Zelfkennisforum  

Ga terug   Zelfkennisforum > Bewustwording > Alles is bewustzijn

Alles is bewustzijn De rest is persoonlijke invulling.

Reageren
 
Discussietools Zoek in deze discussie Weergave
Oud 21 september 2013, 18:15   #1
Aart
Drommedaris
 
Geregistreerd: 6 augustus 2011
Berichten: 3.650
Standaard Er bestaat geen dualiteit.

Omvat de dualiteit, besef jezelf - Hanna van Buuren.

Als jij helemaal aanwezig bent, dan is er geen dualiteit.

Ieder van ons kan de ruimte voelen die achter het hart ligt. Als je je voelsprieten uitstrekt naar die ruimte, ben je nog in dualiteit. Want dan is er een hier en een daar. Maar als je je opstelt in die ruimte ?chter je hart, en je laat er je niet in wegzinken, maar je ?gaat naar achteren? en je bent en blijft helemaal aanwezig, d?n ben je achter je ik aangekomen.
Met helemaal aanwezig zijn voel je geen daar of hier, je voelt geen leeg of vol, je voelt geen dualiteit of non-dualiteit, je bent. Bij 100 % aanwezigheid zijn er geen begrenzingen, je bent doodgewoon je bent. Pas als je je ?ik? ertussen zet, bv in de vraag: ?vind ik dat gras nou werkelijk groen??, dan val je eruit. Pas als je je ?ik? ertussen laat komen, bv in het gevoel van verdriet dat je je kleinkind niet ziet met de kerst, dan val je eruit.
Aart is offline   Met citaat reageren
Oud 21 september 2013, 18:23   #2
Nadje
Staffunctionaris
 
Nadje's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 10 maart 2012
Berichten: 6.394
Standaard

Ha die lieve Aart. Fijn weer even van je te lezen. Ik had je gemist.
Nadje is offline   Met citaat reageren
Oud 21 september 2013, 18:40   #3
Nadje
Staffunctionaris
 
Nadje's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 10 maart 2012
Berichten: 6.394
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Aart Bekijk bericht
Want dan is er een hier en een daar.

Met helemaal aanwezig zijn voel je geen daar of hier, je voelt geen leeg of vol, je voelt geen dualiteit of non-dualiteit, je bent.
Dit er even uit gepikt. Ik wilde eigenlijk net een stukje schrijven op mijn eigen stekkie, maar je geeft hiermee eigenlijk precies aan wat er nu hier speelt. Dus haak ik er hier maar even op in.

Ik ben voor mezelf dingen aan het opschrijven, en ik had opgeschreven dat ik me in een staat van vertrouwen en genade bevind, een vertrouwen op, of in, een kracht die zich zowel binnen als buiten mij lijkt te bevinden. Dus zowel hier als daar, binnen en buiten.

Er is een (werkzame) kracht die alles als vanzelf in de richting lijkt te sturen, waarin ik altijd heb willen gaan. Maar er is wel degelijk sprake van (een) voelen. Voelen dat ik gedragen wordt door iets dat "groter" is dan mezelf. En tegelijkertijd ben ik er een wezenlijk onderdeel van. Zoiets. Er is hier sprake van een gevoel van vertrouwen, van gezegend zijn en van een enorme dankbaarheid.

Begrippen als leeg of vol of dualiteit versus non-dulaiteit, zijn hier eigenlijk helemaal niet aan de orde. Ook niet iets als : ik ben. Er is vertrouwen en dankbaarheid voor het zien dat dat is, wat er is.
Nadje is offline   Met citaat reageren
Oud 22 september 2013, 11:47   #4
moi
Voormalig lid
 
Geregistreerd: 15 oktober 2011
Berichten: 1.232
Standaard

Hoi Nadje,

Ff wat opvalt hoor, tis maar een geintje, maar Aart is helemaal niet hier,
het is.....Hanna van Buren.

Eigenlijk is Aart hier praktisch nooit.

Over zichzelf hoor je hem nooit, dus wie/wat ist dan wel?
moi is offline   Met citaat reageren
Oud 22 september 2013, 12:16   #5
Ulla
Staffunctionaris
 
Ulla's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 30 januari 2011
Berichten: 6.000
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Nadje Bekijk bericht
Dit er even uit gepikt. Ik wilde eigenlijk net een stukje schrijven op mijn eigen stekkie, maar je geeft hiermee eigenlijk precies aan wat er nu hier speelt. Dus haak ik er hier maar even op in.

