaan hier en nu heeft geen verborgen wezen.
Gedachten zijn gedachten en spreken voor zich. Gevoelens zijn gevoelens en spreken voor zich. Gedrag is gedrag en spreekt voor zich.
Er gaat geen zogenaamd ego (ik) schuil achter dat alles.
Het betreft hier dus een paradox, aan de ene kant besta je wel, aan de andere kant niet. Maar dat 'niet' vullen we in met 'ego'.
Dan zeg je eigenlijk: Ik en mijn tweede-ik.

Naadje
13 augustus 2011, 11:19
Mooi filmpje Nathan. Je zegt dat het ego een excuus is voor mensen om niet te veranderen. Dat bestrijd ik niet, maar het kan ook juist een aanleiding zijn om wel te veranderen.

Nathan
13 augustus 2011, 11:23
Mooi filmpje Nathan.Bedankt.

maar het kan ook juist een aanleiding zijn om wel te veranderen.Hoe dan? Door elkaar schuldgevoelens aan te praten over een ego?

Naadje
13 augustus 2011, 11:26
Bedankt.
Hoe dan? Door elkaar schuldgevoelens aan te praten over een ego?
Nee, door er vanaf te willen bijvoorbeeld.

Nathan
13 augustus 2011, 11:36
Nee, door er vanaf te willen bijvoorbeeld.Daar ligt juist volgens mij het hele probleem waarom mensen niet wezenlijk veranderen. Altijd weer dezelfde gedachten, gevoelens en gedrag zullen hebben.
Jij denkt misschien: Wanneer ik geen ego meer heb, dan verdwijnt dat gedrag en zus en zo. Hahaha.
Je moet niet klagen over je eigen of andermans ego, dat is gewoon een lulverhaal, de puurste uitvlucht om je gedachten, gevoelens en gedrag Nu niet onder ogen te zien.
Neem verantwoordelijkheid: de waarnemer is het waargenomene.
Er is geen ego dat jou ergens van weerhoudt om nu te veranderen, als je dat wil. Wat is je doel?

Doet me denken aan een verhaaltje van Osho:
Iemand was druk buiten aan het zoeken.
Een voorbijganger zei: Wat zoek je?
Mijn speld, was het antwoord.
Waar heb je hem dan precies verloren?
Binnen.
Binnen, waarom zoek dan buiten?
Ja, hier is meer licht.

Naadje
13 augustus 2011, 11:47
Daar ligt juist volgens mij het hele probleem waarom mensen niet wezenlijk veranderen. Altijd weer dezelfde gedachten, gevoelens en gedrag zullen hebben.
Jij denkt misschien: Wanneer ik geen ego meer heb, dan verdwijnt dat gedrag en zus en zo. Hahaha.

Het zou een aanzet kunnen zijn tot onderzoek om er dan achter te komen dat het ego een illusie is.

Nathan
13 augustus 2011, 12:08
Het zou een aanzet kunnen zijn tot onderzoek om er dan achter te komen dat het ego een illusie is.Waarom iemand buiten naar die speld laten zoeken?

Naadje
13 augustus 2011, 12:16
Waarom iemand buiten naar die speld laten zoeken?
Tja waarom Nathan? Waarom zijn de bananen krom?

Nathan
13 augustus 2011, 13:27
Tja waarom Nathan? Waarom zijn de bananen krom?Je stuurt iemand met een gebroken been ook niet naar de tandarts, daarom.

Nathan
13 augustus 2011, 13:35
Alle wegen leiden niet naar Rome.
Als jouw weg een geheel andere kant opwijst, bijvoorbeeld naar Amsterdam.
Werken aan jezelf, geeft niet vanzelfsprekend resultaat.
Zo is ook niet iedere leermeester een oprechte en een goede.
Innerlijke transformatie geeft direct kleur aan ons gehele leven, al is het maar eerst subtiel.
De mens is in werkelijkheid zonder ego, en al die praatjes erover, dat je je ego moet overwinnen, is zoiets als dweilen met de kraan open.

Agnes
13 augustus 2011, 14:01
Nathan....

De mens is in werkelijkheid zonder ego, en al die praatjes erover, dat je je ego moet overwinnen, is zoiets als dweilen met de kraan open.


Misschien zijn alle praatjes over het eventuele niet bestaan van het ego hetzelfde als dweilen terwijl de kraan hartstikke dicht is...


Je kunt bij beide een bepaalde kant op...als je het ego overal de schuld van geeft kun je een excuus hebben voor de dingen die eventueel gebeuren...


Bij het ontkennen van het ego kun je ook heerlijk je gang gaan..want het is bewustzijn die de boel aan de gang houdt.....geef je die de schuld.


En in beide gevallen is het heel veel praten over iets wat dan ook eigenlijk weer niet de essentie raakt....want in feite weet niemand waarom we nu eigenlijk aan het dweilen zijn...en waarom...dus of die kraan nu open of dicht is....het blijkt allemaal een illusie te zijn.


(neem dit maar niet serieus...)

Nathan
13 augustus 2011, 14:14
Het gezicht van transformatie is verandering.
Want heel veel mensen zeggen gerealiseerd te zijn.
Zoals ook heel veel mensen weten dat roken ongezond is (staat nota bene op de verpakking) maar deze kennis heeft hen niet veranderd, ze roken nog steeds. Dit is een voorbeeld.
Zo heb je heel veel papegaaien (dragers van tweedehands zelfkennis), die jou en mij haarfijn kunnen uitleggen wat verlichting is, wat heeft hun zogenaamde zelfkennis werkelijk veranderd? Papieren tijgers zijn het niets meer.
Je, zou nu kunnen denken bij jezelf, wie schrijft daar dan?
Goed, ik ben die ik ben. Je begrijpt me hier of niet. Je doet moeite om de hele kwestie van het ego werkelijk te onderzoeken of niet. Ik vraag je hier niet om me te geloven.
Want hoelang wordt er niet door zogenaamde leraren, meesters, guru's,... gewezen op het ego en wat heeft dat de wereld tot op heden opgeleverd? Is jouw leven er werkelijk door veranderd? Wees eens nuchter en reeel tegenover jezelf.
Zolang als we het zogenaamde ego dat zogenaamd aanwezig is in onszelf de schuld van alles blijven geven, zijn we niet gevoelig voor wat is. Wat is vraagt ruimte en geen hokje (dat we 'ego' noemen).

Agnes
13 augustus 2011, 14:24
Want heel veel mensen zeggen gerealiseerd te zijn.
Zoals ook heel veel mensen weten dat roken ongezond is (staat nota bene op de verpakking)


Yep..je hebt gelijk..roken is net zo ongezond als gerealiseerd zijn..alleen staat het bij roken op de verpakking..bij realisatie niet..


(nu ben ik echt weg....)

Naadje
13 augustus 2011, 14:28
Yep..je hebt gelijk..roken is net zo ongezond als gerealiseerd zijn..alleen staat het bij roken op de verpakking..bij realisatie niet..



Ha, ha......BiGeRgRiN

Nathan
13 augustus 2011, 16:27
MisschienWat heb je daar nu aan.

Nathan
13 augustus 2011, 16:54
Een leraar die het geweldig doet maar volgens zijn of haar volgelingen opeens anders handelt dan verwacht, ligt er meteen uit, vanwege die onzin over het ego: Als hij/zij geen ego had, dan had hij/zij dat nooit gedaan.
Op die manier castreren diverse lui geweldige leraren en worden hun aanhang opeens mogelijk hun grootste vijand, tegenwerkende kracht.

Gedrag moet je niet koppelen aan een zogenaamd ego maar gewoon onderzoeken op waarheid. Misschien valt het gedrag dan wel mee of kan de leraar gewoon eens stil staan bij zichzelf daarover.
Koppel je gedrag aan een ego dan is het spel (leela) meteen over. En de volgeling gaat weer opnieuw op zoek naar zijn perfecte meester.

Er zijn diverse leraren op die manier onthoofd door hun eigen aanhang, zoals vorige eeuw Jiddu Krishnamurti. David Bohm, een groot wetenschapper die zelfs nog met Einstein heeft samengewerkt, kon het niet aan dat zijn leraar ook seks bleek te hebben! Ze hadden jaren lang met elkaar diepe en zinvolle gesprekken gevoerd...

Op het andere 'roddelforum' is Anja actief en ik vind het prachtig dat iemand moeite doet om zijn eigen inzicht te verwoorden en te verdedigen/uit te leggen. Sommige mensen hebben alleen maar kritiek op haar. Mogelijk heeft ze een zinvolle boodschap (alleen moet ik dat boek nog lezen, dus dit is geen waardeoordeel over haar werk).

Osho, is tijdens zijn leven ook vaak met de grond gelijk gemaakt, door al 'zijn' Roll Royces. 'Iemand die geen ego heeft doet zo iets niet.' Achter dit wagenpark zat een heel verhaal, doet er nu niet aan toe maar wat willen mensen nu werkelijk, leren, tot inzicht komen, of gewoon een figuur die ze kunnen aanbidden?

Volgelingen en toeschouwers houden op die manier niet alleen geweldige leraren klein maar ook zichzelf, want zeggen ze: 'Ik ben er nog lang niet, ik heb nog zoveel ego.' BiGeRgRiN

Agnes
13 augustus 2011, 17:39
Wat heb je daar nu aan.


Weet ik niet.....


Er zijn al zoveel mensen die alles zo zeker weten..en dat in een bestaan wat bestaat uit onzekerheden..alleen maar onzekerheden...dan kan het soms verfrissend zijn om er even een "misschien" bij te pakken.

