Zelfkennisforum

Zelfkennisforum (http://www.waarheidvinding.nl/index.php)
-   Kennis omtrent mijzelf (http://www.waarheidvinding.nl/forumdisplay.php?f=15)
-   -   Kennis omtrent mijzelf resp zelf. (http://www.waarheidvinding.nl/showthread.php?t=3071)

Teh 5 maart 2019 11:34

Kennis omtrent mijzelf resp zelf.
 
Ik hanteer een eenvoudige visie op mijzelf. Ik ben geboren als een waarnemend zelf. Tijdens mijn leven heb ik op empirische wijze een zelfbeeld geschapen. Het gaat/ging mij er om hoe dat beeld tot stand gekomen is. Dit beeld kwam tot stand door mijzelf als een tegenstelling te plaatsen t.o.v. iets wat ik waarnam. Ik nam bijvoorbeeld Holleeder waar en dacht: "zo ben ik niet!".

Wat ik niet besefte is dat ik door die gedachte ook lage Teh schiep. Ik positioneerde mijzelf als een goed mens t.o.v. de slechte Holleeder. Het is de positionering die het denkbeeld veroorzaakte dat ik een "goed mens" ben. Dat is in mijn visie waar de mens zich vergist. Ik kan niet goed zijn omdat Holleeder slecht is.

De weg terug bestaat er uit om de tegenstellingen onschadelijk te maken.
Waarom is dat? Omdat ik zelf altijd één van de tegenstellingen meen te zijn. Het is natuurlijk individueel waar je tegenstellingen liggen. Maar het principe van tegenstellingen is universeel. Met onschadelijk bedoel ik niet dat er tegen gestreden dient te worden. Tegenstellingen komen uit het denken voort en zonder denken (beelden) kunnen we niet functioneren.

Met onschadelijk bedoel ik dat je je kan beperken tot een waarnemend zelf.
Wat je achterwege laat is het oordelend zelf, welke Holleeder als slecht oordeelt en daarmee automatisch (onbewust) zichzelf als goed oordeelt. Zonder de spiegeling van goed en slecht komt de mens tot zichzelf.

Laurens 6 maart 2019 07:33

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Teh (Bericht 118967)
Ik hanteer een eenvoudige visie op mijzelf. Ik ben geboren als een waarnemend zelf. Tijdens mijn leven heb ik op empirische wijze een zelfbeeld geschapen. Het gaat/ging mij er om hoe dat beeld tot stand gekomen is. Dit beeld kwam tot stand door mijzelf als een tegenstelling te plaatsen t.o.v. iets wat ik waarnam. Ik nam bijvoorbeeld Holleeder waar en dacht: "zo ben ik niet!".

Wat ik niet besefte is dat ik door die gedachte ook lage Teh schiep. Ik positioneerde mijzelf als een goed mens t.o.v. de slechte Holleeder. Het is de positionering die het denkbeeld veroorzaakte dat ik een "goed mens" ben. Dat is in mijn visie waar de mens zich vergist. Ik kan niet goed zijn omdat Holleeder slecht is.

De weg terug bestaat er uit om de tegenstellingen onschadelijk te maken.
Waarom is dat? Omdat ik zelf altijd één van de tegenstellingen meen te zijn. Het is natuurlijk individueel waar je tegenstellingen liggen. Maar het principe van tegenstellingen is universeel. Met onschadelijk bedoel ik niet dat er tegen gestreden dient te worden. Tegenstellingen komen uit het denken voort en zonder denken (beelden) kunnen we niet functioneren.

Met onschadelijk bedoel ik dat je je kan beperken tot een waarnemend zelf.
Wat je achterwege laat is het oordelend zelf, welke Holleeder als slecht oordeelt en daarmee automatisch (onbewust) zichzelf als goed oordeelt. Zonder de spiegeling van goed en slecht komt de mens tot zichzelf.

