Zelfkennisforum

Zelfkennisforum (http://www.waarheidvinding.nl/index.php)
-   Wat versta ik onder... (http://www.waarheidvinding.nl/forumdisplay.php?f=90)
-   -   De mens zonder ego. (http://www.waarheidvinding.nl/showthread.php?t=716)

Mara 20 december 2011 12:17

De mens zonder ego.
 
Het is belangrijk om termen goed te defini?ren, dat vermindert de verwarring en vergroot de mogelijkheid tot communicatie.
Een van de moeilijkste dingen is je eigen opvattingen, betekenissen en oordelen te laten voor wat ze zijn en tenminste een poging te ondernemen om je open te stellen voor wat iemand schrijft.
Ik weet het en ik beken: ik ben daar ook niet goed in. Maar ik probeer het wel altijd opnieuw.

Ik heb al dikwijls moeten ondervinden dat wat ik schrijf helemaal niet gelezen wordt of dat men daar ??n zinnetje uitpikt en daar dan op in gaat.

Ik zou tot een definitie willen komen van wat "Ego" is.
Ik heb dat al een paar keer aangeven hoe ik de term "Ego" zie.
Je hoeft het er niet mee eens te zijn natuurlijk... maar dan verwacht ik wel gefundeerde argumenten.

Daar gaan we dan (nog een keer):

Voor mij staat het woord "ego" - wat niet anders is dat het Latijnse woord voor 'ik' - voor het beeld dat je van jezelf hebt.
Dat omvat je geslacht, je beroep, je relaties, de herinnering aan de dingen die je beleefd hebt, de dingen die je nastreeft, verlangt, begeert, de dingen waar je bang voor bent, een hekel aan hebt enz.
Het geheel van dit alles noem ik: "het bekende". Daar identificeer ik me mee. Daar klamp ik me aan vast en zoek er mijn veiligheid in.

Maar in de loop van mijn leven heb ik ondervonden dat er in dat "zelfbeeld" helemaal geen veiligheid besloten ligt.
Dat alles, wat je meent te zijn en onder controle te hebben, eigenlijk helemaal niet te controleren valt en van het ene moment op het andere teniet gedaan kan worden. Deze ontdekking veroorzaakt angst en roept de ultieme angst op: de doodsangst! Het verdwijnen in het niets. Het einde van het bekende.

Het feit, dat je je op geen enkele manier een voorstelling kunt maken van het einde van het bekende, bevrijdt je tenslotte van het je vastklampen aan de identificatie met dat bekende - dat beeld dat je van jezelf hebt - en bevrijdt je van angst.
Dan wordt je geest met al zijn vermogens om een wereld te doen verschijnen waarin je intelligent kunt functioneren niet meer beperkt door een zelfbeeld, aangestuurd door angst en weerstand.

Dan wordt een onwankelbaar vertrouwen in de waarheid van wat jij werkelijk bent, en wat het leven echt is, mogelijk.
Dan is er een leven, in onbekommerd zijn, mogelijk, waarin je je denkvermogen kunt aanwenden om te genieten van dat leven.

Aart 20 december 2011 12:39

Mara, ik ben het helemaal met je eens.

Rennie 20 december 2011 13:11

Het stuit ook mij niet tegen de borst.

Dat geeft tevens de reden aan waarom er op een enkel zinnetje wordt gereageerd want dat lijkt me dan net dat zinnetje waar het wel tegen de borst stuit. De rest van je verhaal gaat er dan vervolgens in als Gods woord in een ouderling en noopt niet tot reageren.

Ik vermoed dat de weerstanden die het bij je ontmoet te maken heeft met zowel het belerende als de wetmatigheid dat het allemaal niet anders kan, hetgeen niet je ervaring is.

Uit je woorden klinken steeds krachtiger jouw doen en de reactie daarop is je doet het niet. Dat je het niet doet is het 'weten' terwijl de dualiteit je iets totaal anders verteld, hetgeen het paradoxale van ieders werkelijkheid is. Het verklarende is dat je niet bent wat je denkt te zijn en dat de werkelijkheid een 'vermeende' werkelijkheid is, die niettemin gevolgd wordt alsook moet worden.

Zoals zo vaak gezegd wanneer je weet wat je bent is het gedaan en keer je gewoon weer terug naar de alledaagsheid van het opera zingen en het terugkeren naar je stulpje om er tot rust te komen.

Wat er gezegd wordt is voor degenen die dat aangaat en die neigen dan ook tot het oppakken er van, zo niet dan gaat het aan je voorbij zoals iedere gedachte dat in potentie doet.

Mara 20 december 2011 15:39

Mijn beste Renoir,
Je stijl, is wat mij betreft, nogal cryptisch en ik moest het enkele keren herlezen voor ik begreep waar je het over hebt.

Iets anders.
In de spirituele wereld tref je leraars aan die je vertellen dat, als je het absolute of God realiseert, je verlangen naar ervaringen een einde neemt.
Het bekendste voorbeeld is Boeddha, maar ook mijn leraar Krishnamurti zei dat bij hem het verlangen naar ervaringen een einde genomen had.
De mens die dat in de moderne tijd het duidelijkst gedemonstreerd heeft was, mijns inziens, Ramana Maharshi.
En ja... waarom niet... Misschien zijn er op dit forum ook een paar bij wie het verlangen naar ervaring verdwenen is... hihihi.

Evenwel niet deze jongen.
Deze jongen is een leven lang een angstige haas (mara) geweest en tussendoor - in zijn zweverige fases - een megalomane, betweterige kletsmajoor. (Mara is de demon die Boeddha probeerde te overhalen zijn ascese op te geven).

Maar nu ik voor het eerst minder bang ben en mij niet meer zo opjaag, zie ik ervaringen in een nieuw, vriendelijker licht, en begin ik er van te genieten.

Dus... het absolute heb ik zeker en vast nog niet gerealiseerd! hahahahahaha!

Aart 20 december 2011 15:50

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Mara (Bericht 17714)
Iets anders.

Neen, niet effe wat anders, het gaat hier over de mens zonder ego, het gaat hier om tot een definitie te willen komen van wat "Ego" is.

Mara, je werkt nou niet echt mee aan het verminderen van de verwarring en het vergroten van de mogelijkheid tot communicatie.

Toch?

Rennie 20 december 2011 16:14

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Mara (Bericht 17714)
Iets anders.
In de spirituele wereld tref je leraars aan die je vertellen dat, als je het absolute of God realiseert, je verlangen naar ervaringen een einde neemt.
Het bekendste voorbeeld is Boeddha, maar ook mijn leraar Krishnamurti zei dat bij hem het verlangen naar ervaringen een einde genomen had.
De mens die dat in de moderne tijd het duidelijkst gedemonstreerd heeft was, mijns inziens, Ramana Maharshi.
En ja... waarom niet... Misschien zijn er op dit forum ook een paar bij wie het verlangen naar ervaring verdwenen is... hihihi.

Dat er niet langer een behoefte aan ervaren is dat ondervind ik, hoe weinig zeggend dan ook, eveneens. Dat er een achterstallige behoefte aan een eerder, om welke reden dan ook, niet kunnen ervaren is, dat is ook weer volkomen begrijpelijk. Ervaren is de reden van je verblijf hier en die komt, althans als die niet in de kiem gesmoord wordt, met verwondering over alles wat er mogelijk schijnt. Maar om dezelfde reden dat je ook niet in een achtbaan blijft zitten wanneer de thrill afneemt neemt ook de behoefte aan ervaren op een gegeven moment weer af.

Dat is geen voorschrift hoe het zou moeten zijn voor een gerealiseerde, het is gewoon een simpele wetmatigheid van het bestaan.

Mara 20 december 2011 16:55

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Bewustzijn (Bericht 17715)
Neen, niet effe wat anders, het gaat hier over de mens zonder ego, het gaat hier om tot een definitie te willen komen van wat "Ego" is.

Mara, je werkt nou niet echt mee aan het verminderen van de verwarring en het vergroten van de mogelijkheid tot communicatie.

Toch?

Wel... als het verlangen naar ervaringen een einde neemt, lijkt mij dat het definitieve einde van het ego.

Aart 20 december 2011 17:28

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Mara (Bericht 17729)
Wel... als het verlangen naar ervaringen een einde neemt, lijkt mij dat het definitieve einde van het ego.

Mara, ga je dat nog met gefundementeerde argudementen onderbouwen of moet ik het met dat 'lijkt' doen.

Wat zegt uw ervaring mijn waarde vriend.

Excuses, ik plaag maar hoor.

Ik heb gewoon een beetje moeite om je voor de 2de keer op 1 dag te moeten schrijven dat ik het helemaal met je eens ben.

glans 21 december 2011 09:23

Geen verlangen meer naar ervaringen (om welke reden dan ook), kan een verlangen om te willen sterven doen toenemen.
Er is geen angst voor de dood, er is misschien wel angst om te leven.

Mihaela 21 december 2011 14:52

Citaat:

Oorspronkelijk geplaatst door Mara (Bericht 17681)
Het is belangrijk om termen goed te defini?ren, dat vermindert de verwarring en vergroot de mogelijkheid tot communicatie.
Een van de moeilijkste dingen is je eigen opvattingen, betekenissen en oordelen te laten voor wat ze zijn en tenminste een poging te ondernemen om je open te stellen voor wat iemand schrijft.
Ik weet het en ik beken: ik ben daar ook niet goed in. Maar ik probeer het wel altijd opnieuw.

Ik heb al dikwijls moeten ondervinden dat wat ik schrijf helemaal niet gelezen wordt of dat men daar ??n zinnetje uitpikt en daar dan op in gaat.

Ik zou tot een definitie willen komen van wat "Ego" is.
Ik heb dat al een paar keer aangeven hoe ik de term "Ego" zie.
Je hoeft het er niet mee eens te zijn natuurlijk... maar dan verwacht ik wel gefundeerde argumenten.

Daar gaan we dan (nog een keer):

Voor mij staat het woord "ego" - wat niet anders is dat het Latijnse woord voor 'ik' - voor het beeld dat je van jezelf hebt.
Dat omvat je geslacht, je beroep, je relaties, de herinnering aan de dingen die je beleefd hebt, de dingen die je nastreeft, verlangt, begeert, de dingen waar je bang voor bent, een hekel aan hebt enz.
Het geheel van dit alles noem ik: "het bekende". Daar identificeer ik me mee. Daar klamp ik me aan vast en zoek er mijn veiligheid in.

Maar in de loop van mijn leven heb ik ondervonden dat er in dat "zelfbeeld" helemaal geen veiligheid besloten ligt.
Dat alles, wat je meent te zijn en onder controle te hebben, eigenlijk helemaal niet te controleren valt en van het ene moment op het andere teniet gedaan kan worden. Deze ontdekking veroorzaakt angst en roept de ultieme angst op: de doodsangst! Het verdwijnen in het niets. Het einde van het bekende.

Het feit, dat je je op geen enkele manier een voorstelling kunt maken van het einde van het bekende, bevrijdt je tenslotte van het je vastklampen aan de identificatie met dat bekende - dat beeld dat je van jezelf hebt - en bevrijdt je van angst.
Dan wordt je geest met al zijn vermogens om een wereld te doen verschijnen waarin je intelligent kunt functioneren niet meer beperkt door een zelfbeeld, aangestuurd door angst en weerstand.

Dan wordt een onwankelbaar vertrouwen in de waarheid van wat jij werkelijk bent, en wat het leven echt is, mogelijk.
Dan is er een leven, in onbekommerd zijn, mogelijk, waarin je je denkvermogen kunt aanwenden om te genieten van dat leven.

Hoi Mara, ik heb je teksten graag gelezen. Het feit dat jij me te veel aan Renoir deed denken aan het begin, stond mijn trots mij in de weg om op jou te reageren.
Dit forum doet me te veel aan de communistischetijd in Roemenie denken. Men wist niet wie zich als vriend voor deed, maar daar onder een spion was. Het feit dat hier op dit forum zo een alias-fopperij is, geeft me een onbetrouwbaar gevoel.
Ongeacht wie je bent, je schrijft menselijk.
Dat mis ik hier op dit forum, de menselijke aspect. Alsof wij geen mensen meer zijn.

Ik wens je veel goeds,
Florentina


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 09:28.

Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.