Je hebt er niets aan...maar dat heb je ook niet aan dat"zeker weten"

Nathan
13 augustus 2011, 17:44
Weet ik niet.....


Er zijn al zoveel mensen die alles zo zeker weten..en dat in een bestaan wat bestaat uit onzekerheden..alleen maar onzekerheden...dan kan het soms verfrissend zijn om er even een "misschien" bij te pakken.

Je hebt er niets aan...maar dat heb je ook niet aan dat"zeker weten"'
Weten we zeker dat de aarde om de zon draait of was het net andersom?
Het is goed je eigen onwetendheid te erkennen of zaken in twijfel te kunnen trekken om nog dieper ergens op in te kunnen gaan.

Rob
13 augustus 2011, 18:19
Het is goed je eigen onwetendheid te erkennen
of zaken in twijfel te kunnen trekken
om nog dieper ergens op in te kunnen gaan.

Jij moet eens met Anja gaan praten ... GlAd

Nathan
13 augustus 2011, 18:33
Jij moet eens met Anja gaan praten ... GlAd
Hoezo?

Nathan
13 augustus 2011, 18:47
Zelfinzicht betekent dat er inzicht heerst in de plaats van nog een of ander verdacht 'ego'.
Inzicht in jezelf is zoiets als een licht in een donkere grot. Het licht onthult alle geheimen.
We zijn bang voor het onbekende, kunnen zelfs een touw in het donker aanzien voor een slang. Hahaha

Nathan
13 augustus 2011, 19:03
Wanneer je overhoop ligt met een bepaalde gewoonte van jezelf, vraag je dan eens af dat je die gewoonte steeds koppelt aan het begrip 'ego' of niet of dat je er in alle onspannenheid naar kunt kijken.
Jouw leven vraagt geen hokjes geest maar pure aandacht.
Het kan zijn dat je gewoonte niet klopt, volkomen asociaal is maar zoiets moet je dan ontdekken, inzien, begrijpen. Door het niet in een hokje te stoppen blijf je er bewust van, gevoelig, want waarom zou je gevoelig ergens voor zijn wat je veilig in een hokje hebt gestopt?

Nathan
13 augustus 2011, 21:22
De hond en zijn staart, hij is die staart zelf maar sommige honden schrikken ervan en gaan er vervolgens hollend achter aan.
Opeens doemt er een bepaalde gedachte, gevoel in je op. Shit, dat zal mijn ego wel zijn, zou je dan kunnen denken.
Je kunt dan die gedachte verdringen of er jacht opmaken, het willen vernietigen. Maar je kunt ook die gedachte niet labelen, met 'ego'. Probeer dat eens voor een tijdje met alle gedachten, gevoelens en gedrag waarmee je dat doet, wil doen.

(Lees ook eventueel: http://www.zelfkennisforum.nl/showthread.php?t=399)

Agnes
13 augustus 2011, 21:38
Opeens doemt er een bepaalde gedachte, gevoel in je op. Shit, dat zal mijn ego wel zijn, zou je dan kunnen denken.


Maar je kunt ook die gedachte niet labelen, met 'ego'. Probeer dat eens voor een tijdje met alle gedachten, gevoelens en gedrag waarmee je dat doet, wil doen.



Dus..als ik het goed begrijp vervang je dan het ene label door het andere label...

Want je weet hoe dat denken dan gaat werken..."oh...gedachten..gevoelens..shit..nu moet ik niet gaan labelen maar het rustig laten gaan"

Het ene doen is vervangen door het andere doen....of zoiets....

Nathan
13 augustus 2011, 21:41
Dus..als ik het goed begrijp vervang je dan het ene label door het andere label...

Want je weet hoe dat denken dan gaat werken..."oh...gedachten..gevoelens..shit..nu moet ik niet gaan labelen maar het rustig laten gaan"

Het ene doen is vervangen door het andere doen....of zoiets....
Gewoon niet labelen, met niets.

Ulla
13 augustus 2011, 22:59
Is het begrip ego niet gewoon een uit de kluiten gwassen illusionair werktuig ten gunste van het overlevingsmechanisme bedoeld, althans zo zie ik het wel.

Als je het daarheen terug kunt brengen, kun je vrij makkelijk kijken na al die dingen die je soms hinderen en waar men anders toe geneigd is deze aan een zogenaamd ego toe te schuiven.

Nathan
14 augustus 2011, 08:08
Is het begrip ego niet gewoon een uit de kluiten gwassen illusionair werktuig ten gunste van het overlevingsmechanisme bedoeld, althans zo zie ik het wel.

Als je het daarheen terug kunt brengen, kun je vrij makkelijk kijken na al die dingen die je soms hinderen en waar men anders toe geneigd is deze aan een zogenaamd ego toe te schuiven.

Het 'ego' heeft zijn eigen verhaal.
Denk maar bijvoorbeeld aan al die scheppingsverhalen over de hele wereld, ieder volk heeft er wel een.
Je ziet elkaar en denk je, waar komen we in hemelsnaam vandaan? Er bestaat wel een traditie maar tot hoever gaat ie eigenlijk niet? Waar komen we vandaan?
Zo is het verhaal, geloof, overtuiging van een zogenaamd ego ook ontstaan.

Nathan
14 augustus 2011, 08:27
De persoon is niet hetzelfde als het zogenaamde ego.
De mens van vlees en bloed, heeft een naam en een bepaald verleden. Heeft bepaalde gewoontes. Zoals eten en drinken en de voorkeur voor bepaald eten en drinken.
Iedere mens is te onderscheiden van een andere mens.

Hoe geweldig een leraar ook mogen zijn, hij/zij is en blijft een persoon. Iemand met bepaalde eigenaardigheden, niet waar?
Wanneer er geen sprake is van een overtuiging in een 'ego' in de persoon, zal de persoon zijn minder gunstige karaktertrekken niet associ?ren met een zogenaamd tweede-ik (ego). Hij is dan gewoon wie hij is. 'Ik ben die ik ben.'

Nathan
14 augustus 2011, 08:43
Label niet langer al je gedachten, gevoelens en handelingen. Ervaar liever in alle vrijheid, onbegrensd hier en nu.
Het bewustzijn is zijn inhoud.

Nathan
14 augustus 2011, 09:59
Het ego is niets anders dan onze overtuiging dat er iets of iemand niet met ons is. Dit is innerlijk.
We zeggen ook het ego bij anderen te kunnen waarnemen maar dat is natuurlijk onzin, omdat er gewoon niet zoiets als het ego bestaat.
Wat je waarneemt is je eigen afkeuring over iets.
Je kunt ook gewoon blijven onderzoeken wat er werkelijk ervaren wordt. Wat er werkelijk gezien wordt.

Iemand kan getuigen van een feit maar daarbij ongelooflijk onbeschoft zijn, dat is dan niet zijn of haar ego maar gewoon onbeschoft gedrag. BiGeRgRiN
Sommigen kunnen met zulk gedrag prima omgaan en anderen weer niet. Degene die er niet mee om kan gaan, heeft niet last van zijn of haar ego maar neemt gewoon te weinig moeite om eens werkelijk te onderzoeken wat er aan de hand is. Of kan maar beter uit de buurt blijven van die andere persoon.

Het zogenaamde ego bij jezelf of iemand anders waarnemen is in beide gevallen een hersenschim, het labelen van gedachten, gevoelens en gedrag.

Nathan
14 augustus 2011, 10:15
Waarom neem ik dan een ego waar, als ie niet zou bestaan? Zou een vraag van je kunnen zijn, niet waar?
Als er een roddel bestaat over iemand die je helemaal niet kent, en die roddel ken je al heel lang, kan het zijn dat wanneer je die persoon ziet altijd weer dat nare gevoel erbij krijgt, bij het zien van die persoon allerlei ?spoken? ziet.
Nu kan het zijn dat je op een dag werkelijk die persoon leert kennen en dat geroddel volkomen onzin blijkt te zijn, te berusten op onjuiste waarneming en dergelijke.
Nu denken we onszelf te kennen. En over onszelf bestaat ook veel onzin. Een deel in onszelf hebben we het ego genoemd, het tweede-ik.
Het geloof, overtuiging van een ego doet ons innerlijk verdeeld zijn.

Nathan
14 augustus 2011, 10:25
De zogenaamde schaduwkant in onszelf is mogelijk dat wat we liever niet willen kennen, begrijpen en aan het licht brengen. Maar als je ervoor kiest niet meer daarover moeilijk te doen? Er gewoon voor gaat, niet bang bent voor bepaalde feiten. Waar zal dan nog de behoefte bestaan er iemand of iets anders voor te laten opdraaien? 'Geef je ego maar de schuld.'

http://haypsych.files.wordpress.com/2011/05/ego.jpg

Nathan
14 augustus 2011, 10:39
Ego: Ik (voornaamwoord), in het Latijn het persoonlijk voornaamwoord van de eerste persoon enkelvoud. (Wikipedia.)

De term 'ego' wordt door veel mensen (vooral zoekers van de waarheid) gebruikt voor al het negatieve in ons en andermans leven.
Maar waarom hebben we het negatieve 'ego' genoemd? Want dat betekent 'ik'. En wie zijn we zelf dan?
Bestaat er dan naast ons een tweede-ik?

Heelheid kun je niet bereiken want je bent er al.
Het zien en bevechten van een ego is een ontkenning van deze heelheid.
Er kunnen meerdere krachten in de mens werkzaam zijn, om een deel ervan te labelen als 'ego', krijgt het juist die macht die we juist niet willen. Hahaha.
Je geeft zeg maar je macht uithanden. Want waar jij bent is niets en niemand anders.

Het ego een hersenschim (http://youtu.be/RrTvRUsBJ0w).

Nathan
14 augustus 2011, 10:57
Conflict, het zwart maken van elkaar is voor velen een soort van hobby.
Kijk maar naar al die roddelbladen in de winkel.
Want als het met jou slechter gaat, betekent het dat het met mij beter moet gaan.
Ook kan het zo zijn wanneer jij door de mand valt, dat ik niet verder hoef te veranderen. BiGeRgRiN

Een conflict kan ook gaan over wie de grootste of kleinste ego heeft. Ik ben verlichter dan jij.
Maar wie is er dan niet verlicht? YuHu
Wel kan het zijn dat bepaalde gedachten, gevoelens en handelen besproken kunnen worden in het licht van zin en onzin. Dat vraagt dan een bereidheid naar elkaar te luisteren maar als die er niet is waarom zou je dan verder nog contact daarover willen hebben of met elkaar, om nog meer kapot te maken?

Agnes
14 augustus 2011, 13:58
De term 'ego' wordt door veel mensen (vooral zoekers van de waarheid) gebruikt voor al het negatieve in ons en andermans leven.
Maar waarom hebben we het negatieve 'ego' genoemd? Want dat betekent 'ik'. En wie zijn we zelf dan?
Bestaat er dan naast ons een tweede-ik?



Nathan...heb je wel eens dat gevoel gehad van"ben mezelf niet...er zit zoveel troep wat niet is wat ik ben"

Heb dat wel gehad.....begin van de tocht...de boel brak open en het begin van nog eens ruim tien jaar afzien en doorknokken..tot het punt waar ik echt wakker werd...met de bips op het toilet en een stem die zei"wat heb je aan meditatie als je mij niet toelaat"

En die stem....dat is wat we zijn.....maar die zijn we vergeten door iets wat inderdaad in feite niet bestaat...het ego...ontstaan in de gedachte van totale afscheiding...mar blijkbaar wel nodig om die dreun voor ons hoofd te verkopen zodat er eindelijk iets is van een wakker worden.

Dat het"ego"als iets negatiefs wordt gezien....kan me er iets bij voorstellen...want dat hele pakketje doorzien...het is geen pretje voor dat ikje als het ontmanteld wordt...voor iets wat niet bestaat kan het verdomd hardnekkig zijn...je moet een beetje bereid zijn om te sterven en het lef hebben om te zeggen"niet mijn maar u wil geschiede"


(en nu kijken of dit te plaatsen is zonder dat de boel weer verdwijnt..ha..Ag...kopieren en dan plakken!..onthoud het nu eens)

Nathan
14 augustus 2011, 14:54
Nathan...heb je wel eens dat gevoel gehad van"ben mezelf niet...er zit zoveel troep wat niet is wat ik ben"

Heb dat wel gehad.....begin van de tocht...de boel brak open en het begin van nog eens ruim tien jaar afzien en doorknokken..tot het punt waar ik echt wakker werd...met de bips op het toilet en een stem die zei"wat heb je aan meditatie als je mij niet toelaat"

En die stem....dat is wat we zijn.....maar die zijn we vergeten door iets wat inderdaad in feite niet bestaat...het ego...ontstaan in de gedachte van totale afscheiding...mar blijkbaar wel nodig om die dreun voor ons hoofd te verkopen zodat er eindelijk iets is van een wakker worden.

Dat het"ego"als iets negatiefs wordt gezien....kan me er iets bij voorstellen...want dat hele pakketje doorzien...het is geen pretje voor dat ikje als het ontmanteld wordt...voor iets wat niet bestaat kan het verdomd hardnekkig zijn...je moet een beetje bereid zijn om te sterven en het lef hebben om te zeggen"niet mijn maar u wil geschiede"


(en nu kijken of dit te plaatsen is zonder dat de boel weer verdwijnt..ha..Ag...kopieren en dan plakken!..onthoud het nu eens)Ja, de weg is lang.
Maar we oogsten wat we zaaien.

PS Ik druk altijd ondertussen op 'Voorbeeld van bericht', om de tekst veilig te stellen.

Maria
14 augustus 2011, 15:05
PS Ik druk altijd ondertussen op 'Voorbeeld van bericht', om de tekst veilig te stellen.

Als je eruit gegooid blijkt te zijn als je een tekst wil posten, dan krijg je de boodschap dat je opnieuw moet inloggen. Als je dat dan doet, NIET rechtsboven in het kleine inlogvenstertje, maar op het midden van het scherm onder de boodschap zelf, dan wordt je tekst gewoon geplaatst (dat is ten minste bij mij tot op heden altijd zo).

Nathan
14 augustus 2011, 15:18
Als je eruit gegooid blijkt te zijn als je een tekst wil posten, dan krijg je de boodschap dat je opnieuw moet inloggen. Als je dat dan doet, NIET rechtsboven in het kleine inlogvenstertje, maar op het midden van het scherm onder de boodschap zelf, dan wordt je tekst gewoon geplaatst (dat is ten minste bij mij tot op heden altijd zo).
Klopt.
Om dat eruit gegooid worden voor te zijn, klik ik af en toe op 'Voorbeeld van bericht'.

Nathan
14 augustus 2011, 15:31
Het 'ego' is het eerste en laatste probleem.
Je bent er al.
Alles is okee.
Dat okee zijn kan je vergeten zijn door je geloof in een ego. Omdat je je leven bent gaan beoordelen overeenkomstig het geloof in een ego. Ook wanneer andere mensen niet doen wat jij eigenlijk zou willen zien, begin je over het zogenaamde ego. 'Egoistische klootzak.' Of zoiets dergelijks!
Ik zelf zie geen egoistische klootzak, hoogstens gewoon een klootzak. Hahaha. En dat kunnen anderen ook van mij vinden. Maar dat is dan volgens mij nog geen echt waardeoordeel over iemand, want wanneer ken je iemand echt?
Ik heb geen moeite om naar mijn eigen gedrag te kijken, als iemand me bijvoorbeeld een klootzak noemt. Misschien hebben ze wel gelijk en wordt het eens tijd om er iets aan te doen. Dat kan, omdat ik heer en meester ben over mijn eigen leven en me nimmer verschuil achter: dat is mijn 'ego'.

Nathan
14 augustus 2011, 18:09
Het zelf zijn wezelf en binnen onszelf is geen ander zelf/ego/ik.
Noem gedachten gedachten, noem denken denken, noem gedrag gedrag, noem gevoel gevoel.
Gedachten kunnen in werkelijkheid geen eigen leven gaan leiden, want de denker is het denken.
Maar jouw overtuiging van een ego in jou, heeft je in werkelijkheid zwakker gemaakt en niet sterker.
Omdat je het overzicht hebt verloren van je gedachten, gevoelens en handelingen denk je nu dat je leven in handen is gekomen of gedeeltelijk in handen is van het 'ego'.
Niets is toevallig. Wat je zaait zul je oogsten.
Je kunt denken dat je geen zeggenschap hebt over bepaalde gedachten, gevoelens en gedrag maar dat is beslist niet zo.
Het 'ego' is het label dat we plakken op alles wat we denken niet te zijn, alleen maar omdat ons geheugen selectief is, alleen maar omdat we geen moeite doen onszelf bewust te zijn, te observeren hier en nu.
We hopen het ego ooit te overwinnen, dan verdwijnt, geloven we, alles wat we vervelend vinden aan onszelf. Maar gewoon je gedachten, gevoelens en gedrag in het gezicht zien, doen we niet. Omdat we liever alles meteen labelen en in het hokje stoppen dat we ego noemen.
Zonder je leven te labelen ga je er meteen voor, ervaar je wat je ervaart, hier en nu in volkomen vrijheid. Wat veranderen moet zal dan veranderen.

Nathan
14 augustus 2011, 18:42
Verlichting kan niet bereikt worden omdat geluk al ons deel is. Wat weerhoud jou ervan om nu gelukkig te zijn? Dat is de vraag.
Wat weerhoud jou ervan om je nu volledig vrij te voelen?

Ulla
14 augustus 2011, 19:56
@Nathan in reactie op al je berichten.

Wij zijn gewoon levende wezens met bepaalde zintuigen en eigenschappen?
En het ego is een bedacht excuus onze verantwoordelijkheid niet te nemen voor ons zijn, maar om het af te schuiven.

Mooi om op die manier de vrijheid te ervaren te mogen zien wie we zijn. Wij zijn bv ook agressief bv. vanuit een of andere angst, zie dit dan helder door je niet te verschuilen achter het egoverhaal? In het aangezicht van de liefde/bron zonder oordeel van een of ander ego? Want er is geen ego meer wat je kan veroordelen? Klinkt een beetje zo als het paradijs in jezelf. Aggressie bv. lost op een gegeven moment vanzelf op omdat er op ten duur geen een meer is die het je kwalijk neemt en de noodzaak tot concurrentie is ook verdwenen omdat dat iets van het egoverhaal is? En zich hooguit nog gaat beschermen vanuit zijn instinct? Beetje in die zin leven en laten leven?
Of is dat nu te simpel ?

Weet niet of ik het zo goed kan verwoorden , maar dat is een soort beeld wat ik erbij krijg.

Ulla
14 augustus 2011, 19:57
Verlichting kan niet bereikt worden omdat geluk al ons deel is. Wat weerhoud jou ervan om nu gelukkig te zijn? Dat is de vraag.
Wat weerhoud jou ervan om je nu volledig vrij te voelen?

De illusie of het bedenksel van het ego?

Rennie
14 augustus 2011, 22:43
(en nu kijken of dit te plaatsen is zonder dat de boel weer verdwijnt..ha..Ag...kopieren en dan plakken!..onthoud het nu eens)

Misschien heb je er iets aan te weten hoe ik het doe.

Als ik een lang verhaal denk te gaan maken dan gebruik ik het meest simpele kladblok, zonder toeters en bellen, namelijk kladblok (notepad) van Windows.

Als ik klaar ben knip ik de tekst van het kladblok, druk op quote en plak het hele zootje na het vakje met [/quote. En klaar is kees.

Nathan
15 augustus 2011, 06:19
@Nathan in reactie op al je berichten.


Weet niet of ik het zo goed kan verwoorden , maar dat is een soort beeld wat ik erbij krijg.

Ja, en ik krijg weer een beeld bij jouw bschrijving. Hahaha.
Begrijp ik jou wel werkelijk? Geen onaardige omschrijving, hoor!

Onze waarneming omvat het geestelijke en het fysieke, niet waar?
Je bent zonder dat 'ego'verhaal direct. Dus alles komt meteen aan de oppervlakte maar tevens door dezelfde directheid ben je meer ingehouden, omdat er geen rode lap is bij de ander in de vorm van een 'ego'.
Het gedrag doet er eigenlijk niet aan toe als je maar er verantwoordelijkheid voorneemt.
Ja, liefde is het allerbelangrijkste, maar dat moet dan je inzicht zijn en ervaren.
Je kunt vanuit je instinct jezelf beschermen.

Nathan
15 augustus 2011, 06:30
De illusie of het bedenksel van het ego?


Het geloof in een ego, doet ons er ook rekening mee houden.
We verkrampen al bij de gedachte 'ego'.
Zoals de Boeddha al leerde: Er is geen weg naar het geluk; het geluk is de weg.
En zoals Meester Da zei: Je kunt niet gelukkig worden, wel gelukkig zijn.

Ulla
15 augustus 2011, 09:00
Ja, en ik krijg weer een beeld bij jouw bschrijving. Hahaha.
Begrijp ik jou wel werkelijk? Geen onaardige omschrijving, hoor!

Onze waarneming omvat het geestelijke en het fysieke, niet waar?
Je bent zonder dat 'ego'verhaal direct. Dus alles komt meteen aan de oppervlakte maar tevens door dezelfde directheid ben je meer ingehouden, omdat er geen rode lap is bij de ander in de vorm van een 'ego'.
Het gedrag doet er eigenlijk niet aan toe als je maar er verantwoordelijkheid voorneemt.
Ja, liefde is het allerbelangrijkste, maar dat moet dan je inzicht zijn en ervaren.
Je kunt vanuit je instinct jezelf beschermen.

Ja dit komt ook direct bij mij binnen. Fijn dat ellendige ego te kunnen laten voor wat het is en gewoon jezelf zijn. Een soort mee stromen op de energie maar wel volgens je eigen zin (nig) heid. . Directheid wordt trouwens soms verwisseld met boosheid omdat mensen er ondanks de matige toon er van kunnen schrikken. En al helemaal als je wel een keer wat feller reageert vanuit je instinct. Toch voelt dit dan puur natuur en echt goed. Gedachten die je hinderen worden je dan ook veel meer bewuster en kun je loslaten als ze niets met je van doen hebben.

En in hoever is het (nog) instinct dat wij niet bloot op straat lopen of een aangeleerd gedachtenpatroon vanuit een soort schaamte/angste of beide? Dat is iets waar ik nog steeds niet mee uit de voeten kan. Ook natuurvolkeren lopen niet helemaal bloot rond.

En wat als je de verantwoording niet wenst te nemen voor je daden, volgens mij handel je dan vanuit een soort angst/onbewustheid en dan kan het dus wel mis gaan en verschuil je je weer achter zoiets dat je dan ego noemt? Of hoeft dat niet? Naar mijn beleving zijn er maar twee inzichten: angst en/of liefde.

Maar je bent op vakantie, dus ik ben benieuwd op je antwoord daarna. Wie weet heeft iemand anders ook nog een suggestie?

Nathan
15 augustus 2011, 10:26
Ja dit komt ook direct bij mij binnen. Fijn dat ellendige ego te kunnen laten voor wat het is en gewoon jezelf zijn. Een soort mee stromen op de energie maar wel volgens je eigen zin (nig) heid. . Directheid wordt trouwens soms verwisseld met boosheid omdat mensen er ondanks de matige toon er van kunnen schrikken. En al helemaal als je wel een keer wat feller reageert vanuit je instinct. Toch voelt dit dan puur natuur en echt goed. Gedachten die je hinderen worden je dan ook veel meer bewuster en kun je loslaten als ze niets met je van doen hebben. Nou, volgens mij kan ik nog steeds boos worden hoor. We hebben gewoon bepaald gedrag gelabeld als ?ego?. Dan durf je misschien niet meer boos te worden omdat je zegt gerealiseerd te zijn. Hahaha.


En in hoever is het (nog) instinct dat wij niet bloot op straat lopen of een aangeleerd gedachtenpatroon vanuit een soort schaamte/angste of beide? Dat is iets waar ik nog steeds niet mee uit de voeten kan. Ook natuurvolkeren lopen niet helemaal bloot rond.
Wanneer ik naar mezelf kijk zie ik niet alleen instinct maar ook het gezonde verstand, van: 1 + 1 = 2.
Wanneer je van het naaktstrand houdt, prima. Maar nu naakt op straat gaan lopen, hoeft van mij niet.

Ulla
15 augustus 2011, 11:16
Ja, ik kan ook boos worden, heel boos soms,
dat bedoelde ik ook niet.Maar directheid is daarom niet altijd boosheid.
Dat bedoelde ik.

En wat betreft het naaktlopen, waarom lopen wij niet naakt?
Ik heb die behoefte ook niet, om meerdere redenen. Er komt
toch ook nog (aangeleerde?) schaamte bij kijken om hier bloot
mijn huisdeur uit te stappen. Verkleed als lucifer, een rooie kop
krijg je vanzelf. Op het strand kan het bij ons op een bepaald stuk ook,
dat heeft wel wat zonder niks in zee zwemmen, dan merk je zelfs
dat een miniem broekje nog gekleed voelt.

Nathan
15 augustus 2011, 11:31
Ja, ik kan ook boos worden, heel boos soms,
dat bedoelde ik ook niet.Maar directheid is daarom niet altijd boosheid.
Dat bedoelde ik.Okee.


En wat betreft het naaktlopen, waarom lopen wij niet naakt?
Ik heb die behoefte ook niet, om meerdere redenen. Er komt
toch ook nog (aangeleerde?) schaamte bij kijken om hier bloot
mijn huisdeur uit te stappen. Verkleed als lucifer, een rooie kop
krijg je vanzelf. Op het strand kan het bij ons op een bepaald stuk ook,
dat heeft wel wat zonder niks in zee zwemmen, dan merk je zelfs
dat een miniem broekje nog gekleed voelt.
Vroeger waren we behaard over ons hele lichaam.
Vroeger kenden we ook geen schrift, maakten we tekeningen.
Vroeger was ons stambewustzijn nog groter.

Misschien lopen we over een paar eeuwen weer naakt, prima.
Dat ik nu niet naakt loop op straat ervaar ik niet als zonde.
Kleding dragen heeft zo zijn voor- en nadelen.

Nathan
15 augustus 2011, 11:44
Vriendschap, vriendelijkheid mogelijk de belangrijkste eigenschap van een mens die hij/zij kan hebben.
Vriendelijk zijn geeft een soort opening naar alle levende wezens. Neemt ieder vooroordeel eigenlijk weg.
Wanneer er geen sprake is van een 'ego' in je leven ben je naast je direct zijn ook vriendelijk.
Het voelt enorm goed om vriendelijk te zijn.
En je verdere spontaniteit zorgt ervoor, dat je niet verandert in een soort deurmat met 'welkom' erop.

Het is een kunst om binnen deze samenleving met allerlei opleidingen en regels niet je spontaniteit te verliezen.

Ulla
15 augustus 2011, 11:47
Okee.

Vroeger waren we behaard over ons hele lichaam.
Vroeger kenden we ook geen schrift, maakten we tekeningen.
Vroeger was ons stambewustzijn nog groter.

Misschien lopen we over een paar eeuwen weer naakt, prima.
Dat ik nu niet naakt loop op straat ervaar ik niet als zonde.
Kleding dragen heeft zo zijn voor- en nadelen.

Hahhaha zonde nee.

Heb ik ook al aan bedacht dat kleren de vervanging zijn voor haren. Dan is het waarschijnlijk een soort instinctieve bescherming voor je lichaam. En daarnaast nu ook uiting van bepaalde zaken in ons leven.
Mooi kan ik weer gerust gaan slapen en hoef mij niet druk te maken dat ik niet naakt wil gaan lopen. FlOwErS

Ben je nog niet onderweg?

Ulla
15 augustus 2011, 11:48
Vriendschap, vriendelijkheid mogelijk de belangrijkste eigenschap van een mens die hij/zij kan hebben.
Vriendelijk zijn geeft een soort opening naar alle levende wezens. Neemt ieder vooroordeel eigenlijk weg.
Wanneer er geen sprake is van een 'ego' in je leven ben je naast je direct zijn ook vriendelijk.
Het voelt enorm goed om vriendelijk te zijn.
En je verdere spontaniteit zorgt ervoor, dat je niet verandert in een soort deurmat met 'welkom' erop.

Het is een kunst om binnen deze samenleving met allerlei opleidingen en regels niet je spontaniteit te verliezen.

Ja mooi.

Nathan
15 augustus 2011, 12:29
en hoef mij niet druk te maken dat ik niet naakt wil gaan lopen. BiGeRgRiN

Ben je nog niet onderweg?Wat later op de dag. FlOwErS.

Nathan
15 augustus 2011, 13:23
Waarom zou je agressie op zoeken als je er eigenlijk niet van gediend bent?
Wanneer agressie iemands weg is, moet het dan ook jouw weg zijn of worden?
Handelen we vanuit genade, wanneer we agressief ingestelde mensen steeds opnieuw tolereren?

Er is een bekend spreekwoord van een van Indiaas bekendste wijze, Sri Ramakrishna: God schuilt ook in de tijger maar dat is nog geen reden om hem te omarmen.

Tijgers, witte haaien, cobra?s,? houden we toch ook op een veilige afstand?
Is geestelijke agressie tegenover elkaar niet veel anders dan lichamelijke agressie?

Wikipedia: Onder agressie wordt meestal verstaan het gewelddadig handelen met het doel schade toe te brengen. Dikwijls gaat het om schade aan personen.

Neem jij verantwoordelijkheid voor je agressief gedrag of geef je iemand of anderen daarvan de schuld? Wanneer je verantwoordelijkheid neemt voor je gedrag, stop je er mogelijk meteen mee!

Maria
15 augustus 2011, 13:42
Er is een bekend spreekwoord van een van Indiaas bekendste wijze, Sri Ramakrishna: God schuilt ook in de tijger maar dat is nog geen reden om hem te omarmen.


Mooi !

Ulla
15 augustus 2011, 14:21
Waarom zou je agressie op zoeken als je er eigenlijk niet van gediend bent?
Wanneer agressie iemands weg is, moet het dan ook jouw weg zijn of worden?
Handelen we vanuit genade, wanneer we agressief ingestelde mensen steeds opnieuw tolereren?

Er is een bekend spreekwoord van een van Indiaas bekendste wijze, Sri Ramakrishna: God schuilt ook in de tijger maar dat is nog geen reden om hem te omarmen.

Tijgers, witte haaien, cobra?s,? houden we toch ook op een veilige afstand?
Is geestelijke agressie tegenover elkaar niet veel anders dan lichamelijke agressie?

Wikipedia: Onder agressie wordt meestal verstaan het gewelddadig handelen met het doel schade toe te brengen. Dikwijls gaat het om schade aan personen.

Neem jij verantwoordelijkheid voor je agressief gedrag of geef je iemand of anderen daarvan de schuld? Wanneer je verantwoordelijkheid neemt voor je gedrag, stop je er mogelijk meteen mee!

Ja, heel mooi.

Maar is dat in reactie op dat naaktlopen?
Dat dat agressie op zou kunnen wekken?
Kan ik mij wel bij voorstellen.
Ga mijn tijger maar eens omarmen.
tot later

gr Ulla

Nathan
15 augustus 2011, 14:22
Ik zeg niet dat je je niet aangevallen kan of mag voelen, alleen neem daarin de volledige verantwoordelijkheid voor je eigen reactie.
Verschuil je niet achter de woorden: 'Het komt door zijn grote ego!' of 'Het komt door mijn ego!'
Begrijp liever wat er werkelijk aan de hand is.
Niemand heeft een groter of kleiner ego, want er bestaat immers geen ego.

Nathan
15 augustus 2011, 14:25
Ja, heel mooi.

Maar is dat in reactie op dat naaktlopen?
Dat dat agressie op zou kunnen wekken?
Kan ik mij wel bij voorstellen.
Ga mijn tijger maar eens omarmen.
tot later

gr Ulla Ik schrijf ook stukjes gewoon tussendoor.
Maar misschien vind je eega het niet leuk, wanneer je naakt de straat op gaat.

Mvgroet

Naadje
15 augustus 2011, 20:24
En wat betreft het naaktlopen, waarom lopen wij niet naakt?
Omdat je dan niet weet waar je je sleutels moet laten of je portemonnee?

Rennie
15 augustus 2011, 20:29
Omdat je dan niet weet waar je je sleutels moet laten of je portemonnee?

Bilnaadje ?

Naadje
15 augustus 2011, 20:38
Bilnaadje ?
BiGeRgRiN

Rob
15 augustus 2011, 20:47
Omdat je dan niet weet waar je je sleutels moet laten of je portemonnee?

Zijn daarom piercings zo populair onder nudisten?

Naadje
15 augustus 2011, 20:49
Zijn daarom piercings zo populair onder nudisten?
Nou alleen bij degenen die last hebben van aambeien.

Rennie
15 augustus 2011, 20:49
Zijn daarom piercings zo populair onder nudisten?

Is dat zo ?
Ik bedoel ik ben helemaal niet bekend met het fenomeen, piercings bij nudisten. Iets voor een proefschrift.

Rennie
15 augustus 2011, 20:52
Nou alleen bij degenen die last hebben van aambeien.

Welnee dan gebruik je gewoon een billfold BiGeRgRiN

Naadje
15 augustus 2011, 21:00
Welnee dan gebruik je gewoon een billfold BiGeRgRiN
Dames met een billfold?

Naadje
15 augustus 2011, 21:02
Is dat zo ?
Ik bedoel ik ben helemaal niet bekend met het fenomeen, piercings bij nudisten. Iets voor een proefschrift.
Lijkt me echt iets voor jou om je daar eens flink in te gaan verdiepen.

Ulla
17 augustus 2011, 07:58
Ik zeg niet dat je je niet aangevallen kan of mag voelen, (nee bedoelde ik ook niet.)


alleen neem daarin de volledige verantwoordelijkheid voor je eigen reactie.

Verschuil je niet achter de woorden: 'Het komt door zijn grote ego!' of 'Het komt door mijn ego!'
Begrijp liever wat er werkelijk aan de hand is.
Niemand heeft een groter of kleiner ego, want er bestaat immers geen ego.


Helemaal helder. Hoe dan ook, ik wil je bedanken. KiSs Dank zij jou uitleg/inbreng heb ik eindelijk definitief het begrip ego als zijnde illusie kunnen laten voor wat het is. Voelt heel goed. Het maakt mij nu wel helemaal helder, wat denken met mensen doet.

Ulla
17 augustus 2011, 07:59
Omdat je dan niet weet waar je je sleutels moet laten of je portemonnee?

Heuptasje? BiGeRgRiN

Ulla
17 augustus 2011, 08:04
Ik schrijf ook stukjes gewoon tussendoor.
Maar misschien vind je eega het niet leuk, wanneer je naakt de straat op gaat.

Mvgroet

Oeps niet eens aan gedacht. UnKnOw
Is meestal het eerste wat hij vaak doet, een vreemd komisch BlInK gezicht trekken, als ik zulke dingen overpeins.

En dan even serieus, denk dat het toch ook het instinct/natuurlijke zaken te maken heeft. Gelukkig. Want dat denken toch altijd........

Nathan
28 augustus 2011, 10:19
Helemaal helder. Hoe dan ook, ik wil je bedanken. KiSs Dank zij jou uitleg/inbreng heb ik eindelijk definitief het begrip ego als zijnde illusie kunnen laten voor wat het is. Voelt heel goed. Het maakt mij nu wel helemaal helder, wat denken met mensen doet.


Bijzonder, Ulla! FlOwErS

Nathan
28 augustus 2011, 10:21
En dan even serieus, denk dat het toch ook het instinct/natuurlijke zaken te maken heeft. Gelukkig. Want dat denken toch altijd........

Gewoon lekker naakt lopen.
Naakt zwemmen is ook veel lekkerder!

Rennie
28 augustus 2011, 10:34
Gewoon lekker naakt lopen.
Naakt zwemmen is ook veel lekkerder!

Welkom terug..

Leuke vakantie gehad ?

Ulla
28 augustus 2011, 10:39
Gewoon lekker naakt lopen.
Naakt zwemmen is ook veel lekkerder!

Echt wel. Zalig gewoon. ThUmBsUp
Hoop dat je beter weer gehad hebben dan wij hier, vorige week een keer gezwommen in zee.

Nathan
28 augustus 2011, 11:53
Welkom terug..

Leuke vakantie gehad ?
Ja, fantastisch!!

Nathan
28 augustus 2011, 11:56
Echt wel. Zalig gewoon. ThUmBsUp
Hoop dat je beter weer gehad hebben dan wij hier, vorige week een keer gezwommen in zee. Zeker zo'n dertig graden en ook gezwommen in de zee, bij Tel Aviv, lekker warm water.

Ulla
28 augustus 2011, 12:20
Zeker zo'n dertig graden en ook gezwommen in de zee, bij Tel Aviv, lekker warm water.

Oke lekker. Welkom terug.

Nathan
28 augustus 2011, 12:49
Het 'ego' is ons verhaal over het goede en kwade in ons leven.
Alles wat we eigenlijk niet willen en toch doen, noemen we het zogenaamde kwade!
En dat willen we leren beheersen...

Ik zeg nu: Gooi al je zogenaamde wijsheid over goed en kwaad overboord. Handel gewoon in alle eerlijkheid. Waarom zou je iets doen wat je eigenlijk niet wil doen?

Nathan
28 augustus 2011, 15:41
Denken... Is net zoiets als water drinken: drink je te veel of te weinig, dan heb je een probleem.
Verder, draait het denken om het denken of richt onze geest zich graag op de feiten?

Het denken zelf is niet het zogenaamde ego, omdat het ego simpelweg niet bestaat.
Maar met ons denken hebben we wel het bestaan van een ego verzonnen. Zoals het denken van alles kan verzinnen, en deze verzinsels kunnen dan ons leven vervolgens be?nvloeden, niet waar? Ons denken kan te makkelijk zijn en een touw aanzien voor een slang. Of de zon om de aarde laten draaien. Of een onschuldige de gevangenis in sturen, alleen omdat wij denken dat ie wel schuldig is. Zien wat we willen zien.
Of in de termen van Jezus, zijn we: Horende doof en ziende blind.

Ik ben niet tegen het denken, omdat ik simpelweg gedachtes heb.
Ik heb ook niets tegen leegte, omdat gedachtes spontaan geheel kunnen wijken.
Maar wanneer we denken, laten we dan volkomen eerlijk zijn, anders wordt het denken tot een oneindig web, waarin zelfs de spin niet meer de vlieg weet te vinden. Zien we door de bomen niet meer het bos.

Nathan
28 augustus 2011, 18:56
Je kunt al je ervaringen kaderen, in 'goed' en 'kwaad'. Op die manier ga je eigenlijk het ervaren uit de weg.

Je kunt beweren dat bepaalde ervaringen onder het 'ego' vallen. Op die manier sta je jezelf niet toe echt te zien wat is, hier en nu.

Kun je altijd vrij ervaren?

http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcR3qBmPD6HyoQxXTGLEdKvx-NRKIUDhS1R7yubZGHCU_szhMNeN

Nathan
28 augustus 2011, 19:55
Iedere poging om verlicht te raken, is de ontkenning ervan.
Je verkramping helpt je niet.
Sta jezelf gewoon toe om gelukkig te zijn.
Waarom naar iets zoeken, ergens?
Je hoeft helemaal niets te bereiken.
Weet wat je wil.
En ontzeg het jezelf dan ook niet langer.
Je kunt roeren in een glas met zand en water om het zand te laten zakken maar je kunt ook nietsdoen. Je denkt, gelooft, je bent overtuigd, dat er iets gedaan moet worden maar weet je dat ook 100& zeker?
Hoelang zoek je al niet en ben je daar ooit werkelijk door gelukkig geworden?
Wil je gelukkig zijn, wat weerhoudt jou daar dan van?
Niets.
Je bent er al, en je weet immers wat je Nu wil.
Gelukkig zijn.
Het is je natuur om gelukkig te zijn.
Je bent van nature gelukkig.

Ulla
28 augustus 2011, 20:32
Iedere poging om verlicht te raken, is de ontkenning ervan.
Je verkramping helpt je niet.
Sta jezelf gewoon toe om gelukkig te zijn.
Waarom naar iets zoeken, ergens?
Je hoeft helemaal niets te bereiken.
Weet wat je wil.
En ontzeg het jezelf dan ook niet langer.
Je kunt roeren in een glas met zand en water om het zand te laten zakken maar je kunt ook nietsdoen. Je denkt, gelooft, je bent overtuigd, dat er iets gedaan moet worden maar weet je dat ook 100& zeker?
Hoelang zoek je al niet en ben je daar ooit werkelijk door gelukkig geworden?
Wil je gelukkig zijn, wat weerhoudt jou daar dan van?
Niets.
Je bent er al, en je weet immers wat je Nu wil.
Gelukkig zijn.
Het is je natuur om gelukkig te zijn.
Je bent van nature gelukkig.


Mooi, Nathan, helemaal waar. KiSs

Nathan
29 augustus 2011, 05:58
Mooi, Nathan, helemaal waar. KiSsGelukkig maar. WiNk

Nathan
29 augustus 2011, 06:14
Ik heb geen ego.
Maar dat heb jij ook niet, hoogstens denk je dat maar.
Je kunt gebukt gaan onder de gedachte dat je jezelf moet bevrijden van een ego!
Of je wordt verliefd op een meester/leraar/guru en dan blijkt ie nog altijd gewoon een mens te zijn. Hahaha. En dan ga je ervandoor...
Zo ben je niet echt gelukkig en dat is wat je wil, peace.

Ik heb geen ego en ik zie ook geen ego bij jou.

http://2.bp.blogspot.com/-t_mYrQX2cEk/TlsfaLdMYrI/AAAAAAAAAuw/9K8M-YbQviA/s1600/foto-764496.JPG
(Foto: Jordaan.)

Nathan
29 augustus 2011, 06:47
De illusie van een ego.
Het ego is een ander woord voor ik.
Wanneer je denkt dat er sprake is van nog een ik in jou, heb je het eigenlijk over gespletenheid.
Ik en mijn ik. Hahaha.
Je bent de wereld die je waarneemt en dan is alles vloeibaar, alles een geheel. Dan is er geen ?iets? anders in jou.
Wat wil je overwinnen, jezelf?
Maar als er geen zelf is naast jezelf, dan ben je er al. Dit zien, dit direct begrijpen, verlost je van het pad van het overwinnen van het ego.
De enige overwinning schuilt in het feit: het doorzien dat het ego nimmer heeft bestaan.
Je bent wie je bent.
Wat je zaait oogst je.

Nathan
29 augustus 2011, 11:08
Wat is de waarheid?
Wie heeft er gelijk?
Alleen jij leeft 24 uur per dag met jezelf. Alleen jij kan weten hoever je bent, waar je nog werkelijk moeite mee hebt.
Natuurlijk kan iemand anders een spiegel zijn maar dat hoeft helemaal niet. De ander kan het ook helemaal mishebben, niet waar?
Twijfelen aan onszelf en de ander hoort bij het leven. Onderzoek hoort immers zorgvuldig te gebeuren.
Wanneer kennen we de Waarheid, die ons vrij zal maken, die duizenden jaren duisternis in een fractie van een seconde doet wegnemen.
Zelfkennis kan volgens mij alleen maar direct zijn, hier en nu.

http://2.bp.blogspot.com/-IQ6RbdEwgY4/TltkxrkvIiI/AAAAAAAAAKw/KfaraQgObhw/s320/lion2.jpg

Ulla
29 augustus 2011, 11:56
GlAd

Nathan
29 augustus 2011, 19:31
Een bewust egoloos leven.
Je hebt volkomen begrepen zonder ego te zijn, dat het ego alleen maar bestaan heeft binnen je eigen denken.
Leven zonder schaduw.
Er is niets op de achtergrond, geen een of ander 'ik'.
Je ervaring wordt nergens door gekaderd.
Iemand die in jouw ogen kijkt zal niemand vinden, geen innerlijke verkramping wat duidt op een geloof in een ego.
Je bent schuldig bij een geloof in een ego.

Ulla
29 augustus 2011, 20:31
Een bewust egoloos leven.
Je hebt volkomen begrepen zonder ego te zijn, dat het ego alleen maar bestaan heeft binnen je eigen denken.
Leven zonder schaduw.
Er is niets op de achtergrond, geen een of ander 'ik'.
Je ervaring wordt nergens door gekaderd.
Iemand die in jouw ogen kijkt zal niemand vinden, geen innerlijke verkramping wat duidt op een geloof in een ego.
Je bent schuldig bij een geloof in een ego.

Wat bedoel je met schuldig zijn bij een geloof in een ego?

Nathan
29 augustus 2011, 20:57
Wat bedoel je met schuldig zijn bij een geloof in een ego?
Je moet je wel schuldig voelen wanneer er ruimte is voor een ego in je leven.

Ulla
29 augustus 2011, 21:04
Je moet je wel schuldig voelen wanneer er ruimte is voor een ego in je leven.

oke, ik snap het.

Nathan
29 augustus 2011, 21:32
Sommige mensen denken wijs te zijn maar kunnen slechts herhalen wat ze ooit elders gelezen hebben.
Sommige mensen denken anderen goed te kunnen bekritiseren maar kennen zelfs zichzelf niet echt.
Werkelijke liefde kent geen grenzen, de overtuiging van een 'ego' doet onze liefde begrenzen. Omdat we er altijd bewust of onbewust rekening meehouden.
Waar je ook het zogenaamde ego ziet, in jezelf of bij iemand anders.
Je kunt niet vrij zijn wanneer je nog altijd ergens mee rekening houdt.

Nathan
29 augustus 2011, 22:14
Misschien worstel je nog met je verlangens maar dat komt volgens mij omdat je denkt dat je ermee moet worstelen.
Ergens heerst er nog dat zogenaamde ego waar je vanaf wil, vroeger of later.
Zolang als verlangens ergens naar een plaag voor je vormen, is er volgens mij nog sprake van gespletenheid. 'Iets' beheerst nog jou en dat omschrijf je met 'ego'.
Je kunt je verlangens niet loslaten in relatie tot een zogenaamd ego. Verlangens zijn gewoon een product van jezelf, wat je zaait zal je oogsten. Je bent zelf geheel verantwoordelijk. Het 'ego' is jouw excuus.

http://api.ning.com/files/KmrvmHDtSFT-361mC-eptjsDKI5qT-xhGImWaplmdnzMT4KgRA4aPRIBaILlV8*8KI0fF3sFANN50Ymw 5iINvA6C3oJnbAbO/zaaien.jpg

Nathan
30 augustus 2011, 05:29
Vrager: Iedereen heeft toch een ik?
Antwoorder: Niet in werkelijkheid. Slechts denkbeeldig.
V: Wat is daarvan het verschil? Ik is ik.
A: In het donker kun je een touw op het pad aanzien voor een slang, dat be?nvloedt dan je wandel. Zonder die illusie was je gewoon doorgelopen, niet waar?
V: Misschien is het ook denkbeeldig, dat je geen ego hebt.
A: Dat kan.
Misschien is het slechts denkbeeldig dat de aarde rond is en niet plat. Onderzoekers weten echter beter.
V: Iedereen beweert hier vrij te zijn, gerealiseerd. Geef het een naam...
A: Ik ben niet iedereen. Onderzoek gerust mijn uiteenzettingen over de illusie van het ego. Je bent in werkelijkheid leeg, zoals wij ook niet iemand kunnen ontdekken in een prachtige grote boom van honderden jaren oud of iemand in de zon of iemand in een insect.
Het denken heeft een ego bedacht.
V: Is het denken niet het ik?
A: Strikt genomen niet. Het is slechts een functie, net zoals: zien, horen, voelen, smaak en ruik.
V: Ik zie, dus ik besta.
A: Ook een insect neemt waar.
V: Heeft een insect dan een zelfbewustzijn?
A: Maakt een zelfbewustzijn iemand beter?
V: Je weet dan dat je lijdt, niet waar?
A: Zullen we dan maar alles wat volgens ons geen zelfbewustzijn heeft uitbuiten en vernietigen, wanneer we dat willen? Ik houd van de natuur en jij?
V: Maar de mens lijdt bewust.
A: Mag je iemand in zijn slaap misbruiken? Kan je ieder insect rustig uit elkaar trekken? Het zelfbewustzijn maakt ons niet beter, hoogstens anders.
V: Dat is toch een enorm verschil?
A: Dat idee komt door de illusie van een ego. Wanneer je het ego doorzien hebt, is er enkel nog sprake van non-dualiteit, heelheid. Ik ben de wereld die ik waarneem.
Ik ben niet anders dan de boom, het insect, de zon,... Ik ben namelijk ook gewoon mezelf.
Ik ben zo 'goed of zo slecht' als ik denk, voel en doe. Je kunt beter een mooie boom tegenkomen dan een moordenaar.
We kunnen in harmonie leven met de natuur maar we onderscheiden ons er liever van, omdat we onszelf superior achten. We eten vlees omdat we geloven dat alleen de mens kan lijden.
Door middel van het zogenaamde ego dramatiseren we ons leven. Dat kan bijvoorbeeld een mus niet. Maar dat maakt van een mus nog geen ongevoelig wezen.
Verlichting, realisatie, ontwaakt zijn, moksha,... maakt ons beslist niet ongevoeliger voor de natuur, het leven om ons heen.
Het is toch zeer opvallend dat veel bekende leraren met respect praten over de natuur en zelfs vegetarier zijn.
V: Ik volg de tijger in mezelf, ik houd van een lekker stukje vlees.
A: Je kunt ook je pik achterna lopen en zelfs met je eigen kinderen sex hebben!
V: Maar dat is toch niet normaal?
A: Je hoeft geen vlees te eten, je kunt ook je kinderen met rust laten.
V: Waarom vlees eten met incest vergelijken?
A: In beide gevallen begeer je iets, in beide gevallen is er sprake van lichamelijk contact.
Zonder intelligentie blijven we een gevangene van onze verlangens.
Zonder inzicht is alles gelijk (onbewust).
V: Mijn inzicht doet me wel vlees eten en geen incest plegen.
A: Dat is dan geweldig!
Maar hoe diep gaat je inzicht werkelijk bij je zogenaamde behoefte aan vlees?
V: Tja...
A: Ook goed. Hahaha.

sagnaar
30 augustus 2011, 06:06
Vrager: Iedereen heeft toch een ik?
Antwoorder: Niet in werkelijkheid. Slechts denkbeeldig.
V: Wat is daarvan het verschil? Ik is ik.
A: In het donker kun je een touw op het pad aanzien voor een slang, dat be?nvloedt dan je wandel. Zonder die illusie was je gewoon doorgelopen, niet waar?
V: Misschien is het ook denkbeeldig, dat je geen ego hebt.
A: Dat kan.
Misschien is het slechts denkbeeldig dat de aarde rond is en niet plat. Onderzoekers weten echter beter.
V: Iedereen beweert hier vrij te zijn, gerealiseerd. Geef het een naam...
A: Ik ben niet iedereen. Onderzoek gerust mijn uiteenzettingen over de illusie van het ego. Je bent in werkelijkheid leeg, zoals wij ook niet iemand kunnen ontdekken in een prachtige grote boom van honderden jaren oud of iemand in de zon of iemand in een insect.
Het denken heeft een ego bedacht.
V: Is het denken niet het ik?
A: Strikt genomen niet. Het is slechts een functie, net zoals: zien, horen, voelen, smaak en ruik.
V: Ik zie, dus ik besta.
A: Ook een insect neemt waar.
V: Heeft een insect dan een zelfbewustzijn?
A: Maakt een zelfbewustzijn iemand beter?
V: Je weet dan dat je lijdt, niet waar?
A: Zullen we dan maar alles wat volgens ons geen zelfbewustzijn heeft uitbuiten en vernietigen, wanneer we dat willen? Ik houd van de natuur en jij?
V: Maar de mens lijdt bewust.
A: Mag je iemand in zijn slaap misbruiken? Kan je ieder insect rustig uit elkaar trekken? Het zelfbewustzijn maakt ons niet beter, hoogstens anders.
V: Dat is toch een enorm verschil?
A: Dat idee komt door de illusie van een ego. Wanneer je het ego doorzien hebt, is er enkel nog sprake van non-dualiteit, heelheid. Ik ben de wereld die ik waarneem.
Ik ben niet anders dan de boom, het insect, de zon,... Ik ben namelijk ook gewoon mezelf.
Ik ben zo 'goed of zo slecht' als ik denk, voel en doe. Je kunt beter een mooie boom tegenkomen dan een moordenaar.
We kunnen in harmonie leven met de natuur maar we onderscheiden ons er liever van, omdat we onszelf superior achten. We eten vlees omdat we geloven dat alleen de mens kan lijden.
Door middel van het zogenaamde ego dramatiseren we ons leven. Dat kan bijvoorbeeld een mus niet. Maar dat maakt van een mus nog geen ongevoelig wezen.
Verlichting, realisatie, ontwaakt zijn, moksha,... maakt ons beslist niet ongevoeliger voor de natuur, het leven om ons heen.
Het is toch zeer opvallend dat veel bekende leraren met respect praten over de natuur en zelfs vegetarier zijn.
V: Ik volg de tijger in mezelf, ik houd van een lekker stukje vlees.
A: Je kunt ook je pik achterna lopen en zelfs met je eigen kinderen sex hebben!
V: Maar dat is toch niet normaal?
A: Je hoeft geen vlees te eten, je kunt ook je kinderen met rust laten.
V: Waarom vlees eten met incest vergelijken?
A: In beide gevallen begeer je iets, in beide gevallen is er sprake van lichamelijk contact.
Zonder intelligentie blijven we een gevangene van onze verlangens.
Zonder inzicht is alles gelijk (onbewust).
V: Mijn inzicht doet me wel vlees eten en geen incest plegen.
A: Dat is dan geweldig!
Maar hoe diep gaat je inzicht werkelijk bij je zogenaamde behoefte aan vlees?
V: Tja...
A: Ook goed. Hahaha.

leuk...
ik kan het wel pruimen.....

Nathan
30 augustus 2011, 11:33
Zo hier mijn laatste op zichzelf staande stuk.
Ik zal wel hier nog reageren op andermans schrijven maar geen stukjes zelf meer plaatsen. Genoeg is nu genoeg.

Als afsluiter, een interview:

V = interviewer: Wat versta je onder ?ego??
A = Nathan: Een denkbeeldig zelf.
V: Hoe ben je ertoe gekomen dat het ego denkbeeldig is?
A: Spontaan.
V: Hoe ging dat?
A: Op een gegeven moment was het vraagstuk of het probleem van het ego niet meer aanwezig.
V: Wat was de aanleiding?
A: Ik denk dat er in een aantal dagen diverse zaken de revue passeerden. Zoals: weten wat je wil, je kunt nu gelukkig zijn, de vraag: Wie ben ik? En een sapvasten periode. Maar ik kan me niet een exact moment herinneren dat ik iets zag waardoor het zogenaamde ego in mij voorgoed verdween.
V: Waarom werd het door die bovenstaande vragen duidelijk?
A: De vragen brachten iets teweeg, maar het uiteindelijke resultaat van het eindigen van de illusie, lijkt geen oorsprong te hebben dan het mysterie van het leven zelf.
V: Dus er is geen oorzaak waarom je tot dit inzicht kwam, het gebeurde gewoon.
A: Achteraf besefte ik dat er iets verdwenen was in me, maar ik kon niet meer een oorzaak ervoor vinden. Voor die verandering.
V: Kan het met loslaten te maken hebben, het loslaten van bepaalde denkbeelden?
A: Het is belangrijk te weten wat je wil, en daarbij kan de vraag ?wie ben ik? je helpen, zonder deze vraag op een logische manier proberen te beantwoorden. Je laat niet iets los, je ziet eerder in, dat iets een illusie is en dan kan het verdwijnen. Je kunt je ego niet loslaten want het bestaat immers niet. Je kunt wel de onzin ervan inzien.
V: Hoe kan je daarmee een begin maken?
A: Het is heel belangrijk te beseffen dat je gelukkig voelen, heel veel voor je betekent. Het is ook belangrijk de vraag ?wie ben ik? op je in te laten werken zonder daar dan een antwoord op proberen te vinden. Ook is het van belang, denk ik, om het eens rustiger aan te doen met je eet - en drinkgewoontes.
V: Kan de vraag ?Wie ben ik?, juist niet leiden tot ego denken?
A: Dat is een goede vraag, dat klopt maar niet wanneer je er geen antwoord op verwacht. Want je bent er immers al.
V: Waar ben ik al?
A: Hier en nu, daar waar je bent, gewoon spontaan aanwezig.
V: Kan je het niet denken in de vorm van een ego, vergelijken met ?gedachteloos? zijn? Dus nergens op vooruitlopend maar gewoon bezig zijn met wat je aan het doen bent.
A: Ja en nee. Ja, het is altijd prettig om gedachteloos te zijn en nee, je moet echt begrijpen dat er niet zoiets bestaat als een ego, een tweede ik.
V: En als je nou nooit denkt in termen van: ?het is mijn ego?? Dan heb je dit toch al begrepen?
A: Dat geldt misschien voor een heel jong kind, maar oudere mensen kaderen hun ervaring in het zogenaamde ?goede? en het zogenaamde ?kwade?.
V: Is dat niet onvermijdelijk?
A: Dat zou je zo denken maar dat is juist het tweede ik, het zogenaamde ego die dat doet. Je eigen creatie, jouw verhaal over het goede en kwade in je leven en dat verhaal, conditionering kan eindigen.
V: Hoe weet ik dat ik niet meer in termen van een ?ego? denk?
A: Wanneer je niet meer verkrampt reageert op alles wat je innerlijk en uiterlijk ziet.
V: Wat is verkramping? Boos zijn? Irritatie voelen? Angstig worden? Overdreven vrolijk? Wanneer weet ik of ik verkrampt ben?
A: Wanneer je diep in je hart een excuus zoekt, voor wat je bij jezelf of een ander waarneemt en dat als ?ego? bestempelt.
V: Geef eens een voorbeeld.
A: Iemand maakt een lullige opmerking, en daar kan je dan gewoon naar kijken en op reageren, maar je kunt ook zeggen dat er een ego achter zit. Dat je zonder ego, niet zoiets lulligs zou zeggen.
V: Maar hoe weet ik of iemand iets zegt vanuit spontaniteit of dat er toch een ego achter schuilt?
A: Er schuilt nooit een ego achter, want het ego bestaat immers niet, dus je hoeft nergens naar te zoeken. Het gaat erom dat je werkelijk ziet wat is, wat iemand bedoelt en dergelijke.
V: Dus het zoeken in een ?ego? is eigenlijk een excuus om de waarheid niet onder ogen te zien. De situatie te zien zoals die is?
A: Ja, precies.
V: Dus eigenlijk zijn we heel kwetsbaar door ons te verschuilen achter een ?ego?.
A: Wat bedoel je met kwetsbaar?
V: Als iemand het antwoord zoekt in een ?ego? verhaal, dan kan hij/zij daarmee pijn, angst of verdriet uit de weg gaan. Want je ziet de dingen niet voor wat ze werkelijk zijn. Het ego is de schuldige, niet jij.
A: Ja, okay duidelijk. Wat je zaait, zul je oogsten en het verhaal over een zogenaamd ?ego? ondergraaft dat juist. Je bent wat je waarneemt.
V: Het loslaten van het ego denken is dus eigenlijk volwassen worden en verantwoordelijkheid nemen voor wat je doet, denkt en zegt.
A: Je kunt niet iets loslaten wat niet bestaat. Je kunt bijvoorbeeld geen platte aarde loslaten maar wel begrijpen dat de aarde rond is. Je kunt het ego niet overwinnen of loslaten, je kunt er enkel mee afrekenen, door het volledig te zien als een hersenschim.

Danique
30 augustus 2011, 11:40
Heb de interviews graag gelezen.

Rennie
1 september 2011, 10:25
Zo hier mijn laatste op zichzelf staande stuk.
Ik zal wel hier nog reageren op andermans schrijven maar geen stukjes zelf meer plaatsen. Genoeg is nu genoeg.

Als afsluiter, een interview:

V = interviewer: Wat versta je onder ?ego??
A = Nathan: Een denkbeeldig zelf.
V: Hoe ben je ertoe gekomen dat het ego denkbeeldig is?
A: Spontaan.
V: Hoe ging dat?
A: Op een gegeven moment was het vraagstuk of het probleem van het ego niet meer aanwezig.
V: Wat was de aanleiding?
A: Ik denk dat er in een aantal dagen diverse zaken de revue passeerden. Zoals: weten wat je wil, je kunt nu gelukkig zijn, de vraag: Wie ben ik? En een sapvasten periode. Maar ik kan me niet een exact moment herinneren dat ik iets zag waardoor het zogenaamde ego in mij voorgoed verdween.
V: Waarom werd het door die bovenstaande vragen duidelijk?
A: De vragen brachten iets teweeg, maar het uiteindelijke resultaat van het eindigen van de illusie, lijkt geen oorsprong te hebben dan het mysterie van het leven zelf.
V: Dus er is geen oorzaak waarom je tot dit inzicht kwam, het gebeurde gewoon.
A: Achteraf besefte ik dat er iets verdwenen was in me, maar ik kon niet meer een oorzaak ervoor vinden. Voor die verandering.
V: Kan het met loslaten te maken hebben, het loslaten van bepaalde denkbeelden?
A: Het is belangrijk te weten wat je wil, en daarbij kan de vraag ?wie ben ik? je helpen, zonder deze vraag op een logische manier proberen te beantwoorden. Je laat niet iets los, je ziet eerder in, dat iets een illusie is en dan kan het verdwijnen. Je kunt je ego niet loslaten want het bestaat immers niet. Je kunt wel de onzin ervan inzien.
V: Hoe kan je daarmee een begin maken?
A: Het is heel belangrijk te beseffen dat je gelukkig voelen, heel veel voor je betekent. Het is ook belangrijk de vraag ?wie ben ik? op je in te laten werken zonder daar dan een antwoord op proberen te vinden. Ook is het van belang, denk ik, om het eens rustiger aan te doen met je eet - en drinkgewoontes.
V: Kan de vraag ?Wie ben ik?, juist niet leiden tot ego denken?
A: Dat is een goede vraag, dat klopt maar niet wanneer je er geen antwoord op verwacht. Want je bent er immers al.
V: Waar ben ik al?
A: Hier en nu, daar waar je bent, gewoon spontaan aanwezig.
V: Kan je het niet denken in de vorm van een ego, vergelijken met ?gedachteloos? zijn? Dus nergens op vooruitlopend maar gewoon bezig zijn met wat je aan het doen bent.
A: Ja en nee. Ja, het is altijd prettig om gedachteloos te zijn en nee, je moet echt begrijpen dat er niet zoiets bestaat als een ego, een tweede ik.
V: En als je nou nooit denkt in termen van: ?het is mijn ego?? Dan heb je dit toch al begrepen?
A: Dat geldt misschien voor een heel jong kind, maar oudere mensen kaderen hun ervaring in het zogenaamde ?goede? en het zogenaamde ?kwade?.
V: Is dat niet onvermijdelijk?
A: Dat zou je zo denken maar dat is juist het tweede ik, het zogenaamde ego die dat doet. Je eigen creatie, jouw verhaal over het goede en kwade in je leven en dat verhaal, conditionering kan eindigen.
V: Hoe weet ik dat ik niet meer in termen van een ?ego? denk?
A: Wanneer je niet meer verkrampt reageert op alles wat je innerlijk en uiterlijk ziet.
V: Wat is verkramping? Boos zijn? Irritatie voelen? Angstig worden? Overdreven vrolijk? Wanneer weet ik of ik verkrampt ben?
A: Wanneer je diep in je hart een excuus zoekt, voor wat je bij jezelf of een ander waarneemt en dat als ?ego? bestempelt.
V: Geef eens een voorbeeld.
A: Iemand maakt een lullige opmerking, en daar kan je dan gewoon naar kijken en op reageren, maar je kunt ook zeggen dat er een ego achter zit. Dat je zonder ego, niet zoiets lulligs zou zeggen.
V: Maar hoe weet ik of iemand iets zegt vanuit spontaniteit of dat er toch een ego achter schuilt?
A: Er schuilt nooit een ego achter, want het ego bestaat immers niet, dus je hoeft nergens naar te zoeken. Het gaat erom dat je werkelijk ziet wat is, wat iemand bedoelt en dergelijke.
V: Dus het zoeken in een ?ego? is eigenlijk een excuus om de waarheid niet onder ogen te zien. De situatie te zien zoals die is?
A: Ja, precies.
V: Dus eigenlijk zijn we heel kwetsbaar door ons te verschuilen achter een ?ego?.
A: Wat bedoel je met kwetsbaar?
V: Als iemand het antwoord zoekt in een ?ego? verhaal, dan kan hij/zij daarmee pijn, angst of verdriet uit de weg gaan. Want je ziet de dingen niet voor wat ze werkelijk zijn. Het ego is de schuldige, niet jij.
A: Ja, okay duidelijk. Wat je zaait, zul je oogsten en het verhaal over een zogenaamd ?ego? ondergraaft dat juist. Je bent wat je waarneemt.
V: Het loslaten van het ego denken is dus eigenlijk volwassen worden en verantwoordelijkheid nemen voor wat je doet, denkt en zegt.
A: Je kunt niet iets loslaten wat niet bestaat. Je kunt bijvoorbeeld geen platte aarde loslaten maar wel begrijpen dat de aarde rond is. Je kunt het ego niet overwinnen of loslaten, je kunt er enkel mee afrekenen, door het volledig te zien als een hersenschim.

Er staat geen emmer meer te rammelen, dat is wel eens anders geweest FlOwErS.