Het is het systeem van tegenstellingen dat de waarneming mogelijk maakt, zwart is er niet zonder wit. Doorgaans ben je door ouders, kerk en staat opgevoed met het principe van goed en kwaad en vaak weet men dat heel handig om te draaien. Als je de ramen niet dicht, de deur niet op slot of verzuimd hebt het lichtje aan te doen en er wordt ingebroken is het je eigen schuld. Holleeder is een tijdlang als knuffelcrimineel van Nederland opgevoerd en zo wordt het denken weer omgevormd tot een ander uitgangspunt. Dit is de door je voorgestelde vorm van onschadelijk maken van tegenstellingen en dat gaat gepaard met verlies aan realiteit. Beter is het om je inzicht te vergroten in wie je bent, wat de grote animator c.q. motivator is tot het meer of anders willen dan wat er is, kortom het ego aan een degelijk onderzoek onderwerpen.

Teh 6 maart 2019 08:58

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Laurens (Bericht 118971)
Het is het systeem van tegenstellingen dat de waarneming mogelijk maakt, zwart is er niet zonder wit. Doorgaans ben je door ouders, kerk en staat opgevoed met het principe van goed en kwaad en vaak weet men dat heel handig om te draaien. Als je de ramen niet dicht, de deur niet op slot of verzuimd hebt het lichtje aan te doen en er wordt ingebroken is het je eigen schuld. Holleeder is een tijdlang als knuffelcrimineel van Nederland opgevoerd en zo wordt het denken weer omgevormd tot een ander uitgangspunt. Dit is de door je voorgestelde vorm van onschadelijk maken van tegenstellingen en dat gaat gepaard met verlies aan realiteit. Beter is het om je inzicht te vergroten in wie je bent, wat de grote animator c.q. motivator is tot het meer of anders willen dan wat er is, kortom het ego aan een degelijk onderzoek onderwerpen.

Mogelijk ben ik met mijn opening niet duidelijk geweest, excuus daarvoor.
Wat ik wilde aangeven in de kwestie wie ik ben, dat dat altijd een negatief is van wat ik niet ben. Ik ben niet Holleeder, dus is mijn identiteit/wie 'een goed mens'. Mijn voorbeeld was ter verduidelijking, niet om in te gaan op Holleeder zelf.

In iedere bepaling wie ik ben, gebruik ik iets als negatief. Ik ben niet slecht zoals Holleeder, dus moet ik wel goed zijn. Zo gebruiken we het ook in ons taalgebruik: ik ben links, ik ben rechts, ik ben hetero, ik ben homo enz.

Waar ik naar toe wil, is dat als een identiteit ontleent is aan een negatief denkbeeld, dat het positieve denkbeeld ook geen realiteitswaarde heeft. Goed en slecht, links en rechts, homo en hetero, ze vallen tegen elkaar weg. Wat overblijft is het zijnde. Dan kan gezien worden dat wie ik ben een denkbeeld is wat op empirische wijze tot stand is gekomen. Dat is geen verlies aan realiteit, maar winst aan realiteit. Ik heb een zelfbeeld eigen gemaakt en ben daar in gaan geloven. Het geloof in het zelfbeeld kan ingezien worden en alleen de waarnemer blijft over. Immers, wat ik waarneem veranderd van moment tot moment, maar het waarnemen zelf is al onveranderlijk vanaf mijn geboorte.

Het zelfbeeld echter is mijn hele leven al aan verandering onderhevig. Toen ik kleuter was, spiegelde ik mij aan andere kleuters, toen ik puber was, spiegelde ik mijzelf aan andere pubers.

Ik vermijd het woord ego, omdat het ik betekent. In mijn visie is er wel degelijk een ik, er is er echter maar één van, de ondeelbare ik. Zelfbeeld/denkbeeld drukt beter uit wat ik bedoel met het zelfgeschapen en steeds veranderlijke beeld wat we bij ons dragen en waar we in kunnen geloven of dit geloof beëindigen. Het is er dan nog steeds, maar we hechten er geen waarde aan.

Teh 6 maart 2019 09:09

Nog iets wat me te binnen schiet. We bepalen onze identiteit aan de hand van de tegenstellingen. Maar we hechten ook belang aan één van de twee tegenstellingen. Dit heet eigenbelang. Ook als dat eigenbelang 'goed' is (denk aan arme mensen helpen) dan is dit lage deugd. (Lage Teh) Mijn bewering is niet dat men arme mensen niet moet helpen, maar men kan er op letten dat er geen belangen mee gediend worden zoals een goed gevoel.