Ik ben voor mezelf dingen aan het opschrijven, en ik had opgeschreven dat ik me in een staat van vertrouwen en genade bevind, een vertrouwen op, of in, een kracht die zich zowel binnen als buiten mij lijkt te bevinden. Dus zowel hier als daar, binnen en buiten.

Er is een (werkzame) kracht die alles als vanzelf in de richting lijkt te sturen, waarin ik altijd heb willen gaan. Maar er is wel degelijk sprake van (een) voelen. Voelen dat ik gedragen wordt door iets dat "groter" is dan mezelf. En tegelijkertijd ben ik er een wezenlijk onderdeel van. Zoiets. Er is hier sprake van een gevoel van vertrouwen, van gezegend zijn en van een enorme dankbaarheid.

Begrippen als leeg of vol of dualiteit versus non-dulaiteit, zijn hier eigenlijk helemaal niet aan de orde. Ook niet iets als : ik ben. Er is vertrouwen en dankbaarheid voor het zien dat dat is, wat er is.
Mooi Naadje
Ulla is offline   Met citaat reageren
Oud 22 september 2013, 12:22   #6
Nadje
Staffunctionaris
 
Nadje's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 10 maart 2012
Berichten: 6.394
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door moi Bekijk bericht
Hoi Nadje,

Ff wat opvalt hoor, tis maar een geintje, maar Aart is helemaal niet hier,
het is.....Hanna van Buren.

Eigenlijk is Aart hier praktisch nooit.

Over zichzelf hoor je hem nooit, dus wie/wat ist dan wel?
Tsja, daar zeg je zo wat Moi......
Nadje is offline   Met citaat reageren
Oud 22 september 2013, 12:26   #7
Ulla
Staffunctionaris
 
Ulla's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 30 januari 2011
Berichten: 6.000
Standaard

Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Aart Bekijk bericht
Omvat de dualiteit, besef jezelf - Hanna van Buuren.

Als jij helemaal aanwezig bent, dan is er geen dualiteit.

Ieder van ons kan de ruimte voelen die achter het hart ligt. Als je je voelsprieten uitstrekt naar die ruimte, ben je nog in dualiteit. Want dan is er een hier en een daar. Maar als je je opstelt in die ruimte ?chter je hart, en je laat er je niet in wegzinken, maar je ?gaat naar achteren? en je bent en blijft helemaal aanwezig, d?n ben je achter je ik aangekomen.
Met helemaal aanwezig zijn voel je geen daar of hier, je voelt geen leeg of vol, je voelt geen dualiteit of non-dualiteit, je bent. Bij 100 % aanwezigheid zijn er geen begrenzingen, je bent doodgewoon je bent. Pas als je je ?ik? ertussen zet, bv in de vraag: ?vind ik dat gras nou werkelijk groen??, dan val je eruit. Pas als je je ?ik? ertussen laat komen, bv in het gevoel van verdriet dat je je kleinkind niet ziet met de kerst, dan val je eruit.


Misschien is het (nog) niet mogelijk om helemaal tot het einde geen gedachten en gevoelens te hebben als mens zijnde. De angel uit sentimenten zoals kerstmis en dergelijke is voor mijn gevoel nog redelijk makkelijk uit te halen. Als je doorzien hebt dat het eigenlijk alleen maar dat betekent wat je wilt dat het betekent. Toekijken, accepteren hoe iemand moet lijden ( en dan bedoel ik echt pijn lijden) is niet iets wat je zomaar kunt laten voor wat het is. Het doet je zelf pijn en wie weet is dat ook gewoon de bedoeling. Om te beseffen dat dat het ook niet kan zijn? De kaf van het koren scheiden is zo eenvoudig nog niet en toch lijkt het zo duidelijk. Het is nog maar de vraag of de weg van de minste weerstand altijd de juiste is. En dat juist de acceptatie van de weerstand je er helemaal niet uit laat vallen. Je laten vallen in je weerstand geeft ook ruimte en rust. En helderheid wat wel of niet te doen en te laten. Zonder moeite.

Zolang je voorwaarden stelt hoe het niet eruit vallen er uit heeft te zien zolang ben en blijf je afhankelijk.
Ulla is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools Zoek in deze discussie
Zoek in deze discussie:

Geavanceerd zoeken
Weergave

Colofon
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie


Alle tijden zijn in GMT (+ 1:00 uur), het is in deze tijdzone nu 05:36.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.11
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
Cultural Forum | Study at Malaysian University