Los bericht bekijken
Oud 27 april 2018, 10:20   #98
Dorje
Kasuaris
 
Dorje's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 15 april 2016
Locatie: Ergens in Belgi
Berichten: 732
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Ulla Bekijk bericht
Voor mij is het vrij simpel. Ik denk er niet over na. Er gebeurt iets en wat is dat is. Je kunt het vergelijken met als je blij bent, dat bedenk je normaliter ook niets om de situatie te handelen.
Mooi. Na een hele omweg van woorden anders verstaan komen we dus uit bij hetzelfde.
Het eindpunt is het beginpunt. We moesten dus nergens naartoe, maar de reis die we gemaakt hebben is ook wat er gebeurt en dus ook wat is.

We zijn vertrokken van de vraag "Hoe staande te houden in deze doorgedraaide maatschappij".
Een poging tot antwoord door mij was:

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Dorje Bekijk bericht
Even mij er aan wagen...

De enige manier om hieraan te ontsnappen is misschien wel er niet meer aan willen ontsnappen.
Niet filosofisch bedoeld, maar heel erg praktisch: verpletterend lijden is niet willen wat er is ("doorgedraaide maatschappij"), en willen wat er niet is ("een oplossing").
De doorgedraaide maatschappij is dat wat gebeurt en dus wat is.

Het nadenken en proberen uit te drukken (de weg die we gevolgd hebben om terug uit te komen bij het beginpunt) slaat niet op het nadenken in het moment. Het is de zoektocht om begrippen te verduidelijken in communicatie om misverstanden op te helderen. En ook dat is wat er gebeurt, en is wat is, niet waar?

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Ulla Bekijk bericht
Een van mijn kinderen heeft i.v.m. met een bepaalde redenen 5 jaar nodig gehad om in en door te slapen en daarna moest ik zelf weer leren door te slapen, elk geluid hoor je dan. Nu al weer 18 jaar geleden. Dus ik weet zeker wat het is. Jarenlang moe geweest en daarna mijn leven in gericht. Dat was ook gewoon zo. Het waren mooie momenten, noodgedwongen rusten met kind slapend bij mij, wilde nergens anders. Dat soort dingen koester ik wel want ik knuffelde graag met mijn kinderen. Toen dat niet slapen over was wist ik niet wat me overkwam..maar toch was het een van de makkelijkste oefeningen in mijn leven.
Ik ken er alles van, ons oudste heeft er 4 jaar over gedaan, 3 jaar heeft zij bij ons in bed gelegen, het andere jaar moest één van ons twee er nog gaan bijliggen totdat ze in slaap viel. Lastige, maar mooie periode, het is maar hoe je het beziet hee?
Bedankt voor het delen.
__________________
Ik ben, toch niet?
Dorje is offline   Met citaat reageren