Laurens 6 maart 2019 09:12

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Teh (Bericht 118972)
Mogelijk ben ik met mijn opening niet duidelijk geweest, excuus daarvoor.
Wat ik wilde aangeven in de kwestie wie ik ben, dat dat altijd een negatief is van wat ik niet ben. Ik ben niet Holleeder, dus is mijn identiteit/wie 'een goed mens'. Mijn voorbeeld was ter verduidelijking, niet om in te gaan op Holleeder zelf.

In iedere bepaling wie ik ben, gebruik ik iets als negatief. Ik ben niet slecht zoals Holleeder, dus moet ik wel goed zijn. Zo gebruiken we het ook in ons taalgebruik: ik ben links, ik ben rechts, ik ben hetero, ik ben homo enz.

Waar ik naar toe wil, is dat als een identiteit ontleent is aan een negatief denkbeeld, dat het positieve denkbeeld ook geen realiteitswaarde heeft. Goed en slecht, links en rechts, homo en hetero, ze vallen tegen elkaar weg. Wat overblijft is het zijnde. Dan kan gezien worden dat wie ik ben een denkbeeld is wat op empirische wijze tot stand is gekomen. Dat is geen verlies aan realiteit, maar winst aan realiteit. Ik heb een zelfbeeld eigen gemaakt en ben daar in gaan geloven. Het geloof in het zelfbeeld kan ingezien worden en alleen de waarnemer blijft over. Immers, wat ik waarneem veranderd van moment tot moment, maar het waarnemen zelf is al onveranderlijk vanaf mijn geboorte.

Het zelfbeeld echter is mijn hele leven al aan verandering onderhevig. Toen ik kleuter was, spiegelde ik mij aan andere kleuters, toen ik puber was, spiegelde ik mijzelf aan andere pubers.

Ik vermijd het woord ego, omdat het ik betekent. In mijn visie is er wel degelijk een ik, er is er echter maar één van, de ondeelbare ik. Zelfbeeld/denkbeeld drukt beter uit wat ik bedoel met het zelfgeschapen en steeds veranderlijke beeld wat we bij ons dragen en waar we in kunnen geloven of dit geloof beëindigen. Het is er dan nog steeds, maar we hechten er geen waarde aan.

Ook een visie vraagt onderzoek naar het waarheidsgehalte ervan en de drager ervan, dat 'ik' (als zogenaamd vaststaand uitgangspunt van je waarneming) is dus het eerste dat je tegenkomt. Wanneer 'ik' meteen al de eerste niet onderzochte aanname is komen dan ook al je verdere onderzoeken en bevindingen op losse schroeven te staan.

Laurens 6 maart 2019 09:20

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Teh (Bericht 118973)
Nog iets wat me te binnen schiet. We bepalen onze identiteit aan de hand van de tegenstellingen. Maar we hechten ook belang aan één van de twee tegenstellingen. Dit heet eigenbelang. Ook als dat eigenbelang 'goed' is (denk aan arme mensen helpen) dan is dit lage deugd. (Lage Teh) Mijn bewering is niet dat men arme mensen niet moet helpen, maar men kan er op letten dat er geen belangen mee gediend worden zoals een goed gevoel.

Hiermee geef je precies de reden aan waarom je eens naar dat ego zou moeten kijken, in dit geval heeft het een dubbele agenda.

marie 6 maart 2019 10:18

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Teh (Bericht 118967)
Ik hanteer een eenvoudige visie op mijzelf. Ik ben geboren als een waarnemend zelf. Tijdens mijn leven heb ik op empirische wijze een zelfbeeld geschapen. Het gaat/ging mij er om hoe dat beeld tot stand gekomen is. Dit beeld kwam tot stand door mijzelf als een tegenstelling te plaatsen t.o.v. iets wat ik waarnam. Ik nam bijvoorbeeld Holleeder waar en dacht: "zo ben ik niet!".

Wat ik niet besefte is dat ik door die gedachte ook lage Teh schiep. Ik positioneerde mijzelf als een goed mens t.o.v. de slechte Holleeder. Het is de positionering die het denkbeeld veroorzaakte dat ik een "goed mens" ben. Dat is in mijn visie waar de mens zich vergist. Ik kan niet goed zijn omdat Holleeder slecht is.

De weg terug bestaat er uit om de tegenstellingen onschadelijk te maken.
Waarom is dat? Omdat ik zelf altijd één van de tegenstellingen meen te zijn. Het is natuurlijk individueel waar je tegenstellingen liggen. Maar het principe van tegenstellingen is universeel. Met onschadelijk bedoel ik niet dat er tegen gestreden dient te worden. Tegenstellingen komen uit het denken voort en zonder denken (beelden) kunnen we niet functioneren.

Met onschadelijk bedoel ik dat je je kan beperken tot een waarnemend zelf.
Wat je achterwege laat is het oordelend zelf, welke Holleeder als slecht oordeelt en daarmee automatisch (onbewust) zichzelf als goed oordeelt. Zonder de spiegeling van goed en slecht komt de mens tot zichzelf.

Oordeel niet en je zult niet geoordeeld worden...

marie 6 maart 2019 10:23

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Laurens (Bericht 118975)
Hiermee geef je precies de reden aan waarom je eens naar dat ego zou moeten kijken, in dit geval heeft het een dubbele agenda.

Het bekijken van je 'ego', je 'ik' kan nooit kwaad... maar vooral nooit het kind met het badwater weggooien...Want dat is even dwaas als al de rest...

Teh 6 maart 2019 11:34

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Laurens (Bericht 118974)
Ook een visie vraagt onderzoek naar het waarheidsgehalte ervan en de drager ervan, dat 'ik' (als zogenaamd vaststaand uitgangspunt van je waarneming) is dus het eerste dat je tegenkomt. Wanneer 'ik' meteen al de eerste niet onderzochte aanname is komen dan ook al je verdere onderzoeken en bevindingen op losse schroeven te staan.

Ik is het subject die waarneemt. Waarnemen behoort niet tot de objecten en kan derhalve niet waargenomen worden. Waaruit volgt dat de objecten lokaal zijn, daardoor kunnen we ze waar nemen. (We kunnen ze afzonderlijk van elkaar zien, dat is een voorwaarde voor waarnemen) En de waarnemer is non-lokaal. Jij bent dezelfde "Ik de waarnemer" als ik. Lokaliteit is veranderlijk, dat kun je om je heen zien, waarnemen is onveranderlijk, dat kun je in jezelf vast stellen.

De kern van zelfkennis is het verschil begrijpen tussen het veranderlijke en het onveranderlijke. Waar onze beperking ligt in het waarnemen, is dat dat we zintuigelijk waarnemen. Door mijn mens-zijn ben ik met het waarnemen gebonden aan lokaliteit. Maar dat wil niet zeggen dat waarnemen zelf gebonden is aan lokaliteit. Dat is waar zelfkennis je heen voert door het onderzoeken zelf.

Teh 6 maart 2019 11:42

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Laurens (Bericht 118975)
Hiermee geef je precies de reden aan waarom je eens naar dat ego zou moeten kijken, in dit geval heeft het een dubbele agenda.

Ego als in zelfbeeld heeft maar één agenda en dat is zichzelf in stand houden middels eigenbelang wat werkt door begeertekrachten. De begeertekrachten zijn altijd gericht op hetgeen wat wordt waargenomen. Zo internaliseert het zelfbeeld zich als een valse ik wat een negatief is van wat wordt waargenomen.

Ook hier gaat op; zie het verschil tussen ik-zelfbeeld en ik de waarnemer.
Ik-zelfbeeld is een schepping van de mens zelf, welke in de praktijk van het leven is gevormd als een negatief van de som van de waarnemingen. Zie het zelfbeeld voor wat het is, een denkbeeld wat veranderd in de loop der tijd.

Ik de waarnemer doet wat het altijd doet en altijd al gedaan heeft: waarnemen.


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 11:46.

Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd.